Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Nederlandse rechtsstaat’ Category

Fred Teeven in Vigilantes Voor Vrijheid en Democratie! (VVVD)

Wat Teeven vergeet te vermelden is, dat “dood” evenzeer een risico is dat degene waar ingebroken wordt kan lopen, als deze zich onbedacht verweerd. Sterker nog de nadruk op “het persoonlijk eigendom” als iets van groter belang dan een mensenleven, is ondoordacht. Wie goed de wet leest weet dat een mensenleven hoger gesteld pleegt te worden dan bezit van goederen.

Het is niet voor de eerste keer dat de jurist en politicus Teeven voorkeuren heeft die geënt zijn op een misdaad-bestrijding- praktijk uit het verleden.

FRED TEEVEN ‘AAN DE KAAK GESTELD’
Fred Teeven op zoek naar het GESUNDES VOLKSEMPFINDEN “Publieke schandpaal voor criminelen werkt bevorderend” 31/8/2012. Lijfstraffen en de schandpaal werden in Nederland in het jaar 1854 afgeschaft. Is het nu omdat het digitaal is plotseling ‘modern’ om het weer in te voeren? Teeven zet zich structureel in voor ‘volksrechtpleging’ dat is zo langzamerhand wel duidelijk, het is een populistische politiek vol met gevaren en ik weet niet te verklaren hoe dit te rijmen valt met de de “Liberale Trots” die Mark Rutte in zijn jongste verkiezingstoespraak verwoordde. Dirk Donker Curtius was als Liberaal de Minister van Justitie die de schandpaal afschafte, lid van het Koninklijk Kabinet, voortgekomen uit de beweging tegen absoluut vorstendom van 1848, samenwerkende met onder meer Thorbecke.Het is een Liberale schande dat de ‘schandpaal’ weer ingevoerd wordt.
NB de schandpaal werd toendertijd ‘de kaak’ genoemd, vandaar de uitdrukking ‘aan de kaak stellen’.

Parool 31/8/2012

Maart 2012 zocht Fred Teeven de publiciteit met zijn idee dat het slachtoffer in de vergeethoek geraakt is van het Nederlandse rechtssysteem, dat zich volgens hem decennia lang bezig gehouden heeft met ‘het vertroetelen van daders’. In de visie van de Staatssecretaris voor Justitie – van de VVD – dient er een eigen rol voor slachtoffers in de rechtsgang te komen, door  de mogelijkheid te hebben om aan te geven welke straf de misdadiger – volgens het slachtoffer – eigenlijk verdient. Mijn eerste associatie was:’Terug naar de Middeleeuwen’ … als vooruitgang gepresenteerd.

De Volkskrant 22/03/2012

De methode Teeven is er één van overmatige publicitaire versimpeling, door af te geven op het jarenlang proces in het Nederlandse rechtssysteem waarbij niet enkel het straffen, maar ook de ‘rehabilitatie en emancipatie’ van ‘de misdadiger’ aan de orde komt. Daarvoor in de plaats stelt Teeven zijn aandacht voor ‘het slachtoffer’, waarbij hij er impliciet van uitgaat, dat een ‘keiharde aanpak’ (het geliefde woord van VVD bewindslieden) ook een ‘steengoed resultaat’ oplevert. Over wat er nu in de gevangenissen zelf gebeurd, wat de uiteindelijke resultaten zijn  – voor misdadiger en samenleving – van het langdurig opsluiten, daarover hoort men deze Justitie Staatssecretaris niet of nauwelijks.

Amsterdamse metro 2010 verkiezingsaffiche van de VVD

“Voortaan voor iedereen die straft verdient: Straf” is al enkele jaren de verkiezingsleuze van de VVD en talloze omdraaiingen van deze stelling zijn in gedrukte en digitale vorm gemaakt, om deze simplistische stellingname te persifleren. Dat ‘niet iedereen’ die een misstap begaat ook gestraft wordt en zeker niet in gelijke mate, kan enkel al aan de hand van de carrière van een aantal hooggeplaatste VVD leden bewezen worden. Waar de burger – door onhandige domheid –  tegen de lamp loopt, weet de ander zich slim – alsnog – in een gunstig daglicht te stellen. Enkel het noemen van de half-legale bedriegers-praktijken rond de DSB Bank van Dirk Scheringa en de betrokkenheid daarbij van meerdere leden van de VVD met een politiek en bestuurlijk verleden, moge voldoende zijn, anders helpt de onderstaande historische zoekplaat wellicht, om het geheugen weer op te frissen.

—-
(*)  For non-Dutch readers:

FRED TEEVEN’S FAVORIETE VIDEO’S: Vigilante City Style – Judge, Jury and Executioner.

 There is a strong sense of Charles Bronson in the discourse of Fred Teeven for years already. Teeven State Secretary of Justice for the VVD party in the Dutch government (under resignation since a few months), commented yesterday on the news that a burglar caught in the act, did not survive the confrontation with the people he tried to steal from:.”Death is burglar’s risk” said the State-Secretary who spoke before the court had had the time to give it’s judgement of the case. Violent self-defence is something provocative in the Netherlands with it’s rather strict rules for ownership of any firearm and so also the use of it. It is for a judge to decide whether or not the violence used has been proportional. Teeven is a right-wing politician, who has smartly travelled through several split-off right wing parties in the last decade, each time choosing fro his own career and using the populist ticket of ‘no mercy for criminals’, to stay in office.

Vandaag 28 september 2012, dan nog dit bericht in het kader van de leuze “Voortaan voor iedereen die straf verdient: STRAF” en we weten nog niet of  deze jurist wel echt schuldig is en mocht dat onverhoopt het geval zijn, dan zijn er binnen de gerechtelijke branche nog zoveel wegen voor vakmensen om  de straf die zij “verdienen” toch te ontlopen, al was het maar om de goede naam van de VVD niet al te zeer te bezeren. (2)

—-
(1) Zie NOS nieuws pagina met video van 26/9/2012

(2) Zie NRC 28/9/2012: “Fraudeofficier en prominent VVD’er nu zelf verdacht van fiscale fraude”

Read Full Post »

This is old news about a book by the Argentinian author Ceferino Reato who managed to interview the former Argentinian dictator Jorge Rafaela Videla in prison and for the first time having Videla speak about the real numbers of people killed by his regime in his vision (7 to 8 thousand persons). The book was published in Argentina a few months ago, but it merits special attention in the Netherlands because the Dutch Royal House has a family relation with one participant in the Videla regime. This relationship has been constantly half denied and underplayed. The policy of the Dutch Royal House and Dutch governments is one of low profile on this issue, in the hope it will be forgotten.

When I checked today  the Dutch library system I did not yet find a single copy in any Dutch public library (available or on order), including the Royal Library of the Netherlands. I will certainly write the last institution  about this omission! (*) “Disposición Final”(final disposal)  is the military jargon – of the Argentinian generals and government – for the murder of those that were seen as a danger to Argentinian society.

click picture for full view

Titulo: Dispocición Final (**)

Autor: Ceferino Reato

Editorial: Sudamericana

ISBN: 9789500738958

Publicado: 13/04/2012

Wondering if the Dutch/Argentinian Royals did read this book already, a book in which the former boss of the father of Princess Maxima Zorregieta – Jorge Rafael Videla (1925-) – confesses finally his involvement with thousands of disappeared people during his government, a government in which Jorge Zorrequieta (1928-) proudly was participating as Minister of Agriculture, but Dutch authorities have refused to start a formal inquiry on his involvement. The picture shows Jorge Zorreguieta during a baptising ceremony of one of his granddaughters. If only he would have been so sentimental when participating in the murderous Videla government…

Jorge Zorreguieta remained outside of prison but when, as said by some, his position was only marginal why did he not speak out about his association to a government that was described by an Argentinian judge – María Elba Martínez in December 2010 – as being the perpetrator of “state terrorism” (***)

Jorge Rafael Videla serving life time sentence in prison

Jorge Rafael Videla as President of Argentina with his Minsiter of Agriculture Jorge Zorreguieta during a state parade in the years of the Argentinian dictatorship. (****)

—-
(*) The Dutch Royal Library is the national library of the Netherlands and has its buildings in The Hague, the town that is proud to be “a world centre of human rights” with its international courts on government crimes and the Peace Palace.

(**) There is a GoogleBooks version of the book “Disposición Final” on the internet and a search fro Zorreguieta does not produce any hit, which does not mean that it is possible that a member of the Videla government of that time would have been totally ignorant of the “state terror” unleashed.

(***) Barrionuevo, Alexei (23 December 2010). “Argentina: Ex-Dictator Sentenced in Murders”. The New York Times 23 December 2010.

Yapp, Robin (22 December 2010). “Former Argentine dictator Jorge Videla sentenced to life in prison”. The Telegraph (London)

(****) One of the many articles on attempts to persecute Jorge Zorreguieta also for his role in the Videla regime can be found in this article of the Argentinian newspaper Pagina|12 (9 September 2011)

Read Full Post »

Waarom lees ik die krant altijd zo slordig (aflevering 2)

KONINKLIJKE FAMILIE KLUST…” mijn niet echt wakker oog schiet over het scherm waarop de gratis on-line editie van De Volkskrant en even verder op die computerkrantenpagina vangt mijn ooghoek een andere flard tekst: “JUSTITIE VERVOLGT VADER MAXIMA…” Er schieten allerlei gedachten door mijn hoofd bij dit slordig lezen: “waarom klussen ze er bij, dat is toch óver sinds Prins Bernard?” en “het kan toch niet waar zijn …Pa Zoreguieta dan toch vervolgd?!” Nog voor dat mijn oog de rest van die krantenkoppen gelezen heeft, klikt mijn hand al op de muis en ontdek ik dat het gaat om – niet meer en niet minder –  éénmaal per jaar  koninklijk vrijwilligerswerk. Ik zie daarbij een fraaie foto van een koningin op leeftijd die een hond op leeftijd eens lekker witwast. Terug op de hoofdpagina ontwaar ergens een kopje “INVALLEN IN WITWASZAAK ..”, maar ik wil eerst het mijne weten over de vader van Máxima en klik, daar zie ik op het einde van de regel het woordje “NIET.” “Toch jammer”, denk ik en in mijn warhoofd vervloeien al deze indrukken tot een nieuw en emblematisch schermbeeld.

Read Full Post »

NIEUWE BETEKENIS VOOR HET WOORD – SCHRIKBEWIND – 8 MAANDEN CEL VOOR DE DAMSCHREEUWER OM SCHRIKREACTIE.

in het hoger beroep van deze dwarse snuiter. Een rechterlijke macht die niet weet te relativeren komt te verkeren. Dranghekken van een instabiel type die omvielen door een schrikreactie van omstanders leidde tot een stampij, met enkele gewonden. Krijgen wij voortaan een Dodenherdenking zonder dranghekken?

Ik stel voor een symbolisch lint, door het publiek zelf vastgehouden, ter afscheiding van minder bredere looppaden dan voorheen – voor de autoriteiten – als teken van een meer zachtaardige samenleving, waar de heersende macht daadwerkelijk ruimte weet te geven aan het volk. Weg met het gedrang! Weg met de ‘volksveehekken’!

Niet dat de Damschreeuwer als persoon mij sympathiek is, maar het principe van gelijke rechtspleging gaat mij aan het hart. De optelsom van overmatige afstraffing voor het mogelijk – door een kettingreactie – veroorzaken van een niet dodelijke ‘stampij’, een gedwongen psychiatrisch onderzoek en maandenlang voorarrest, blijft achter als een smet op de Nederlandse rechtspleging.

Read Full Post »

Het Volksgericht van Maurice de Hond is weer actief: “Een meerderheid van de Nederlanders (72 procent) vindt dat de hoofdverdachte in de grote Amsterdamse zedenzaak, de 27-jarige Robert M., een levenslange gevangenisstraf zou moeten krijgen. Dat blijkt uit een zondag gepubliceerde peiling van Maurice de Hond” schrijft het Parool.

Wie pakt deze hijgerige digitale turfer van het ‘gezonde volksgevoel’ zijn digitale potlood af? Wie roept de stokerige journalisten die Maurice de Hond gretig blijven publiceren tot de orde? Het is volgens De Hond en zijn pers-uitlaatkleppers, alsof wij geen onafhankelijke wetgevende instanties in dit land hebben, die strafbare feiten eerst onderzoeken, dan het ten laste gelegde proberen te bewijzen, dit ter zitting brengen en daarna pas beoordelen en uiteindelijk – als de onomstotelijk bewijs gevonden wordt  – tot veroordeling overgaan, met afweging van al het gene dat aan omstandigheden naar voren is gebracht.

*

De gangbare rechtsgang wordt ter zijde geworpen door bovengenoemde opiniepeilers en massabespelers. Voor hen zijn enkele eenvoudige vragen voldoende om tot een oordeel te komen. Dit is even verwonderlijk als verwerpelijk , daar het enkele jaren terug dezelfde Maurice de Hond was die een gerechtelijke uitspraak in twijfel trok en gedurende zeer lange tijd in twijfel bleef trekken. Dat laatste is een ieders burgerrecht, zo ook dat van Maurice de Hond, maar als het gerechtelijk apparaat dan al kan dwalen, waarom dan steeds maar weer dit digitale volksgericht met zijn overgesimplificeerde vraagstelling inzetten? Met het enkel mobiliseren van kwaadheid en angst uitgedrukt in een dubieus percentage eindigen we in een rechterlijk verdwalen… Gaat het de Hond en de media die zijn berichten klakkeloos overnemen, wellicht om een voorzet voor de eis van de Officier van Justitie, die tegenwoordig de onrust in de samenleving mag laten meewegen bij het bepalen van de geëiste strafmaat?

Eergisteren was het de vraag of een PVVer met een strafblaadje al dan niet moest opstappen uit de Tweede Kamer. Gisteren wat te doen met een van pedofiele handelingen verdachte persoon. Hunkert De Hond naar het einde van de rechtstaat? Droomt hij van een directe digitale democratie waarbij computer fora via multiple choice vragen het land alsook het recht bestieren? (**)

De gedachte ‘meetbaarheid van de samenleving’ houdt ook een verwachte stuurbaarheid van de bevolking in. De grensovergangen tussen ‘opiniepeiling’, ‘opinievorming’ en ‘opiniesturing’ zijn onzichtbaar. Het is betreurenswaardig dat wij door de media door dit soort gemakkelijke en letterlijke en figuurlijk ‘goedkope berichten’ overspoeld worden. Een meer moed vereisende analyse en debat over wat nu crimineel en straffen is, of waarom de organisatie van opvoeding en onderwijs onvoldoende blijkt te zijn om seksueel misbruik  te verminderen, zou beter zijn geweest. Waarom niet eerst de  vraag stellen of er – statistisch gesproken – nu echt sprake is van een toename van het zich vergrijpen aan kinderen? Dat zijn cijfers die meer bijdragen aan een publiek debat over misbruik van kinderen, dan haastig vergaarde digitale meningen. De dames en heren journalisten zouden – door middel van journalistiek speurwerk – zulk soort informatie boven tafel moeten zien te krijgen, in plaats van weer een persbericht van het Digitale Tribunaal van Maurice de Hond letterlijk en zonder commentaar ‘prominent’ over te nemen.

——

(*) Een ‘détournement’ van een spotprent van Bas Köhler die – in oorspronkelijke vorm – gericht was op de PVV als guillotine en de rode roos – het symbool van de PvdA – als geëxecuteerde; prent gevonden middels het zoekwoord ‘volksgericht’.

(**) Maurice de Hond schrijft op zijn web site: “Mijn stelling is dat het Nederlandse bestuurssysteem niet meer aansluit op de eisen die de huidige samenleving stelt. Veel van wat er in Nederland de afgelopen jaren is gebeurd, zie ik als kenmerken van het naderend einde van het Democratisch systeem dat Thorbecke in 1848 heeft geschapen. Of dat goedschiks of kwaadschiks zal gebeuren hangt af van een aantal externe factoren. Maar ik verwacht dat dit proces zich in de komende tien jaar zal gaan voltrekken.”

In een via zijn site toegevoegd document in PDF formaat (Schets burgerdemocratie) wordt dat nader gepreciseerd en zoals Maurice het ziet is het zoiets als keuzes maken via je pinpas voor de bank:

“Iedere kiesgerechtigde Nederlander krijgt een kiesnummer en een eerste “pincode”. Om te mogen stemmen zijn ze verplicht één keer in hun leven hun kiesnummer activeren. Verwacht mag worden dat tussen de 80 en 85% van de Nederlanders deze activering vroeger of later tot stand zal brengen.”

Ik ga hier niet de details van het over-simpele plan van De Hond herhalen, beter is het in zijn eigen woorden te lezen. Wel moet mij van het hart, dat het met name de huidige praktijk van De Hond zelve is die mij het ergste doet vrezen als ik zijn meer simpele en dynamischer systeem van volksvertegenwoordiging lees. Volksreferenda – die in de gedachtegang van De Hond gemakkelijker en vaker kunnen plaats vinden – zijn vaak uitvergrote opiniepeilingen, waarbij het aan de orde zijnde voorstel meestal geprofileerd wordt als ‘conflictpunt’ inclusief de daarbij behorende versimpeling en verharding van standpunten. De tot volksgericht wordende opiniepeiling, die ik vandaag weer signaleer, wijst daarmee ook naar een mogelijke ‘Volksdemocratie’ (het woord is eigenlijk dubbel op) die dusdanige gevaren in zich bergt dat al de rompslomp en vertraging van het huidige systeem, betere democratische garanties geeft dan het directe, meer impulsieve digitaal gestuurde model van De Hond.

Interessant is het tot slot te melden dat Spinoza-kenner en vertaler Wim Klever (1930-) in een eveneens in eigen beheer uitgegeven publicatie met de lange titel “Met oude Grieken, van Den Enden en Spinoza naar echte Directe Democratie” (Uitgeverij Vrijstad, 2007) met weer andere ideeën komt voor wat hij een “Virtuele volksvergadering door middel van informatie- en communicatietechnologie” noemt (p.1258 e.v.). Klever komt met nogal wat ouderwets aandoende beperkingen van wie aan die wel of niet aan die virtuele volksvergadering mag meedoen. Nu de vergelijking tussen deze twee visies en andere digitaal gestuurde democratie modellen  te maken gaat deze reactie op een actualiteit ver te buiten. Daar is meer studietijd voor nodig.

 

tj.

Read Full Post »

The Supreme Court of the Netherlands has ordered a retrial in the case of a Libyan national – Ahmed Issa Al Jeballi – convicted of starting a fire that in 2005 killed 11 immigrants in a detention facility near Amsterdam’s Schiphol airport. This news of today evoked the following vision….

27th of October 2011 Minister Donner welcomes Colonel Gaddafi on Schiphol just before Ahmed Issa will hand 'The Eternal Burning Dossier of the Schiphol Prison Fire' to Minister Donner. Miraculously Donner will accept the dossier but will not burn his fingers. If this can be seen as a Judicium Dei or not is hotly debated. Donner is known as a staunch believer both in the hereafter and in the heretofore on earth - in the last realm, his reign still sways. (click picture for full size view)

The ‘Migrant To Migrant’ volunteer support group (M2M) that has put up unmeasurable efforts to support the surviving migrants did send the following reaction (in Dutch) on this decission:

Commentaar van M2M (14 December 2010)

Cassatie Schipholbrand: vreemdelingenbeleid gevangen in paradox

De Hoge Raad heeft op 14 december bepaald  dat de rechtzaak over de schuld aan de Schipholbrand moet worden overgedaan. Dat is goed nieuws voor de enige verdachte, maar wat betekent het dat niemand aansprakelijk is te houden voor de dood van elf gevangen ongedocumenteerde vreemdelingen?

Misschien wel de beroemdste illegaal van Nederland is Ahmed Issa Al Jeballi, oftewel “De Libiër”. In september vorig jaar is Ahmed in hoger beroep schuldig verklaard aan het veroorzaken van de Schipholbrand en direct daarna als ongewenst vreemdeling het land uitgezet. En daarmee leek de Schipholbrand juridisch “uitgeprocedeerd” met als conclusie dat niemand schuldig was aan de dood van elf ongedocumenteerde vreemdelingen die stikten in de rook in hun cellen van het detentiecomplex op Schiphol-Oost.
Ahmed was door het slordig wegschieten van een peuk schuldig aan het ontstaan van de brand, maar de catastrofale gevolgen vielen hem niet te verwijten. Het ongetrainde personeel dat de deur open liet waardoor het vuur om zich heen kon slaan werd wel verhoord maar nooit vervolgd. Evenmin hoefde de directeur van de inrichting zich voor de rechter te veranwoorden en ook de directie van Justitie in Den Haag werd na enig wikken niet vervolgd door het Openbaar Ministerie. Inmiddels wordt in de Haarlemmermeer voortvarend gewerkt aan de bouw van een nieuw detentiecomplex dat volgens de gemeenteraad garant moet staan voor een humane vreemdelingenbewaring. Eerder gingen al nieuwe complexen open in Alphen aan den Rijn en op vliegveld Zestienhoven. Volgend jaar kan het complex op Schiphol Oost gesloopt worden en verdwijnen ook de restanten van de brand in blok K.

De stilte die rond de Schipholbrand was ingetreden werd verbroken toen op 5 november de advocaat-generaal advies uitbracht aan de Hoge Raad inzake het verzoek om cassatie van de veroordeling van Ahmed Issa.

De advocaat-generaal is van mening dat de veroordeling moet worden vernietigd. Het hof heeft de veroordeling mede gebaseerd op het rapport van een deskundige die op zijn beurt weer geput heeft uit het rapport van de Onderzoeksraad voor veiligheid. Volgens de advocaat-generaal mag dat niet gelet op de Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid. Ook acht de advocaat-generaal het bewijs van het opzet op brandstichting onvoldoende. Tot slot is de afwijzing van het verzoek van de verdediging om een deskundige te horen volgens hem ontoereikend gemotiveerd. (bron: persbericht Hoge Raad)”

Het bewijs is onvoldoende. In het proces bleek dat justitie twee middelen had tegen Ahmed Issa: de eliminatie-methode  en het leerstuk van de voorwaardelijke  opzet. Om aannemelijk te maken dat Ahmed Issa de brand had veroorzaakt moesten alle mogelijke technische oorzaken worden uitgesloten. Er waren talrijke aanwijzingen voor een andere oorzaak, variërend van gevangenen die wisten van haperende apparaten tot een eerder brandalarm dat loos leek maar dat mogelijk niet was. Uiteindelijk hangt dit bewijs door eliminatie aan een flinterdun draadje in een nachtlampje dat al dan niet aan was.
Het voorwaardelijke opzet houdt in dat Ahmed had moeten beseffen dat zijn weggeschoten peuk tot brand kon leiden. Hij nam bewust een risico door niet na te gaan of de peuk echt uit was. Dit veronderstelt dat een gevangene informatie heeft over de beveiliging van zijn cel en dus ook kennis over de nalatigheid van de directie bij het naleven van de voorschriften.
Om meer dan slordigheid ten laste te kunnen leggen heeft het OM en het Hof de informatiepositie van een gevangene op Schiphol Oost tot het absurde moeten overschatten.

De Hoge Raad  versterkt het beeld: Niemand is schuldig aan de ramp, het was geen misdaad maar een ongeluk, een bedrijfsongeval.
Maar het beleid zelf blijft paradoxaal: je zet mensen vast die je weg wil hebben en je behandelt mensen als criminelen ook al worden ze nergens van verdacht.
De beleidsmatige verantwoordelijkheid voor de Schipholbrand is weggemoffeld om deze paradox te verhullen. Daarvoor moest een slachtoffer als Ahmed als zondebok gebruikt worden.
Nu de Hoge Raad het vonnis heeft vernietigd wordt het misschien mogelijk in te zien dat we hier te maken met een systeemfout.
Een systeemfout die is ontstaan door de creatie van de illegaal: een mens die zich bevindt op Nederlands grondgebied, maar buiten de rechtsorde wordt geplaatst. “U hoort hier niet en dient zich onverwijld te verwijderen.” is de boodschap. En zodra je je vertoont moet je weg, dat wil zeggen het land uit of  in vreemdelingenbewaring. Het is de logica van de ontkenning. Voor mensen die hier niet horen ben je als overheid ook niet verantwoordelijk, het klinkt ook logisch. Alleen gaat de logica mank als diezelfde overheid de vreemdeling opsluit: de cipier bewaakt de gevangene, maar behoort ook over diens leven te waken. Buiten de gevangenis is de illegaal voor zijn blote bestaan op zichzelf aangewezen, die keus kun je als mens maken. Maar eenmaal in het gevang is de staat verantwoordelijk.
De vraag is dan of de overheid een probleem oplost door mensen daartoe te veroordelen.  Opsluiten maakt het voor een illegaal niet makkelijker om te bewegen, dus ook niet het land uit. En illegaal verblijf tot misdaad verklaren, zoals de regering Rutte wil,  zal in het onzichtbare en opgejaagde leven van de vreemdeling zonder papieren weinig verschil maken.

Een nieuwe rechtszaak in de Schipholbrand is interessant, maar echt spannend wordt het pas als we met vreemdelingen kunnen leven zonder ze in bewaring te stellen.

=========
See also: “The day Colonel Gaddafi made a courageous humanitarian gesture and came to Schiphol to pick-up his countryman Ahmed Al-J. (Ahmed Isa)”  on this blog.

Read Full Post »

A neo-McCarthyism is flooding the Low Countries these days with the islamophobe law & order PVV party of Wilders being hunted down by almost the whole spectre of “respectable” Dutch news media. Five of the 24 PVV members of parliament appear to have some sort of criminal record, though most of these for minor violations. The hunters of the PVV, chasing what they see as persons and behaviours that threaten their image of what the Netherlands should be, have now become prey themselves. The media that have served Wilders and the PVV and helped them to rise to power,  have now turned against them. Party chief Wilders started today to send around one of his famous Twitter comments to newspapers complaining about what he feels as an orchestrated persecution.

It makes me feel queasy. The burrowing of the media into the past of PVV members, starts to look like an ordinary witch hunt. So, we will not any more assist this.

When one reads and sees the sensational front page articles and prime time television programs these last days, the implicit conclusion is that members of parliament should have have had no intercourse with real life in their past. Parliamentarians should be as innocent as lambs. Like in the shivering years of the early Cold War every member of parliament is checked and each side step in a career of any politician is dug up from the deep and smelly waste heap of history. A few days ago, one of the commercial television companies RTL formally asked all the parties in the Dutch parliament which of their members in the Second Chamber (Tweede kamer) had a criminal record. Of the 150 members 149 answered this question, one member refused at first, but later gave in when confronted with some driving with too much alcohol incident, a decade or so ago. This call to confess by RTL Television News, may have its origin in complaints about their alleged bias toward Wilders and  the PVV. The outcome has been 7 members of parliament with a formal criminal record of which – as said before – 5 belong to the parliament fraction of the PVV.


In the year 2008 the other side of the political spectre has been attacked by the same media that always propose themselves as the legitimatized representative of the abstraction called ‘public opinion’, as the watch dogs  that protect the needed ‘credibility’ of ‘representatives of the people’. A politician of the Green Left Party, Wijnand Duyvendak, felt compelled to give up his seat in parliament because of his – previous known – involvement in radical direct actions against nuclear energy a few decades before. A tactical chosen moment of amplification in the media of this dated public knowledge, was sufficient to make him fall. All this media hunting is done with the implicit intention of supporting ‘democracy’ by cleansing the house of representatives of anybody having whatever ‘criminal record’. The assumption of these ‘righteous press campaigns’ is that elected representatives should have no criminal or any other kind of controversial past. The house of parliament appears – in this vision – to be some kind of church solely populated by purified and canonized saints.

This premise, is more undermining than supporting a system of elected representatives. Society has more to offer than innocent lambs and national crime statistics show this clearly. Sanctions (sancties) and sentences (veroordelingen) range in the hundreds of thousands. There is positive potential in the experience of “unclean” members of parliament. First of all the definition of ‘crime’ is a shifting notion, like squatting becoming a criminal act in the Netherlands only recently and, maybe soon, softdrug blowing becoming a punishable offence, whereas these activities were tolerated before. Ex-criminals and ex-offenders in parliament may help to tone down hard liners with neither social understanding nor human empathy. Acceptance of deviancy in some one’s career – also in the political party domain – must first be established. The prevailing witch hunt mentality we see now has the opposite effect. Politicians try to cover up and hide their past and tend even to pursue more extreme repressive policy measures (if only to hide their own past or inclination).

click picture for link to the Statistical Bureau web page with details on criminality in the Netherlands

The notion of what ‘crime’ can be, has so many shadings of colour as can be found in a rainbow: from almost legal white collar crime committed by those who mostly manage to stay out of prison, to the ‘blue collar criminals‘ that are picked up from the streets and make up the main population of our state prisons. When any citizen has committed a crime and when it comes to a conviction and a subsequent punishment, the social rule can only be, that a specific case of law-breaking has been settled,  that the ‘criminal’ has become an ‘ex-criminal’, who should be helped to reintegrate in society. Such basic humane understanding of social relations have disappeared from  the media scope and has been replaced with the practice of eager journalists acting like 21st century inquisitional witch hunters.

Meeting of Witch Hunt and Scapegoating

Wilders and his “Party of Freedom” (PVV) – known for their scapegoating of Muslims and other ‘Non-Western-Allochtones’ – are now targets themselves. Sudden changes of  the direction in which the cleansing wind of media attention blows, may occur. The ‘line of legality’ is  never straight, bending this or another way constantly as power relations in society change. Side stepping from what is supposed to be ‘the correct path’ may happen to anyone. There is an established juridical system to judge both the perpetrators and the laws they  may have ignored. Additional levels of punishment should be avoided. A democracy can not allow eternal damnation of one of its citizens because of a ‘faux pas‘. Even in the case of a felony, once a person has been convicted and has ‘done time’, a case should be closed. Disqualification from active voting and passive voting (being a candidate for parliament) can be imposed by a court decision, but the cases in which this is possible are very much restricted. The right to vote and to be elected are constitutional rights. Criminal acts against the head of state or the overthrow of a government are specifically mentioned as a basis for exclusion from voting. There are hardly any cases of disqualification from voting and election in the last decades in the Netherlands.

I see the judgemental journalism about members of parliament as a kind of orchestrated ‘mob-justice’, presenting a bigger danger to society than the persons pursued by it. Over the years I  have come to the understanding that ‘the enemies of my enemies are not necessarily my friends’. I will rejoice in the demise of Wilders and his PVV, but  I would prefer that this happens on the basis of a more generalized  understanding of the faulty ways of their xenophobic arguing. The PVV is at all time ready to take up their role of lower and middle  class underdogs. Victimhood always have been an effective political weapon.

The former Prince of the Netherlands, husband of the deceased Queen Juliana, had a long history of trespassing over the line of the law, from causing car accidents to accepting smear money  for weapon deals and being involved in conspiracy against an other state, to only mention a few of his deviating deeds. All this has been accommodated over decades in such a way that the Prince did not have to face any public court. It is a grotesque example of the double standards of  the law abiding officialdom in the Netherlands who – on the other hand – may unscrupulous prosecute someone with less royal credentials.

Structurally speaking, the whole cleansing operation fury does function as a media smoke screen for the draconic economic measures under way of this peculiar minority government coalition of VVD liberals (31 seats) and  CDA christians (21 seats), with the extra-govermental PVV of Wilders conditionally supporting the government – in hostage – with his voting machine of 24 seats, “criminal” or not, a total amount of 76 seats creates what is called a ‘democratic majority’ (half of the 150 seats +1) .

However dislikable Wilders and his PVV movement is, their involvement in ‘white collar’ and ‘fountain pen’ crime is – as to this moment – neglectable in comparison with the older more embedded parties with their long histories in the governance of the country (be they on the right, left or in the middle of the political spectre). Some gigantic forms of stealing like the channelling away of 25 milliard Euro in the nineties from the reserves of the major Dutch Pension Fund for the civil workers, ABP, as will be disclosed coming saturday in a television program by a former investment director of that fund – Jean Frijns –  will most probably not even rank as an ‘economic crime’, it will – almost certain – be classified as ‘a governmental budget policy measure’  of that period.

Critical self-reflection of Dutch media on their role in the recent blaming campaigns is rare, and when it occurs it is only launched as a side show, like an editorial comment on the Wilders Witch Hunt by the national News Hour television program (Nieuwsuur), not in their broadcast, but in writing, somewhere hidden on their web blog…

Chief editorial comment: criminal record should not necessarily break up a member of parliament

Read Full Post »

Older Posts »