Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Nederlandse rechtsstaat’ Category

Pia-Dijkstra_Euthenasie-plan

PIA DIJKSTRA vervolgt haar LEVENSEINDE-MISSIE ook in Het Parool van vandaag… en al lezend kwamen deze twee toegevoegde mythische beelden in een modern jasje voor mijn geestesoog…
– Tegenover de ‘levenseindebegeleider’, de Engel des Doods van Pia Dijkstra, breng ik Cerberus de Hond van Hades, de Hellehond in stelling.

Een witte Engel des Doods versus een meerkoppig grommend en bijtend wezen. Cerberus, de Hellehond bewaakt immers de poorten van de onderwereld en in mijn visie niet enkel opdat zij die door de poort van Hades zijn gegaan het rijk van de dood nimmer meer kunnen verlaten, maar ook om hen die te vroeg aankloppen de toegang te ontzeggen. Laat ik eerst Pia Dijkstra (D66) citeren over haar Engel des Doods:

Het Parool: “U wilt in uw voorstel gebruik maken van een levenseindebegeleider. Wat is dat?”

Pia: “Ik wil geen arts hiermee belasten, want die zal vooral met een medische blik kijken naar een verzoek. Denk dus vooral aan andere professionals die ingeschreven staan in het zorgregister en een extra opleiding hebben gevolgd om hiervoor in aanmerking te komen. Zoals een verpleegkundige. Deze persoon wordt een spin in het web voor iemand met een stervenswens. Diegene zal over een langere periode een aantal gesprekken voeren, zo mogelijk ook met de naasten van de persoon. Maar ook alternatieven aandragen voor de dood en mensen eventueel doorverwijzen naar hulpverleners.”

Het wordt dus een beroep ‘levenseindebegeleider’, waarvoor je op een Hogeschool of bij het Middelbaar Beroepsonderwijs een diploma kunt halen, daar hoeven artsen dan niet langer “mee belast” te worden.

Zijn het niet artsen die het aan hen toevertrouwde leven vlak voor de Zeis wegkapen, die ongeacht het oorverdovend klepperen van de vleugels van de Engel des Doods, hun leven-reddend werk voortzetten? De klassieke ‘Eed van Hippocrates’ is al sinds lang aangepast aan veranderde opvattingen over wat bescherming van leven tegen de dood inhoud, maar het is goed op de oude formulering te wijzen:

“En ook niet zal ik iemand, daarom gevraagd, een dodelijk medicijn geven en ik zal ook geen advies geven van deze aard. En evenmin zal ik ook aan een vrouw een verderfelijke tampon geven.”

Abortus (tampon) die in de klassieke tekst van Hippocrates verworpen wordt, wordt nu als toelaatbaar gezien als er ‘medische’ of zelfs ‘sociale argumenten’ voor zijn, waarbij de wens van de vrouw die er voor kiest te aborteren richting-gevend geacht wordt.
Echter de eerste zin van dit deel van de klassieke dokterseed is min of meer in stand gebleven. Toedienen van een dodelijk medicijn “daarom gevraagd” is iets waar een dokter/arts zich verre van houdt. Ik zie dan voor mijzelf die Cerberus hond in een dubbelrol, ditmaal als ‘waakhond van ‘het leven’.

Eén van de koppen van mijn waakhond Cerberus is al een muilkorf omgedaan waarop bij wet geschreven staat dat zij die “Ondragelijk Lijden” een dodelijk medicijn tegen dat lijden toegediend mag worden. Nu komt Pia Dijkstra met een tweede muilkorf voor de eed van Hippocratus, zij die hun leven voltooid achten kunnen bij hun zelfdodingswens geholpen worden.

Het mag tekenend geacht worden dat in het voorstel van D66 – bij monde van Pia Dijkstra – de artsen buiten spel gezet worden… omdat de medewerkzaamheid van deze kaste en hun beroepscode en eer een mogelijke barrière zou kunnen vormen bij het uitvoeren van de wet. Heel uitzonderlijk – in dit voorbeeld – wordt er niet gezocht naar  beter gekwalificeerd personeel, maar wordt deze doding uit het domein van de ‘medische zorg’ gehaald en in het domein van de ‘sociale hulpverlening’ geplaatst.

De internationale gemoderniseerde vertaling van de aloude eed van Hippocratus in de Declaratie van Genève uit 1948 van de World Medical Association in de laatste herziening gedateerd op 2006 zegt het in het slotdeel van de eed aldus:

“I will not permit considerations of age, disease or disability, creed, ethnic origin, gender, nationality, political affiliation, race, sexual orientation, social standing or any other factor to intervene between my duty and my patient;
I will maintain the utmost respect for human life;
I will not use my medical knowledge to violate human rights and civil liberties, even under threat;
I make these promises solemnly, freely and upon my honour.”

“I will maintain the utmost respect for human life” Hoe lees je zo’n declaratie? Gaat het om ‘mensonwaardig lijden’ dat in naam van “respect voor menselijk leven” beëindigd dient te worden?
Mij dunkt dat is niet een vraag die beantwoord kan worden door wat Pie Dijkstra beschrijft als:

“andere professionals die ingeschreven staan in het zorgregister en een extra opleiding hebben gevolgd om hiervoor in aanmerking te komen. Zoals een verpleegkundige.”

Mijn hond van Cerberus begint woest te blaffen als hij dat leest, tegen al die mensen die voor hun beurt “onder begeleiding van verplegers” het rijk van Hades wensen binnen te gaan omdat zij er zelf geen einde aan willen of weten te maken. Let wel op mijn leeftijd is het bijna ‘normaal’ dat er in je familie-, vrienden- en kennissenkring heel wat gevallen van zelfmoord zijn voorgekomen. Dat is iets dat je meestal met afschuw vervult, maar soms komt het voor dat je denkt het te kunnen begrijpen. Geassisteerde zelfmoord met behulp van iemand met een staatsdiploma, is een vorm van legalisatie die meer gevaren in zich bergt dan dat er door opgelost worden. Zelfmoord is immers niet strafbaar bij wet in Nederand, hulp bij zelfdoding wel.

Ik wil nog een passage uit het interview in Het Parool met Pia Dijkstra aanhalen om de ondoordachtheid van heel haar – zonder twijfel goed bedoelde – levenseinde traject te laten zien:

Het Parool: Het vorige kabinet gebruikte voor de doelgroep de omschrijving ‘mensen op leeftijd’. U vond eerder dat ouderen minstens 75 jaar moeten zijn om recht te krijgen op euthanasie als ze levensmoe zijn. Wat wordt het nou?

Pia Dijkstra: “Wat is ‘op leeftijd’? Zodra de AOW ingaat? In een burgerinitiatief werd eerder 70 jaar voorgesteld. En ik heb zelf in een allereerste versie ooit de leeftijd van 80 genoemd. Dus het is behoorlijk arbitrair, zo’n grens. Ik moet de komende maanden nog bij juristen checken of een omschrijving van de groep in plaats van een concrete leeftijdsgrens geen problemen oplevert. Maar het moet geen wet voor hulp bij zelfdoding worden voor iedere volwassene.”

Wetten die het maatschappelijk leven regelen bevatten bepalingen die voor een ieder geldend dienen te zijn, waarbij er de mogelijkheid bestaat om binnen een bepaalde wet uitzonderingen op gestelde regels te stipuleren. Regels dienen eenduidig te zijn en niet voor meer dan één uitleg vatbaar. Biedt een wetsvoorstel te weinig algemeen toepasbare regels, zijn er teveel uitzonderingen, of zijn de gegeven eenheden van plaats, tijd, omvang of waarde onvoldoende duidelijk, dan is het gebruikelijk dat zo’n wetsvoorstel niet in behandeling genomen wordt. Dit nog afgezien van toetsing van deze wet aan de principes vastgelegd in de grondwet en international verdragen waaraan een land, Nederland in dit geval, zich gebonden heeft.

Hoe kan het dat er een algemeen geldende beslissing genomen kan worden vanaf welke leeftijd iemand in aanmerking kan komen om middels een ‘levenseindebegeleider’ uit het aardse te stappen? Kijk enkel eens naar het recente onzinnelijke debat en de gruwelpraktijk van de pensioengerechtigde leeftijd, daar waar er velen zijn die door de aard van hun werk en de beperkingen van een menselijk lichaam al met hun zestigste met pensioen willen en anderen die zich benadeeld voelen omdat zij gedwongen worden hun baan op te geven. Krijgt dan het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) de opdracht om voortaan jaarlijks een Levenseinde-Coëfficiënt te berekenen?

Buiten al het nu al bestaande aan wetten en regels is er geen enkel behoefte aan nog meer wettelijke regeling door de staat van leven en dood. Er is al de praktijk van onthouden van medicatie of voedsel, een bewust geregeld proces van ‘versterving’. Er zijn euthenasie-regelingen voor gevallen van ernstig lichamelijk lijden. Het is ‘staatse regelzucht’ van D66 om met een aparte wet voor levensbeëindiging te komen, zoals in mijn visie ook de door het D66 initiatief nu tot wet geworden regeling die ‘orgaan-donatie’ heeft omgezet in ‘orgaan-dwangbeschikking’.

De Engel des Doods en de hond Cerberus zijn werkzaam in het grensgebied van leven en dood dat zo privaat mogelijk gehouden dient te worden en waar enkel persoonlijke rede en intiem overleg het verloop van het gebeuren dient te bepalen.

Read Full Post »

Joke-Kaviaar_zij-poldert-niet
Mijn oog viel – in het voorbijkomen van die nooit eindigende stroom aan berichten (op Facebook & andere sociale media…) op een tekst betreffende de activiste JOKE KAVIAAR die ik enkel uit de verte ken, maar wel al gedurende jaren signaleer… haar stijl is niet de mijne, maar toch ben ik attent op haar niet aflatende acties voor het welzijn van vluchtelingen die hier over de grens komen en slecht behandeld worden en hoe zijzelf bij haar acties de grenzen van wat de rechtstaat heet pleegt te overschrijden… jazeker er is bij mij een zekere mate van bewondering gegroeid over de jaren voor het compromisloze in haar.  Een decennium nu sleept een rechtszaak van de staat tegen haar, zij wordt beticht van opruiing in haar manifest “Waar blijft de Hollandse opstand?” van 25 juni 2008. [ref 1] Hierin roep zij op de kantoren van de IND te bestormen, leeg te trekken en te vernietigen, om kniptangen uit te delen om de hekken rondom kampementen met opgesloten asielzoekers door te knippen. Het is provocerende taal, jazeker, maar wie met de trein van Amsterdam Centraal richting Schiphol reed heeft jarenlang zo’n behekt en becameraat opsluitcentrum kunnen zien even voor Station Sloterdijk aan de rechterkant. Ik moest altijd mijn schuldgevoel wegslikken als ik het zag.  Zoiets kweekt enig begrip voor Joke’s directe taalgebruik.
~
Op de Plantagemiddenlaan in Amsterdam staat een monument van de beeldhouwer Wessel Couzijn ter nagedachtenis van de verzetsgroep die het bevolkingsregister, waaronder de kaarten met een stempel ‘J’ en een part ‘ruitertje’, met brandbommen in de fik gestoken hadden. Dat was op 27 maart 1943 en een paar maanden later was de operatie van het afvoeren van de mensen behorende bij die apart gemerkte kaarten al succesvol afgesloten. Tot op de dag van vandaag wil men enerzijds publiekelijk niet herinnerd worden aan dat door Amsterdamse ambtenaren in opdracht van de Duitse bezetter gemaakte registratie-systeem en bejubeld men anderzijds de helden van de brandbom aanslag.
AMSnote6766.04

Titel: Twee slagsnoeren met slagpijpjes Omschrijving: Enkele stukken trotyl, twee windsels voor leukoplast, een paar handschoenen en flessen, voorheen gevuld met petroleum of benzine, in beslag genomen door de politie in het gebouw van het gemeentelijk Bevolkingsregister, Plantage Kerklaan 36-38, na de brandaanslag in de avond van 27 maart 1943. Documenttype: foto Collectie: Archief van de Gemeentepolitie Datering: 28 maart 1943 Geografische naam: Plantage Kerklaan

Die historische feiten zitten in mijn achterhoofd als ik in de opruiende tekst van Joke Kaviaar waarvoor zij veroordeeld is lees:

Waar blijft de Hollandse opstand? Wie gaat er mee om de kantoren van de IND te bestormen en leeg te trekken, de archieven en computers te overgieten met benzine en door vuur te vernietigen? Wie helpt de moderne Gestapo te stoppen dossiers over ongewensten aan te leggen? Wie gaat er mee met sloophamers en shovels, om de muren van de deportatiekampen en gevangenissen te slechten? [ref 1]

De vergelijking die door Joke Kaviaar gemaakt wordt gaat mank, dat moge duidelijk zijn. Wel zijn er enige overeenkomsten op onderdelen, wat betreft registratie, opsluiting, vervolging en op transport stellen. Nee de IND is niet gelijk aan de Gestapo. Nee de Nederlandse staat is niet uit op de massa-vernietinging van asielzoekers. Toch blijven er de associaties, zeker als we het drama van hen die op de vlucht waren voor wat stond te gebeuren in het Derde Rijk in de periode 1933-1940 in herinnering brengen en hoe onvolkomen de Nederlandse overheid daarmee destijds omging. De vraag is dan ook waar voor het Nederlandse justititie-apparaat de grens lag en ligt tussen verbod om op te roepen tot het plegen van geweld tegen instellingen van de staat en censuur op het maken van een vergelijking tussen de praktijken van de Gestapo en de IND (Immigratie en Nationalisatie Dienst).
~
Er is een aparte website over dat slepende proces tegen Joke Kaviaar en hoe haar nu – na het doorlopen van alle processen en beroepsmogelijkheden – een gevangenisstraf wacht (waarschijnlijk) in de vrouwengevangenis van Nieuwersluis… een gevangenis gevestigd in een vroegere kazerne van de landmacht waar vroeger nog bestrafte dienstplichtige soldaten opgesloten werden.
~
“Nieuwersluis” was een dreigterm een halve eeuw terug. Ik ben er als recalcitrant dienstplichtig soldaat bijna in terecht gekomen (net ervoor kwam ik op request uit dienst na12 maanden omdat ik een studiebeurs in Italië had gekregen)… ik ken veel verhalen van vrienden en kennissen uit dat oord…
~

Zo kwam het dat ik keek naar die link en de tekst over wat Joke Kaviaar “DE BAJES VAN DE DE KAFKAESKE NEEDERLANDSE POLDER ” noemt. Hierbij dan haar tekst + een plaat die ik ter ere van haar volharding zojuist maakte (het beeld van Joke met de megafoon is een filmfragment van een demonstratie in Ede in het jaar 2013) [ref 2], de achtergrond de vroegere Koning Willem III Kazerne, nu vrouwengevangenis.

Hieronder dan het  arrogante penitentiaire protocol van de staat der Nederlanden. Het zegt alles over de superieure gelijkhebberigheid van het systeem. Dit is weer HuichelHolland op zijn best. Kijk naar hoe een staat met dissidenten omgaat en je weet hoe het met het democratisch gehalte ervan gesteld is… het opgeheven-vingertje-Nederland schendt de rechten van haar eigen burgers niet zozeer met fysiek geweld maar met staatsbetutteling.
~
Joke geeft puntig commentaar op al dat.
~
“JOKE POLDERT NIET”
~
“Het is typerend voor de Kafkaeske Neederlandse polder die ook in de bajes is doorgedrongen. Altijd maar doen alsof alles in redelijkheid en overleg tot stand is gekomen. Dit soort brieven krijg je ‘buiten’ bijv. ook van de sociale dienst of het UWV. Een afspraak? Nee, ik heb geen afspraak gemaakt, men bepaalt gewoon dat ik daar moet zijn. “Reden van bezoek: taalmeter en reflector”, een test en een vragenlijst over “hoe je op dit moment in je vel zit.” Een open-deur-vraag wat mij betreft (pun intended). In Ter Peel ontving ik reeds een “vragenlijst voor de afdeling Detentie en Re-integratie (casemanager)”: “Deze vragenlijst dient u volledig ingevuld retour te sturen naar uw casemanager. Sprekersbriefjes worden pas in behandeling genomen, als deze lijst retour is gestuurd.” En “De ingevulde lijst wordt ingevoerd in een computersysteem dat correspondeert met uw gemeente.” Ik heb deze vragenlijst niet ingevuld. Vorige week werd me door de ‘casemanager’ hier ook al gevraagd of ik deze nog ging invullen. “Nee.” Het is pure dwang, bemoeizucht met je privéleven met vragen over ‘persoonlijke omstandigheden, ID-papieren, inkomen/werk/dagbesteding, schulden, huisvesting/onderdak, zorg en reclassering’ en een schending van je privacy. Immers: alles wat je gedwongen wordt in te vullen, wordt ongevraagd gedeeld met derden zoals de gemeente. Dit formulier en de ‘afspraak’ zijn de opmaat voor het “zoveel mogelijk in overleg met u” opstellen van “uw detentie- en re-integratieplan (D&R-plan).” (bron: huisregels Nieuwersluis, hfdst.2.5: ‘dagprogramma, beveiliging nen toezicht op maat’). Het is voorwaarde voor “promotie” vanuit het ‘basisprogramma (rood) naar het ‘plusprogramma’(groen). Voor langgestraften hangt hun ‘detentiefasering’ vervolgens ook weer af van deze ‘promotie’, en dus zaken als verlof en een opener regime in de laatste periode. Daar komt nog bij dat wat vroeger ‘vervroegde invrijhedstelling’ was, sinds 1 juli 2008 voorwaardelijke invrijheidsstelling is.” [ref 3]
~

Read Full Post »

Rutte en DE STIJVE VAN DE STAAT
krantenkop:
“Rutte over Lilie en Howick” Soms moet je hard zijn” (*)
Hoe was het ook weer die Universele Verklaring van de Rechten van de Mens?
Article 13.
(1) Everyone has the right to freedom of movement and residence within the borders of each state.
(2) Everyone has the right to leave any country, including his own, and to return to his country.
 
Article 14.
(1) Everyone has the right to seek and to enjoy in other countries asylum from persecution.
(2) This right may not be invoked in the case of prosecutions genuinely arising from non-political crimes or from acts contrary to the purposes and principles of the United Nations.
 
Article 15.
(1) Everyone has the right to a nationality.
(2) No one shall be arbitrarily deprived of his nationality nor denied the right to change his nationality.

 

In de praktijk zijn dit dode letters… gestikt onder dikke lagen nationale wetgeving… zo ook in het geval van twee Armeense kinderen van een Armeense moeder die tevergeefs artikel 14 in de praktijk probeerde te brengen “to seek and enjoy” asylum staat er, maar wie en wat bepaald wat “persecution” is…. ja dat staat niet met zoveel woorden in die Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Onze nationale leeuw heeft dan ook bloed aan de nagels en spreekt recht met een bloedrode tong… die Nederlandse Leeuw heeft ook een een permanente erectie – viervoetige roofdieren (met uitzondering van hyena’s) hebben een penisbot (os penis)  – altijd klaar voor copulatie. Bij de mens is dat niet zo, die moet eerst opgewekt worden, opgewonden raken voordat copulatie met penetratie mogelijk is. Het is in het licht van deze kennis dat we de uitspraak van minister president Rutte dienen te begrijpen:

“Soms moet je hard zijn.”

Wat wekt nu die leeuwenlust bij ambtenaren voor vluchtelingen-, juridische- en politie-zaken? Het zijn de ‘Niet-Universele Onverklaarbare Onrechten van de Staat‘, heel die warboel van wetten en regelingen omgeven door juridische haarkloverijen – waar velen een goede broodwinning aan hebben – die WAT KROM IS TOCH RECHT MAAKT…. die macht van de onmacht wekt ambtelijke wellust, het genoegen van regelgeving die doel in zichzelf is geworden.

Eigenlijk is het in het onderhavige geval net andersom, de stijve staat is altijd paraat en enkel als het protest ertegen de eigen positie van staatslieden dreigt aan te tasten, verslapt de pik van de nationale leeuw…. “SOMS” … zoals Rutte zegt.

Huichelhollander_zelfbeeld_tegels

Laten we dit niet vergeten, want dat wat met dit ‘last-minute’ asiel’ na tien jaar naar buiten treedt is geen menselijk mededogen, maar menselijke politieke berekening. De ‘cas celèbre’ van deze twee Armeense tieners was mediatiek genoeg om in brede kring verontwaardiging op te wekken. Wie de sociale media over dit onderwerp naloopt en naar de protesten op Twitter en Facebook kijkt ziet dat het sociaal-politieke profiel van de sociaal-media protesteerders heel breed is, ik denk dat er velen bij zijn die voor de regering Rutte met het anti-asiel stempel van de VVD gestemd hebben, maar waar het ‘sentiment van het moment’ hen van gedachte heeft doen veranderen… Of dat enkel voor dit ene geval van sociaal bizarre besluitvorming is, of ook structureel, staat te bezien.


(*) NOS 8/9/2018: “Armeense tieners Lili en Howick zijn terecht en mogen blijven”

 

Read Full Post »

“PLASTERK VIST TEGEN DE STROOM IN en raakt daarbij verstrikt in eigen netten onder gekrijs van meeuwen”

Is de kop bij een prent en tekst die ik op 12 februari 2014 publiceerde op mijn Flickr news-tableau web-site. Het ging om een kamer-debat waarbij de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken Plasterk (PvdA) uitleg moest geven aan de Kamer over het bespioneren van burgers. Velen lieten zich in de luren leggen en dachten dat het de ‘volksvertegenwoordigers’ te doen was om bezwaar te maken tegen ‘oorlogvoering in vredestijd’ door het vissen in de data-zee waarin wij allen zwemmen naar vermoedens van mogelijk staatsgevaarlijk gedrag. Dit bleek verre van waar. In 2015 al was er een(nieuw) wetsvoorstel met steun van de Kamer om visgronden en visquoto voor burger-data fors uit te breiden. Ik herplaats hier de prent en het korte artikel om de uitslag van het Raadgevend  Referendum over deze vorm van datavissen (sleepwet) in een kort historisch perspectief te plaatsen….

AMSnote6259.08

“Per Undas Adversas” is de wapenspreuk van de AIVD (Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst), “tegen de stroom in” voor wat de ‘nationale veiligheid’ genoemd wordt. Een eigen publicatie van deze dienst verduidelijkt de wapenspreuk en het beeld van drie tussen de mazen doorglippende vissen nog eens:

“Levende vissen zwemmen tegen de stroom in, alleen de dode drijven mee. Zo luidt het devies van de AIVD. Het symboliseert de instelling van de dienst” niet passief meedrijven met de golven, maar actief stroomopwaarts, het oog gericht op de bedreigingen van de nationale veiligheid.” (1)

Dit verklaard het ‘visserslatijn’ van de Minister van Binnenlandse Zaken als hij de Nederlandse natie en de volksvertegenwoordiging probeert uit te leggen wat hij niet zeggen kan & mag: ‘het doel heiligt de middelen’.

Wie Vrede wil, bereidde zich voor op Oorlog. Si Vis Pacem Para Bellum. En zo worden wij allen massaal bespied, als het moet glippend ‘door de mazen van de wet’. Dat is sinds jaar en dag de taak van een Minister van Binnenlandse Zaken, het gelijktijdig bevorderen en afdekken van deze praktijk. (2) Want wat al die dubbelgetongde volksvertegenwoordigers nu eigenlijk wilden met het debat over de halve waarheden en hele leugens van Minister Plasterk, blijft even onduidelijk als de uitspraken zelf van deze bewindsman.

Heb ik wellicht iets gemist? Heeft iemand in de Tweede Kamer gezegd dat afluisteren en napluizen van de telecommunicatie van Nederlandse staatsburgers geheel en al uitgebannen moet worden? Dacht van niet!

Het debat ging enkel over een beroepsmatige onwaarheid die de Minister op televisie had gemeend te moeten verspreiden en de manier waarop hij naderhand de Kamer had geïnformeerd over de ware identiteit van de visser naar onze privé gegevens. (3) Het ging NIET over het vissen zelf.

De Kamer had – zo kon na tien uur debat en konkelpauze begrepen worden – geen principiële bezwaren tegen het bespieden van burgers,en had geen bezwaren gehad tegen tegen de ministers van Binnenlandse Zaken en Defensie als dezen haar ‘binnenskamers’ ‘vertrouwelijk’ op de hoogte hadden gesteld. Kamerleden worden immers van meet af aan getraind in de discrete omgang met niet-publieke-informatievoorziening, in lands- of partijbelang. De commissie ‘Stiekum” waar fractievoorzitters onder zware geheimhoudingsplicht over heikele staatszaken geïnformeerd worden is maar één van de voorbeelden. (4)

Het vissen in onze privé-gegevens gaat ondertussen gewoon door, want “het landsbelang” gaat voor. (4) Het debat in de Tweede Kamer en de ‘motie van wantrouwen’ tegen de Minister van Binnenlandse Zaken was als het krijsen van meeuwen bij het ophalen van het visnet.

===
(1) Algemene brochure AIVD (het devies werd verzonnen door de eerste directeur van de na WWII vernieuwde Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) mr. L. van Enthoven (1949-1961) tijdens het begin van de Koude Oorlog. Tekst ontleend aan een https link van de AIVD site:
www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=aivd+brochure+alge…

(2) De digitale technologie website Tweaker gaf gisteren een korte samenvatting van het debat, waarin de politiek van ‘afdekken’ nog eens bevestigd wordt:
“Volgens Plasterk, die verantwoordelijk is voor de AIVD, moet er over het algemeen zo weinig mogelijk over de werkwijze van de inlichtingendiensten naar buiten worden gebracht. “Dat is een vaste regel.” Minister Jeanine Hennis-Plasschaert van Defensie, die de MIVD onder zich heeft, is het daarmee eens. “We willen zo min mogelijk naar buiten brengen, omdat we mensen die het minder gezellig met ons voorhebben, niet in onze kaarten willen laten kijken”, zei ze in de Kamer. Openbaarheid kan de veiligheid schaden, ‘hoe oppervlakkig de informatie ook lijkt’, benadrukte Hennis-Plasschaert.”
tweakers.net/nieuws/94260/plasterk-onthullingen-snowden-h…

(3) Niet, zoals eerst gesuggereerd werd de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA, maar de eigen Nederlandse veiligheidsdiensten AIVD en MIVD: “Het kabinet heeft nieuwe informatie naar buiten gebracht over het onderscheppen en delen van informatie tussen Nederlandse en Amerikaanse veiligheidsdiensten. Onderzoek heeft uitgewezen dat 1,8 miljoen ‘records’ over telefoonverkeer (metadata) niet door de Amerikanen, maar door de Nederlandse diensten AIVD en MIVD zijn onderschept.”
www.nrc.nl/nieuws/2014/02/05/kabinet-maakt-draai-niet-nsa…

(4) Dit bericht in NRC/Handelsblad van 14/2/2014 maakt dat duidelijk:
“De ‘commissie-stiekem’, waarin fractievoorzitters van de Tweede Kamer worden bijgepraat over de geheime diensten, is mogelijk wel geïnformeerd over de werkelijke herkomst van de 1,8 miljoen Nederlandse belgegevens waarover de Amerikaanse afluisterdienst NSA beschikte.” De voorzitter van die commissie is de fractievoorzitter van de regeringspartij VVD, die in een ‘de pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet’ manoeuvre zijn taak als geheimhouder – uit politieke motieven – veronachtzaamd door te proberen iets te zeggen zonder het te zeggen:
“De conclusie in de motie [ van wantrouwen tegen de Minister van BZ tj.] dat de Tweede Kamer niet is geïnformeerd, is een politiek oordeel. De motie kán per definitie niets zeggen over wat er wel of niet in de commissie voor de inlichtingendiensten is besproken, want dat is geheim.”
www.nrc.nl/nieuws/2014/02/13/kamer-was-mogelijk-wel-al-ge…

(5) Het is leerzaam om de FAQ Frequently (Asked Questions/Veelvuldig gestelde vragen) pagina van de AIVD eens ontspannen door te lezen, daar wordt onomwonden (voor de goede lezer) duidelijk gemaakt dat veel niet kan en mag, maar toch ook weer wel mag en gebeurd. Ik citeer een paar voorbeelden:

“De bevoegdheden van de AIVD zijn alle in de wet geregeld en worden, omdat daarmee een inbreuk wordt gemaakt op de privacy van burgers, alleen ingezet na zorgvuldige afweging. In een aantal gevallen is voor het gebruik van een bijzondere bevoegdheid toestemming nodig van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

[bw] Tapt de AIVD het internet af?

De AIVD heeft de mogelijkheid in het belang voor de nationale veiligheid telecommunicatie op te vangen. Het kan gaan om telefoonverkeer, sms’jes, e-mails enzovoort. De AIVD mag niet zomaar de telecommunicatie van burgers bekijken. Aan de inzet van de bijzondere bevoegdheden van de AIVD zijn strikte voorwaarden verbonden. De bijzondere bevoegdheden en de voorwaarden waaronder deze mogen worden ingezet, zijn terug te vinden in de Wiv 2002.”

(…)

Wat is metadata-analyse?

Communicatie bestaat uit metadata en inhoud. De inhoud is bijvoorbeeld de tekst van een e-mail, of wat er gezegd wordt in een telefoongesprek. De metadata betreft de data over de communicatie, zoals de afzender, de ontvanger, de duur van een gesprek, de grootte van een e-mail en de routering van de communicatie. Deze informatie is veelal nodig om de communicatie tot stand te brengen. Door analyse van metadata kan de AIVD onder meer netwerken van personen en organisaties in kaart brengen. Zo wordt gekeken welke communicatie voor de taken van de AIVD relevant is. Alleen van die communicatie kan de AIVD de inhoud bekijken maar daaraan zijn weer strikte voorwaarden verbonden.

[bw] Kan de AIVD zomaar telefoons aftappen?
Het aftappen van telefoonlijnen is één van de bijzondere inlichtingenmiddelen die de AIVD ter beschikking heeft. Deze bijzondere inlichtingenmiddelen maken inbreuk op de persoonlijke levenssfeer en worden daarom pas na een zorgvuldige afweging ingezet. De inzet van het middel moet in verhouding staan tot de ernst van de zaak én het moet niet goed mogelijk zijn de gegevens op een minder ingrijpende wijze te verkrijgen. De noodzakelijkheid moet gemotiveerd aangetoond worden. Voor het aftappen van telefoongesprekken geldt dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zijn schriftelijke toestemming moet geven.

[bw] Wat is het verschil tussen kabelgebonden en niet-kabelgebonden telecommunicatie?
Telecommunicatie vindt plaats door een kabel (bijvoorbeeld in de grond of op de bodem van de zee), of door de ether (niet door een kabel, maar door de lucht). Veel communicatie verloopt tegenwoordig door de kabel én door de ether. Als je bijvoorbeeld belt met een mobiele telefoon, dan gaat het signaal eerst door de lucht naar een zendmast, en van die zendmast verder door de kabel. Voor de grotere afstanden worden vaak nog satellietverbindingen in het traject opgenomen. In beginsel kan elke vorm van telecommunicatie door de kabel, door de ether, of door beide verlopen. Meer informatie is te vinden op de pagina over interceptie van telecommunicatieverkeer.

[bw] Wisselt de AIVD gegevens uit met andere diensten, zoals de Amerikaanse NSA?
De AIVD doet geen uitspraken over de vorm van samenwerking met specifieke buitenlandse diensten. De samenwerking tussen de AIVD en buitenlandse diensten wordt ingekaderd door de Wiv 2002. Bij het bepalen van de mate van samenwerking met een buitenlandse dienst kijkt de AIVD naar de democratische inbedding, het respect voor de mensenrechten, de betrouwbaarheid en de professionaliteit van die dienst, en naar het belang van de samenwerking voor de AIVD.

[bw] Mag de NSA zomaar mijn e-mail lezen?
Volgens de Nederlandse wet niet. De meeste mensen hebben echter een e-mailadres waarbij gebruik wordt gemaakt van Amerikaanse servers of waarvan het verkeer via Amerikaanse kabels loopt. Daar is dan de Amerikaanse wet op van toepassing. Van de Amerikaanse wet mag de NSA, onder voorwaarden, die data inzien.

Lees opgewekt verder op:
www.aivd.nl/organisatie/werk-aivd/veelgestelde-vragen/

Read Full Post »

Lees zo net (9/12/2018) dat Aatje Veldhoen overleden is.. op 84 jarige leeftijd…
Hier een prent die ik in 2013 maakte over censuur en zijn rotaprenten… anno 1964. De zinssnede komt van de voorpagina van het blad uit de vroege zestiger jaren ‘Ratio’ en is van professor Nagel… dit naar aanleiding van vervolgingen wegens tone van prenten waarop coïtus bedreven wordt, prenten “geschikt om de zinnelijkheid van de jeugd te prikkelen, welke prenten hij op een bakfiets door Amsterdam rijdende heeft willen tentoonstellen.”

Het rotaprent/print plan van Veldhoen maakte gebruik van een drukprocedé waarbij direct op een geprepareerde aluminiumplaat getekend werd en – middels een vorm van veredelde offset – fraaie prenten gedrukt kunnen worden, in groter oplage voor weinig geld. Dat plan was voor mij als jonge kunstenaar in 1964-65 een grote inspiratiebron… immers anders dan het tekenen op steen (litho) was de drager hier heel licht en heel goedkoop en ook het drukken vele malen sneller, met toch nog een behoorlijk kunstzinnig resultaat.

Nog voordat Provo bestond bracht Veldhoen zijn prenten in omloop, ze werden ook op straat verkocht zoals bij de Robert Jasper Grootveld happenings bij het Lieverdje, zaterdags na middernacht op het Spui… ik plaats nog wel op mijn blog die fraaie onscherpe foto van Paul Olivier bij, die Simon Vinkenoog toont die bij het Lieverdje één van de neukscéne rotaprinten van Veldhoen verkoopt…
De rotaprenten behoren naar mijn smaak tot het fraaiste deel van Aad Veldhoen zijn werk, zewel in de vorm als in de sociale context, waarbij hij zich zelf met bakfiets-tentoonstelling en straatverkoop tijdens happenings presenteerde…


 

Oorspronkelijk geplaatst op 30 juli 2013 op mijn Flickr New-tableau site (sinds jaren gecensureerd omdat ik ‘adult material’ zou plaatsen, dus moet je eerst Flickr lid worden en inloggen… hier dus een kopie van de prent en de tekst zonder beperkingen….

AMSnote6239.02

ZINNEPRIKKELING van rotaprent per BAKFIETS tot INTERNET 1964 – 2013

Met een drukpersje dat een kruizing was tussen goedkope offset en precieuze litho was Aat Veldhoen in de vroege jaren zestig begonnen met zijn prachtige tekeningen te vermenigvuldigen: Het Rotaprent Plan. Kunst voor de gewone man. Samen met Robert Jasper Grootveld trok hij in 1964 de binnenstad in naar het Spui om daar zijn rotaprenten publiekelijk voor een habbekrats te verkopen. Daar zaten ook een reeks tekeningen van neukende paren en blote mannen en vrouwen bij. Prompt werd hij gearresteerd en de prenten in beslag genomen: PORNOGRAFIE was het zeiden de autoriteiten.

Het was onder andere prof. mr. W.H. Nagel, die hem verdedigde met de beroemde woorden: ‘WAARTOE HEB IK MIJN ZINNEN, ALS ZE NIET GEPRIKKELD MOGEN WORDEN?’ (maandblad Ratio 1964…nummer ? voeg ik later toe)

De scheidslijn tussen ‘kunst’ en ‘pornografie’ is er een die een ieder persoonlijk trekt en met beiden kan iets mis zijn of hoeft niets mis te zijn.

Er is evenveel geweld verheerlijkende kunst als gewelddadige pornografie. Kilometers van bijbels geïnspireerde lustige slachtpartijen van kinderen en andere onschuldigen en door de klassieken geïnspireerde schendingen en aanrandingen bedekken de muren van onze kathedralen en musea. Dat alles is erfgoed en kunst, maar het kan het ook anders gezien worden.

Het internet is zowel publiek als privé domein en – zoals met ieder nieuw medium – moeten wij leren hoe daar mee om te gaan. Een algemeen porno verbod – via totaal verbod of een filter – is de klok een halve eeuw terugdraaien naar het paternalisme van een staat die destijds probeerde te bepalen wat wel en niet goed voor ons was.

Pornografie is een zeer algemene verzamelterm waaronder evenveel categorieën te vinden zijn als seksuele smaken van mensen. Beelden die vertederend, vernederend, opzwepend of onderrichtend kunnen zijn. Ik heb nergens nog een goed statistisch onderzoek kunnen vinden dat aantoont dat ‘gewelddadige seks’ meer voorkomt dan liefdevolle. Welke staatsbeambte, welke artificiële intelligentie kan het onderscheid maken tussen ‘geweld als spel’ en ‘geweld om het plezier in het pijnigen van een ander’?

Anders dan vijftig jaar geleden hebben wij nu directe interactieve filter middelen waarbij alle bezoekers van porno-sites hun gemotiveerde des-apreciatie kunnen uiten en waarbij providers daarmee rekening kunnen houden. Dat is een minder autoritaire weg, die zelf-opvoedend werkt en die sturing geeft, ook aan de commercie.

WAARTOE HEB IK MIJN ZINNEN ALS IK NIET KAN ZEGGEN DAT IK ERGENS GEEN ZIN IN HEB OF IETS MIJ NIET ZINT?


_po_Simon-Vinkenoog+rotaprent_Aad-Veldhoen_Lieverdje

een slechte scan van een onscherpe foto van Paul Olivier… plaats ‘m toch maar, zal een beter scan maken… dat wordt later dan nu 8/1/22018 tj.

Read Full Post »

AMSnote6222.08

oorspronkelijk gepubliceerd op 22 augustus 2012 op mijn Flickr-nieuws-tableau website

Voor PIA DIJKSTRA en haar D66 verkiezingsstunt van automatisch van staatswege tot orgaandonor gemaakt te worden

D66 niet liberaal maar totalitair: OrgaanDonor Ben Je Persoonlijk – Niet Bij Wet

Verbazingwekkend dat dit totalitaire voorstel dat er middels gelobby bij het parlement doorgedrukt zou moeten worden uit de koker van D66 komt. Het betreft hier een voorstel dat iedereen letterlijk gaat raken, waarbij een ander rechtsprincipe, dat van ‘het recht op eigen lichaam’ botweg ongedaan gemaakt wordt. Zelfs het per referendum aannemen van zo’n voorstel is onaanvaardbaar. Een percentage meerderheid van stemgerechtigden bij zo’n mogelijk referendum is ook onvoldoende. Er zal altijd een grote groep niet-stemmers en tegenstanders zijn en hen kan niet het grondrecht op het eigen lichaam ontnomen worden.

Ook na de dood is er het recht om een ongeschonden lichaam te kunnen begraven of cremeren.

Botte partijpolitiek is het die zelfs eventuele voorstanders zal doen wijvelen.

De campagne gaat inmiddels verder (*) met een brief van medische specialisten en patiëntenverenigingen aan de kabinetsformateurs, alsof iemand van de kiezers ooit over dit onderwerp gestemd heeft.

Dat wat een bewuste gift van een goede gever kan zijn wordt zo omgedraaid tot staatsdwang.

WIE ZWIJGT STEMT TOE = STAATSTERREUR: deze omdraaiing strookt ook niet met grondrecht op eigen lichaam… dienstplicht na de dood op het slagveld van de medische-industrie.

De wijze waarop het debat over orgaandonatie nu vaak gevoerd wordt is platvloers en D66, via de spreekbuis Pia Dijkstra, lijkt te pogen een dieper gravende discussie, met een ‘snel slim wetje’ te omzeilen.

Het aantal juridische kwesties waarin het menselijk lichaam een rol speelt zijn immers groot. Te denken valt aan uiteenlopende zaken als draagmoederschap, kooivechten, dwergwerpen, cosmetische chirurgie, medische ingrepen, lijkbezorging, arbeidsverhoudingen, levensbeëindiging, prostitutie, sadomasochisme, orgaandonatie etc. Het menselijk lichaam kan in deze verschillende contexten worden verhandeld, verhuurd, vervreemd, veranderd, beschadigd, begraven, onderzocht, gedoneerd, bewerkt, verwerkt, gebruikt, uitgeleend, gekloneerd en gerecombineerd. Het recht kent daarom eveneens een variëteit aan juridische regimes ten aanzien van het menselijk lichaam.”

Dit is een citaat uit het proefschrift “Persoon en lichaam in het recht – Menselijke waardigheid en zelfbeschikking in het tijdperk van de medische biotechnologie” van Britta Chongkol van Beers, gepubliceerd in het jaar 2009 bij de Vrije Universiteit, Amsterdam. (**)

In deze en soortgelijke publicaties worden overwegingen uiteengezet die dieper graven en verder reiken dan het populistische debat en de Bekende Nederlanders marketing voor een goed doel, die wij nu over ons uitgestort krijgen. Dit is stof tot nadenken over onze eigen stoffelijkheid en hoe samenlevingen middels de uit hen voortgekomen staatsstelsels, door de tijd tot wetgeving komen en hoe veranderlijk – door de tijd heen – de praktijk en de daarmee verbonden ethiek kan zijn.

Het botte bijl Wie Zwijgt Stem Toe voorstel is verwerpelijk.

Ik ben zelf zeker niet principieel tegen orgaandonorschap, maar dan bewust op eigen initiatief en wellicht ook gedetailleerd op wat wel en wat niet met mijn lichaam later kan gebeuren. Wat ik in deze actieweek Pro Orgaandonorschap node mis, is wat mogelijke bezwaren zouden kunnen zijn. Ieder voordeel kent ook een nadeel.

De ‘medische dystopie’ van een massaal toegepaste indirect afgedwongen orgaandonatie zie ik nog nergens beschreven. Het gaat niet enkel om ‘Voor of Tegen zijn, maar om wat nu de consequenties zouden kunnen zijn om zoiets massaal te gaan toepassen. De schandalen met bloedbanken en orgaanhandel die wij nu al kennen zullen verbleken in vergelijking met de rampen die de industrialisatie van uiteen gesneden dode lichamen ons gaan brengen. Aangezien de uitwisseling van organen niet enkel landelijk gebeurd, maar ook internationaal is, nemen de risico’s om de handelingen te beheersen, ook in ethische zin, toe. Zo wij in een jong verleden het begrip hadden van ‘De Europese Boterberg’, doordat er vrieshuizen vol niet direct op de markt afzetbare boter als gevolg van een nieuwe EEG landbouwpolitiek in koelhuizen lag opgeslagen, Zo zou ook een begrip van een ‘Europese Lijkenberg’ kunnen ontstaan.

We hoeven verder maar te denken aan het omstreden gebruik van lichamen van dode gevangenen in de huidige Volksrepubliek China voor medische en spectaculaire educatieve doeleinden (wereldwijd rondreizende tentoonstelling met geprepareerde menselijke lichamen en delen ervan), om te beseffen wat ons te wachten kan staan als orgaandonorschap ondoordacht massaal ingevoerd gaat worden. In zeker zin zijn we dan weer aangeland bij het 17e eeuwse Theatrum Anatomicum waar de lichamen van terechtgestelden tijdens publiekelijke leersessies – die ook een spektakel karakter hadden – opengesneden werden.

=======
(*) zie NRG/Handelsblad 20/10/2012

www.nrc.nl/nieuws/2012/10/20/specialisten-sturen-brief-ov…

(**) Het gehele proefschrift van 775 pagina’s van Britta Chongkol van Beers staat on-line in PDF formaat

dare.ubvu.vu.nl/bitstream/handle/1871/15804/8384.pdf?sequ…

Read Full Post »

Fred Teeven in Vigilantes Voor Vrijheid en Democratie! (VVVD)

Wat Teeven vergeet te vermelden is, dat “dood” evenzeer een risico is dat degene waar ingebroken wordt kan lopen, als deze zich onbedacht verweerd. Sterker nog de nadruk op “het persoonlijk eigendom” als iets van groter belang dan een mensenleven, is ondoordacht. Wie goed de wet leest weet dat een mensenleven hoger gesteld pleegt te worden dan bezit van goederen.

Het is niet voor de eerste keer dat de jurist en politicus Teeven voorkeuren heeft die geënt zijn op een misdaad-bestrijding- praktijk uit het verleden.

FRED TEEVEN ‘AAN DE KAAK GESTELD’
Fred Teeven op zoek naar het GESUNDES VOLKSEMPFINDEN “Publieke schandpaal voor criminelen werkt bevorderend” 31/8/2012. Lijfstraffen en de schandpaal werden in Nederland in het jaar 1854 afgeschaft. Is het nu omdat het digitaal is plotseling ‘modern’ om het weer in te voeren? Teeven zet zich structureel in voor ‘volksrechtpleging’ dat is zo langzamerhand wel duidelijk, het is een populistische politiek vol met gevaren en ik weet niet te verklaren hoe dit te rijmen valt met de de “Liberale Trots” die Mark Rutte in zijn jongste verkiezingstoespraak verwoordde. Dirk Donker Curtius was als Liberaal de Minister van Justitie die de schandpaal afschafte, lid van het Koninklijk Kabinet, voortgekomen uit de beweging tegen absoluut vorstendom van 1848, samenwerkende met onder meer Thorbecke.Het is een Liberale schande dat de ‘schandpaal’ weer ingevoerd wordt.
NB de schandpaal werd toendertijd ‘de kaak’ genoemd, vandaar de uitdrukking ‘aan de kaak stellen’.

Parool 31/8/2012

Maart 2012 zocht Fred Teeven de publiciteit met zijn idee dat het slachtoffer in de vergeethoek geraakt is van het Nederlandse rechtssysteem, dat zich volgens hem decennia lang bezig gehouden heeft met ‘het vertroetelen van daders’. In de visie van de Staatssecretaris voor Justitie – van de VVD – dient er een eigen rol voor slachtoffers in de rechtsgang te komen, door  de mogelijkheid te hebben om aan te geven welke straf de misdadiger – volgens het slachtoffer – eigenlijk verdient. Mijn eerste associatie was:’Terug naar de Middeleeuwen’ … als vooruitgang gepresenteerd.

De Volkskrant 22/03/2012

De methode Teeven is er één van overmatige publicitaire versimpeling, door af te geven op het jarenlang proces in het Nederlandse rechtssysteem waarbij niet enkel het straffen, maar ook de ‘rehabilitatie en emancipatie’ van ‘de misdadiger’ aan de orde komt. Daarvoor in de plaats stelt Teeven zijn aandacht voor ‘het slachtoffer’, waarbij hij er impliciet van uitgaat, dat een ‘keiharde aanpak’ (het geliefde woord van VVD bewindslieden) ook een ‘steengoed resultaat’ oplevert. Over wat er nu in de gevangenissen zelf gebeurd, wat de uiteindelijke resultaten zijn  – voor misdadiger en samenleving – van het langdurig opsluiten, daarover hoort men deze Justitie Staatssecretaris niet of nauwelijks.

Amsterdamse metro 2010 verkiezingsaffiche van de VVD

“Voortaan voor iedereen die straft verdient: Straf” is al enkele jaren de verkiezingsleuze van de VVD en talloze omdraaiingen van deze stelling zijn in gedrukte en digitale vorm gemaakt, om deze simplistische stellingname te persifleren. Dat ‘niet iedereen’ die een misstap begaat ook gestraft wordt en zeker niet in gelijke mate, kan enkel al aan de hand van de carrière van een aantal hooggeplaatste VVD leden bewezen worden. Waar de burger – door onhandige domheid –  tegen de lamp loopt, weet de ander zich slim – alsnog – in een gunstig daglicht te stellen. Enkel het noemen van de half-legale bedriegers-praktijken rond de DSB Bank van Dirk Scheringa en de betrokkenheid daarbij van meerdere leden van de VVD met een politiek en bestuurlijk verleden, moge voldoende zijn, anders helpt de onderstaande historische zoekplaat wellicht, om het geheugen weer op te frissen.

—-
(*)  For non-Dutch readers:

FRED TEEVEN’S FAVORIETE VIDEO’S: Vigilante City Style – Judge, Jury and Executioner.

 There is a strong sense of Charles Bronson in the discourse of Fred Teeven for years already. Teeven State Secretary of Justice for the VVD party in the Dutch government (under resignation since a few months), commented yesterday on the news that a burglar caught in the act, did not survive the confrontation with the people he tried to steal from:.”Death is burglar’s risk” said the State-Secretary who spoke before the court had had the time to give it’s judgement of the case. Violent self-defence is something provocative in the Netherlands with it’s rather strict rules for ownership of any firearm and so also the use of it. It is for a judge to decide whether or not the violence used has been proportional. Teeven is a right-wing politician, who has smartly travelled through several split-off right wing parties in the last decade, each time choosing fro his own career and using the populist ticket of ‘no mercy for criminals’, to stay in office.

Vandaag 28 september 2012, dan nog dit bericht in het kader van de leuze “Voortaan voor iedereen die straf verdient: STRAF” en we weten nog niet of  deze jurist wel echt schuldig is en mocht dat onverhoopt het geval zijn, dan zijn er binnen de gerechtelijke branche nog zoveel wegen voor vakmensen om  de straf die zij “verdienen” toch te ontlopen, al was het maar om de goede naam van de VVD niet al te zeer te bezeren. (2)

—-
(1) Zie NOS nieuws pagina met video van 26/9/2012

(2) Zie NRC 28/9/2012: “Fraudeofficier en prominent VVD’er nu zelf verdacht van fiscale fraude”

Read Full Post »

Older Posts »