Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Museums’ Category

Mijn- onvermijdelijk letterlijke – visie van de opening van het vernieuwde Stedelijk Museum Amsterdam op deze heugelijke en regenachtige dag.

AMSTERDAM HAS A NEW TOURIST ATTRACTION

“… as in all cities, new outstanding buildings do get a popular name, this one as you can guess has been baptized ‘de badkuip’. The ‘bathtub’ is an extension of the old building of the museum of modern art ‘Het Stedelijk Museum’ the municipal museum, after having been closed for more than a decade, for a budget that associates well with an overflowing bathtub.”

Read Full Post »

Nu het ‘historisch opportunisme’ van het Nationaal Historisch Museum hen van de hun schuilkerk in Amsterdam naar de Grote Markt in Groningen heeft gedreven, is geen wind te zwak of het NHM draait wel mee… Inmiddels ligt er in het uiterste en meest moeilijk bereikbare Noord-Oostelijke puntje van Nederland de eerste steen voor het Nationaal Historisch Museum al weer geruime tijd klaar… of het nu om het dorrup Rottum of om de Rottumerplaat in de Wadden gaat weten mijn bronnen niet vertellen, maar dat het een rottig plekje voor een museum is dat staat wel vast. Enkel voor doordouwerige standvastige echte liefhebbers van het Nationaal erfgoed waaiert hier de wind, het zand en het strand, met aan het grijsblauwe zerk in het verschiet het nationalistischer symbool bij uitstek: de zeemeeuw. Hier, op de rand van de grote ijstijd, waar een wal van stenen als het ware de Grote Hollandse Muur als een natuurlijke barrière omhoog gestuwd heeft en onze volksziel haar natuurlijke grenzen vond met al het barbaarse buiten steen en wad liggende…. is toch de meest ideale plek voor hen die naar een volksgevoel snakken: in besloten gemeenschap gedeeld.

"Zwerfsteen in Rottum"

"Zwerfmuseum mogelijk naar Zuiderkerk in Amsterdam:

==
zie voor eerdere virtuele vestigingsplaatsen van dit zwerfmuseum de eerdere posts:

2010 December 24: Musea zonder H van Historisch: toeristische trekpleisters op het zere verleden

2010 November 5: Afgang der Batavieren in Nederland: geen Nationaal Historisch Museum in Arnhem

2010 October 31: Good news: plan for new National Historical Museum of the Netherlands cancelled

Read Full Post »



Kop van Het Parool vandaag: “Amsterdam Museum, zonder Historisch.”

Dat beweer ik nu al weer geruime tijd: “die ‘H’ in de naam van het ‘Amsterdams Historisch Museum’ is een letter en een woord teveel. Een museum dat niet langer in staat is het verleden steeds weer kritisch te hereiken (*), mag zich geen ‘Historisch’ Museum noemen, maar verwordt tot een uitstalkast van oude voorwerpen die als enig doel hebben om genoeg pannenkoeken en prentbriefkaarten te verkopen middels de museumkantine en -winkel, om de ‘oudheidkamers’ tussen Kalverstraat en Nieuwe Zijds draaiende te houden.

Vanaf januari wordt het ‘AHM’ dus kortweg ‘AM’ en dat past perfect in de looproute van ‘de toeristische trekpleisters op het zere verleden’, van Anne Frankhuis en Madame Tussaud, tot Rembrandthuis en een ander museum – dat gezien haar tentoonstellingsbeleid van de afgelopen decennia – wellicht ook het recht op die letter ‘H’ dreigt te verliezen, Het Joods Historisch Museum aan het Jonas Daniel Meijerplein (**).  Als we de trekpleisterroute vervolgen en de brug bij de Weesperstraat oversteken en langs het voormalig ouden van dagen huis het Amstelhof lopen is er nog een museum dat de letter ‘H’ al bij haar openingstentoonstelling heeft moeten inleveren: de ‘Ermitage aan de Amstel’, met haar kritiekloos etaleren van de pronkstukken van het door lijfeigenen rijk geworden geslacht van de  Romanovs met vermijding van het historisch verband tussen het autocratisch tsarisme en het daaruit voortgekomen Sovjetbewind. Niet voor niets was zowel Koningin Beatrix als President Dmitry Medvedev bij de opening (met in het gevolg ook nog de toenmalige CEO van de Koninklijke Shell Jeroen van der Veer die de gelegenheid aangreep om een nieuwe deal over olievelden in Siberië aan te kaarten).

Ook het  bijna doodgeboren ‘Nationaal Historisch Museum’ dat zich  vanaf  januari 2011 – eveneens in Amsterdam – schuil gaat houden in een kerk aan de Sint Anthoniesbreestraat dreigt het zonder ‘H’ te moeten stellen, omdat het bij decreet vastgestelde aantal vensters op de nationale geschiedeniscanon, nauwelijks binnen de eerdere genoemde definitie  van het bijvoeglijke naamwoord ‘historisch’  te vatten is: ‘het verleden steeds weer kritisch hereiken’. ‘Nationaal Museum; is korter en dekt ook beter de door voormalig SP kamerlid Jan Marijnissen geformuleerde taakstelling van het bevorderen van een ‘neo-nationaalbewustzijn’ (***).

Duidt dit jongste gebeuren  op een ware trend van onthistorisering van musea, zeker nu er van regeringswege verklaard is dat musea met onvoldoende bezoekersaantallen niet langer op rijkssteun mogen rekenen? Hebben ‘de succesvolle managers’ het niet al lang overgenomen van ‘de studieuze wetenschappers’ in de directiekamers van onze lokale en nationale erfgoedinstellingen? Een tentoonstellingsbeleid gericht op ‘kassakrakers’ ligt in het verschiet, waarbij de ‘de historie’ zeker overleven zal, zij het uit het zicht, in goed verborgen ‘schuilmusea’.


(*) …zoals met de éénzijdig royalistische Oranjetentoonstelling van scheidend directrice Pauline Kruseman (nu nog Vicevoorzitter Raad van Toezicht Nationaal Historisch Museum);  ‘Theater na Tomaat’ een buitenshuis samengestelde, slordige tentoonstelling, waarbij zelfs het jongste verleden onvoldoende bestudeerd was en onbestaande verbanden als historische feiten gepresenteerd werden (zie een meer feitelijke beschrijving op mijn web site); de viering van “Vier eeuwen vriendschap” tussen Amsterdam en New York met totale verwaarlozing van zowel het weinig succesvolle en ook gewelddadige kortstondige Hollandse bewind aldaar en met een algeheel negeren van de revolutionaire ideeën van de 17e eeuwse Amsterdammer Franciscus van den Enden en zijn utopische visie voor een nieuwe volksplanting op de plek die later New York is gaan heten: “Kort Verhael van Nieuw-Nederlant” (1662). Dit laatste is wel de allergrootste gemiste kans van een museum in jaren, om zo’n hinderlijk ‘zoveel eeuwen’  jubileum niet aan te grijpen om een onderbelicht deel van de geschiedenis onder de aandacht te brengen. [n.b. Wim Klever heeft verschillende teksten van Francsicus van den Enden opnieuw bezorgd en van commentaar voorzien]

(**) …het Joods Historisch Museum ziet het niet als haar taak om de lokaal pijnlijke geschiedenis van de efficiënt georganiseerde deportatie van Joden vanuit Amsterdam pregnant in beeld te brengen (de beruchte Gemeentelijke planningskaart voor het Joodse Ghetto van Amsterdam hangt wonderlijk genoeg verderop in Het Verzetsmuseum). Museumprojecten die jonge generaties Amsterdammers kunnen helpen om een ander inzicht te geven in de geschiedenis van het Jodendom en hun vervolging worden node gemist. Wat steeds ontbreekt bij het vormen van een eigen inzicht is de onaangename geschiedenis van de medewerking – van zowel Nederlandse autoriteiten als vertegenwoordigers van de Amsterdamse Joodse gemeenschap – aan de deportaties. Zo’n  zelfkritische historische benadering is een voorwaarde om een beter debat over het huidige door oppervlakkige argumenten gestuurde anti-semitisme mogelijk te maken.

(***) Jan Marijnissen: “Een volk zonder geschiedenis bestaat niet. Elk volk, ook het Nederlandse volk, heeft dus een geschiedenis. De hedendaagse verwarring over onze morele, culturele en politieke identiteit vindt voor een deel haar verklaring in het ontbreken van historisch besef in brede lagen van de bevolking.” Voor eerder commentaar op het 19e eeuwse idee van een ‘Nationaal Historisch Museum’ aan het begin van de 21e eeuw zie mijn post “Good news: plan for new National Historical Museum of the Netherlands cancelled” op dit blog.

Read Full Post »

Een van staatswege gecanoniseerde eenduidige geschiedsrepresentatie is een 19e eeuws idee. Het voorstel voor een nieuw Nederlands Historisch Museum in Arnhem is daarmee een 19e eeuws plan voor de 21e eeuw. Als er iets mis is met het historisch besef in Nederland dan hebben al die honderden al decennialang bestaande musea zich onvoldoende van hun taak gekweten en dienen we eerst uit te zoeken waaraan dat ligt. Een van de belangrijkste knelpunten is volgens mij het ‘huichelhollander’ complex: zich humaanvoelend en vooruitstrevend wanend in weerwil van enkel met de grootste moeite omzeilbare historische gegevens die weinig voedsel kunnen geven aan zoiets als ‘nationale trots’ en daarom verhult worden. De nu bestaande musea dienen eindelijk eens te beginnen om ook de keerzijde van het Hollands heldendom te tonen: de slavenhandel permanent in het Scheepvaart Museum, een aparte zaal over de Oost-Indische slachting en kunstroof op het eiland Lombok in het Rijksmuseum, de ontmaskering van de Batavierenmythe in het Allard Pierson, de gewelddadige aspecten van zowel Christendom als Islam in het Bijbels Museum, waarom Nederland de meeste Joden verloor in het Joods Historisch Museum en het Paleis Soestdijk met 2x de geschiedenis van de Oranjes: in monarchistisch en republikeins perspectief. – Ad Libitum. Kortom, geschiedenis als meervoudige waarheid. Geschiedenis die doet twijfelen. Geschiedenis als aanzet tot zelfstandig denken en handelen. Er zullen heel wat mensen zijn die dat weer ‘een tautologische stelling’ zullen vinden, geschiedenis kan immers enkel meervoudig zijn, maar… probeer dat de initiatiefnemers voor het aankweken van een ‘nieuw nationaal besef’ in de Lage Landen maar eens uit te leggen.

Aankomst der Batavieren in Nederland

klik plaat voor grotere versie

Read Full Post »

Good News from the BAD POLITICAL FRONT: the building of a newNational Historical Museum of the Netherlands” has been cancelled by the new Dutch government. This is excellent news! Who wants Double Dutch History cast into lots of building materials? Who wants to institutionalize persistent Dutch denialism of their colonial past? Who wants the governmental ‘imagined community’ of the Low Countries to be even further Disneyfied? Who wants to look at the glorified Dutch self-image through the canonized windows of state dependent historians? We have plenty of museums in the Netherlands offering such kind of idealized Dutch-centric history representations, already for decades… the whole idea is a belated 19th century concept of constructing a past that never actually was, to forge a ‘new Dutch national consciousness’ in post-national times.

"Daaag Geschiedenis..." ~ "Byeee History..." is what I imagine hearing when seeing the waving bronze woman. The Dutch text is a promotion text in a special design as produced by the launching organisation of the National Historical Museum and reads: "The National Historical Museum stimulates the historical imagination." The orange building in the back is the actual design for the new building now stalled; the white building in front is the former palace 'Soestdijk' of the deceased Queen Juliana by some proposed as another possible national historical museum site; the statue shows the Queen and her husband Prince Bernhard, Juliana waving as she used to do each year when a 'defilé' of Dutch citizens came to congratulate her with her birthday on 'Queensday', the 30th of April.


The image shows the design for the National Historical Museum in the Eastern border town of Arnhem and the palace of former Queen Juliana in Soestdijk (in the heart of the country) the last one has also be proposed as a seat for such a new National Historical Museum. The idea for such a museum has been strongly propagated by Jan Marijnissen, the party leader of the Socialistiese Partij (SP). His proposal – dating from 2003 – was later also supported by the Christian Democrat Party CDA, a party now in government and deciding to stall the whole museum building project. As it is a ‘national Dutch’ project, I fail to find English language links on the subject. That in itself may be seen as symbolic for the whole undertaking, a sign of the isolating tendencies in Dutch politics of the last decade, moving away from a more internationalist position before.

Jan Marijnissen opens his original proposal with  “a nation without history does not exists”  and speaks about “the nowadays confusion about our moral, cultural and political identity” which finds its origin – partly – in “the missing of a historical consciousness in broad layers of the population.”

Een volk zonder geschiedenis bestaat niet. Elk volk, ook het Nederlandse volk, heeft dus een geschiedenis. De hedendaagse verwarring over onze morele, culturele en politieke identiteit vindt voor een deel haar verklaring in het ontbreken van historisch besef in brede lagen van de bevolking.

Marijnissen acknowledges the existence of many museum institutions and the cornucopia of objects and methods of display on Dutch history, offered by them, but he regrets that nowhere “the rise of society in the Low Countries at the Sea (he uses the conjunction ‘wordingsgeschiedenis’ = history of coming into being)  is told. In other words he is longing for a singular narration of national history.

Echter, hét verhaal van de wordingsgeschiedenis van (de mensen die wonen in) “de lage landen bij de zee” wordt nergens verteld. In het kader van een herwaardering van het belang van historisch besef zou het goed zijn als dat wel zou gebeuren.

His longing for a singular ‘grand narration’, a genesis of the the Low Countries, is something that frightens me because put in practice, it will be more a product of ‘imagination’ and ‘believe’ than of ‘history’. Such a singular story is the opposite from what I envisage as the practice of history: dynamic confrontations of differing views.  It will more hamper  than help, the finding of a ‘social identity’. In my vision we need not put our energy in redefining what is ‘Dutchness’,  but better come to an understanding of the multiple identities and the plurality of the social territories in which we are living. The times of the fenced off Garden of Holland (Het Hof van Holland) with a gate defended by a lion with a sword, lay far behind us. Already in its time this was an allegory  of a non-reality. Man is both a migratory and a sedentary animal. Nations are ‘imagined communities’ and the new narratives we need, do not fit in any ‘national building’.

"Houdt op in mijn tuin te wroeten Spaanse varkens!" (Stop burrowing my garden Spanish pigs!) A Dutch engraving 1578/1582 in the collection of the Rijksmuseum, Amsterdam (object code: RP-P-OB-77.682). One sees the Dutch lion defending the fence around the garden with a sword or club. Click Picture for bigger view...

======
Old Dutch text has been reconstructed as:

Houdt op in mijn thuyn te wroeten Spaensche beesten
wilt uwen verckens-cop toch achterwaerts trecken
oft mijn Guesche-cndse [cnodse ?] salt u soo verleeren
die u thooft sal breken oft den hals doen recken;
den edelen prince daer ghij meed’ woudt ghecken
sal u te water en land’ bespringhen all;
vertreckt met u vuijl soghen en jonge specken
loop guyten loop oft Geux u daertoe dwinghen sall.

=======
An interesting photograph of the inauguration of the statue of the former Queen Juliana and her husband Prince Bernhard by queen Beatrix can be found on a royalist web site and the photograph below, showing the unveiling in the year 2009, while the wind blows the orange drapery into the shape of the tower with its shifting floors as can be seen in the design for the new National Historical Museum. The design of the Historical Museum dates from 2007 and is by one of the founders of the architect association Mecanoo, Francine Houben (1955-).

Statue designed and made by Kees Verkade (1941-) in 2009.

Building designed by Francine Houben (1951-) in 2007 and stalled in 2010.

Read Full Post »

 "The Brief Account of New Netherland" published anonymously in 1662 in Amsterdam (later attributed To FranciscusVan Den Enden (1602 - 1674). Click picture for a full size view.

"The Brief Account of New Netherland" published anonymously in 1662 in Amsterdam (later attributed To FranciscusVan Den Enden (1602 - 1674). It is a proposal to the city councillors of Amsterdam concerning the democratic constitution of a Dutch colony in New Netherlands, a publication "in behalf of the poor people (of the Netherlands) that wanted to emigrate overseas." (Wim Klever; Foglio Spinozi; 2001-11-7). The montage picture has four elements, from left to right: - a replica of the ship of Hudson 'Half Moon' on the Amstel river in Amsterdam in the year 1909; - the cover of the 1662 publication, with in the background a montage from the Manhattan project a split visualization of the ecology of Manhattan Island thousands of years ago and the actual urbanized situation; - another newer replica of the 17th century 'Half Moon' ship (build in 1989) on the Hudson River New York. Click picture for a full size view.

This post will display in due time my belated comments on the mechanical and meaningless commemorations of Dutch officialdom, with yet another example of an attitude I have baptized under the name: “de huichelhollander” (the inner alliteration is difficult to catch in English: deceiving-dutch, hypocrite-hollander, and a Curaçao friend suggested ‘lying-dutchman’). It is the 400 years party of an English captain on a Dutch sailing ship getting lost and landing on what is now New York in the year 1609…..

Read Full Post »

An earlier post of the Limping Messenger of May 6th. 2009 about the armed robbery of the Scheringa Museum in the Netherlands (The museum of lootings and the looting of museums) displayed a picture of one of the two works of art that had been stolen, a Salvador Dali gouache of 1941. I already mentioned I was not sure whether I had found the right picture of that Dali work, and yesterday I did find the correct picture on a special page of the website of  the DSB bank – related to the Scheringa Museum – that has only recently be published.

De werken zijn van grote kunsthistorische waarde en praktisch onvervangbaar. Tamara de Lempicka schilderde slechts een aantal werken van deze kwaliteit. Er verschijnt zeer zelden een dergelijk schilderij op de markt. Voor een Dalí uit deze periode geldt hetzelfde. Dirk Scheringa had de buitenkans het werk via een goed bevriende Parijse kunsthandelaar te verwerven, dat het werk aan het Scheringa Museum gunde.
‘Adolescence’ (1941) van Salvador Dalí, gouache painted on a page of the French magazine ‘Pour Vous.’ The fusion of images is a mountain landscape that is at the same time a portrait of a famou actress of that time Betty Stockfeld., while it displays at the same time a mother and child sitting at the waterside. (a fragile work mounted in a gilded frame under glass; 45 x 30 cm).
here comes a caption
‘La Musicienne’ (1929) van Tamara de Lempickan (1898-1980), the Scheringa Museum, an “Art Deco” painting (116 x 73 cm).

The web page of the bank also reveals that the rare work by Dali has been personally acquired from a Parisian art dealer by Dirk Scheringa, the owner of the DSB bank and gives detailed of the vulnerability of the gouache in its gilded frame. Tips of the whereabouts of the artworks can be communicated to the bank of Scheringa via this web page. One wonders whether The DSB bank and its related web of financial firms in the field of mortgage and insurance has also insured these two artworks and for which amount of money. This last question of mine relates to recent  written-questions asked  by a member of  the dutch parliament Jolande Sap of the Green Left party (GroenLinks) to the minister of Finance Wouter Bos (social democrat party/PvdA). Jolande Sap (an economist who says she has an allergy for injustice) wanted to know whether the mortgage activities of the DSB bank involving frequent over-validation of real estate property and related high commission fees for the bank or its intermediaries leading to subsequently risks for their clients, was not going beyond the existing rules and what it socially acceptable. The answer of the Finance minister was – as to be expected – evading, though between the lines one can read that the controlling bodies of the Dutch government for the financial world (The National Bank and the AFM) will be enhancing their scrutiny on such issues and in some needed cases, will put sanctions on deviating financial institutions. Earlier this year (April 13)  a national television critical consumers program Radar had exposed some of the practices of the DSB bank and its (art collecting) director Scheringa, and that is not all. For some reason this bank founded in 1975 and named after his founder Dirk Scheringa, plus the word ‘Beheer’ (meaning: management, control, supervision) keeps coming in a negative way in the news. Last week it became known that a newly appointed director of the bank, a former liberal party (VVD) minister of Defense, Frank de Grave, left his new position within a period of two months, which is a rare phenomenon in the bank world and this has given rise to speculations of  him finding some skeletons in the closet, or worse, in the safe.
So, to come back to the Dali gouache and the other stolen artwork (Lempickan’s painting ‘La Muscienne’), have they been insured according to the same alleged DSB principles of validation? A press statement as published in the NRC/Handelsblad said that the value of the works has not been released. The blog arthostage (which claims to be the only that “reveals the truth about art crime investigation”) comes up with at least some price indication of the Tamara de Lempickan painting and states that it was traded at the Impressionist & Modern Art, Part One auction of Sotheby’s in May 2002, for US $ 2,649,500 and, when I do read their somewhat vague blog-post correctly, later  acquired for 3 million dollar by Scheringa.

As the value of a house may still has some objective criteria, especially now after the ‘housing bubble’ has been deflated by the ‘financial crisis’ it helped to create, the value of an art work is known to be ‘what a fool wants to pay for it.’  The ‘trading of wind’ is an old Dutch craft (windhandel) and one need not be surprised when a modern form is practiced in the windy quarters of the northern province of Holland where Dirk Scheringa has set up his quarters. Art collections are often used as safety reservoirs for speculative economic activities, as there can be big differences between the acquisition costs and the actual taxation value at a later point in time. Scheringa’s collection is still a modest enterprise encompassing just over one thousand art objects centred around the idea of ‘realism’ in modern art  as represented by surrealists and magic realists. The collection is now housed in a former school building in the small village of Spanbroek, but a new accommodation is under construction nearby and scheduled to open in 2010. If it is still a total private collection museum of Dirk Scheringa is difficult to say, several foundations have been created around the collection and the DSB bank and its sub-division DSB Vastgoed (DSB Real Estate) is the development company of the new museum building. Scheringa is known as a weaver of complex organizational tapestries not just in the banking and insurance world, but also as the main financer of a succesful football club in the region, AZ (they won the national professional football competition this year). Dirk Scheringa has many assets to juggle before he will have drifted out of sight …

De Zeppelin / The Blimp (1933). Artist: Carel Willink (The Netherlands 1900-1983). Collection: heirs Carel Willink Located until 06-01-2008: ‘Scheringa Museum For Realisme’ Spanbroek The Netherlands.
De Zeppelin / The Blimp (1933). Artist: Carel Willink (The Netherlands 1900-1983). Collection: heirs Carel Willink Located until 06-01-2008: ‘Scheringa Museum For Realisme’ Spanbroek The Netherlands. (with a “magical realist” apparition; click image for a full view)

NB the word ‘blimp’ may not be anymore known today, so here are two possible meanings:
blimp (as in “Colonel Blimp”) n. : (British) any elderly pompous reactionary ultranationalistic person (after the cartoon character created by Sir David Low)
blimp (as in “airship”) n. : a small nonrigid airship used for observation or as a barrage balloon

Read Full Post »

Older Posts »