Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Urban questions’ Category

Picture originally made for my Flickr news-tableau pages in the year 2015 and republished on the eve of Eastern 2018 from Amsterdam with even more easyjet invasion….

AMSnote6266.06

EASYJET AIRBNB roller suitcase bombardment – the more reachable a city, the less attractive it becomes because of invasive tourism that changes the social economics of what were once thought to be the most attractive parts of town… Local services disappear to make place for tourist oriented facilities, Rental houses are sold and often turned into high rent ex-pat apartments and the like. Legal or illegal or half legal more and more houses are turned into temporal or full time rent-out rooms for tourist. Whole trains of roller suitcases can be heard on the week-ends and endless in-between-holidays of tourists flown in on cheaper and cheaper flights. Airplanes which were not flown over the centre of town in the past do so now regularly, because of an enormous increase in air-traffic, so even for setting a foot on the local soil the tourists have invaded the town-space. Who do benefit from this? Certain parts of local businesses, tour operators, and the digitally managed systems of mass transportation and holiday rental: EASYjet and other + AIRBNB.
All this written from Amsterdam, but it could be any other attractive city in the world.

Read Full Post »

Originally made in the year 2015 for my Flickr pages with news-tableaus, republished on the eve of Eastern in 2018 with a much larger tourist invasion as three years ago….

AMSnote6266.05

The better a place can be reached the less remains that is worthwhile reaching

 ROLL OVER AMSTERDAM

Een poster voor een even onmogelijke als noodzakelijke campagne… hoe aangenamer toeristen-herkomst-woonplaatsen gemaakt worden hoe minder behoefte voor hen om en masse naar afgelikte steden als Amsterdam af te reizen… dat geldt ook binnen Nederland en binnen steden zelf, denk een in: de buitenwijk beter en mooier vertier te bieden heeft dan de binnenstad….

HOE BEREIKBAARDER EEN PLAATS HOE MINDER ER OVERBLIJFT DAT DE MOEITE VAN HET BEREIKEN WAARD IS

Hang ‘m voor je raam!

Read Full Post »

Oorspronkelijk gepubliceerd op mijn news-tableau web site op Flickr op 24 juni 2013 (3014 views) , in 2018 nog even actueel, de nefaste gevolgen van de door Barbara Baarsma gepropageerde ‘vrije marktwerking’ zijn nu zelfs de neo-liberalen duidelijk geworden. Huizenbezitters mogen dan wel hun bezit met sprongen in ‘marktwaarde’ hebben zien stijgen, verkopen heeft voor velen geen zin omdat het kopen van een nieuw huis even duur, zo niet duurder is, dan wat de verkoop van hun eigenhuis opbrengt. Ondertussen profiteert de staat als super-speculatie-pooier door het innen van de belastingen op geschatte onroerend goed waarden. Erfgenamen van huizenbezitters kunnen vaak door de hoge heffingen en belastingen het huis van hun ouders niet meer behouden…..

AMSnote6258.07

“PAK SOCIALE HUUR DRASTISCH AAN”

“TJA, WE HEBBEN DE CRISIS NIET VOORSPELD, DAT IS WAAR. ECONOMIE IS GEEN VOORSPELWETENSCHAP”

zijn twee uitspraken van Barbara Baarsma (*) die zich desondanks waagt aan het doen van krachtige uitspraken in de traditie van het desastreuze Thatcherisme waarbij de sociale sector afgebroken en dat wat dan “de vrije markt” heet gestimuleerd dient te worden, met de overheid als sloper. Marktwerking, en dan in het bijzonder “vrije marktwerking” is de toekomst en het anderhalve eeuw oude sociale huisvestingsbeleid is dat element dat die zaligmakende ‘vrije markt’ nu juist verpest heeft. Weg ermee. Nog weer eens een pleidooi om de huurder van sociale woningbouw als een maatschappelijk verwerpelijk persoon af te schilderen en de met een hypotheek aan de bank geketende toekomstige eigenaar van een huis als held neer te zetten.

Er is natuurlijk helemaal geen sprake van “vrije markt”, ook niet als het om koop of huurwoningen gaat. Het aantal regelingen, bepalingen, beperkingen op ieder onderdeel van huisvestiging in Nederland is overweldigend, uit welk perspectief of politieke gezindheid je het maar bekijkt. Één ding is zeker, de ‘sociale huurder’ is niet de veroorzaker van ‘waardevermeerdering zonder waardetoevoeging’, door de luchtbellenblazers van de vastgoed-sector. De huurder speculeert niet op de toekomst, maar betaalt steeds in het heden zijn huur. Is het soms de sociale huurder die de leegstand van al die overbodige kantoorgebouwen en al die onverkochte woningen op zijn geweten heeft? Heeft de sociale huurder middels een overwaarde op de hypotheek de nering naar de tering gezet? Zo kunnen nog veel meer retorische vragen gesteld worden, waarvan wij het antwoord al kennen: NEE.

Toch zijn het de sociale huurders die steeds als asociale profiteurs weggezet worden, door een groot deel van de politieke partijen en vertegenwoordigers van banken en bedrijfsleven. Nu ook door goed betaalde academici als Barbara Baarsma, die eerst zeggen dat ze de toekomst ‘niet’ voorspellen kunnen en het even later toch weer doen: “… het aantal sociale huurwoningen in de stad drastisch omlaag te brengen. Dat is het enige middel voor de gemeente …”

BARBARA IS THATCHER AAN DE AMSTEL!

—–

Thatcher’s housing legacy is one of tenure polarisation and growing inequality, worsening housing market affordability, housing supply shortfalls and a deepening housing crisis exacerbated by her successors’ austerity economics and welfare cuts.
Kevin Gulliver , director at the Human City Institute
www.guardian.co.uk/housing-network/2013/apr/17/margaret-t…

De gemeente Amsterdam moet er alles aan doen om het aantal sociale huurwoningen in de stad drastisch omlaag te brengen. Dat is het enige middel voor de gemeente om de vastgelopen woningmarkt vlot te trekken. Dat zegt Barbara Baarsma, directeur van SEO Economisch Onderzoek en bijzonder hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam, in een interview met deze krant. ‘De verhouding tussen huur- en koopwoningen in Amsterdam is helemaal scheef.’
Het Parool 24 juni 2013
www.parool.nl/parool/nl/30/ECONOMIE/article/detail/346427…

—-
(*) Uit een recent artikel in Folia Web (overgenomen uit Het Parool) deze uitspraken van Barbara Baarsma:
Vraag: De reputatie van economen is er sinds de crisis niet beter op geworden.

Antwoord: ‘Tja, we hebben de crisis niet voorspeld, dat is waar. Economie is geen voorspelwetenschap, maar een wetenschap die analyseert. Onze blik op financiële markten is inderdaad niet scherp genoeg geweest. Maar niet alleen bij economen, ook bij de overheid en bij de consumenten. Iedereen had een te groot geloof in het zelfregulerend functioneren van financiële markten.”

Vraag: Durft u zich toch aan een voorspelling te wagen? Komt het weer goed?

Antwoord: ‘Nederland staat er in principe heel goed voor, maar het komt heel langzaam uit de crisis, langzamer dan omringende landen. Dat heeft te maken met bepaalde mechanismen in bijvoorbeeld de pensioenfondsen en de woningmarkt. Als het goed gaat, gaan we sneller omhoog, als het slecht gaat, komen we daar langzamer weer uit.’
www.foliaweb.nl/wetenschap/barbara-baarsma-voor-mij-is-ec…

Read Full Post »

hit the picture for a full size view

A nice sunday with lots of sun and people enjoying the outside calm of town, or letting some of the outside world in through opening their windows, should be a peaceful and enjoyable thing, where it not for the endemic (*) Buzz Bikers driving their purposely loudest possible  roaring motorbikes (**) through the inner town – especially – to ventilate themselves and their ego’s.

My mind game is imagining the BuzzSwat in action, applied with the same mercy urbanised humans tend to have for an annoying buzz-fly:  SWATTT!

The local police is invisible – seems to enjoy football matches on television in their stations – and something like an ‘Anti-Bikers-Buzz-Squat’ has never been thought of in this permissive city, once home of the bicycle-beer-café with peddling drunken tourists having a good drink and shout (***). Bikers, also,  can freely van their egos around here in Amsterdam.

This message will also be send to our burgomaster who is the first mayor of this town in decades who shows some – hesitant – concern of how “his” city sounds…

We do have all the technology needed to pick these ‘guys’ (no noisy girls on bikes as far as I can see, some but only on the back seat) from the road: sound sensors, fast cameras, helicopters, name it. I am not a biker so I do not know if these bikes have one or modes of operation, within the official noise limit, and outside these limits. If the exhaust system of these bikes have been tampered with, a kind of ‘art of noise’ tuning, to produce maximum effect, the motorbikes are in an illegal state and should be taken off the road on the spot. If the noise production can be hidden at one moment and still be produced at another, a combined system of instant sound and image capture could be used, to collect the needed proof for prosecution and seizure.

I think it will be necessary to also check the motorbike trade for selling and altering such “leisure” products. Motorbikes purposely made noisy, that has no other sense than produce the joy some people must feel, to terrorise their fellow citizens, by temporarily possessing the space and time that is shared with others with the noise they make.

The BUZZ Bikers are criminals stealing the civility of public space.

The poetics of noise, a picture I made March 11. posted on my Facebook page (seems to have vanished there thanks mr. Zucker…) this year when we had a few days of softer weather announcing a spring that was – in hindsight – slow to come. First nice sunday of the year… forget about listening to the birds, “roarrrrr” the bikers take their monsters out for a ride.

Picture I made May 22. when we had a first nice summer temperature evening… and it was spoiled by a constant parade of these motor devils… (posted on that day on The Limping Messenger)

————–
(*) Endemic (as in “disease”) n. : a disease that is constantly present to a greater or lesser degree in people of a certain class or in people living in a particular location

(**) The police of the city of Amsterdam do have special actions and brigades against the disturbance of young scooter drivers, being both a danger because of wild driving and a nuisance because of the noise produced. Also scooters are so high on the wish-list of youngsters that the ones that are not fortunate enough, will steal them. I have witnessed these squads several times and noticed that especially young Moroccan guys were singled out as they seem to excel in breaching a few laws while driving these fancy scooters (though a xenophobic bias can be not excluded at the same time). I asked an officer of such a squad once why they did not also target the noise of the more affluent big motorbike drivers and the hellish noise they produce, as well as super high speed traversing through the inner town, often passing several police stations without any counter action. I was told, that this was “not a priority.”

(***) After years of complaints, beer-bike-cafés have been – almost – forbidden since after a whole series of court cases. The discussion was whether or not a bicycle-beer-bar was still a bicycle or not. A court decided that the maximum width of a bicycle or tricycle was 1,50 meter. Most of the versions going around where more than this measure limit, though inventive entrepreneurs did develop a beer-cycle-bar that stays within the law-limit.

See also my two earlier articles on
– 25/5/2009: ‘Cycling Cafes’: Cycling Cafes and Drunken Skippers in Party City Amsterdam
3/6/2009: Cycling Cafes down the hill in Amsterdam

Read Full Post »

Maandag 13 februari 2012: het is weer over met het mededogen.

Dooi in Nederland: zet die daklozen maar weer op straat 

NRC-Handelblad 7 februari 2012 "ZWERVERS EN DAKLOZEN BIJ STRENGE VORST" drie portretten op de voorpagina, getallen krijgen even een gezicht (temperatuur -10 Celsius) en zo'n navrante krantenkoppen associatie eronder over: "de levenseindedokter". Het Parool 13 februari 2012 GEEN WINTEROPVANG MEER VOOR DAKLOZEN (temperatuur +2 of 3 Celsius in de nacht); de 260 extra bedden zijn niet meer beschikbaar, er wordt teruggeschakeld naar het standaardgetal van 223 slaapplekken voor de hoofdstad van Nederland. Ik denk dan aan een Groen-Linkse wethouder die zegt iets te willen doen aan al die leegstaande kantoorgebouwen in de stad, is daar dan geen mogelijkheid van vordering of even huren voor een schappelijk prijsje? Vanwaar dat geknibbel op een tweehonderdtal bedden voor daklozen in een stad die er prat op gaat honderdduizenden overnachtingen van toeristen te kunnen boeken?

Getemporiseerd en gecompartimenteerd mededogen kenmerkt het gegoede Nederland. Leed en gebrek worden het liefst georganiseerd uit het zicht gehouden. Van ‘aalmoesseniershuizen’ in vervlogen tijden, tot het asiel van ‘Hulp voor Onbehuisden’ en het Leger des Heils, ontstaan rond de vorige eeuwwisseling. De Gouden Eeuw kende de deftige hoge stoep voor het armenbestuur met hun wit kanten kragen aan de voorkant en het armenpoortje voor uitgifte van de bedeling aan de achterkant. Tientallen exemplaren van zulke liefdadigheidsinstellingen staan er nu nog in Nederlandse steden, alhoewel allen hun oorspronkelijke functie verloren hebben. Opvang ‘op stand’ is er niet meer bij, maar de hand op de beurs en het huishoudboekje dat op veel van die streng-barmhartige regentenschilderijen te zien is, zijn er nog steeds.

Chique geklede regenten van een van de Amsterdamse 'huiszitten-armenhuizen' (een plek waar de bedeling van armen plaats vond die nog een dak boven hun hoofd hadden (te)huiszittend waren. Dit gehouw aan het Waterlooplein bestaat nog, nu Academie van Bouwkunst. Daar doorheen doemt een foto van een grote armenslaapzaal uit het begin van de vorige eeuw op, kraakhelder en in het gelid.

Van houten kribben met een linnenzak erboven om de schaarse bezittingen van daklozen en zwervers veilig te stellen  uit 1923, naar ijzeren stapelbedden en kluisjes van de tijdelijke daklozenopvang in 2012. Bij buurland België ontfermde Koning Albert zich nog tijdens de strenge vorst over enkele daklozen in zijn kasteeltje vlakbij Brussel, maar van enige royale barmhartige actie hier in het Noorden heb ik  – buiten de kerstrede van Koningin Beatrix – niets gehoord. Misschien vindt zij dat te populistisch voor een vorst  tijdens de vorst? Nu controleer ik deze gegevens nog even en vind een bericht dat de Belgische vorst de opvang niet uit eigen zak betaald heeft, maar zich vergewist heeft van overheidssteun voor de kosten. Dat is niet chique.

Geteld leed: maar 0,1% van de bevolking dakloos met dit winterweer

“Het Centraal Bureau voor de Statistiek heeft een verborgen groep daklozen in kaart gebracht. Daarmee is het aantal daklozen in Nederland vastgesteld op 18.000.” Januari 2011 werd dat geschreven op de web site van het Platform Zorg en Welzijn. (1) Het was voor het eerst in de geschiedenis van het staatse tellen in Nederland, dat daklozen aan de beurt  kwamen. Als je het eindrapport van het CBS en de publiciteit er om heen leest, klinkt dat allemaal zo bureaucratisch en parmantig, alsof door het feit dat we misstanden kunnen tellen en in kaart brengen, we daarmee ook het probleem opgelost hebben: “Door alle gegevens naast elkaar te leggen en de ‘overlap’ te bepalen, is een tot nog toe verborgen gebleven bevolkingsgroep in kaart gebracht. De 18.000 daklozen vormen iets meer dan 0,1 procent van de Nederlandse bevolking” , heet het geruststellend. (2)

Dit onderzoeksproject met de naam “Dakloos” werd ook beschreven in het ‘Relatiemagazine’ van het CBS dat in de winter van het jaar 2010 verscheen. Aan het woord projectleidster Moniek Coumans:

We gebruiken de vangst- en hervangstmethode,’ vertelt Coumans. ‘Oorspronkelijk een methode om dierpopulaties te meten. Stel je wilt weten hoeveel mussen er zijn: dan doe je twee vangsten. Bij de eerste vangst doe je alle mussen een ringetje om. Bij de tweede vangst kijk je naar de verhouding tussen het aan- tal mussen met en zonder ring. (3)

In het artikel wordt – pal hierop – wel jolig opgemerkt “Uiteraard hebben Coumans en haar collega’s geen daklozen gevangen en van ringetjes voorzien.” De rest van het betoog gaat vooral over registratiemethodieken, allerlei registers van zorg en bijstand passeren de revue, alsook de prettige samenwerking met enkele universiteiten die hielpen bij het ontwikkelen van een methodologie voor het tellen van hen, die of hun huis uitgezet zijn, of helemaal niet in een huis willen wonen.

Het daklozen onderzoek lijkt – academisch gesproken – inspirerend geweest te zijn, gezien tussenkopjes in het fraai opgemaakte artikel als:

Het werken met echte data roept vaak nieuwe vragen op over de gehanteerde technieken en de beantwoording van die vragen kan weer tot de ontwikkeling van nieuwe ideeën en modellen leiden.

Tot slot wordt er in dit artikel melding gemaakt van een parallel onderzoek bij het CBS van “niet geregistreerden (bijvoorbeeld illegalen)”, waarbij dan dankbaar gebruik gemaakt kan worden van de ervaringen opgedaan met het tellen van de vlottende populatie van daklozen.  Dat is een een beangstigend woord: ‘niet-geregistreerden-telling’, omdat al tellende de categorie zelve opgeheven wordt. Het CBS zegt verder van plan te zijn dit daklozen-onderzoek “op termijn te willen herhalen” om te zien “of het beleid effect heeft op de omvang van de groep daklozen.”

Vreemd genoeg kent dit onderzoek een lijst van subcategorieën van het object ‘dakloze’: vrouw; man; 50-64 jaar; 30-49 jaar; 18-29 jaar; Niet-Westers allochtoon; Westers allochtoon; Autochtoon; Gescheiden/Verweduwd; Gehuwd; Ongehuwd; Verblijf in vier grote steden; Verblijf in rest van het land. Als er dan al zoveel soorten onderscheden worden, waarom dan niet iets over wat iedereen met enige regelmaat kan waarnemen: geestelijk labiele en/of gestoorde  daklozen; alcoholisten; drugsgebruikers, enzovoorts? Natuurlijk waren de tellers daartoe niet geequipeerd, want het is knap lastig om dat uit te vinden of te bepalen. Dat zegt dan ook iets over de onnuttigheid van zulke onderzoeken. Kwantitatief, maar niet kwalitatief. Enkel ingesteld op het constateren van een situatie, niet ingesteld op een oplossing als onderdeel van de gebruikte methodiek. De fictie dat “de politiek” er dan iets mee kan of moet doen.

In het veld geteld had toch op zijn minst ook kennis kunnen opleveren over kwetsbaarheid van en soorten benodigde hulp voor dakloze mensen. Nu zijn er enkel die ijskoude getallen. Op zijn minst had toch gevraagd kunnen worden of iemand uit eigen keus zonder dak wil leven (die zijn er), of de status van dakloze bereikt is door geen huur te kunnen of willen betalen, onmin met familie of buren?

Universiteiten werden betrokken bij dit onderzoek van het CBS, enkel om beter te tellen?  Zijn er dan geen maatschappelijk betrokken sociologen en antropologen meer, waar is het participerend onderzoek, de conflictsociologie?

Het slaat me koud om het hart als ik sociale problematiek van mensen, als ware het een telling van mussen in Hollandse achtertuinen, voorgeschoteld krijg. Dit is is louter tellen, oorzaak en gevolg worden geheel buiten beschouwing gelaten. Er is ook een grafiekje uit 2009 (dat ik in het eerste tableau van dit artikel verwerkt heb) waarin de dubieuze sociale categorieën van het CBS – bij de verkiezingen waarbij Geert Wilders indirect aan de macht kwam ook al gebruikt – te weten: Autochtoon, Westers Autochtoon en Niet-Westers Autochtoon. Fijntjes wijzen de onderzoekers van het CBS in 2009 al naar het verhoudingsgewijs groter aantal van ‘Niet-Westerse Allochtonen’ , binnen de groep van ‘niet Nederlanders’.

Ik zoek naar  een statistiek van leegstaande koophuizen van huiseigenaren, die wellicht hun woning met een dipje in de winst moeten verkopen, om ter vergelijking hier bij te kunnen plaatsen, maar vind die niet.

Leegstaande woningen in Nederland 47 x het aantal daklozen

Maar wacht ik zie wel dat het Centraal Bureau voor de Statistiek een rubriek ‘niet bewoonde woningen’ heeft, die – zij het wat onduidelijk –  de landelijke leegstand van woningen in cijfers probeert te vatten. Het CBS doet natuurlijk niet anders dan haar taak: de bestaande sociale orde ondersteunen in de keuze van onderwerpen en vergelijkingen.

Is dat nu toevallig, dat ook dit kaartje van niet-bewoonde woningen in Nederland eveneens in blauwe tinten gezet is, of horen die koele kleuren gewoon bij de huisstijl van het CBS?

CBS 2009: "Bijna 6 procent van de woningen niet bewoond"

CBS 2010: "woningvoorraad naar bewoning: totaal = 416.572; leegstand = 337.199 en dat is in in percentage = 4,7%. Dat is 47 x het aantal daklozen reken ik dan in mijn hoofd, of dat politiek en economisch correct is of niet.

Op bevel van de burgermeesters is het daklozen verboden op straat van de kou te sterven…

Is dat  nu barmhartigheid of eigen belang, omdat wij vooral niet geconfronteerd willen worden met al te schrijnende uitwassen van ons stelsel -zeker niet op onze eigen stoep of in een parkje tegenover ons, of is het typisch gedrag van dat wat ik de ‘huichelhollander’ noem?

De [Amsterdamse tj.] gemeenteraad vindt dat er tijdens extreme koude opvang moet zijn voor alle daklozen en dat er zo veel bedden beschikbaar zijn als nodig is. Ook in Den Haag is er extra opvang geregeld. Er zijn vanwege de kou 125 extra opvangplekken naast de normale opvang beschikbaar. Volgens een woordvoerder van de gemeente zijn er zondagavond ongeveer 100 van die extra plaatsen bezet door daklozen die de nacht binnen willen doorbrengen. (4)

25/1/2012

——–
(1) Zorg + Welzijn 3/1/2011: “Nederland telt 18.000 daklozen”

(2) Elsevier 31/12/2010: “Onderzoek CBS: 18.000 daklozen in Nederland”

(3)

Relatie Magazine van het Centraal Bureau voor de Statistiek, winter 2010

Dit  Relatie Magazine  van het CBS staat on-line

(4) Het Parool 29/1/2012: “Vorst jaagt daklozen opvang in.”

Read Full Post »

晚安 香港 = Maan On Hong Kong / Good night Hong Kong (maan6 on1; in Cantonese tones, middle rising and high) with an authentic boxman sleeping in the arcade of the Hong Kong Cultural Center in Kowloon and a view from the Peak on Hong Kong Island over Victoria Harbour at Kowloon… taken just before midnight on Tuen Ng festival day in the city with the biggest poor rich divides in Asia.

Hong Kong's rich-poor divide still the world's worst as gulf widens

Hong Kong – Hong Kong’s rich-poor divide has widened, cementing the city’s global top spot for wealth disparity, a news report said Wednesday.

Official statistics published by the South China Morning Post show the city’s top earning families now have an income 25.7 times more than the lowest earning families.

The average monthly income of the top earning 10 per cent of the population was 77,000 Hong Kong dollars (9,900 US dollars) in 2010, up 7,000 Hong Kong dollars or 10 per cent from 2006.

However, the poorest 10 per cent saw their monthly income drop more than 3 per cent to 3,000 Hong Kong dollars, a fall of 100 Hong Kong dollars, according to figures from the Census and Statistics Department.

The middle income group fared slightly better than the poor but not as well as the rich, with their monthly income increasing by 3.3 per cent to 15,500 Hong Kong dollars a month.

Hong Kong’s Gini coefficient now stands at 0.533 compared to 0.518 in 1996, meaning the city still holds the title of having the world’s starkest wealth disparity.

The Gini coefficient measures disparity on a scale of 0 to 1, with zero showing perfect wealth distribution, and 1 maximal inequality.

The United States had a Gini coefficient rating of 0.468 in 2009.

Hong Kong has some of the world’s richest people, with three of its resident billionaires appearing in the top 30 of the Forbes rich list for 2011.

A Run Run Shaw movie of the eighties of last century re-broadcasted a few days ago on the Hong Kong channel of Celestial Movies: "The lights of the city" of a totally poor Mainland China illegal migrant family and their ordeal in surviving in Hong Kong. Misery as burlesque entertainment. Here another 'Good Night Hong Kong' scene of the family going to sleep in two cupboards they found it the street; the kids were promised that one day they would go to "the Peak" and see all the marvellous lights of the city...

Read Full Post »


Uitglijden = to slip and modern Dutch society always eager for making a big bug without showing any courtesy is at its merciless best these days with regular snowfall.

The main shopping arcade street, Kalverstraat – good for a turn over of many millions these holy consuming days – has a parade of hundred thousands of unstable tripping shoes as not a penny is invested in doing anything about the slippery mass on the pavement.

One may observe fragile older people making their unescorted foray for their daily milk and bread up the slippery stairs of the biggest luxurious supermarkets of Albert Heijn in the inner town (because often that are the only shops left in the area), with the multinational food chain not making any effort to help these customers, handicapped by the uncommon weather conditions…

This is turning a ‘happy white christmas’ into ‘a white terror’ for those who have come to an age where a slip will not be followed by getting up again for a long while… The Netherlands stronghold of discourtesy. The Netherlands paradise of eager egoists.

Whereby an extra stimulus for falling is offered by the polished expensive natural stone surfaces in these fashionable shops which have never been tested in such thousands of wet shoes entering conditions. My guess is that architects nowadays do not know anymore about the need of a good grip of a shoe sole on pavement and floors… and liability because of neglect of shopkeepers or municipality in such circumstances is hardly a known phenomenon in the Low Countries.

Read Full Post »

Older Posts »