Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Parliamentarian system limits’ Category

Oorspronkelijk geplaatst op mijn Flick news-tableau site op 24 mei 2014
Leerzaam omdat met ons kiesstelsel gebaseerd op “democratische meerderheden” van de helft +1 en je stem mogen uitbrengen op een kandidaat zonder optie om deze binnen een tijdsperiode van anderhalf duizend dagen terug te roepen omdat dee volksvertegenwoordiger (en de bijbehorende partij) iets heel anders aan het doen is dan wat zij/hij eerst voorgaf. destijds geplaatst in een kleine serie ‘onkieswijzer’AMSnote6257.02

“Amsterdams Democratisch Palet 2014: hoe een minderheid met D66 zich opmaakt de meerderheid te regeren”

“Voordeel in de stad op vertoon van stempas” was een gemeentelijke campagne in de dagen voor de raadsverkiezingen van dit jaar. Het resultaat van deze campagne is nihil geweest, of men moet een stijging van het opkomstpercentage van 50,3 naar 51,4% een succes willen noemen.

Zelfs voordat de definitieve uitslag bekend was trompetterden enkele deelnemende partijen al over hun VERKIEZINGSZEGE, daar waar er beter over een NEDERLAAG gesproken had kunnen worden met het nu al decennia lang als ‘normaal’ aangemerkte wegblijven van de helft van het electoraat.

Daar waar het aantal nieuwe te verkiezen partijen sterk is toegenomen is er een afname van het aantal stemmen dat zij krijgen. Het opmerkelijke feit dat maar liefst 11,8% van de geldige stemmen uitgebracht werden op partijen die onvoldoende aanhang wisten te verwerven om de kiesdrempel over te komen (die formeel kiesdeler genoemd wordt, het aantal geldige stemmen gedeeld door het aantal beschikbare raadszetels). Dat waren in het totaal 43.944 stemmen die als VERLOREN beschouwd moeten worden. Daarbij komt dan nog de diffuse groep van stemmen die of blanco waren of ongeldig verklaard zijn door het stembureau (5.193 stuks). (2)

Een goed systeem, om al degenen die vinden dat er onder het aanbod aan partijen & politici niets te kiezen valt, een kans te geven hun standpunt publiek te maken ontbreekt ‘de facto’, daar waar het ‘de jure’ wel mogelijk is.

De helft van het electoraat dat het af laat weten wordt nog wel in de aanloop naar weer een nieuwe verkiezing genoemd, als medeburgers die gemotiveerd zouden moeten worden, maar de dag na de verkiezingen al wordt er over hen (zeker in Nederland en nog meer in Amsterdam) niet meer gerept.

Partijen en politici willen dat onaangename gemis aan vertrouwen, of uitdrukking van burgerlijke luiheid, zo snel mogelijk vergeten.

Vervolgens wordt er met het afgegeven vertrouwen, het kiezersmandaat dat wel gegeven is, omgegaan op een wijze die weinig respect laat zien voor de getalsmatige volkswil. Politici zijn er meester in om hun feitelijk verlies als winst te presenteren.

Het uiterst relatieve gegeven van ‘de grootste’ partij (pal in het zicht van precieze verkiezingsuitslagen die ik hier boven ter overdenking in kaart gebracht heb) wordt dan als ‘ongeschreven voorschrift’ gehanteerd in weerwil van het feitelijke getallen-landschap om een leidende rol te spelen bij de formatie van een gemeentelijke regering. Dit laatste omdat in Nederland vrijwel nooit één enkele partij of zelfs niet twee genoeg stemmen krijgen om de zo gewenst de helft + 1 te bemachtigen.

Niet een ‘consensus’ model dat poogt de stemverhoudingen als resultaat van de laatste verkiezingsuitslag te vertalen in een gemeentelijke regering, maar het meest primitieve element uit ons parlementair stelsel, de regel dat beslissingen genomen kunnen worden met een stemverhouding van de helft + 1, is de gehanteerde maatstaf voor coalitie-onderhandelingen.

Deze vorm van ‘berekenend’ formeren van een regering, vermaalt vervolgens een groot deel van de nog enkele weken terug gedane verkiezingsbeloften tot ‘gehakt’, ‘half om half’, ‘half en twee kwart’, ga zo maar door.

Zo blind en dwaas kan het dan toegaan dat eerdere coalities en vroegere coalitiegenoten niet langer omarmd of gedoogd worden, maar te vuur en zwaard bestreden. Zo ontstond er gisteren nog – als ik de twitters van de stadsjournalistiek mag geloven – (1) , de situatie waarbij voormalig coalitie-genoot van de VVD, de Amsterdamse PvdA zei niet van plan te zijn tot een nieuwe coalitie met D66 + VVD. Onbegrijpelijk, zeker daar waar dezelfde PvdA landelijk, tegen heug en meug, maar toch, een coalitie met de VVD dagelijks gestalte geeft.

Een ieder die kan tellen en ook in staat is om die getallen ook als ruimtelijke elementen te begrijpen, kan toch zien dat buiten het grote zwarte gat van de stemonthouders, de twee partijen die – relatief – de meeste aanhang hebben D66 en de PvdA zijn. Als aan de wil van de kiezer enig belang gehecht zou worden, door de politici en hun partijen die zich nu suf vergaderen in de Stopera, dan is een basis-coalitie van die twee toch de meest voor de hand liggende oplossing? De VVD kan er dan nog wel bij om een riante “meerderheid’ in de parlementaire rekenkunde, te realiseren: 30 van de 45 raadszetels.

Ook voor de buiten zulk een schip-van-gemeente vallende partijen (SP en GroenLinks) is er voordeel te halen met deze uitmonstering, omdat het hen zal behoeden voor een zware afstraffing van hun volgelingen wegens ‘collaboratie’ in het volgende verkiezingsjaar dat al aan de einder daagt: 2018.

Dit alles gezegd zijnde vanuit een positie van iemand die met geen enkele van deze partijen een enige band heeft, die van alles verweten kan worden, behalve op enige wijze ‘parti pris’ binnen de Amsterdamse partijpolitiek te zijn.

De kleuren van het Democratisch Palet van Amsterdam zijn ‘flets’ als je ze percentagegewijs weergeeft volgens een vereenvoudigd schema van BLAUW voor Liberalen (D66 en VVD hadden niets voor niets aan lijstovereenkomst in het jaar 2014) (3) en ROOD voor de Socialen. Deze kleuren geven heel effectief het ‘kiezers-draagvlak’ aan (de primaire kleuren BLAUW en ROOD hebben een transparentiepercentage (op een witte achtergrond) gekregen dat overeenkomt met het hen toegekende percentage van het totaal aantal uitgebrachte stemmen in de stad. BLAUW (D66/VVD) wordt dan tot licht- en lichter-blauw en ROOD (PvdA/SP/GL) wordt tot gradaties van roze. Zouden wij deze kleurpercentages op het grote ZWARTE vlak leggen – dat al diegenen representeert die om wat voor reden dan ook niet gekozen hebben – dan blijven – ik heb het zojuist nog even uitgeprobeerd in Photoshop – enkel D66 en de PvdA heel vaag zichtbaar, de rest verdwijnt uit het zicht.

Partijpigment is zelden lichtbestendig en een zwarte ondergrond dooft de meeste kleuren.

—-

(1) Tweet ontvangen op 23/5/2014
Bas Soetenhorst
‏@bassoetenhorst
@tjebbe PvdA weigert coalitie met VVD en D66 #formatie020
Reply Retweet Favorite More
10:31 AM – 23 May 2014

(2) Tabel 1 Uitgebrachte geldige stemmen, blanco/ongeldige stemmen, kiesgerechtigden en opkomstpercentage bij de verkiezingen voor de Gemeenteraad, 2010 en 2014 )op pagina 6)
www.os.amsterdam.nl/pdf/2014_gemeenteraad_definitieve%20u…

(2) 17/3/2014: “ONkiesWIJZER aan de “Linkse kiezer”: Lijstverbinding D66 + VVD = asociaal-neo-liberaal VVD66″
https://limpingmessenger.com/2018/03/20/onkieswijzer-aan-de-linkse-kiezer-lijstverbinding-d66-vvd-asociaal-neo-liberaal-vvd66-herhaald-bericht-in-2018-uit-2014/

zie ook:

– 20/5/2014: “TRAMHALTE STOPERA mei 2014 – aangepaste dienstregeling met “En nu vooruit met nieuw elan: D66 Amsterdam”
https://limpingmessenger.com/2018/03/20/tramhalte-stopera-mei-2014-aangepaste-dienstregeling-met-en-nu-vooruit-met-nieuw-elan-d66-amsterdam/

– 20/5/2014: “Jan Paternotte D66 OMKEER of INKEER van de zegevierder: het Canossa aan de Amstel gaat over Paars”
https://limpingmessenger.com/2018/03/20/jan-paternotte-d66-omkeer-of-inkeer-van-de-zegevierder-geen-paars-maar-donker-bruin/

Over het vol optimisme op 18/4/2014 aangekondigde ‘Groene Akkoord met GroenLInks” dat niet bestand bleek tegen andere partners dan D66 + GL; zie mijn commentaar: “D66 + GroenLinks “HET GROENSTE AKKOORD IN AMSTERDAM” = Totale Uitverkoop Van Sociaal Wonen”
https://limpingmessenger.com/2018/03/20/akkoord-d66-groenlinks-totale-uitverkoop-van-sociaal-wonen-ging-niet-door-in-2014-maar-zal-het-gaan-in-2018/

Read Full Post »

AMSnote6254.02

Nee je kunt niet (meer) op Frits Bolkestein stemmen bij de komende gemeentaraadsverkiezingen, de laatste keer dat dat kon in 2006, werd hij gekozen, maar liet verstek gaan, zo a-serieus en anti-parlementair is deze man die niet zonder publiciteit leven kan. Nee wij allen in Europa hebben in 1999 niet kunnen stemmen bij de uitverkiezing van Frits Bolkestein tot Euro Commissaris voor de Interne Markt.
Toch is het deze Bolkestein die iedere keer, voorafgaande aan verkiezingen of na het bekend worden van de uitslagen, zich als ‘maker’ van de reëel bestaande macht aan de media presenteert (en daar steeds een gewillig oor vindt). Zo ook aan de vooravond van de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen van het jaar 2018 zo staat in De Volkskrant van 17 maart op het einde van een interview dit te lezen:

Op wie gaat u straks stemmen?

De VVD Amsterdam is al jaren veel te links

‘Nou kijk, de VVD Amsterdam is veel te links. Al jaren. Die lijsttrekker, Van der Burg, heeft gezegd dat Amsterdam meer asielzoekers moet opnemen. Absurd! Ik vind dat-ie weg moet. Zal ook wel gebeuren, maar jammer genoeg pas na de verkiezingen.


Ik vind dat hij weg moet zegt de nestor van de VVD, dat hebben we eerder van hem gehoord zo noteerde ik 5 jaar geleden, in 2013 dit edict van Paus Bolkestein:

“RUTTE MOET HIERNA STOPPEN”

Nieuwsuur & vele anderen bronnen kopten in deze trant afgelopen week.

Weer sprak de onfeilbare paus in naam van De Grote Liberator die in de Hemel zijt van zijn spreekgestoelte, buiten-parlementair en boven iedere vorm van democratie verheven.


Curieus is dat wat in die hele slotpassage van het Volkskrant interview met Frits Bolkestein gezegd wordt. Ik herhaal het eerste deel en geef daarbij ook zijn uitspraak op wie hij dan wel gaat stemmen:

Op wie gaat u straks stemmen?

De VVD Amsterdam is al jaren veel te links

‘Nou kijk, de VVD Amsterdam is veel te links. Al jaren. Die lijsttrekker, Van der Burg, heeft gezegd dat Amsterdam meer asielzoekers moet opnemen. Absurd! Ik vind dat-ie weg moet. Zal ook wel gebeuren, maar jammer genoeg pas na de verkiezingen. Ik stem deze keer op Hala Naoum, de nummer 5 op de VVD-lijst. Zij is absoluut niet links. Ze is een Syrische christen die op haar 15de naar Nederland is gekomen. Hala is Nederlandse geworden, ze heeft gestudeerd, ook in Parijs. Ik ken haar persoonlijk, ik heb haar gesteund bij haar kandidaatstelling op de lijst. Een heel begaafde jonge vrouw. Voor mij, heren, is Hala de hoop in bange dagen.’

Bolkestein_meer-asielzoekers_Hala

Als verlosser voor Amsterdam wordt hier een Syrische christen, Hala Naoum Néhmé, opgevoerd, die zo begrijpen we uit het eerste deel van Bolkestein’s uitspraken over de door hem beoogde VVD beleidslijn voor Amsterdam ‘tegen het opnemen van meer asielzoekers’ is en bij eventuele verkiezing, zal zijn. Bolkestein suggereert dat de dochter van asielzoekers in Nederland, wier ouders als Syrische christenen in het verleden (1999) de onderdrukking in hun land van oorsprong ontvlucht zijn, zich keert in het heden tegen opname van nieuwe asielzoekers, dus ook die uit Syrië, dit niet enkel als een tot Nederlander genaturaliseerde, maar ook als een christen, zonder enig erbarmen.

In een lang interview in Het Parool van 12 december 2017 onder de kop “Toekomstig VVD-raadslid Hala ­Naoum Néhmé (33) kwam hier vanuit ­Syrië”, wordt door haar hoog opgegeven over “Nederlandse waarden” en het voordeel bij integratie in Nederland door het christelijke geloof van het gevluchte gezin. Ik lees nergens iets over het beperken van asielaanvragen, laat staan met betrekking tot Amsterdam. Dit roept nog meer vragen op. Is er sprake van een verborgen agenda waarbij de geloofsovertuiging van asielaanvragers een rol speelt? Of heeft Frits Bolkestein domweg Hala Naoum Néhmé verkeerd begrepen, of wil hij haar zijn visie op een noodzakelijke beperking van asielzoekers via de media opdringen. Ook kan het zijn dat de helderheid van de geest van Bolkestein – gezien zijn hoge leeftijd – af en toe te wensen overlaat. Nog eens een keer die beide interviews (met Frist Bolkestein en Hala Naoum) overgelezen en het woord “absurd” als diskwalificatie van een streven door VVD wethouder Van der Burg, blijft nagalmen. Ook zie ik dit punt in de reacties in de pers van Van der Burg op het edict van Bolkestein, niet nader genoemd worden.

In een web-bulletin van het lokale nieuws van Zwolle, staat een wat uitgebreider artikel daterend van 27 mei 2016 waarin Hala Naoum aan het woord komt, met name over integratie. De geschiedenis van haar aankomst en de wijze waarop zij kansen kreeg om te integreren zijn leerzaam, zij zegt er zelf over dat wat haar overkomen is een ‘buitenkans’ was (opname in een Nederlands gezin om de taal en cultuur te leren, in haar tiener jaren). Zij weet ook zinnige dingen te zeggen over waarom integratie in andere gevallen niet goed verloopt. Hier een langer citaat:

Over het algemeen doen asielzoekers het beter qua integratie dan die arbeidsmigranten. Het is een heel bekend onderzoeksresultaat. Tegelijkertijd heb je binnen de groep vluchtelingen ook mensen die altijd hele grote uitkeringsafhankelijkheid hebben gehouden zoals Somaliërs. Ik ben nu vrijwilliger in een van de opvangcentra voor Syrische vluchtelingen in Amsterdam. Ik moet optimistisch zijn over hun integratie kansen, maar toch ben ik dat niet. Ze hebben allereerst een ongelofelijk trauma opgelopen in Syrië. Daarnaast zijn ze ook onrustig omdat ze hopen hun familie over te kunnen laten komen. Tot die familie hier is, is al het geld dat je in de integratie steekt weggegooid geld. En zelfs als ze dan blijven, zullen ze altijd rancuneus zijn dat het westen niet heeft ingegrepen in Syrië. Er zullen ook altijd uitzonderingen zijn, maar ik denk dat hun integratie nog slechter zal gaan.

Nergens staat er iets waaruit kan blijken hoe deze dochter van asielzoekers uit 1999, zich in 2018 tegen de komst van asielzoekers zou kunnen gaan richten. Het lijkt erop dat Frits Bolkestein op een schandelijke wijze zijn eigen visie en politieke manipulatiedrift heeft vermengd. Hoe kan het dat dit de twee journalisten die hem een  interview hebben afgenomen, Frénk van der Linden en Pieter Webeling, dat niet nagetrokken hebben?
Dit alles is tekenend voor de oppervlakkigheid en het nabauwen in zowel de reguliere als de sociale media van wat in krantenkoppen staat, zonder enige verdere toetsing.
Is dit dan ook niet een voorbeeld van NEPNIEUWS met als originator de nestor van de VVD?



Hieronder de tekst van het vorige optreden van Paus Bolkestein



(Deze prent heb ik al enkele jaren geleden gemaakt bij eerdere ex-cathedra uitspraken van Bolkestein, maar heb die destijds laten liggen… )

Het is trouwens dringen om de pauselijke stoel van de Liberalen, ook Hans Wiegel de zelf gekroonde koning van het gelijknamige éénmanskabinet (*) en Ed Nijpels de man met de gouden stropdas deden soortgelijke uitspraken.
——

Inspiratiebron Nieuwsuur: “Oud VVD-leider Frits Bolkestein zegt dat het beter is als Mark Rutte na deze periode stopt als VVD-leider. Bolkestein: “Als ik Rutte zou zijn zou ik deze periode afmaken en dan zou ik daarna commissaris in Brussel worden.” Volgens Bolkestein doet Rutte het goed, maar is het onvermijdelijk dat er na tien jaar partijleiderschap ‘metaalmoeheid’ optreedt. ”
nieuwsuur.nl/onderwerp/490283-bolkestein-rutte-moet-hiern…

– extra parlementair = buiten parlementair (tijdens de roerige dagen van activisme in de zestiger tot en met de tachtiger jaren van de vorige eeuw, werden al diegenen die meenden zich buiten het netjes verkozen parlement om met politiek te moeten bemoeien, vaak weggezet als ‘ondemocratische buiten-parlementaire elementen’. Interessant is te constateren dat als ex-politici, die niet langer volksvertegenwoordigers zijn, zich plompverloren als ‘koningsmakers’ in de politiek mengen. Dan wordt dat niet als ‘on-democratisch gezien.

-ex cathedra

Ex cathedra is afkomstig van het Latijn en betekent letterlijk: ‘vanuit de zetel’ (gesproken vanuit de pauselijke zetel). De uitdrukking heeft verschillende betekenissen:
een beslissende en gezagvolle leeruitspraak van de paus.
iets op zeer belerende toon uitspreken.
voor een groep mensen een bepaalde materie doceren.

NB de cathedra van Bolkestein staat in Amsterdam in het buurtje aan de Amstel dat de toepasselijke naam ‘De Omval” draagt, alwaar zijne eminentie zijn kathedraal bewoont.

“Wanneer de Bisschop van Rome met het hoogste leergezag (ex cathedra) spreekt, dat wil zeggen, wanneer hij zijn ambt van herder en leraar van alle christenen uitoefent en met het hoogste apostolische ambtsgezag definitief beslist, dat een leer over geloof of zeden door de gehele Kerk gehouden moet worden, dan bezit hij op grond van de goddelijke bijstand, die hem in de heilige Petrus is beloofd, die onfeilbaarheid, waarmede de goddelijke Verlosser zijn Kerk bij definitieve beslissingen in zaken van geloofs- en zedenleer wilde zien toegerust. Deze definitieve beslissingen van de Bisschop van Rome zijn daarom uit zichzelf (ex sese) en niet op grond van de toestemming der Kerk onveranderlijk (irreformabiles).” (Wikipedia)

– ex-politicus = Bolkestein was volksvertegenwoordiger tot 1998. In het jaar 2006 stond hij nog wel (als lijstduwer) op de VVD lijst voor Amsterdam, maar ondanks voorkeursstemmen zag hij af van deze lokale parlementaire rol. Hij zei in het jaar 1998 nog publiekelijk de ambitie te hebben minister-president te worden. Dat is hem nooit gelukt, cq overkomen.
————-
(*) zie mijn prent “ÉÉNMANSKABINET niet gekozen maar zelfgekroond WIEGEL II”
flic.kr/p/dsnqZW

Read Full Post »

Read Full Post »

Keep on embroidering GreenLeft or the reconfiguration of a party that lost more than half its seats in the last September 2012 elections in the Netherlands (from 10 to 4 seats); “zin in de toekomst” is the party slogan of GreenLeft and means something like “fancy the future” also something like “make sense of the future” and “a sensible future”; In the past two years the GreenLeft party has alienated itself on more than one occasion with the centre-right government coalition of liberals and christian-democrats, supported by right wing PVV party of Wilders; this has lead to a bewildered electorate that choose to vote for the less compromised social-democrat party; less compromised only in these last two years after the fall of the the liberal/social-democrat and christian-democrat coalition in the year 2010)

—-

Zie ook: Voor JOLANDE SAP: niet ieder kruisje is een mandaat – ofwel afstraffing voor aangegaan monsterverbond door GroenLinks

Read Full Post »


De hele idee van het kiezersmandaat – in zijn huidige vorm – is altijd al een probleem geweest en gebleven. Zo is er nu het voorstel van de 2e kamervoorzitster Gerdi Verbeets (PvdA) om na de val van een kabinet gewoon door te regeren en de volle 4 jaar af te maken, iets waar nog weinigen zich direct en publiekelijk tegen gekeerd hebben. Arrogantie van “volksvertegenwoordigers”, in een nog verdere gaande structurele vorm dan al die verliezende partijvoorzitsters en -zitters die allen zeggen gewoon aan te blijven.

Jolanda Sap leek mij ooit iemand die wel goed haar huiswerk deed als kamerlid (1), maar als lijsttrekker toont zij weinig begrip voor de ‘demos-kratos’ – al was het maar in de gefingeerde vorm van ‘onze’ parlementair stelsel.

Zij zegt zich gesterkt te voelen in haar overtuiging ondanks het eclatante verlies van GroenLinks en gewoon als partijvoorzitsters aan te blijven.

GroenLinks kamerlid van voor deze verkiezingen Rick Grasshold wordt geciteerd in Het Parool van 14 september, een artikel met de veelzeggende kop “Sap blijft – er is niemand anders”:

“Wat moet ik zeggen? We hebben echt tot het uiterste campagne gevoerd, maar het resultaat is er niet naar. Ik weet het even niet meer.”

Het is ook niet de campagne en de wijze waarop die gevoerd is (zoals een aantal hoogleraren in politiek en communicatie in de dagen vlak voor de verkiezingen nog verzuchtten in de Volkskrant), het is – heel simpel – het gevoerde beleid van GroenLinks in de afgelopen ‘jaren’, dat te ver afgedreven was van het vaste land van de daadwerkelijke trouwe GroenLinks-stemmers.

Sap prijst zichzelf altijd als iemand die tegen de stroom oproeit en pas bij tegenwind in vorm komt.

“Wij zijn zelf zo wie zo buitengewoon gemotiveerd om heel scherp te gaan controleren. We zullen ook zelf regelmatig ter plekke gaan kijken, er zijn goeie contacten in Afghanistan en we zullen de achterban daar ook heel goed bij gaan betrekken en op de hoogte houden.” (1:02)

Aldus Jolande Sap na haar eerste GroenLinks Congres in Utrecht, zaterdag 5 februari 2011 sprekend in de NOS microfoon. “Goeie contacten in Afghanistan”, je vraagt je af hoe ver de contacten en expertise van partijleidster Sap wel niet reiken, zou dat bij de lokale bevolking zijn of gewoon een persvoorlichter binnen de muren van één van de forten van NATO of  ISAF? Terug naar dat congres…

Het was een schizofreen congres dat enerzijds “een motie van treurnis” aannam over de steun van de Tweede Kamerleden van GroenLinks voor het regeringsbeleid, dat een ‘politionele missie’ in de provincie Kunduz in Afghanistan ondernam. Een congres waar jonge vredesactivisten een ludieke actie tegen dit GroenLinks besluit voerden, met nep-politieagenten die het congresgebouw beveiligden. Een congres dat pal daarvoor – echter wel – een ‘motie van afkeuring’ verwierp die de kersverse partijleidster van het podium gestoten zou hebben.

Toch blijft dat niet met de oorsprong van GroenLinks strokende beleid van het steunen van Nederlandse deelname aan militaire acties, doorvreten. Eén van de vijf partijen die ooit tot GroenLinks fuseerden was de PSP, ofwel de Pacifistische Socialistische Partij. Zo komt op hetzelfde NOS verslag van het congres een wat oudere man (Paulus de Wilt is mij later verteld tj.) in beeld (0:52) die zegt:

“Ik ben 21 jaar lid van GroenLinks, de partij zit in mijn hart, ik heb er ontzettend veel moeite mee dat dit gebeurd, maar ja het is niet anders, je hebt het af en toe accepteren.”

Dat klinkt dan weer als een houding die haar oorsprong vindt in weer een andere wortel van GroenLinks, de CPN, ofwel de Communistische Partij Nederland, waar het onderschikt maken van het ‘persoonlijk gevoelde’ aan een  hoger, door de partij bepaald belang, een vanzelfsprekendheid was, ongeacht de kille tegenwind van de Koude Oorlog.

Op de Indymedia.nl web site stond dit verslag van het protest tegen GroenLinks Kundus steun:Eerste Dwaze Training Kunduz Politie bij GL. De Politie van Kunduz zou ergens op de planeet les moeten krijgen. Geen betere plek op zaterdag 5 february dan het congres van GroenLinks in Utrecht! Rond 10.30 uur kwamen de eerste recruten opdagen en probeerden ze voor de eerste keer in hun leven een gebouw veilig te stellen waar (je weet maar nooit!) Taliban zich zou kunnen verschuilen. Helaas was de coördinatie met andere geuniformeerde krachten nog niet helemaal zoals het zou moeten zijn…Verschillende pogingen om de zaal binnen te komen, faalden op ‘n dramatische wijze. Veligheidstypes wisten niet van de nieuwe, belangrijke missie en duwden het bataljon van de Kunduz Politie uit het gebouw. De enige overgebleven mogelijkheid was om door te gaan met onze dwaze training buiten het gebouw. Gelukkig was er professionele ondersteuning van de Nederlandse politie uit Utrecht – die het heerlijk vonden om met ons te oefenen! Met hun spelen was echt dikke pret!We weten dat de volgende Nederlandse bijdrage aan een NATO-missie niet erg goedkoop is: het begint met 500 miljoen Euro. Maar dan krijg je ook iets heel moois! We leerden bijvoorbeeld de typisch Nederlandse polonaise en zongen: “Olé, olé, olé – we gaan naar Kunduz – we gaan naar Kunduz!”  (2)

Dan komt op 26 april 2012, vlak na de struikeling van kabinet Rutte I – in de tuin van het Catshuis –  over het uitgestoken been van Geert Wilders, de reddende hand van de gelegenheids-coalitie van D66, GroenLinks en de Christen Unie, die ten val gebrachte gedoogregering nog even overeind helpt. Dit in een zelfde combinatie die destijds de regering Rutte aan een meerderheid hielp voor voortzetting van de ‘politionele actie’ in de Afghaanse provincie Kunduz.

Verdraaiing van mijn hand van een krantenkop in de Volkskrant vlak naar het sluiten van het zogenaamde ‘Kundus-akkoord’ waarbij gewag gemaakt van een ‘lente-offensief’ van de Taliban in Afghanistan, wat ik dan voor mijn geestesoog zag als oprukken over de onderhandelingstafel in de fractiekamer van D66 op het Binnenhof. NB ‘kurduz-coalitie’ c.q. ‘kurduz-akkoord’ ook wel ‘wandelgangenakkoord genoemd: “Er zijn verschillende namen voor het akkoord. De term wandelgangenakkoord is ontstaan doordat minister De Jager van Financiën en de fracties in de Tweede Kamer voortdurend heen en weer liepen door de wandelgangen van het Tweede Kamergebouw. Vandaar de naam wandelgangenakkoord. GroenLinks noemde de partijen die het met elkaar eens waren de regenboogcoalitie. De partijen trokken eerder samen op toen het ging om de politietrainingsmissie in de Afghaanse provincie Kunduz. Vandaar dat deze coalitie ook wel de Kunduz-coalitie wordt genoemd.”[citaat van een Nederlandse Wikipedia pagina die in mei dit jaar genomineerd is om verwijderd te worden, met ander woorden het was toen een nog ‘zwevende term’]

Vandaar ‘Kunduz-coalitie’ (ondanks pogingen van CDA Minister De Jager om het wat vriendelijker ‘Lente offensief ‘ te noemen). Maar liefst 16 miljard Euro aan ‘ombuigingen’ en lastenverzwaringen, worden in dit begrotingsakkoord vast- en voor het jaar 2013 opgelegd. Ook dit moet een deel van de achterban van GroenLinks verbijsterd hebben. Zo niet het partijbestuur, die steeds  ‘Realpolitik’ boven ‘oppositie’ blijkt te verkiezen. Een partijbestuur dat willen laten zien – om met Femke Halsema op het GL-Congres van 28 november 2009 te spreken –   “GroenLinks is klaar om te regeren.”

Een veelvoud aan verwijderingen bij GroenLinks voltrekt zich: tussen GroenLinkse kamerleden onderling (de potsierlijke ‘partijleider’ verkiezingen), tussen kamerfractie en partijbestuur, als ook tussen partijbestuur en partijleden. Dit alles leidt dan uiteindelijk tot de vervreemding van potentiële kiezers van “hun partij”, die iets anders is geworden dan dat wat zij als GroenLinks kenden.

De afstraffing van GroenLinks in de jongste verkiezingen is zeker ook toe te schrijven aan deelname van GroenLinks aan dit tussendoor geflanste Kunduz-akkoord, dat sommige commentatoren “een huzarenstukje” noemden (FritsWester/RTL Nieuws) maar bij de achterban klaarblijkelijk gezien werd als een verwerpelijk ‘monsterverbond‘.

Het is niet enkel GroenLinks dat te lijden heeft gehad van getoonde ‘regeringskoorts’ tijdens de 2012 verkiezingsstrijd. Ook de SP heeft dit moeten ervaren, alhoewel deze partij zichzelf  niet op gelijke wijze als GroenLinks gecompromitteerd had door de ondersteuning van het Kabinet Rutte I. Anders dan bij de SP kon er bij GroenLinks geen sprake zijn van een gedroomde ‘grote voorsprong voorwaarts’ van oppositie- naar meerderheids-regeringspartij. De GroenLinks strategen moeten het verdeelde politieke landschap dat de 2010 verkiezingen opleverden, voor ogen hebben gehad, waarbij regeringsmeerderheden van gelijkgezinden niet of nauwelijks te vormen waren. Door zich het lot van het gevallen kabinet Rutte I aan te trekken, dachten deze strategen, hun eigen droom van regeringsdeelname (Halsema 2009) te kunnen verwerkelijken. Overwaardering van wat een kleinere fractie in een regeringscoalitie vermag te weeg te brengen, gekoppeld aan een onderschatting van het effect van oppositie bedrijven.

De teloorgang van grote gelijkgestemde regeringscoalities openbaart zich al gedurende bijna twee decennia, een gegeven dat de betekenis van ‘oppositie partijen’ veranderd heeft, van machteloos toezien, tot actief tussenbeide komen. De betekenis van het recht van een ieder Kamerlid om het initiatief te nemen om een wetsvoorstel in te dienen is de laatste decennia ook ingrijpend veranderd. Vond dit in de regeringsperiode 1945-1967 nog slechts 8 x plaats, in de periode 1973-1990 was dat opgelopen tot een aantal van 67 initiatieven. Tegenwoordig heeft ook de oppositie recht op ambtelijke ondersteuning bij het opstellen van zulke initiatieven. Dus oppositie is al lang meer dan enkel lijdzaam toezien. Daarbij moet ook gerekend worden het recht van amendement van ieder kamerlid – al dan niet deelnemend aan de regering – op regeringsvoorstellen. Sterker nog, met minderheidscoalities (zoals de VVD/CDA gedoogconstructie met de PVV) en heterogene coalities zoals Paars (VVD/PvdA/D66) en met de mogelijke herhaling van dat coalitiemodel, komen besluiten meestal tot stand en worden zij vaak gewijzigd door wat heet ‘shoppen’ van de regering voor een kamermeerderheid per ingediend voorstel. Niet enkel in de Tweede, maar ook in de Eerste Kamer.

Een partij als GroenLinks verzwakt enkel zichzelf als zij kiest voor regeringsdeelname. Het getalsmatige machtsspel van ‘een meerderheid is de helft + 1’ biedt in het huidige politieke bestel van Nederland voor kleine partijen meer kansen vanuit de oppositiebanken dan op het regeringspluche. Op basis van het partijprogramma kiezen welke thema’s gesteund en welke bestreden worden. Dat maakt dat het door de kiezers gegeven mandaat niet verkwanseld hoeft te worden en het bestaansrecht van zoiets als GroenLinks tijdens een regeringsperiode bewezen kan worden.

Het is de herinnering van wat al gedaan is en niet de beloften van de toekomst die bepalend zijn voor kiezersgedrag. In die zin zou het GroenLinks logo met de leuze “zin in de toekomst” aanpassing verdienen.

Links het huidige logo van GroenLinks, rechts een affiche-ontwerp van Diana Scherer dat zij in opdracht van de VPRO om eens een ander beeld te geven van een partij, in het jaar 2010 maakte (3)

————-
(1) Sap stelde in een vroeg stadium kamervragen over de oplichtingspraktijken van Dirk  Scheringa en zijn DSB bank (aangeizen de link van het Ministerie van Financiën verdwenen bleek,  hierbij de volledige tekst uit mijn documentatiesysteem, om een indruk te geven van de grondige werkwijze van Jolande Sap als kamerlid in de periode dat Femke Halsema de fractie leidde:

Antwoorden op kamervragen kamerlid Sap hypotheken DSB Bank

 Kamervragen | 18-05-2009 | Kredietcrisis

 De voorzitter van de Tweede Kamer der Staten Generaal

Postbus 20018

2500 EA Den Haag

 Datum 18 mei 2009

Ons kenmerk: FM09-960

Betreft Kamervragen SAP

 Geachte voorzitter,

 Hierbij zend ik u de antwoorden op de vragen gesteld door het lid Sap (GL) over hypotheken van DSB Bank.

 Hoogachtend,

de minister van Financiën,

 Wouter Bos

 1) Bent u bekend met de uitzending van Tros Radar van 13 april over hypotheken van de DSB Bank?

 Ja

 2) Bent u bekend met het bericht “AFM: Maak een einde aan tophypotheek”

 Ja

 3) Is het waar dat er een groot aantal hypotheken is verstrekt van boven de 125% van de executiewaarde van een huis? Zo ja, hoeveel zijn dit er en door welke banken zijn deze verstrekt?

 Recente exacte cijfers zijn niet bekend. Uit cijfers van het onderzoek woON (2006) blijkt dat 68% van de koopstarters een Loan to Value (LTV) van meer dan 100% heeft, terwijl het gemiddelde van alle eigenaren op 21% ligt. Wat betreft Loan to Income (LTI) heeft 20% van de koopstarters een LTI van meer dan 5,0, terwijl het gemiddelde van alle eigenaren op 9% ligt in 2006.

 4) Is het waar dat dit een structurele overtreding is van de gedragscode hypothecaire financiering?

 Nee. De Gedragscode Hypothecaire Financieringen (GHF) bevat niet zulke exacte voorschriften hierover. Op dit moment is namelijk vastgelegd in de code dat ten aanzien van hypotheken op inkomen getoetst moet worden. Er hoeft niet op LTV, de verhouding van het krediet t.a.v. de onderliggende waarde van het pand, te worden getoetst. Hiervoor geldt alleen een waarschuwingsplicht voor kredietverstrekkers. Maar DSB Bank dient wel te voldoen aan de (zorg)plicht om verantwoord krediet te verstrekken. Dit is een open norm die in de wet is opgenomen. Op dit moment wordt de open norm ingevuld door de GHF. De AFM houdt toezicht op invulling van deze norm door de sector, en dus ook op invulling van deze norm door DSB Bank.

 Zo ja, bent u bereid deze gedragscode wettelijk te verankeren? Of hoe bent u anders voornemens hier tegen op te treden?

 Dit is niet nodig conform het huidige wettelijke kader. De Wet op het financieel toezicht (Wft) bevat een verbod op overkreditering waarin een open norm is neergelegd.

 Artikel 4:34 bepaalt dat de aanbieder geen kredietovereenkomst aan mag gaan met een consument indien dit, met het oog op overkreditering van de consument, onverantwoord is.

 Het is in principe aan de aanbieder van krediet om invulling te geven aan deze norm. In de lagere regelgeving (artikel 115 van het Besluit gedragstoezicht financiële ondernemingen) is bepaald dat de aanbieder zijn criteria voor kredietverlening vastlegt en deze toepast bij de beoordeling van een kredietaanvraag. Dit wijst er op dat de wetgever het ook in eerste instantie aan de aanbieder heeft over willen laten de norm in te vullen. In de praktijk heeft de sector hieraan invulling gegeven met de Gedragscode Hypothecaire Financiering. De AFM houdt toezicht op de invulling hiervan.

 5) Wat vindt u van de uitspraken van de directeur van de AFM dat er geen hypotheken van boven de 100% van de woningwaarde meer verstrekt zouden moeten worden?

 Het huidige voorstel van de AFM zou een aanscherping van het toezichtbeleid betekenen. In de regel komt dit beleid tot stand in nauw contact met het ministerie van Financiën, De Nederlandsche Bank en de sector. De AFM is voornemens om in mei het voorstel te concretiseren en nader te onderbouwen met onderzoek. Het ministerie van Financiën zal in samenspraak met de ministers voor WWI en EZ het voorstel van de AFM bestuderen en hierbij letten op de maatschappelijke en economische gevolgen, en in het bijzonder op het voorkomen van ongewenste gevolgen voor de woningmarkt (zoals startersproblematiek, belemmering doorstroming en stagnatie in de woningbouw). Zoals de voorzitter van de AFM ook al meldde liggen in de huidige economische omstandigheden abrupte maatregelen niet voor de hand.

 6) Hoe denkt u dat bij deze eventuele 100% norm zo goed mogelijk rekening gehouden zou kunnen worden met de positie van starters?

 Zie antwoord op vraag 5.

 7) Bent u ook van mening dat het aantal gevallen waarbij de norm van 4,5 keer het jaarinkomen wordt overschreden, teruggedrongen dient te worden?

 Ja, in principe is in de Gedragscode Hypothecaire Financiering deze norm vastgelegd. De AFM houdt toezicht op invulling van deze norm door de sector. Als de AFM van mening is dat deze norm onvoldoende wordt gehandhaafd, kan de AFM sanctioneren. De AFM heeft aangegeven van plan te zijn stringenter toezicht te houden op naleving van deze norm.

 8) Is het waar dat de DSB Bank provisies ontvangt van tot wel 85% van de koopsom van een polis? Zo ja, zijn er ook andere banken die zulke hoge premies ontvangen?

 In de uitzending werden cijfers genoemd van 80 tot 85 % provisie voor de verkoop van een verzekering door DSB Bank. De huidige provisieregels gelden per 1 januari 2009 voor hypotheken en complexe producten. Op grond hiervan dient de provisie in verband met hypotheken vooraf transparant te worden gemaakt aan de klant. Verder moet deze provisie voldoen aan een inhoudelijke norm (inducement- norm). De provisie mag op grond daarvan niet te hoog zijn. De AFM houdt toezicht op deze nieuwe regels.

Exacte cijfers zijn ons niet bekend over andere banken.

 8) Deelt u de mening dat alle in dit verband direct aan de koopsom gerelateerde provisiebetalingen, zoals “marketingbijdrages” en “winstdelingen” onder de regelgeving op het gebied van provisietransparantie zouden moeten vallen?

 Daarbij wordt ook de vraag gesteld of een ‘gegarandeerde winstuitkering’ ook een provisie is. Binnen de provisieregelgeving worden alle betalingen van een aanbieder aan een tussenpersoon geregeld. Daarbij maakt de naam die op een dergelijke betaling wordt geplakt niet uit.

 9) Bent u bereid zogenaamde kredietbeschermers (zoals een overlijdensrisicopolis), evenals “complexe financiële producten” ook onder deze regelgeving te laten vallen?

 Er is momenteel een discussie gaande over de reikwijdte van de provisieregels. Een belangrijk punt daarbij is of deze regels van toepassing moeten worden op eenvoudige financiële producten zoals woonlastbeschermers en overlijdensrisico- en uitvaartverzekeringen. Daarom worden deze regels uiterlijk begin volgend jaar geëvalueerd. Dit is toegezegd aan uw Kamer d.d. 6 november 2009.

 10) Deelt u de mening dat er een maximum gesteld moet worden aan de provisie bij bijvoorbeeld kredietbeschermers?

 Het is niet de bedoeling om een maximum aan provisies te stellen, maar wel om te toetsen of een provisie niet in strijd is met het behartigen van het belang van de klant.

 11) Bent u bereid aanbieders van bijvoorbeeld overlijdensrisicoverzekeringen te verplichten de kostenstructuur van deze verzekeringen openbaar te maken?

 Zie antwoord op vraag 9.

 12) Bent u bereid lopende het onderzoek van de AFM naar de tophypotheken van de DSB, de DSB te sommeren de invordering van deze schulden bij mensen die in grote betalingsproblemen komen op te schorten, in afwachting van de resultaten van het AFM onderzoek?

 Deze bevoegdheid bezit ik niet. De AFM heeft van mij de bevoegdheid gekregen om, als toezichthouder op de financiële markten, te sanctioneren bij overtreding van overkrediteringsnormen. Voor het overige is het aan de bank en cliënten zelf om te proberen een oplossing te vinden voor hun onderlinge problemen. Hierbij kan het burgerlijk recht ook een rol spelen. DSB Bank heeft aangegeven zelf een regeling te willen treffen met de gedupeerden (Stichting Hypotheekleed).

 13) Kunt u aangeven wanneer de Kamer de resultaten van het onderzoek van de AFM kan verwachten?

 De AFM kan geen onderzoeksgegevens van individuele instellingen publiceren als dit vertrouwelijke toezichtsinformatie betreft. De AFM heeft wel mogelijkheden om een eventuele boete met het boetebesluit waarin de boete wordt toegelicht te publiceren.

 Meer informatie

Brief aan de Tweede Kamer

18-05-2009 | PDF bestand, 34 Kb

(2) Indymedia.nl “Eerste Dwaze Training Kunduz Politie bij GL “

(3) Website Mediacultuur: VPRO verkiezingsaffiche voor GroenLinks gemaakt door Diana Scherer in 1010

Read Full Post »

BETER ÉÉN IN DE HAND DAN DE ZWERM OP VLUCHT, spreekwoord van 13 september 2012, nu Wilders en zijn PVV als partij afgestraft zijn, maar niet de PVV kiezers. Zij en hun denkbeelden, zijn nog niet uit de lucht.

In de gedoogconstructie van Kabinet Rutte 1 gijzelde Wilders de minderheidscoalitie van VVD en CDA, maar er was ook de keerzijde, Wilders kon – als gedoogregeerder – niet anders dan langzamerhand in binden en zag zich zelfs genoodzaakt zijn campagne doelpalen in het politieke veld gaandeweg te verplaatsen. Islamofobie verdween geleidelijk op de achtergrond en het Dictaat Van Brussel en de Ouden Van Dagen werden zijn nieuwe thema’s. Het Zwartboek Ramadan van de PVV was een laatste opflikkering, maar tijdens de verkiezingscampagne kwam dit thema nauwelijks nog terug bij Wilders en de zijnen.

Wilders hield anderen in zijn greep en kwam hiermee zelf in de greep van die anderen.

Nu is een deel van zijn kiezers gewoon niet komen opdagen en heeft een ander deel zijn ‘toe-vlucht’ gezocht bij de SP en de VVD, zo werd ons gisteravond uitgelegd bij de plaatselijke verkiezingsstatistieken. Het Wilderiaanse ideeëngoed is zich nu aan het nestelen in die partijen. Het Wilders-virus blijft actief in Nederland.

Tag PhotoAdd LocationEdit

Read Full Post »

Read Full Post »

Older Posts »