Posts Tagged ‘Geert Wilders’

An edited version of my article “Wilders and the Dutch press: scapegoater hunted down as a witch” has been republished by OpenDemocrcy.net on November 30. There are 14 reactions on this article, some proving that readers comments are a new form of hunting in itself. The editorial introduction to the article reads:

“Judgmental journalism directed at members of parliament is an orchestrated form of ‘mob-justice’ in the Netherlands today. Self-appointed media watchdogs present a bigger danger to society than the persons they pursue.”


Read Full Post »

A neo-McCarthyism is flooding the Low Countries these days with the islamophobe law & order PVV party of Wilders being hunted down by almost the whole spectre of “respectable” Dutch news media. Five of the 24 PVV members of parliament appear to have some sort of criminal record, though most of these for minor violations. The hunters of the PVV, chasing what they see as persons and behaviours that threaten their image of what the Netherlands should be, have now become prey themselves. The media that have served Wilders and the PVV and helped them to rise to power,  have now turned against them. Party chief Wilders started today to send around one of his famous Twitter comments to newspapers complaining about what he feels as an orchestrated persecution.

It makes me feel queasy. The burrowing of the media into the past of PVV members, starts to look like an ordinary witch hunt. So, we will not any more assist this.

When one reads and sees the sensational front page articles and prime time television programs these last days, the implicit conclusion is that members of parliament should have have had no intercourse with real life in their past. Parliamentarians should be as innocent as lambs. Like in the shivering years of the early Cold War every member of parliament is checked and each side step in a career of any politician is dug up from the deep and smelly waste heap of history. A few days ago, one of the commercial television companies RTL formally asked all the parties in the Dutch parliament which of their members in the Second Chamber (Tweede kamer) had a criminal record. Of the 150 members 149 answered this question, one member refused at first, but later gave in when confronted with some driving with too much alcohol incident, a decade or so ago. This call to confess by RTL Television News, may have its origin in complaints about their alleged bias toward Wilders and  the PVV. The outcome has been 7 members of parliament with a formal criminal record of which – as said before – 5 belong to the parliament fraction of the PVV.

In the year 2008 the other side of the political spectre has been attacked by the same media that always propose themselves as the legitimatized representative of the abstraction called ‘public opinion’, as the watch dogs  that protect the needed ‘credibility’ of ‘representatives of the people’. A politician of the Green Left Party, Wijnand Duyvendak, felt compelled to give up his seat in parliament because of his – previous known – involvement in radical direct actions against nuclear energy a few decades before. A tactical chosen moment of amplification in the media of this dated public knowledge, was sufficient to make him fall. All this media hunting is done with the implicit intention of supporting ‘democracy’ by cleansing the house of representatives of anybody having whatever ‘criminal record’. The assumption of these ‘righteous press campaigns’ is that elected representatives should have no criminal or any other kind of controversial past. The house of parliament appears – in this vision – to be some kind of church solely populated by purified and canonized saints.

This premise, is more undermining than supporting a system of elected representatives. Society has more to offer than innocent lambs and national crime statistics show this clearly. Sanctions (sancties) and sentences (veroordelingen) range in the hundreds of thousands. There is positive potential in the experience of “unclean” members of parliament. First of all the definition of ‘crime’ is a shifting notion, like squatting becoming a criminal act in the Netherlands only recently and, maybe soon, softdrug blowing becoming a punishable offence, whereas these activities were tolerated before. Ex-criminals and ex-offenders in parliament may help to tone down hard liners with neither social understanding nor human empathy. Acceptance of deviancy in some one’s career – also in the political party domain – must first be established. The prevailing witch hunt mentality we see now has the opposite effect. Politicians try to cover up and hide their past and tend even to pursue more extreme repressive policy measures (if only to hide their own past or inclination).

click picture for link to the Statistical Bureau web page with details on criminality in the Netherlands

The notion of what ‘crime’ can be, has so many shadings of colour as can be found in a rainbow: from almost legal white collar crime committed by those who mostly manage to stay out of prison, to the ‘blue collar criminals‘ that are picked up from the streets and make up the main population of our state prisons. When any citizen has committed a crime and when it comes to a conviction and a subsequent punishment, the social rule can only be, that a specific case of law-breaking has been settled,  that the ‘criminal’ has become an ‘ex-criminal’, who should be helped to reintegrate in society. Such basic humane understanding of social relations have disappeared from  the media scope and has been replaced with the practice of eager journalists acting like 21st century inquisitional witch hunters.

Meeting of Witch Hunt and Scapegoating

Wilders and his “Party of Freedom” (PVV) – known for their scapegoating of Muslims and other ‘Non-Western-Allochtones’ – are now targets themselves. Sudden changes of  the direction in which the cleansing wind of media attention blows, may occur. The ‘line of legality’ is  never straight, bending this or another way constantly as power relations in society change. Side stepping from what is supposed to be ‘the correct path’ may happen to anyone. There is an established juridical system to judge both the perpetrators and the laws they  may have ignored. Additional levels of punishment should be avoided. A democracy can not allow eternal damnation of one of its citizens because of a ‘faux pas‘. Even in the case of a felony, once a person has been convicted and has ‘done time’, a case should be closed. Disqualification from active voting and passive voting (being a candidate for parliament) can be imposed by a court decision, but the cases in which this is possible are very much restricted. The right to vote and to be elected are constitutional rights. Criminal acts against the head of state or the overthrow of a government are specifically mentioned as a basis for exclusion from voting. There are hardly any cases of disqualification from voting and election in the last decades in the Netherlands.

I see the judgemental journalism about members of parliament as a kind of orchestrated ‘mob-justice’, presenting a bigger danger to society than the persons pursued by it. Over the years I  have come to the understanding that ‘the enemies of my enemies are not necessarily my friends’. I will rejoice in the demise of Wilders and his PVV, but  I would prefer that this happens on the basis of a more generalized  understanding of the faulty ways of their xenophobic arguing. The PVV is at all time ready to take up their role of lower and middle  class underdogs. Victimhood always have been an effective political weapon.

The former Prince of the Netherlands, husband of the deceased Queen Juliana, had a long history of trespassing over the line of the law, from causing car accidents to accepting smear money  for weapon deals and being involved in conspiracy against an other state, to only mention a few of his deviating deeds. All this has been accommodated over decades in such a way that the Prince did not have to face any public court. It is a grotesque example of the double standards of  the law abiding officialdom in the Netherlands who – on the other hand – may unscrupulous prosecute someone with less royal credentials.

Structurally speaking, the whole cleansing operation fury does function as a media smoke screen for the draconic economic measures under way of this peculiar minority government coalition of VVD liberals (31 seats) and  CDA christians (21 seats), with the extra-govermental PVV of Wilders conditionally supporting the government – in hostage – with his voting machine of 24 seats, “criminal” or not, a total amount of 76 seats creates what is called a ‘democratic majority’ (half of the 150 seats +1) .

However dislikable Wilders and his PVV movement is, their involvement in ‘white collar’ and ‘fountain pen’ crime is – as to this moment – neglectable in comparison with the older more embedded parties with their long histories in the governance of the country (be they on the right, left or in the middle of the political spectre). Some gigantic forms of stealing like the channelling away of 25 milliard Euro in the nineties from the reserves of the major Dutch Pension Fund for the civil workers, ABP, as will be disclosed coming saturday in a television program by a former investment director of that fund – Jean Frijns –  will most probably not even rank as an ‘economic crime’, it will – almost certain – be classified as ‘a governmental budget policy measure’  of that period.

Critical self-reflection of Dutch media on their role in the recent blaming campaigns is rare, and when it occurs it is only launched as a side show, like an editorial comment on the Wilders Witch Hunt by the national News Hour television program (Nieuwsuur), not in their broadcast, but in writing, somewhere hidden on their web blog…

Chief editorial comment: criminal record should not necessarily break up a member of parliament

Read Full Post »


quid pro quo

Read Full Post »

"Aan de Wilde Kust" Stedman 1777 herzien in het jaar 2010 (1) Zoek de 7 verschillen... Klik zoekplaat voor grotere versie.

Kortgeleden dook een tot nog toe onbekende hernieuwde editie van het beroemde 18e eeuwse werk van John Gabriel Stedman‘s “Reize naar Suriname” (2) op met enkele uitzonderlijke  met de hand ingekleurde prenten die op treffende wijze ‘de constante’ en ‘de verandering’ van de geschiedenis illustreren. In dit buitengewoon groot formaat foliant werd ook een ingestoken briefje gevonden met in houterig handschrift een gezelschapsspel vraag: “Men zoeke de zeven verschillen tuschen dezen twee platen.” Nu het is aan de trotse bezitter van dit boekwerk om dit spel door zijn gasten te laten spelen. Wat het woord “gedoogvrouw” moge betekenen hebben wij tot op heden niet kunnen achterhalen, zo konden verscheidene kunsthistorici en biologen ook geen antwoord geven op de vraag wat voor een soort vogel op de rechter plaat te zien is. Een Belgisch historicus die bij toeval ook met deze laatste vraag geconfronteerd werd, zei te vermoeden dat het om de Blauwvoet meeuw ging en wist zelfs enkele strofes uit een Vlaams strijdbaar studentenlied – aan dit dier opgedragen – te citeren:

Ja wij zijn der Vlamen zonen,
sterk van lijve, sterk van ziel,
en wij zou’n nog kunnen tonen,
hoe de klauw der Klauwaars viel.

Op ons vane vliegt de Blauwvoet,
die voorspelt het zeegedruis,
en de Leeuw er met zijn klauw hoedt
mijn lieve dierbaar kruis.

Weg de bastaards, weg de lauwaards.
ons behoort het noordzeestrand,
ons de kerels, ons de Klauwaars,
leve God en Vlaanderland! (3)

Hoe dit alles te rijmen en waarvandaan nu het verband komt met Suriname – dat toch een wereldzee ver van de “blonde noordse stranden” verwijder is, is nu moeilijk meer te achterhalen… zeker is dat afbeeldingen in hun eigen tijd gezien en begrepen dienen te worden, dat zal iedere gestudeerde iconograaf beamen.

(1) Prent oorspronkelijk op verzoek gemaakt voor ‘Oerdigitaalvrouwenblad‘ een uitgave onder redactie van Henna Goudzand Nahar, een feministisch getint digitaal blad dat een sterke band heeft met Suriname. De vraag was of ik een prent wilde maken die ging over de positie van vrouwen in de huidige politiek, waarbij bij mij direct de persoon en de recentelijk ingenomen positie van CDA politica Ferrier voor ogen kwam. Ferrier, dochter van de eerste president (1975-1980) van Suriname Johan Ferrier (1910-2010). Zij maakte het – na aanvankelijke oppositie, mogelijk om de vereiste de helft +1 meerderheid in het parlement voor de nieuwe regering Wilders/Rutte te verkrijgen. Van dissidente oppositievrouw werd zij tot gedoogvrouw. “De Wilde Kust” verwijst naar de oude benaming van de drie Zuid Amerikaanse Guianas, gelegen aan de kust gaande van  de Orinoco in het huidige Venezuela tot de Amazone-rivier in Brazilië, waarbinnen ook  het huidige Suriname lag. “Avonturen aan de wilde kust” is ook de titel van de historische vertellingen van Albert Helman over ditzelfde gebied, gepubliceerd in 1982.
Deze Stedman historische zoekplaat is ook gepost op het mooie ‘letteren’ blog ‘Caraibisch uitzicht’.

(2) De gebruikte editie van de plaat uit het boek van Stedman is een met de hand ingekleurde (latere 1818) Italiaanse editie in het bezit van de Universiteits Bibliotheek Amsterdam.
Auteur/Vervaardiger: Stedman, John Gabriel (1744-1797) & Lescallier, Daniel (1743-1822)
Uitgever Te Amsterdam : by Johannes Allart
Jaar: 1799-1800
Uitgever/Drukker Amsterdam Allart, Johannes (1773-1812) 077133641
Collatie: 4 dl ill., portr., krt in-8
Annotatie: Met 42 platen en krt. deels uitsl., gen. I-XLII
Vert. van: Narrative of a five years’ expedition, against the revolted negroes of Surinam, in Guiana, on the wild coast of South America, from the year 1772 to 1777 …. – London : J. Johnson & J. Edwards, 1796
Inhoud: Bevat ook twee aanhangsels over Suriname en Cayenne, door Daniel Lescallier, ontleend aan de Franse vertaling.- Paris/Lausanne, 1799
Referentie : Tiele (Bibl.) 1046

(3) De Blauwvoet is het bekende strijdlied van de katholieke Vlaamse studentenbeweging. Het wordt ook Het lied der Blauwvoeten of tegenwoordig het lied der Vlaamse zonen genoemd, naar de eerste regel van het lied. Het was oorspronkelijk het strijdlied van de 19e eeuwse studentenbeweging Blauwvoeterij. Het lied werd door Albrecht Rodenbach gedicht op 25 september 1875. De muziek werd gecomponeerd door Emiel Hullebroeck. Er bestaat ook een minder bekende toonzetting van Johan Destoop. Het lied past in de strijdlyriek van de 19de-eeuwse Romantiek, maar komt ook terug in de latere Vlaamse nationalistische beweging, zoals die zich bijvoorbeeld nog doorzet in de IJzerbedevaart.
De volledige (moderne) tekst variant staat op: http://nl.wikisource.org/wiki/De_Blauwvoet

De meeuw als symbool van vrijheid van Albrecht Rodenbach tot Geert Wilders… klik plaat voor grotere versie.

Het Historisch Nieuwsblad publiceerde eerder (2009? niet na te gaan omdat deze historici vergeten zijn om hun artikelen op hun web site te dateren!) een nogal oppervlakkig stukje over de frappante gelijkenis tussen de meeuw van de Partij voor de Vrijheid PVV en de meeuw zoals gebruikt als symbool door de NSB op een affiche in 1941 “Wat wilt u vrijheid of knechtschap.” Een dier als ‘totem’ is natuurlijk een zeer algemeen voorkomend fenomeen, dus ook bij politieke partijen, van ezels en olifanten tot beren en leeuwen. De zeemeeuw wordt evenzeer als typisch Nederlands in Nederland, als typisch Japans in Japan ervaren…dat heb je met zeevogels en kusten. Voor ons aardgebonden tweevoeters is de door het zerk flitsende meeuw die tegen een donkerende lucht en daar doorheen schietende zonnestralen het licht op zijn witte bast weerkaatst, een mooi symbool van ‘de idee van vrijheid’. Dit is op talloze wijzen in beeld en schriftcultuur terug te vinden. Of dieren er enige ideologie op na houden die vergelijkbaar zou zijn met onze ‘ismen’ valt te betwijfelen. Dierenfabels zijn mensenproducten.  De kop van het artikel in dit door historici gemaakte digitale blad, “Wilders gebruikt ‘besmet’ logo”, dekt de al te beperkte lading van het artikel goed. De historici laten immers na, de gebruikte meeuw-symboliek verdergaand cultuurhistorisch te duiden. De door mij genoemde associatie met de Belgische ‘Blauwvoeten’ beweging, die eveneens de meeuw als symbool gebruikte, bedoeld dan ook niet die Vlaams nationalistische beweging simpelweg als ‘rechts’ of ‘fascistisch’ weg te zetten en daarmee de PVV partij van Wilders te defameren. Het vereenvoudigen van historische overeenkomsten is een specialiteit van Geert Wilders. Het kan niet zo zijn dat de opvattingen van Wilders met een zelfde methode bestreden kunnen worden. Mij fascineren eerder de gelijkenissen in de ideaalbeelden van deze twee politieke bewegingen. Dat wordt dus het onderwerp van een nieuwe studie.

Read Full Post »

While most of the multi-cultural minded Dutch nation are happily on vacation a conspiracy is taking shape in all secrecy under the leadership of Batavian chieftain Beatrix Lubbers to join the cohorts of VVD, CDA and PVV into a force to reverse history and to isolate the Netherlands from the rest of the world by reinstating the mythical ‘ Insula Batavorum‘ *) of Roman times … “Down with the non Batavian Allochtoons” they shout when they cross their swords.

The Conspiration of the Bataves a painting of 1662 by Rembrandt van Rijn


*) Source Wikipedia: “In the 16th-century invention of a suitably antique origin myth for the Dutch people that would be expressive of their self-identification as separate from their neighbors in the national struggle with Spain of the Eighty Years War for Dutch independence, the Batavians came to be regarded as their eponymous ancestors.[6] The mix of fancy and fact in the Cronyke van Hollandt, Zeelandt ende Vriesland (called the Divisiekronike), first published in 1517, brought the spare remarks in Tacitus’ newly-rediscovered Germania to a popular public; it was being reprinted as late as 1802.[7] Contemporary Dutch virtues of independence, fortitude and industry were rendered fully recognizable among the Batavians in more scholarly history represented in Hugo Grotius’ Liber de Antiquitate Republicae Batavicorum (1610). The myth was perpetuated by Romeyn de Hooghe’s Spiegel van Staat der Vereenigden Nederlanden (“Mirror of the State of the United Netherlands”, 1706), which also ran to many editions, and it was revived in the atmosphere of Romantic nationalism in the late eighteenth-century reforms that saw a short-lived Batavian Republic and, in the colony of the Dutch East Indies, a capital (now Jakarta) that was named Batavia. Modern variants of the Batavian founding myth are made more credible by pointing out that the Batavians were only part of the ancestry of the Dutch people, together with the Frisians, Franks and Saxons, and by tracing patterns of DNA. Echoes of this supposed cultural continuity may still be found in popularisations of the history that follows.”

Read Full Post »

Green Left political ballerina Femke Halsema in the daily Het Parool on June 30. 2010 in a ‘pas de deux’ on the stage of the Binnenhof in The Hague, illustrating an article that says that according to the left wing parties there are no more options for a right wing coalition government. She is quoted to have said that the public moaning of right wing party leader of the PVV Geert Wilders, of being excluded is “just stage-baloney” as he refused an invitation of Liberal VVD party leader Rutte to talk once again about the right wing coalition option. Now the caption in the newspaper does not say who is the male dancer so perfect in line with the ballerina… or do I see it wrong, is it not a ballet, and does the photograph only prove the observation of Milan Kundera in his opus ‘Immortality’: “there are far fewer gestures in the world than there are individuals.”  Translating this back to Dutch politics one may say: “there are far less government coalitions than there are political parties.”

Read Full Post »

Wilders vermijdt dat wat het Fortuyn-effect genoemd had kunnen worden, ware het niet dat de moord op Pim Fortuyn een zodanige term niet heeft doen ontstaan. Bewegingen stoelend op de populariteit van één leider brengen met een overweldigende verkiezingsuitslag in zicht een toevloed van door opportunisme gedreven nieuw kader zonder een andere discipline dan hun eigen carrièrezucht. Deelname in meedere gemeenteraden door de PVV had de zwakte van dit opportunisme al snel blootgelegd. Plaatselijk gouvermenteel zijn betekent compromissen sluiten en kan de huidige landelijke oppositierol van de PVV in discrediet brengen. Is niet het compromisloze in Wilders zijn grootste aantrekkingskracht en rede en overleg zijn grootste zwakte? Algemene deelname aan gemeenteraadsverkiezingen had ook tot deelname aan het dagelijks gemeentebestuur onder het oog van de plaatselijke bevolking kunnen leiden. In dat proces wordt pas duidelijk wat de ideeën van Wilders en zijn PVV werkelijk waard zijn. Dat inzicht heeft de PVV door haar zeer beperkte deelname aan de raadsverkiezingen (tot nog toe enkel in twee steden een PVV lijst) ons doelbewust onthouden.

Wolve pack behaviour in politics with the 'alpha' leader, the 'beta; followers and the lowest cast the 'omega's

Wolve pack behaviour in politics with the 'alpha' leader, the 'beta' followers and the lowest cast the 'omega's', often maltreated by the rest. Click picture for full view

Nu nemen bij gemeenteraadsverkiezingen allerlei plaatselijke en incidentele partijtjes en groeperingen deel, vaak met nieuwelingen in het politieke en bestuurlijk bedrijf. Het waren bijvoorbeeld de plaatselijke ‘leefbaarheids-partijen’ die de eerste machtsbasis vormden in het inmiddels vrijwel ten ondergegane  landelijke Pim Fortuyn domein. Groen Links en de SP zijn merendeels vanuit de gemeentelijk politiek ontstaan.  Het ideaalbeeld van de parlementaire democratie omvat juist dit groei- en leerproces van onderop in zeg maar ‘de onderbouw’ van het democratische systeem. De vraag rijst of Wilders zijn eigen achterban niet vertrouwd of wellicht helemaal niet kent en dus geen verantwoording durft te nemen, of bij voorbaat de risico’s te groot acht. De lange mars door de achterafzaaltjes – waarvan  ontluisterende beelden van trotse Rita op campagne mij bijgebleven zijn – kunnen de lijsttrekker van de PVV ook dusdanig met afschuw vervult hebben dat hij liever afziet van het voetenwerk van de parlementaire democratie in de lagere overheden en verkiest zich enkel te concentreren op het hoger gelegen nationale podium. Dit laatste kan de rechtsvrezende doemdenkers enigszins geruststellen, aangezien dit betekent dat ook al krijgt de PVV en Wilders ooit de absolute meerderheid in het nationale parlement, zij voor de uitvoering van een groot deel van gedecreteerde  maatregelen gedwarsboomd zal worden door de provinciale en gemeentelijke overheden waarin de PVV nagelaten heeft zich een  machtsbasis te vormen.

  • In NRC/Handelsbald van 12 juni 2009 publiceerde Herman Staal een nuttig achtergrondartikel over het intern functioneren van de PVV.
  • Op 20 augustus 2009 is er een korte reportage in het televisieprogramma Netwerk met door de PVV niet aangenomen gemeenteraadskandidaten voor de gemeente Venlo.
  • Netwerk plaatste ook een persbericht van de PVV op haar website waarin initiatieven van onderop om PVV-achtige lijsten bij gemeenteraadsverkiezingen te vormen er bij voorbaat op gewezen worden dat zij niet op PVV steun hoeven te rekenen en ook geen gebruik van de naam of logo van de PVV mogen maken.

Read Full Post »

« Newer Posts