Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Social protest’ Category

Geachte heer Aboutaleb,

ik reageer op uw positieve reactie op het besluit van het Europese Parlement aangaande EU-breed stadiumverbod voor voetbalhooligans: “Aboutaleb juicht Europees stadionverbod toe.” (1)

Ik begrijp uw reactie, maar denk dat u onvoldoende heeft nagedacht over de ongewenste bijwerkingen op langere termijn op het gebied van burgerrechten, doordat hiermee een precedent geschapen wordt voor groepsgewijs uitsluiten van onrust veroorzakende groepen burgers (ook hooligans zijn burgers), daar waar ik denk dat onze rechtstaat gegrondvest is op individuele burgers en hun individuele verantwoordelijkheid.

Hoe kan een Rotterdams bestuurder een in Italië of Kroatië uitgevaardigd stadiumverbod handhaven? Buitenproportionele controle zal het gevolg zijn. Een stadiumverbod is een heel ander middel dan een bestraffing voor een geweldsdelict. Een veroordeling in een ander land automatisch tot een veroordeling voor het gehele EU gebied te verklaren en het uitvaardigingen van (omstreden) uitreisverboden zoals nu voorgesteld wordt door Groot Brittannië (2), heeft enkel oog voor de taak van orderhandhaving, maar niet voor de fundamentele rechten op bewegingsvrijheid van Europese burgers.

Als iemand geweld gebruikt dient deze gestraft te worden. Vrijheidsbeneming met gebruikmaking van de gevangenis is daartoe het middel. De straf zal afhankelijk zijn van de aard van het vergrijp, maar een straf eenmaal uitgezeten is daarmee dan ook afgehandeld. De trend die wij nu zien is tegengesteld, bovenop taak en gevangenisstraffen worden nu ook andere strafmaatregelen gestapeld, terwijl het grondprincipe toch zou moeten zijn dat je maar éénmaal voor een vergrijp gestraft kan worden. Levenslange stadiumverboden zoals die nu in door media opgezweepte overreacties opgelegd worden, zijn juridische wangedrochten. Gedwongen groepstherapie zou in uitzonderlijke gevallen meer op zijn plaats zijn dan opsluiting en daarover hoor ik maar weinig.

Het stadiumverbod is een heel ander ding dan een gevangenisstraf, het beperkt de bewegingsvrijheid van burgers op bepaalde momenten en plaatsen. Niet alleen is dat een inperking van grondrechten, ook de handhaving ervan  is zeer problematisch. (3)

Ik vraag u nog eens goed na te denken voor zoiets toe te juichen. U, als orderhandhaver van de stad Rotterdam, zal de groots mogelijke moeite hebben om op basis van computerbestanden hele volksmassa’s bij een voetbal stadion te screenen.

Het kan toch niet zo zijn dat door het gedrag van een zeer beperkte groep hooligans het overgrote deel van de voetballiefhebbers aan de methodes van een politiestaat blootgesteld worden. Hoe denkt u dat het gaat? Politieagenten die op vermoeden van ‘hooliganisme’ met een draadloos apparaat en wellicht een iris-scan (zoals gebruikt wordt in Irak en Afghanistan door de US en NATO troepen) mensen aanhouden, om hun legitimatie verzoeken? (4) Een cordon om een stadion leggen, met checkpoints vol elektronische apparatuur en gekoppelde persoonsgegevens, zoals bij de overgangen tussen Israel en de Gazastrook?

Ook is er de al gememoreerde ‘precedentwerking’, waarbij een regeling en vooral een operationeel controlesysteem (centrale database, mobiele controle eenheden die gebruik maken van draagbare biometrische apparatuur voor vingerafdrukken, gelaats- en oogherkenning) zonder veel moeite op andere niet ordelijke sociale groepen toegepast kan gaan worden. De strijd tegen voetbal hooligans ontaard op deze wijze in het experimenteren op burgers met hoog technologische controle-systemen en heeft een grensverleggende werking voor wat maatschappelijk aanvaardbaar geacht wordt aan overheidscontrole. (5) Eenmaal ingevoerd is er nauwelijks een weg terug, zoals de wildgroei aan video-bewaking in de publieke ruimte laat zien. Technologie wordt in de plaats van gemeenschappelijke menselijke sociale controle gesteld.

Als u de gehele tekst van het sport-paket aan maatregelen van het Europese Parlement van 2 februari 2012 leest, dan ziet u dat de maatregel tegen ‘hooligans’ een oneigenlijke onderdeel van een overigens positief aantal maatregelen is (geen doping, geen uitsluiting van vrouwen, enzovoorts).

Het voorgestelde EU-wijde stadiumverbod is uiteindelijk een strafrechtelijke maatregel, die om een grotere zorgvuldigheid van het afwegen van voor- en nadelen vraagt, dan nu het geval is geweest, door dit onderwerp als één van een serie van vijf  ‘sport-maatregel’ te presenteren. (1) Nu is het niet meer dan een aanbeveling van het EU parlement aan de regeringen (“Procedure: Non-legislative resolution; REF.20120201IPR36950”).

Het lijkt mij dat hooliganisme niet bestreden dient te worden in haar uitwassen, maar in haar ontstaan. Hooliganisme is iets dat in Groot Brittannië, heel anders is dan in Italië, zo ook Nederland, enzovoorts. Het behoeft een lokale aanpak en geen EU-wijde ‘ukaze’. Een lokale aanpak, die vragen bij heel de massasport industrie en cultuur (in die volgorde) dient te stellen, vragen over levensomstandigheden van de bevolking van een stad, opvoeding, onderwijs, werk.. en vertier. Een gemeentelijk beleid dat karakter en wenselijkheid van steeds maar weer grotere massa-evenmenten zou moeten onderzoeken en daarvoor andere vormen zou moeten proberen te vinden. Dat is meer een kwestie van creativiteit dan van repressie. Een sociaal-culturele taak, hoe ouderwets dat ook in dit tijdsgewricht mag klinken.

Het levensklimaat van een stad is iets wat vormgegeven kan worden door betrokkenheid van burgers en bestuur, verdergaand dan enkel de ‘vrije krachten van de markt’.

De oplossing van voetbalhooliganisme dient u – en al uw collega’s in andere EU landen – lokaal te vinden, ‘bottom up’. Al uw energie lijkt nu te gaan naar een ‘lik-op-stuk’ beleid, terwijl structurele initiatieven niet genomen worden.

Hoogachtend

Tjebbe van Tijen, Amsterdam 5 februari 2012

——
EPILOOG

Video =  “Alles los met DJ Paul Elstak in de Legioenzaal na afloop van Feyenoord-Ajax”, 7 februari 2010, met de gescandeerde leuze “Rotterdam Hooligans” door een hossende jolige menigte van heel veel mannen tussen de 20 en 40 en zo te zien ook een paar vrouwen.

“Rotterdam hooligans” is hier een ‘geuzennaam’ en dat is niet verwonderlijk, saamhorigheid en uitstoting gaan altijd samen. Aan de orde is hoe saamhorigheid met voetbal als mobilisatiepunt vorm krijgt. Dat wat eens anders was, kan dus ook weer veranderen in de toekomst. Wie weet van de huidige jonge generatie wat het woord ‘nozem‘ of ‘bromnozem’ betekent, terwijl daarmee toch een halve eeuw terug een gelijk ervaren maatschappelijk probleem aangeduid werd, met Amsterdamse straatgevechten tussen ‘pleiners’ en ‘dijkers’? Zo zal het ook met het woord ‘hooligan’ voor volgende generaties gaan. Sociale bewegingen, sociale problematiek schuiven over het podium en verdwijnen uit het zicht. De overmaat aan electorale gelegenheidswetgeving is al wat er van overblijft, terwijl iedere staat echt al genoeg ‘stokken heeft om de hond mee te slaan‘.

In plaats van ‘wetgeving’ zou ‘vormgeving’ moeten komen. Vormgeving van het uitgaansleven en dan niet enkel voor de bovenste strata van onze samenleving met tennis- en golfbanen, musea en theaterzalen. Ik aarzel om voetbalhooliganisme zuiver als een een klasse-verschijnsel te definiëren, maar  niemand kan toch de grote sociale samenhang van een groot deel van deelnemers eraan, ontkennen. Het zijn zeker niet de meest bevoordeelden in onze samenleving die hier hun vermaak vinden. Voetbalvandalisme (de aanvankelijke term, later geïnternationaliseerd tot ‘hooliganism’) is een jonge ‘tak van sport’. Een ontzettende hoeveelheid energie die – kort geleefd – groepsgewijs tot ontlading gebracht wordt. Ontladingen die zich van het voetbalveld – door toenemende controle daar – verplaatst hebben naar andere ontmoetings- en confrontatie-plaatsen, tot aan de rand van de snelweg. Voetbal vaak niet meer dan een aanleiding voor afleiding.

Zelf vormgegeven toernooien met extra mediabelangstelling als trofee. Kortstondige roem binnen de groep, waar ‘leiders’ en ‘volgers’ dynamisch uitwisselbare rollen zijn. ‘Meeloophooligan’ lijkt mij een ‘dubbel-op-term’. De poging om het klassieke model van misdaadbestrijding, het aanpakken van de ‘boevenbaas’  en daarmee de ‘knechten’,  te projecteren op de Hollandse Hooligan gemeenschap en zelfs te verankeren in een Voetbalwet, is een wereldvreemde Haagse parlementaire gedachte. (6)

Voetbaldveldjes met een enkele tribune zijn heel bewust omgevormd tot arena’s met torende etages rondom. ‘Arena’ komt van het Latijnse woord ‘harena’ en dat betekent zand, een speciaal soort zand dat gebruikt werd om het bloed dat vloeide – bij gladiatoren en andere wrede spektakels – in de enorme publieke Romeinse theaters  – op te slurpen. Het is die schaalvergroting en heel de commercie die daar aan mee geholpen heeft, die de grondvesten voor het hooliganisme gelegd heeft en  die  belang heeft om die constellatie in stand houden. Nu deze voetbalindustrie en de daarmee verweven bier-conglemeraten in toenemende mate onaangenaam geconfronteerd worden met de uitwassen van hun eigen schepping, is het onaanvaardbaar dat enkel de hooligan gemeenschap gecriminaliseerd wordt  en het zakenleven buiten schot blijft. Deze omstandigheid draagt een geur van ‘klasse-justitie’ met zich mee.

Sport als spectaculair schouwspel heeft zijn grenzen bereikt. De verhouding passief consumeren en actief deelnemen is geheel en al zoek. Er is een hele hoop energie in hooliganisme waar iets anders mee gedaan kan worden dan nu gebeurd. Zo wij spreken van milieuvervuiling en na lang aarzelen proberen daar wat aan te doen, zo kan ook analoog gesproken worden van ‘sportvervuiling’ en is aan ons allen de taak om daar iets van te maken waar velen plezier aan beleven en hun energie op een prettige wijze in kwijt kunnen raken. ‘Verduurzaamheid’ zou een nieuwe ambtelijke term voor massa sport kunnen worden. Sport waar mensen elkaar weer weten te ‘verduren’.

—-
(1) European Parliament 2012/2/2: “Sport: EU tackles hooligans, corrupt agents and illegal betting.” Five issues in one resolution: Promote sport for girls; – Blacklist hooligans; – Make doping a criminal offence; – Regulate sport agents; -Combine learning and training.
“Blacklist hooligans – Parliament asks that supporters who are known to be violent or to engage in discriminatory behaviour be banned from all European stadiums. A European data base should enable national authorities to ensure that the ban applies to any international matches played on their territory. MEPs also call on Member States and sports governing bodies to commit to tackling homophobia and racism against athletes.”

(2) The Guardian 2010/06/17 Rupert Meyers: “Football banning orders are out of control Our draconian anti-hooliganism legislation unfairly infringes the free movement of football supporters”

(3) Relevante grondrechten
Universele Rechten van de Mens:  “artikel 13 Een ieder heeft het recht zich vrijelijk te verplaatsen en te vertoeven binnen de grenzen van elke Staat.”
EuropaNu.nl (voorlichtings site EU): “Binnen de Europese Unie mag u vrij reizen. Dit betekent dat u slechts een geldig paspoort of een geldige identiteitskaart nodig heeft om naar andere EU-landen i te kunnen reizen. Als burger van een EU-lidstaat bent u geen toerist of reiziger als alle andere, maar heeft u specifieke rechten en mogelijkheden. Zo mag u naar alle andere lidstaten reizen en daar tijdelijk wonen.”

(4) Reuters 2012/02/03: “Football fans in one German state may have to pass through “face scanners” at stadiums, according to interior ministry proposals designed to eradicate hooliganism.”

(5)  The Football Forum 2009/1/13: “Police to target hooligans with fingerprint scanners.” Football Supporters’ Federation fears its use may cause problems for law-abiding fans. A spokesman said: “As far as we’re concerned, football fans should be policed on their behaviour, not their reputation.”

(6) Zie mijn notitie op The Limping Messenger 2012/1/27: “Hooligans sport for ephemeral fame”

Read Full Post »

EUROPEAN FOOTBALL STADIUM BAN FOR HOOLIGANS… Ahmed Aboutaleb major of the City of Rotterdam rejoices today the European Parliament initiative for an European level implementation of banning locally convicted football hooligans from all EU stadiums.  (1) This law initiative has been long in the making. An earlier document  by the Council of the European Union “Resolution of the Council on preventing and restraining football hooliganism through the exchange of experience, exclusion from stadiums and media policy” dates back to the year 1997:

The responsible Ministers invite their national sports associations to examine, in accordance with national law, how stadium exclusions imposed under civil law could also apply to football matches in a European context.

However much I dislike football hooligans this is a juridical precedent which will have far reaching negative consequences for civil rights in general. Not only does it create yet another centrally managed person database that can be accessed by all EU police forces (like data on persons DNA, illegal migrants and so on) it is a further step in constructing a ‘central EU police force’ with all its inherent dangers. Such an EU-wide anti-hooligan law also means multiplied condemnation – for a big part of the European continent – on the basis of a local conviction.

Together with actual proposals (in the Netherlands) for ‘whole sale mass arrests’,  not only hooligan “leaders”, but also of their “followers” (‘meeloophooligens’ is the Dutch term), we can be certain that such an extra-national banning and black-listing power, will be abused in ways beyond our imagination. Once such a law and its enforcement has been put into effect, other ‘social distinct groups’ whose behaviour is classified as unruly can get the same routine treatment in the future. The Council of Europe document of 1997 cited above speaks of “preventing and containing of disorder”, so one need not to be surprised when other forms of  “disorder” will be handled in the long run in the same way. For instance, when we take in account the frequent attempts by politicians – defending employers interest – to criminalise strike actions, trade union activists could be databased and blacklisted with the same ‘anti-hooligan routine’.

—-
(1) It is interesting to note that the ‘hooligan-ban’ proposals in the European Parliament plenary session of  February 2. 2012, was part of a bundle of all kind of measures related to sport listed in this order: – Promote sport for girls; – Blacklist hooligans; – Make doping a criminal offence; – Regulate sport agents; -Combine learning and training. The resolution – thus packaged – has been passed with 550 votes in favour, 73 against and 7 abstentions. In the section of hooligans is also this sentence: “MEPs also call on Member States and sports governing bodies to commit to tackling homophobia and racism against athletes.” Something problematic in the sense of ‘civil rights’ has been hidden inside a package of mostly emancipatory proposals.

Read Full Post »

A Dutch MP has proposed to change the law to make it possible to make whole sale mass arrests…of what she classified in Dutch as “meeloophooligans”. This category should enter a special law on football now in the making.

Now us Dutch do concatenate many words into one, so ‘meeloophooligan’ does split up in mee/with loop/walk and the now international word hooligan, though a decade or more ago in Dutch the word used was more descriptive: ‘voetbalvandalen’.

For a short article commenting on this attack on principles of law and civil rights I made a graphic and today I felt compelled to look at the graphic again, taking away the superimposed text: “mass leisure / mass arrest”. I am now still pondering on how to translate the new Dutch word ‘meeloophooligan into English and if that term does justice to the social phenomenon of football hooligans.

HOOLIGAN HANGER

would that work?, or would ‘hooligan hanger-on’ be better? The social classification ‘meeloophooligan’ itself is also in need of some scrutiny. Authorities always want to find out who is ‘the leader’ of a group of followers. There is a fundamental denial in law enforcement on the group dynamics of hooligans. In my observations the leader role can be taken on by anyone according to circumstances, a few seconds or minutes only. It is that ‘equal chance of short-lived fame’  during a brawl that must be the most attractive element of the mass leisure sport known under the name of: hooliganism.

Read Full Post »


A DISTRIBUTIVE VERSION OF WIKIPEDIA IS NEEDED
Yesterday I was just checking the t figures of war death in Afghanistan… for an article I am writing and saw this banner pop up, I did know already because of ‘the news’: we will have a one day strike soon… will that halt the launch of the War Of Copyright Owners?

A discomforting thought is, that Wikipedia (the English version) can and will be blocked out in one move… Time to have a non-central, distributed version of this network that will be as difficult to ban, block or erase as ‘poisonous weeds’… I may have failed to follow Wikipedia networking technology, but my guess is that a distributive version, that keeps the functionality of debate and update, can be constructed.

Read Full Post »

Pictures of tanks advancing on Hama and demonstrations in that town of these last days.


‎”Syrian tanks storm the city of Hama”
I read today and the mere name of that haunted town makes me shiver, as tens of thousands of people were massacred there in the year 1982 on orders of Assad Senior, the death toll ranges between 20 and 40 thousands. A genocide forgotten – some say – a political mass-murder would be a more apt classification. The movie below commemorates the 1982 ordeal of Hama in Syria.

 

The well documented Syrian Human Rights Committee has this report on the 1982 Hama Massacre: http://www.shrc.org/data/a​spx/d5/2535.aspx

Infringements on human rights in Syria have been documented for decades by organisations like Amnesty International and Human Rights Watch. This has not led the ‘international community’ to take any serious action against the Assad regime. The Assad dynasty is a stabilising power in the region, as was the Egypt of Mubarak. The fate of Syrian citizens is judged as being less important than the Middle East Entente.

Also the International Criminal Court in The Hague – sadly enough – is more lead by the geo-politics of its constituent states, than by the rule of international law. Whereas the UN Security Council asked the ICC to research whether the Libyan government should be indicted for its threats to the civilian population. No such actions have been taken against the Syrian government of Assad Junior. The balance of power in the Middle East is more important than the balance of international justice. Or will the attack of tanks on demonstrating citizens of the town of Hama make the bascule of justice move to its proper position?

Of the 139 states that have signed the Rome Statute of the International Criminal Court, 34 have not ratified the treaty, Syria is one of them.

Read Full Post »

Amsterdamse raad ‘in geheim’ bijeen” (over de nieuw te benoemen burgermeester) lees ik net in Het Parool, zo gaat dat bij ons in democratisch Nederland en terecht! Een regent die kun je niet kiezen… zulk een benoeming gaat alleen maar als het binnenskamers ‘bekokstoofd’ wordt. Onze democratisch verkozen vertegenwoordigers komen vanavond in het geheim bij elkaar en volvoeren dan een ceremonieel dat niet zou misstaan in de congregatie van geheimzinnig doende  organisaties als de Vrijmetselaars. Coöptatie democratie dus, de kiezer stemt alleen in een stemhokje en de verkozenen gaan vervolgens binnenskamers, om belangrijke beslissingen gaar te stomen voor het daarop volgend ceremonieel van het ‘publieke debat’. Er is een term voor dit bijkans universele verschijnsel: ‘publieke samenzwering’. Wij zijn er aan gewend, wij weten niet beter, wij accepteren bij voorbaat dat het er zo aan toegaat. Onze volksvertegenwoordigers zweren – door ons gemandateerd – samen. Zo is nu eenmaal ‘het politiek bedrijf’. In het geval van een “door de kroon benoemde” burgermeester is er inmiddels een ‘vertrouwensspel’ in zwang gekomen, dat heel ‘publiek’ in het dagblad Het Parool beschreven staat (*). De burgers van deze stad komen er niet aan te pas, hoe kan het ook anders? Welk kind kiest zijn of haar eigen vader of moeder? Wij stadsburgers zijn immers niet anders dan onmondige kinderen?

Gisteren kwam ik bij een onderzoek bij het IISG, teruggravend tot in de zestiger jaren, een pamfletje tegen over hetzelfde Amsterdam in andere tijden waar het ging over het ontberen van ‘demonstratievrijheid’ en op datzelfde pamfletje stond ook de eis voor een “gekozen burgermeester”. Dat was in de tijd dat iedereen nog onverbloemd wist te spreken over ‘regentenmentaliteit’, waar vandaag een waas van overmatige communicatie ons vrijwel blind heeft gemaakt voor de grote mate van continuïteit van het systeem van macht.


De keerzijde van dit pamflet met de ondertekenaars, is interessant, omdat een deel van de genoemde socialistisch georiënteerde organisaties (ANJV, OPSJ gelieerd aan de Communistische Partij; FJG aan de PvdA) waarvan meerdere leden later tot in hoge regionen van diverse politieke partijen gestegen zijn, het in bijna een halve eeuw toch niet voor elkaar hebben kunnen krijgen om dat van de “gekozen burgermeester” ook echt voor elkaar te boksen.


Ik heb hier nog een schets voor een verkiezingsaffiche liggen die laat zien hoe het er in de Regentenstaat der Nederlanden aan toe gaat, een ontwerp dat  jammer genoeg altijd actueel blijft…

=====
(*) Dit is de beschrijving van ‘democratie ten voete uit’ in het Parool van 23 juni 2010 11:23 uur

“AMSTERDAM – Amsterdamse gemeenteraadsleden hebben per sms een oproep gekregen om woensdagavond naar de Stopera te komen. Het moest geheim blijven, maar daar vindt om half acht een raadsvergadering plaats. Enig agendapunt: de voordracht van een nieuwe burgemeester.

Bij aanvang van de vergadering krijgen de raadsleden de voordracht onder ogen van de ‘vertrouwenscommissie’, waarin alle fracties met één lid zijn vertegenwoordigd.

Tot nog toe bekende kandidaten zijn Eberhardt van der Laan, Roger van Boxtel en Annemarie Jorritsma. De voordracht bevat in principe twee namen, waarbij als het aan de commissie ligt de nummer één Job Cohen opvolgt. Vervolgens volgt een schorsing van onbepaalde tijd, waarin de fracties apart vergaderen over de voordracht: steunen ze die of proberen ze de nummer twee naar voren te schuiven?

De raadsvergadering wordt hervat met een geheime, schriftelijke stemming. De uitslag wordt gemeld aan de commissaris van de koningin en de twee kandidaten. Daarna maakt de gemeente officieel bekend wie kandidaat nummer één is.

Die kandidaat wordt bij het kabinet voorgedragen voor benoeming. De hoop is dat het kabinet volgende week de voordracht bekrachtigt. Dan kan de nieuwe burgemeester 7 juli in de raad geïnstalleerd worden.? (HET PAROOL)

23-06-10 11:2″

Read Full Post »

Voting day in the Netherlands…

I do not vote, even though I am not in principle against the parliamentary system (1500 days mandate without an option to recall or correct the person/party I have mandated makes it not good enough a system for me) So I do not delegate my power, still I am ready to influence parliament or the local council. Flyers where dropping as late as this morning in my letterbox of people asking my vote, who I never had heard of before; so next time we may congregate via Facebook or other social media to give some real meaning to democracy…. regularly over the whole period of four years to have a real exchange of opinions, to give guts to the idea of representation, instead of only mouthing the ‘D’ word during a few weeks before elections. There is more potential for participating in government in society than the casting of the traditional vote.


Poster in the collection of the International Institute of Social History; collection CSD: BG D69/268; 1978. text says: "Do not let your vote/voice be lost --- VOTE NOT"; printed in Groningen by 'de Zwarte Lantaarn" (Black Lantern) in 1978. Classified with Anti-Parliamentarism; though this is debatable... because one could well on the basis of this poster message voice opinions to delegates in the parliament.

A typical example of a very last moment leaflet, which I found in my letter box on the election day itself. Before I have never ever received any information of this lady or party (the social-democrats who have been for many decades in power in most of the sub-sectors of the city of Amsterdam. The sub-sector representation system with political parties representing inhabitants at a neighbourhood level has only been introduced in the seventies of last century. It is yet another bureaucratic layer, yet another sector of people making some sort of a professional career. I can see no anvancement for democratic processes in such a system.

Call for voting for the council of the inner city of Amsterdam, the lady - Tineke Koopman - tells me she is already living for years in the Eastern Part of the Inner City: "...and I will be pleased to represent you in the coming four years in the local city council."


Read Full Post »

Older Posts »