Archive for the ‘Disasters’ Category

Deze prent van Jo Spie over “afstand en medegevoel” dateert uit 1937… gisteren konden we op het NOS journaal er weer een voorbeeld van zien anno 2018 met de bolderwagen uit Oss die onder een trein kwam… niet zozeer het feit dat zo’n zwaar ongeval niet journaalwaardig zou zijn, wel omdat het medium televisie hier het gemedialiseerde “leed van Oss” deed onstaan en er daarna er nog eens verslaggeving bracht dat voornamelijk bestond uit het ‘televisie-medegevoel’ dat de NOS zelf opgeroepen had.

Maar liefst 8 minuten van een totale tijd van 25 minuten en 41 seconden wijdde de NOS aan de dood van vier kinderen bij een botsing van een elektrische bolderwagen voor vervoer van kinderen met een trein op een bewaakte spoorwegovergang. De bestuurster van de wagen en een kind overleefden de botsing, zwaar gewond.

De teloorgang van proportionaliteit in het televisie nieuws valt natuurlijk te verklaren door het spiegeleffect van ‘sociale media’… die ene man en zijn radiotoestel uit de prent van 1937 was het eindstation van het nieuws, buiten dan een buren- of cafépraatje later… de huidige media veroorzaken berichten-wervelstormen op sociale media door het massaal delen van reacties op dagelijkse gebeurtenissen… bij het NOS-journaal proberen ze al langer dat wervelstorm-effect als element in het redactioneel beleid in te brengen – met je tijd meegaan heet dat – met een krap bemeten half uurtje nieuws leidt dat tot van die zuigende reportages over leed en medegevoel… de impromptu monumenten met bloemen, kaarsjes en knuffels, de burger vader of moeder, de professionele leedverwerkers, ja zelfs de koningin…

Was het overigens toeval dat de journaliste die naar Oss gestuurd was voorheen het koninklijk nieuws deed – Kysia Hekster – was en dat ook koningin Maxima- op werkbezoek in Friesland –  haar medegevoel betuigde?
zie ook mijn (tweetalig) artikel uit 2009 op dit blog “Media history 1937-2009: Afstand en medegevoel/Distance and compassion”

PS Waren er niet genoeg andere rampen om over te berichten vraag je dan af… wat stond er op het lijstje? zeker is dat daar ook een veerbootramp in Tanzania bij stond (87 doden) en wat al niet meer… ik pleit al lang voor een dagelijkse lijstje (kan mooi in de NOS app) dat wat de NOS niet als nieuws verkozen heeft vandaag… natuurlijk het bestaan van zo’n lijstje heeft ook inwerking op besluitvorming, maar ik denk, dat het beginsel van ‘proportionaliteit bij berichtgeving’, daar zeker bij gebaat zal zijn.

Read Full Post »


Headlines today “Government plans increased email and social network surveillance” & “US draws up plans for nuclear drones

The ‘eye of providence’, the all seeing eye of god has changed from a religious symbol into an automated digital routine available only to the unseen activities of state security agencies and whoever else may get hold of it. The eye of providence can be seen on one side of the seal of the United States in a vignette, on the other side is a picture of an eagle with in its claws a palm leaf and a bunch of arrows, above its head a group of stars within a nimbus of a great explosion. The seal is also depicted on a one dollar bill. It is as if this emblematic symbolism is now materialising with the advent of ‘social network surveillance’ of the internet and the global remote controlled spying systems, complimented by unmanned aerial vehicles that can both see and destroy what is classified as ‘the enemy’.

“IN GOD WE TRUST” is written with capital letters on the dollar note and we may wonder what the meaning of this sentence is now-a-days. Are we – the supposed creatures of God – to be trusted or not? Who is in fact the ‘WE’? The issuer of the bank notes? The state?  Should it not be ‘we’ from ‘we the people’, us practicians of TRUST. Trust that forms the basis of any form of community? From friendship and love to commune and society?

click for original picture big enough to print it as a poster

‘TRUST NOBODY” may become the adage of our age by spectacular enlargement of the exceptions and negations of  the general ‘good willingness’ that keep our societies up and running most of the time. The derailment of one or just a few is used to impose one draconian measure after another, punishing those who had no part whatsoever in acts of deceit and violence. We are facing infringement upon infringement by politicians and state authorities of ‘civil liberties’ won after centuries of struggle.

The success of digital social media exemplifies not only the success of the commercialism that keeps these systems running, but also expresses the level of trust people are willing to give and expect to receive from others. There is a positive social impulse in it. Governmental digital surveillance plans – as proposed now in the United Kingdom and implemented already in many states that deny their citizens their basic civil rights – harm this social impulse, harm society as a whole.

While all of us are apparently DISTRUSTED by the state we are  asked to TRUST the technology, intelligence and application of military force, used by the same state, all ‘in our name’.

War is not anymore necessary to create a battlefield. The integration of networked information systems, with real time remote sensing surveillance, will bring war to any home in the world classified as a legitimate target. The virtual and the real will be seamless integrated. Google-StreetView encompasses Google-BattleView. Constant intelligence from landline and mobile phone, Facebook, Twitter, Email, SMS, Chat and any other digital social media, is laid out on multi-dimensional grids, by automated algorithms, with only the parameters set by humans. We are supposed to trust the formulation of these social control and security algorithms. We are supposed to trust the interpretation of potentially alarming data. And now, with the newly announced system of nuclear driven permanent drones patrolling the skies, we are meant to trust not only the proper – supposedly pinpoint – summary executions delivered by these devices, but also the constant well functioning of the nuclear energy generators build into these unmanned aerial vehicles of death.

Read Full Post »

Prime Minister Mark Rutte 17th of February 2012 comments…. (*)

He who fears can form no judgement about the Sublime in nature; just as he who is seduced by inclination and appetite can form no judgement about the Beautiful. The former flies from the sight of an object which inspires him with awe; and it is impossible to find satisfaction in a terror that is seriously felt. Hence the pleasurableness arising from the cessation of an uneasiness is a state of joy. But this, on account of the deliverance from danger [which is involved], is a state of joy conjoined with the resolve not to expose ourselves to the danger again; we cannot willingly look back upon our sensations [of danger], much less seek the occasion for them again.

Bold, overhanging, and as it were threatening, rocks; clouds piled up in the sky, moving with lightning flashes and thunder peals; volcanoes in all their violence of destruction; hurricanes with their track of devastation; the boundless ocean in a state of tumult; the lofty waterfall of a mighty river, and such like; these exhibit our faculty of resistance as insignificantly small in comparison with their might. But the sight of them is the more attractive, the more fearful it is, provided only that we are in security; and we readily call these objects sublime, because they raise the energies of the soul above their accustomed height, and discover in us a faculty of resistance of a quite different kind, which gives us courage to measure ourselves against the apparent almightiness of nature.

Now, in the immensity of nature, and in the inadequacy of our faculties for adopting a standard proportionate to the aesthetical estimation of the magnitude of its realm, we find our own limitation; although at the same time in our rational faculty we find a different, non-sensuous standard, which has that infinity itself under it as a unit, and in comparison with which everything in nature is small. Thus in our mind we find a superiority to nature even in its immensity.

[“Critique of Judgement”  (1790) Emanuel Kant; section “Of the Dynamically Sublime in Nature par.28 Of Nature regarded as Might.”]

The day Prince Johan Friso of the House of Orange-Nassau (1968-) was grabbed by an avalanche he had helped creating himself in the Austrian ski-resort of Leche.

Deliberations on the day after, when Prime Minister Mark Rutte announced to the press that he has postponed his own ski-hollidays, he was about to enjoy. The day – also – that “the whole Dutch nation” – those willingly and unwillingly not on ski holidays – are absorbed in hours of non-news television broadcasts on a crisis created by a reckless prince.

A day of associative thoughts – that keep surfacing despite a personal tragedy – about a ‘continuous economic crisis’, the supposed ‘symbol and example function of the Dutch Royal House’ to foster national unity, and the ‘non-austerity private pleasure routines‘ of  that same royal family and the government.

".. that the whole of the Netherlands sympathises with them very much..." Non altered screen shot, to see the original television news item click picture...

(*) The tableau is based on a screen shot from the Dutch television news of February 17th 2012, most probably in the room of the Prime Minister. When watching television, in my mind the painting behind the head of Mark Rutte -some sort of Italian landscape with a mountainous skyline – kept changing into something else: a painting by Turner of an avalanche. “The Fall of an Avalanche in the Grisons”  by Joseph Mallord William Turner (1775-1851), first exhibited 1810.

So I swopped in the Turner picture. Turner saw the Alps in 1802 when visiting Switzerland, but never did witness an avalanche. Newspaper accounts of an avalanche in the Canton of Grison in 1808, did inspire this painting. From this we learn that ‘awe of nature’ is mostly not direct experienced but mediated indirectly. In the case of the painting of Turner it has been early 19th century journalistic ekphrasis that produced an almost abstract rendering of the power of nature.

Dutch mainstream media have launched themselves in a campaign with endless hours of drama-devices to reconstruct the ‘avalanche moment’ and its aftermath: snow specialist, ski-specialists, doctors, surgeons, journalists in front of Austrian hospitals, television crews standing in front of palaces without their residents in the Netherlands, and so on. Other news from ‘the rest of the world’ with other disasters are – to this very moment of me writing this – dealt with in a minimal way or even plainly neglected.

Read Full Post »

STORAGE DAYS as leaves are falling in the Northern hemisphere I am reviving old computer storage and transferring Terrabytes of data these days… if only the transport of data between disks would be faster (that is a bottleneck of any economy… the road system cluttering). Just looked at a 8 or 16 Terrabyte DROBO box… but I am hesitating… because of the limits of the connecting data transport devices... while looking at this one realises the fragility of our whole society based on data… Over time DATABASED society will develop into DATAERASED society, throwing us back to times before the digital stone of Rosetta…


for full view click picture…

Read Full Post »

Verschuivende aardkosten maar geen sociale verschuivingen in Haiti.

Ushahidi betekent ‘getuigenis’ in Swahili en het is in oorprong de naam van een internationaal collectief dat het initiatief nam om het recente geweld rond de verkiezingen in Kenya te documenteren en daarmee te helpen het te beteugelen. Dat documenteren gebeurde via een website en daaruit groeide een informatie-systeem wwarbij de documentatie ook op effectieve wijze gevisualiseerd werd. Sinds enige tijd wordt dit systeem ook gratis ter beschikking gesteld voor andere noodsituaties.

“The Ushahidi Engine is a platform that allows anyone to gather distributed data via SMS, email or web and visualize it on a map or timeline.

Our goal is to create the simplest way of aggregating information from the public for use in crisis response.”

USHAHIDI website over Haiti aardbeving

Zo is nu op de internet website “Haititi Earthquake” haiti.ushahidi.com. Daar waar de meeste inwoners van Haiti geen beschikking over electronische communicatiemiddelen zoals een computer en een snelle internetverbinding hebben, doet het vreemd aan om ‘real-time’ berichten en beelden uit Haiti te zien binnenstromen. Twitter, Flickr, Youtube, Google Maps alles wordt op de Haiti Earthquake website bij elkaar en gerelateerd aan elkaar in stelling gebracht. Het GoogleMaps venster laat ons inzoomen op een straat en maakt het mogelijk om gevaarlijke op instorten staande gebouwen te spotten of gelocaliseerde vragen over vermisten te bekijken. Het mag een schaamtevol gevoel van virtueel ramptoerisme opwekken, maar wat we zien is meer dat we zonder te hinderen ov er de schouders van hulpverleners en zoekenden naar vermisten mee kunnen kijken. Als altijd is het venster met de stroom van Twitterberichten het meest ergerlijke aspect omdat dit een ongefilterde informatiestroom van dom en stom tot lief en belangrijk laat zien. Het zou goed zijn om die stroom van Twitteraars, waaronder ook de doemdenkenden christen evangelisten die de aarbeving als een straf van god voor die duivelse zwarte voodoo aanhangers zien, niet op dezelfde pagina als de feitelijke en nuttige informatie te geven. De hinkende bode is meestal een betere boodschapper, maar wie zal zeggen of niet in een ander geval een twitterbericht in een specifieke context niet als een geschenk uit de hemel ervaren wordt….die en die leeft nog…
Een ander hulpinitiatief vanuit de hoek van digitale cartografen is te vinden op Google Earth: Haiti Earthquake Maps and Data. Een bibliotheek-pagina van ‘overlays’ op de interactieve wereldkaart van Google Earth. Via zogenaamde KML (Keyhole Markup Language) files waarmee andere kaarten (al dan niet half transparent), trajecten, makeringen en statische data, twee en drie dimensionaal over wereldkaarten en -bollen aangemaakt en getoond kunnen worden. Sinds gisteren is er dan ook een overzicht van zulke KML gegevens op een speciale pagina van Google Earth (deze software is gratis te downloaden). Met GoogleEarth kunnen verschillende informatielagen gecombineerd worden. Aangezien niet iedereen een goed genoege verbinding, snelle computer en groote scherm heeft heb voor dit blog een combinatie van twee kaartlagen gemaakt waarbij de hevigheid van de beving te zien is in cirkels van roze (laag) tot rood (hoog) en verticale kolommen de bevolkingsdichtheid per subregio aangeven. Dan is te zien dat de beving vlak bij het meest dicht bevolkte deel van Haiti heeft plaatsgevonden (klik kaart om de werkelijke maat van de Google Earth kaart te zien). De intensiteit van de beving is gemeten met de MMI, ook wel MM scale (Modified Mercalli Intensity scale) die de effecten aan het aardoppervlak uitdrukt, anders dan de meer gebruikte schaal van Richter die de hoeveelheid vrijgekomen (verplaatsings) energie weergeeft. Ik heb voor all duidelijkheid de twee schalen opnieuw samengevat in één kleine tabel die onderaan dit bericht staat.

Google Earth 'overlays' die intensie van de aardschokken gecombineerd laat zien met de bevolkingsdichtheid. Rood is meest intensief, roze minder. De gebruikte kleuren van de bevingsintensie komen niet overeen met de MMI/MM standaard Klik plaat voor grotere versie....

Vraag blijft wat te doen met die informatievloedgolf die tegelijkertijd binnen en buiten de werkelijkheid staat. Verweg schijnt dichtbij, maar de afstand van mijn werktafel en al de daar opgestapelde apparatuur tot de stank, het puin en de rampzalige ellende waarin de toch al moeizaam overlevende Haitaanse bevolking nu verkeerd, is onoverbrugbaar. Vliegtuigen vol hulpverleners en hulpgoederen zijn al geland of nog onderweg, geldinzamelingen alom, distributie voorbij het recht van de sterkste zal afgedwongen moeten worden, opoffering en hulpvaardigheid zal ook voorkomen, maar wat het meest verontrustende zal zijn is hoe de sociale onvrede en de eeuwenlange Haitaanse traditie van bendes en knokploegen gaan uitwerken. Wat zal het verschil zijn tussen zichzelf organiserende bendes van ‘caco briganten’ en de orde handhavende internationale troepenmachten, misschien komen deze twee tegenoverelkaar staande krachten door de omvang van de ramp nog eens naast elkaar te werken…. De autoritaire en rascistische Amerikaanse militaire bezetting van Haiti aan het begin van de vorige eeuw is diep ingesleten in het volksbewustzijn, ik kan mij nauwelijks voorstellen dat dezelfde troepen die aanvankelijk zovbeel moeite hadden met hun optreden na de stormramp rondom New Orleans, nu als vredebewaarders ingezet gaan worden, maar de geschiedenis hoeft zich natuurlijk niet te herhalen… Militaire macht kan ook ten goede bij rampen aangewend worden daarvoor zijn gelukkig ook meerdere recente goede voorbeelden.

Als ik de beeelden van de Haitanen in diaspora op mijn televisie zie… drommend om een computer, tevergeefs bellen, denk ik “zijn die niet samen te smeden tot een nieuw soort hulpverleningsbrigades, iedere groep niet Haitaanse hulpverleners of militaire neemt een groepje Haitanen mee die de meest afgrijzelijke misverstanden die anders zullen ontstaan kunnen voorkomen; hoeveel honderduizenden kanidaten zijn er niet in Canada, de USA en Frankrijk , alsook kleinere gemeenschappen in aanliggende landen….”

Het Rode Kruis heeft ook al een web-site voor communicatie tussen familieleden en kennissen zoekenden gestart op hun website familylink (op dit moment lijkt de site niet te werken of overbelast, maar dat kan morgen weer verholpen zijn. Op de digitale radio van de Verenigde Naties staat een kort interview over dit initiatief, zo ook een telefoon interview met een medewerker van de Verenigde Naties – David Wimhuirst – die levend uit het instortende hoofdkwarier is gekomen, hij beschrijft hoe de dikke betonnen pilaar in zijn werkkamer hem de enige veilige plaats leek om in te nemen terwijl het gebouw heftig heen en weer schudde….

Als je naar dagelijkse beelden uit Haiti van voor deze ramp en van voor de cyclonen en grote overstromingen kijkt dan komt mij dat al als een rampsituatie voor, zoals deze foto uit 2006 van een ‘bidonville’ aan de rand van Port-Au-Prince met de veelbelovende naam Cité de Soleil gebruikt als een illustratie bij een verslag van een Canadese militair werkzaam voor de MINISTAH (Mission des Nations Unies pour la Stablisation en Haiti). Het was in deze krottenwijk dat in 2005 en 2006 bloedige confrontaties tussen Haitaanse politie gesteund door Verenigde Naties MINISTAH troepen en gewapende bendes plaats vonden (tientallen doden werden geteld onder de bevolking). In hoeverre deze bendes de belangen verdedigden van de straatarme bewoners aanhangers van Lavalas beweging van de nu verdreven president Aristide (1993/1994; 2001/2004) of enkel gewapende criminelen waren is moeilijk te zeggen omdat sociale beweging en criminele bendevorming in Haiti vaak in elkaar overlopen (zie onderaan twee bronnen met heel verschillende interpretaties van het bloedige 2005 Cité deSoleil incident). De foto staat model voor de opeenstapeling van geweldadige conflicten en voortdurende wisselingen van macht in Haiti waardoor de leefomstandigheden alleen maar verder zijn afgegleden. De vraag is hoe deze onder de oppervlakte broeiende en voortdurende oplaaiende tegenstellingen zich als sociale bevingen zullen gaan manifesteren en zich vermengen met de gevolgen van de desastreuze aardschok van deze week…

Bidonville/krottenwijk Cité de Soleil gefotografeerd in augustus 2006 door een militair van de MINISTAH (zie link Candese militair voor origineel bijschrift). Het enige voordeel van het wonen in deze miserabele tentachtige krotten zou kunnen zijn dat je er meer kans op overleven hebt bij een aardbeving doordat je niet onder stenen muren, staal of lagen beton bedolven wordt. Veel bidonvilles zijn ook aangeplakt tegen de steile heuvels van de stad, daar zal dit ongerijmde voordeel zeker niet opgaan.

Enkele nadere bronnen:

The Mercalli intensity scale (MMI, also abbreviated as MM) is a scale used for measuring the intensity of an earthquake. The scale quantifies the effects of an earthquake on the Earth's surface, humans, objects of nature, and man-made structures on a scale of I through XII, with I denoting not felt, and XII total destruction. Also shown the equivalent Richter scale (quantity of freed energy) and it's expression in Joule units (the energy exerted by the force of one newton acting to move an object through a distance of one meter).

Via de populaire website HaitiXchange.com vond ik deze link naar weer nieuwe layers met inventarisaties van de ramp dit maal gelvered door Gogle, die naast het agressief verdienen van geld ook dit soort werk verricht. Voor de niet ‘zware gebruikers’ van het internet onder u, hierbij twee screenshots met een toegevoegde legende met de stand van inventarisatie van 15 januarie 2010:

Screenshot van GoogleEarth Port-Au-Prince overlay met een overzicht van ingestortte gebouwen, grondverzakkingen, kapotte infrastructuur en tentenkampen, stand 15 jabuarie 2010.

Eeen dieper inzoomen op een deel van Port-Au-Prince die de golfijzeren krotjes laat zien, die wellicht niet allmeaal omgevallen zijn en de her en der verspreide meer constructiemateriaal bevattende huizen die het begeven hebben. Links boven lijkt een tentenkamp te zijn (dichter netwerk van steegjes en nogal wat blauw plastic zeil, maar ik kan mij vergissen …

Screenshot van GoogleEarth ingestortte gebouwen in Port-Au-Prince zoals gemarkeerd op 15 januarie 2010.

Twee bronnen over het Cité de Soleil incident uit 2005 die inzicht geven in de complexe verhoudingen tussen de allerarmsten, de vredeshandhavers van de Verenigde Naties, het politiekorps, de bendes van sociaal georienteerd tot crimineel en de elkaar bestrijdende Haitaanse politeke machtsgroepen:

Titelbeeld van de webpagina van Haitiaction.net en het Haiti Informatie Project (HIP) over het Cité de Soleil incident in juli 2005. Klik plaatje om naar de website te gaan...

De weergave van hetzelfde gebeuren in het jaarverslag van de Verenigde Naties 2005 op de pagina's 386/387; link is naar de Google Books online versie van dit rapport. Klik plaatje om naar link te gaan....

Read Full Post »

De beelden van de overstromingen als gevolg van uitzonderlijke regenval in West Afrika en de Sahellanden van begin september 2009, die de aanleiding vormden van mijn vorige bericht in dit blog en de vergelijking die ik daar maakte met het grote verschil tussen aandacht voor lokale ellende en ellende verweg in het Nederlandse televisiejournaal van de NOS – met name met betrekking tot Afrika – deze combinatie van gebeurtenissen heeft een oorsprong in mijn jeugd. Het is de blijvende herinnering aan een boek met een bijzondere vorm van zeg maar spotprenten (want deze tekeningen hebben een geheel eigen karakter en passen niet direct in een genre vakje) van de kunstenaar Jo Spier (1900-1978). Zelfs de wijze waarop zijn naam op de voorkant van het boek – dat ik hier in herinnering wil brengen – geschreven is, heeft een grapje in zich. Er staat niet ‘Spier’ maar ‘Spie’ plus iets dat zowel een uitroepteken zou kunnen zijn als een ‘spie’, een tapstoelopend houtje om iets mee klem te zetten, ook wel in de volksmond ‘een cent’ (“geen spie hebben”). De pagina’s met de dikke burgerman in zijn dikke stoel naast een dikke radio waaruit nieuwsberichten komen, steeds met een verbeelding van de radioberichten, zijn mij altijd bij gebleven. Ik herinner me nog hoe ik als jongetje begon te lachen toen ik het las en mijn moeder erbij riep om enthoussiast “mijn vondst” – overbodig – aan haar uit te leggen. Dit was mijn eerste moment van wat nu modern-deftig ‘mediacritiek’ genoemd wordt. Er zijn nu moderne studies die academische begrippen als “disaster fatigue” en “campassion fatigue” hanteren, zoals het boek van  van Susan D. Moeller uit 1999 “Compassion fatigue: how the media sell disease, famine, war and death” , maar… hoe verrassend dat zulk een inzicht  al meer dan vijftig jaar daarvoor in het tijdperk van de radio op deze wijze verbeeld is onder de titel “afstand en medegevoel.” De beeldreeks van Jo Spier handelt over een meneer Jansen in de Van Breestraat en begint met een radiobericht over het bombardement op Shanghai in 1937 met 20.000 doden (begin van de Japans Chinese Oorlog overlopend in WWII) . Het dodenaantal neemt af naarmate het gebied van een ramp of ongeluk dichterbij komt.  De reeks eindigt met een overreden jongetje in dezelfde straat als de dikke man in de dikke stoel en dan pas komt hij uit zijn doezel, draait zich om en roept “vrouw er is een ongeluk gebeurd.”

Jo Spier tekeningen, boek uitgegeven omstreeks 1937

Jo Spier (1900-1978) Dutch artist, illustrator and advertisement designer. Pages from a book with his comments on society published at the end of the thirties in the Netherlands. Two pages in the book are an example of 'media critique' avant-la-lettre. Jo Spier introduces here the notion "distance and compassion" in the context of a bourgeois man listening to the news coming from his radio-set. The man is mister Jansen (the most common Dutch name) from the "Van Breestraat" (a most common street name). Six spoken news items are depicted while the man stays immobile, half dozing in his big comfortable chair. The news items are all about disasters and accidents and have a progression in distance and number of victims, from 20.000 death in the aerial bombing by the Japanese army of Shanghai (in 1937) to a single casualty in the very street where mister. Jansen is living. Only after this last local news item mr. Jansen moves his ass and turns around and calls to his wife: "wife an accident happened." Half a century later academics have "invented" the terms "compassion fatigue" and "disaster fatigue" to describe similar aspects of public reception of the (bad) news. The Dutch text above gives a link to the book of Susan Moeller on this subject. Click picture to see full size version.

Ik heb deze prent zojuist ook naar de redactie van het NOS journaal gestuurd ter illustratie van mijn verzoek (en ik hoor dat ook anderen het NOS journaal hierom gevraagd hebben) om de overstromingsramp in West Afrika en de Sahellanden in hun nieuwsuitzending op te nemen. In het beeldverhaal van de dikke manuit 1937  is er een verschil in tienduziendtallen tussen slachtofferaantallen ver weg en om de hoek. Het lijkt er op dat voor Afrika om in ons landelijk NOS Journaal te komen gelijksoortige grote dodentallen voor handen moeten zijn. De Watersnood ramp in Zeeland en Zuid Hollanduit 1953  moge hier ten lande met enige regelmaat herdacht worden, en buiten de oever tredende rivieren in Europa mogen ook op een redelijke belangstelling van de NOS-redactie rekenen, maar als het verderop nat wordt en dan zeker op de grens van de Sahellanden (daar hadden ze toch zo’n last van de droogte?) dan is dat een continent te ver voor hetzelfde journaal dat er meer dan één spie voor over heeft om onze waterdeskundige Prins der Nederlanden te komen filmen in een ijsgrot op de Zuidpool. Misschien moet ik wel een verzoek aan die Prins schrijven om hem te vragen of hij een klein stukje van zijn “beschikbare zendtijd” bij het NOS journaal ter beschikking van de Afrikaanse waterslachtoffers kan stellen. Zeker gezien het feit dat – zelfs middels de rechter – dezelfde prins kortgeleden heeft aangegeven ‘low profile’ te willen blijven, hoeft zo’n geste hem geen pijn te doen.

Dank aan Ankephien en Klaas voor de scans van het Jo Spier boek.

Read Full Post »

A series of messages of  a friend (François Laureys) on the social messaging system of FaceBook community who keeps active contacts in West Africa alerted me to extra ordinary heavy rains and floodings in Burkino Fasso and other countries in the region. I had not seen any covering of this disaster on national Dutch television, and maybe missed  it on BBC news, anyhow us Europeans are not “flooded” with African news anyhow. It can be that the editors in command of our daily supply of misery are careful about the possible ‘disaster fatigue’ of their audience, but when a local disaster occurs in the low countries we can be sure that the flooded camping outside the village of Hoeksewaard – however minor – will get full attention. A recent example was the so called  ‘Weeralarm’ (weather alarm) of our national meteorological institute KNMI because a combined storm and heavy rains were expected on August 20, 2009. Luckily the “planned” storm did not come and the heavy rains failed to materialize, so many complaints did get in form organizers of the compulsive and commercial late summer outdoor festivals, that were either cancelled or delayed. Before, such nation wide offical alarms, everybody accepted the vicissitude of the weather, but now the eager business minds must have started to think up possible damage claim schemes. The national weather institute KNMI was quick to react and has scaled down their ‘televisionized’ national alarms. Anybody with a computer in this country – my good guess is that there are even more computers than inhabitants in the Netherlands – has instant access to the continuous weather radar and its efficient didactic visualizations so a greengrocer with an outside market stall can check the radar on his iphone and take the needed measures right in time. Those are the disasters of luxury that befall us here in Europe.

Left the image of the wetaher alarm day that produced some nuissance (or splendour if you want) but was in the end a minor wetaher event and at the right the weather radar image at the moment of writing this text. Click picture for full size view.

Left the image of the weather alarm day that produced some nuissance (or splendour if you want) but was in the end a minor event and at the right the weather radar image at the moment of writing this text. Click picture for full size view.

The Facebook messages from François about Burkino Fasso where illustrated with local television coverage that has been posted in a copy on Youtube, this is just one example … there are many more videos that show the disaster. A whole series can be found  on Youtube as posted by ‘toussiana’ and also François has posted a series of still pictures on the French web site  L’Atellier de média.

The images of the inundated town of Ouaga kept appearing in my mind as there was what we Dutch call “heavy rainfall” this morning (I lived for a while in the real tropics so I know that real prolonged heavy rains do not occur in the Netherlands). At breakfeast my girlfriend mentioned the possible impact of “El Niño” and when I checked this issue, I bumped into this news item in the Guardian, stating:

Climate scientists have warned of wild weather in the year ahead as the start of the global “El Niño” climate phenomenon exacerbates the impacts of global warming. As well as droughts, floods and other extreme events, the next few years are also likely to be the hottest on record, scientists say.

Other images popped up during my internet search, mostly in British sources (so they do care a bit, may it be as part of their colonial legacy). And as said, in the article of the climate scientists, not just flooding, but also drought appeared to be an issue for the African continent, almost at the same latitude and time. Both West and East Africa are effected by the same major climate phenomenon. Emblematic pictures, very recently published came on my screen and merged in my mind. Next step was my routine check of  ReliefWeb (serving the information needs of the human relief community) an initiative of the UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA, exists since f1996). Within seconds I found the maps that document both recent African disasters: flood  and drought. So what was combined in my mind I have merged in one tableau picture…

A clickable documented versions will be made in the coming days, but I like to post it in its actual state now already. Click picture for full size view

A clickable documented version will be made in the coming days, but I like to post it in its actual state now already. Click picture for full size view.

As long as the clickable version (I intend to make) is not ready these are the four sources:
– West Africa floods picture from a BBC web site: “Many homeless in Burkina deluge”
– Idem a map  from ReliefWeb in PDF format: “West Africa – Floods location (as of 01 Sep 2009)”
– East Africa drought picture from an article in The Guardian by John Vidal: “Climate change is here, it is a reality’ As one devastating drought follows another, the future is bleak for millions in east Africa.”
– Idem a map from ReliefWeb: “Drought early warning stages in Kenya, July 2009” (in PNG picture format)

I keep wondering whether the satellite instant weather maps can be  seen at least by some people in the effected African regions (though I read that most of the infrastructure of urban areas in Burkino Fasso have been flooded as well). Have there been official warnings and alarms? Could some of the effects of these natural disasters have been lessened if ther would have been some sort of  efficient communication of information? Do I see things biased, as too primitive over there?  In these parts of Africa the ownership, or even just access to a computer, seems to be limited and bandwidth and processing speed of the computers used may be insufficient to display such heavy data streams. National or regional weather institutes do they have these public accessible climate information systems? Many question I have to find an answer for. NASA Earht Observatory certainly has all the information and I could find quickly some recent visualizations of the flooding of Burkino Fasso and neighbouring Sahel countries. I will post them just here, and as the sun breaks through in Amsterdam and it is saturday afternoon, it is high time to go and buy that fish for dinner… and I can do very little with my compassion with the victims of these natural disasters. Maybe it is good to  try to stir Dutch media to give some coverage to this… but for the rest nothing more to do as a far away  urban European for the moment.

In late August and early September 2009, widespread flooding occurred throughout western north Africa along the western expanse of the Sahel. By early September, heavy rains and resulting floods killed five people and left 150,000 more homeless in Burkina Faso, The New York Times reported. In Niger, Burkina Faso’s northeastern neighbor, four days of intense rain damaged some 3,500 homes, took out electrical power lines, and caused livestock and crop losses, ReliefWeb reported.

NASA caption: "In late August and early September 2009, widespread flooding occurred throughout western north Africa along the western expanse of the Sahel. By early September, heavy rains and resulting floods killed five people and left 150,000 more homeless in Burkina Faso, The New York Times reported. In Niger, Burkina Faso’s northeastern neighbor, four days of intense rain damaged some 3,500 homes, took out electrical power lines, and caused livestock and crop losses, ReliefWebreported." Technicaal description by NASA: "The Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS) on NASA’s Terrasatellite captured these images of Burkina Faso. The top image is from September 3, 2009, and the bottom image is from August 28, 2009. Both images use a combination of infrared and visible light to increase the contrast between water and land. Vegetation appears bright green, clouds appear bright turquoise, and water appears electric blue. Swelling along the Nakambé River is apparent in the image from September 3. In the image from August 28, the same water channel is barely discernible. To the north, the riverbed appears nearly white, but this may result from sunglint—sunlight bouncing off the water’s surface and into the satellite sensor."Click picture for full size view.

The source page for the NASA picture of the Burkino Fasso floods can be found here….

Read Full Post »