Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Media history’ Category

[originally posted on my Facebook time line 6. October 2018]

Banksy_auto-destructive-art_Gustav-Metzger

BANKSY RIGHTFUL PLAGIARISM
in 2018 of the idea of
Auto-Destructive Art
by Gustav Metzger (1959/1961)
Banksy artwork self-destructs after selling at auction for £1m 1,883 – Guardian News Published on Oct 6, 2018: Girl With Balloon, a well-known Banksy artwork, is the final item in an auction at Sotheby’s in London. Shortly after selling for £1.04m, the canvas passes through a shredder installed in the bottom of the frame…
~
Good overview on Gustav Metzger at this website/page: https://monoskop.org/Gustav_Metzger

BANKSY RIGHTFUL PLAGIARISM
[added contextual comment]
I did participate as a young man in the 1966 DIAS (Destruction In Art) symposium in London… so it struck me immediately that this was also a hommage to Gustav Metzger (as well as market-conspiracy (including Sotheby’s) with a double meaning re-valuation of a neatly (half threaded) work; mind you there have been many who started of with shifted around cut-ups of their work… the Czech poet/writer/artist Jiří Kolář being a famous one = http://www.tresbohemes.com/2017/08/the-striking-collages-of-jiri-kolar/) it also fits in the situ ‘détournement’ tradition a product from post WWII surrealist Lettrist actions & theory predating the Gustav Metzger first Auto-Destruction Manifesto of 1958)…
My visual lecture from the year 2000 traces back this idea of temporarity and the act itself as the artistic moment: http://imaginarymuseum.org/PTA/index.html (sroll number III tackles the ‘reification’ of the artistic gesture…)
 

What is misunderstood in most comments is that the art work is realised only at the moment of its self-destruction. Auto-destructive art is momentary art, whereby the act is the work and not the reification.

Postscript
On 17. October this video with the full story was published on YouTube
“Shredding Banksy’s the Girl and Balloon – The Director’s Cut”
https://youtu.be/9MezgOU9vRg?t=6

 

Read Full Post »

Ellie-Lust_Panoptes_Panoptos

Een al te lang en uitgekauwd interview met Ellie Lust in HET PAROOL van 22 september 2018 van de hand van Gijs Groenteman… Ellie ‘alziend’ (panoptes) en door de media-aandacht voor haar vertrek bij de politie ‘door allen gezien’ (panoptos). Agente met Argusogen in het oog van de Televisiecamera’s. Zien en gezien worden  past zeker bij de taak va een politieagent, maar als ‘het gezien worden’ met een veelvoud van duizend mediaal vermenigvuldigd wordt, veranderd de kwantiteit de kwaliteit. Politie dient te staan voor ‘onpartijdigheid’ zowel van afzonderlijke ambtenaren als van het apparaat als geheel. Een al te grote constante media-bekendheid van een afzonderlijke politieambtenaar plaatst die ambtenaar – hoe voortreffelijk die zich ook mag gedragen – in een positie waarbij ‘publieke taak’ en ‘publieke bekendheid’ met elkaar in conflict kunnen komen.

Ellie Lust wenst dit laatste niet in te zien en nu wordt haar conflict met de leiding van de politie niet binnenskamers, maar in de media uitgevochten, televisiester tegen politiemannen met sterren op hun uniform.

AMSnote6577.09

“Ik voel me me niet integer behandeld” is de krantenkop in Het Parool van 22/9/2018.

‘INTEGER” dat is ook het kopje boven een verklarende paragraaf in de ‘Beroepscode politie’  waarop politieambtenaren ingezworen worden. Ik citeer hier die paragraaf:

“Integer
Ik ben onafhankelijk in mijn optreden.
Ik handel niet uit eigenbelang,
maar voor de veiligheid van de
burger, mijn collega en mijzelf.
Ik ben mij bewust dat ik als politieambtenaar
24/7 een voorbeeldfunctie vervul.
Ik zorg ervoor dat mijn gedrag – tijdens
de dienst, daarbuiten, maar bijvoorbeeld ook
op sociale media – het imago van
de politie niet schaadt.
Als iets is voorgevallen waarbij ik twijfel over
mijn uitlatingen of handelen, neem
ik hiervoor verantwoordelijkheid en
spreek ik mij hierover uit.”

Het moge duidelijk zijn dat Ellie Lust met haar dubbelrol van politieagent en reality-tv-agent (inclusief een eigen bedrijf ter ondersteuning van haar televisie carrière), grensoverschrijdend was als politieagente in de zin van de politiewet en de daarbij behoren beroepscode. Zij opereerde zowel ‘in het echt’ als niet helemaal echt (politieagente spelend in reality-televisie programma’s). Daar waar zij zelf wellicht niet twijfelde over haar vermogen om beide rollen gescheiden te houden, deelden anderen die zekerheid niet. Het hierboven geciteerde principe van INTEGER zijn keert zich uiteindelijk tegen haar, want ook dat staat in de Beroepscode Politie, dat bij twijfel over het correct (kunnen) functioneren van een politiefunctionaris, deze twijfel ook door collega’s – in welke échelons dan ook – geuit dient te (kunnen)  worden. Dat is wat meermalen gebeurd is en uiteindelijk tot het ende van haar werk bij de politie zelf geleid heeft.

Die kop bij Het Parool interview misstaat dus. Ik ga de inhoud van dit interview hier niet herhalen enkel dit: na vele herhalingen van wat wel al eens eerder gezegd is in de stroom van publicaties over de dubbelrol van Ellie Lust, komt deze kernvraag en is haar antwoord erop haar eigen veroordeling

Vraag Het Parool: “Alleen vindt u het onredelijk dat u moet kiezen.”

Antwoord Ellie Lust: “Ik vind dat het gecombineerd had kunnen worden. Omdat ik Ellie van de politie ben. Op televisie.”

Laten we wel wezen een politie agent dient via de staat de gemeenschap te dienen en dat is een enkelvoudige taak, zonder bijbaantjes welke dan ook… Dat geldt voor de top (daar mag ook wel eens de bezem door), dat geldt voor de basis en eveneens voor uitzonderlijke politieagenten, zelfs voor Ellie Lust.

Ooit was er het oude instituut op dorpsniveau van de ‘onbezoldigde koddebeier’ (kodde is een oud woord voor knuppel en beieren is rondzwaaien). Het behoort tot de uitgestorven beroepen…. wellicht kan Lust dat nieuw leven inblazen inplaats van de knuppel met een microfoon en dan ‘het veld’ in veldwachtertje spelen voor de camera… zoals wij allen gezien hebben op de tv heeft zij zich daar al in geoefend.

Vraag me af of er ook omgekeerde beroepskeuzes gemaakt worden, zoals van tv-persoonlijk naar politieagent… Jeroen Pauw als wijkagent voor de grachtengordel, Eva Jinek als wijkagente op de wallen… Ja daarvoor moeten wel offers gebracht worden, geen bijbaantjes!

De Griekse mythe van de waakzame reus Argus wiens hele lichaam met ogen bedekt was (panoptes) verhaalt hoe Hera, de vrouw van Zeus, Argus als bewaker aanstelt om haar echtgenoot te beletten de door hem begeerde godin Io te bezitten. De waakzame reus wordt echter in slaap gesust door Mercurius als handlanger van Zeus, de god van handel, reizigers en winst. Door diens even aangename als slaapverwekkende muziek op fluit en lier, alsook het slaan van papaverbollen (opium) over de kop van van de reus, valt Argus in slaap en faalt in zijn taak als bewakers. Het panoptos (door allen gezien worden) van de media, de extra verdiensten, de vele reizen naar uitzonderlijke gebieden, strelen het ego en doen de aandacht voor de taak van het bewaken verslappen…

Ellie van panoptes tot panoptos.

Link naar het lange interview in Het Parool, de special: https://www.parool.nl/amsterdam/ellie-lust-over-vertrek-ik-voel-me-niet-integer-behandeld~a4604903/

Naschrift
De affaire Ellie Lust is niet nieuw, denk aan politievoorlichter Klaas Wilting, al weer 18 jaar geleden, ik citeer de Wiki over hem:

“In 1980 werd Wilting voorlichter bij de Amsterdamse politie en kreeg landelijke bekendheid met zaken als de ontvoering van Alfred Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer in 1983. Wilting was regelmatig op de televisie te zien. Ook deed hij veel mee in amusementsprogramma’s met bekende Nederlanders. De Amsterdamse politie verbood hem uiteindelijk nog op te treden in programma’s die niets met zijn ambt als woordvoerder van de politie te maken hadden. Daarop nam hij in 2000 ontslag bij de politie. Sindsdien is hij actief als mediatrainer.”

Ook staat in deze Wiki vermeldt  – het kan verkeren – dat Wiltink na zijn werk als politievoorlichter werkzaam was voor de frauduleuze DSB bank van Dirk Scheringa die hem als ex-poltievoorlichter en Gerrit Zalm als ex-minister voor financiën had ingehuurd om zijn oplichtingspraktijken in de media wit te wassen… Wilting wordt overigens door de Telegraaf in de kwestie Lust aangehaald, hij spreekt schande van het aan Lust aangezegde ontslag… Hadden ze in zijn tijd nog niet die beroepscode bij de politie? Zo ja, heeft er er ooit wel wat van begrepen?

Domheid is troef in deze kwestie… hier een screenshot van een aardige plaat op het net van die goeie tijd ouwe tijd van volksverlakkerij met een ex-politiewoordvoerder… Wiltink & de bankboeven. Het zou goed zijn als de regulier pers deze aardige foto van zich over het domme volk dat zich alles aanpraten laat vermakende oplichters opnieuw eens plaatsen om wat historische diepgang te geven aan de affaire Ellie Roest.
AMSnote6577.08

Read Full Post »

biedt een nieuw museumconcept ‘een multi-mening-museum‘…

Rijksmuseum_Gert-Wilders
Het RIJKSMUSEUM Wilders [*] wordt gevestigd in bunkercomplex aan het Noorderstrand te Scheveningen. Daar komt een complete collectie Wilders-paraphernalia en -memorabilia van affiches tot spotprenten, van pamfletten, tot screenshots van sociale media… een computer systeem met gedigitaliseerde video’s en internet discussies. Dikke mappen met bergen krantenknipsels, een kleine handbibliotheek niet meer dan een plankje met het verzameld werk van Geert Wilders in boekvorm en een compactstelling waarin plaats is voor de tientallen strekkende meters publicaties waarin Geert Wilders genoemd wordt. Dit alles ongeacht het ingenomen standpunt van de publicisten, ongeacht de geaardheid en gezindheid van de cartoonisten, schrijvers, discussianten, fans, opposanten, ongeacht de politieke voorkeur of afkeer die uit een bepaald documentair object spreekt.
Rijksmuseum_Geert-Wilders_boekn_01 copy
Het RIJKSMUSEUM WILDERS is volledig (1) en diepgravend en technisch vooruitstrevend ook in haar wijze van presentatie. Bezoekers aan de bomvrije ondergrondse zalen kunnen van te voren duidelijk maken via een enquete die zij via een app op hun mobiele telefoon dienen in te vullen, welk soort uitingen zij wel of niet wensen te zien of anderszins mee geconfronteerd willen worden. Vervolgens worden de bezoekers één voor één door een reeks van zalen geleid, waarbij aan de hand van het met de app gekozen ‘meningsuiting-profiel’ de musueale presentatie aangepast wordt door middel van verlichting en videoschermen die uit- of aangaan. Bijzonder complexe opstellingen hebben gordijnen die automatisch – naar gelang van een gekozen profiel – open en dicht gaan. Ook de bijschriften zijn dynamsich. De bezoeker kan van te voren kiezen voor een objectiverend of juist een geëngageerd soort bijschrift bij de tentoongestelde voorwerpen. Daarbij bepaalt het van te voren aangemaakte bezoekersprofiel wat de precieze inhoud van dat bijschrift is. Naast deze totale individualisering van het museumbezoek bestaat er de mogelijkheid van groepsbezoek, maar niet voordat – middels de app – gecontroleerd is of heel de groep hetzelfde normen en waarden-patroon heeft.
Rijksmuseum_Geert-Wilders_collectie_01
Rijksmuseum_Geert-Wilders_sculptuur_01 copy

Dit nieuwe RIJKSMUSEUM is een ‘pilot-project’ voor een mogelijke aanpassing van alle ‘rijksmusea’ in de toekomst op deze wijze. Dit museumconcept lijkt een antwoord te kunnen geven op de probleemstellingen en vraagstellingen van onze tijd. Het concept kan kort aangeduid worden als EEN MULTI-MENING-MUSEUM, een instelling waarbij de “eigen mening” van de bezoeker als uitgangspunt genomen wordt, daar waar in het verleden overmatige aandacht bestond voor (verbindende) gemeenschappelijkheid. Het museum als een instelling die de representatie volgens ‘heersende publieke opinie en geldende normen voor ‘politieke correctheid’ voorbijstreeft’.

Een dergelijk museaal beleid van de overheid kan ook een bijdrage leveren aan dat wat nu al geruime tijd maatschappelijk gestalte heeft gekregen, mede mogelijk gemaakt door het veralgemeniseerd gebruik (ubiquitous usage) van digitale media:

DE MULTI-MENING-SAMENLEVING

een samenleving waar ‘vrijheid van meningsuiting’ niet meer iets publieks, maar iets persoonlijks is, als een dancing met een dansvloer waar een ieder uitgerust met koptelefoon op de eigen favoriete muziek danst. Communicatie was, is en blijft iets waarbij de uitgedragen boodschap eenduidig mag zijn, maar de ontvangst dat niet is.


Naschrift


AMSnote6520.06

In het jaar 2004 maakt ik al eens aan ontwerp voor een tentoonstelling met censuurgordijntjes en opiniebuttons voor bezoekers, ooit gedacht in het Bijbels Museum te Amsterdam… titel “De Tolerantia and the art of provocation ” (over satire, smaad, racisme, majesteitsschennis, godslastering en obsceniteit) een project als reactie op de moord op Theo van Gogh… een project ook dat in al zijn conceptuele eenvoud onmogelijk is te realiseren binnen de toenmalige en nog minder binnen de huidige museumstructuren… Toen wel veel onderzoek gedaan en het bleek mij dat de idee van ‘meervoudige waarheid’, alsook het tonnen door de tijd heen van wat niet getooond mocht worden, in de praktijk niet onder te brengen is in een bestande tentoonstellingspraktijk… diep triest dat wel… zie de dcoumentatie over het project op mijn site, sectie Art Action Academia: http://imaginarymuseum.org/imp_archive/AAA/index.html#49


[*] Dat wat in de tijd zelve breed uitgemeten en massaal verspreid werd, daar blijft met het huidige archief-, bibliotheek- en museum-acquisitiebeleid weinig meer van over dan ‘vergetelheid’. Wat bewaard blijft van de roerselen van een samenleving wordt niet zo zeer bepaald door kwantiteit, maar door bepaalde opvattingen over ‘kwaliteit’ en dan met name volgens de normen van die maatschappelijke klasse die het beheer van geheugeninstellingen bestieren des te meer zo als het nationale instellingen betreft. Het bijzondere heeft meestal voorrang boven het algemene. Overbekend voorbeeld in het bibliotheekwezen zijn de schaarse exemplaren van ‘destijds massaal verspreide ‘pauper-bijbels’ die overgebleven zijn. Mijn bovenstaand betoog lijkt enkel gekscherend te zijn, maar het is meer dan een pastiche. Door onze eigen samenleving in de tijd zelve te documenteren, scheppen wij ons middelen om die samenleving zowel in het heden te kunnen analyseren, als ook een documentair corpus achterlaten voor volgende generaties om vanuit dat ‘toekomstige heden’ te kunnen terugkijken en daardoor vooruit te kunnen kijken. Met name de onderlinge samenhang, begrip van de context van al die mogelijke documenten is daarbij van groot belang. Documentatie van nieuwe media-vormen, zoals sociale media op het internet is daarbij een apart onderwerp. Hoe de vluchtigheid en de dynamiek van botsende meningen inzichtelijk te documenteren, zonder daarbij te vervallen in staats-spionage, is een open vraag, die hierbij nogmaals gesteld wordt. Het denkbeeldige project RIJKSMUSEUM Wilders, is bij de beantwoording van die vraag een hulpmiddel. Ik constateer wat betreft de huidige stand van publiek beschikbare museale documentatie van/over Geert Wilders het volgende:

Het Rijksmuseum Amsterdam heeft slechts drie objecten met betrekking tot Geert Wilders in haar collectie (een portret foto, een campagne foto en een foto van de PVV fractie)

De Atlas van Stolk, gevestigd in Rotterdam (Met bijna 250.000 afbeeldingen over de Nederlandse geschiedenis behoort de collectie van de Atlas Van Stolk tot de belangrijkste nationale beeldcollecties. Het woord Atlas verwijst niet naar een boek met landkaarten, maar is een negentiende-eeuwse term voor collectie. Grondlegger ervan is Abraham van Stolk. Hij was een Rotterdamse houthandelaar met een passie voor vaderlandse geschiedenis) heeft slechts 14 afbeeldingen met betrekking tot Geert Wilders.

De digitale verzamel website geheugenvannederland.nl (799388 beelden uit 132 collecties) geeft bij de zoeksleutel”Geert Wilders” slechts 3 objecten, waarvan 1 niet ter zake is, de andere twee zijn affiches.

Zoek ik – daarentegen – op trefwoord in worldcat.org (catalogus van catalogi zeg maar wereldwijd) dan krijg ik bij het trefwoord “Geert Wilders” 953 hits, videos, ebooks, audiobooks en artikelen (meestal uit wetenschappelijke tijdschriften) inbegrepen. Dus als het met name gaat om geschrven teksten, dan is er (wereldwijd) behoorlijk wat te vinden. Dat staat in schriol contrast tot de magere resulaten bij een zoektocht naar beeldmateriaal m.b.t. Wilders.

De Koninklijke Bibliotheek, die voor haar leden een zoekmachine heeft die via het internet doorzoekbaar is van teksten beschikbaar in digitaal formaat , geeft op de zoeksleutel “Geert Wilders” voorkomend in de full text van zo’n digitale publicatie, 750 hits (deze link is enkel beschikbaar voor hen die een inlog naar de KB hebben)….

Read Full Post »

Oorspronkelijk geplaatst op 30 juli 2013 op mijn Flickr New-tableau site (sinds jaren gecensureerd omdat ik ‘adult material’ zou plaatsen, dus moet je eerst Flickr lid worden en inloggen… hier dus een kopie van de prent en de tekst zonder beperkingen….

AMSnote6239.02

ZINNEPRIKKELING van rotaprent per BAKFIETS tot INTERNET 1964 – 2013

Met een drukpersje dat een kruizing was tussen goedkope offset en precieuze litho was Aat Veldhoen in de vroege jaren zestig begonnen met zijn prachtige tekeningen te vermenigvuldigen: Het Rotaprent Plan. Kunst voor de gewone man. Samen met Robert Jasper Grootveld trok hij in 1964 de binnenstad in naar het Spui om daar zijn rotaprenten publiekelijk voor een habbekrats te verkopen. Daar zaten ook een reeks tekeningen van neukende paren en blote mannen en vrouwen bij. Prompt werd hij gearresteerd en de prenten in beslag genomen: PORNOGRAFIE was het zeiden de autoriteiten.

Het was onder andere prof. mr. W.H. Nagel, die hem verdedigde met de beroemde woorden: ‘WAARTOE HEB IK MIJN ZINNEN, ALS ZE NIET GEPRIKKELD MOGEN WORDEN?’ (maandblad Ratio 1964…nummer ? voeg ik later toe)

De scheidslijn tussen ‘kunst’ en ‘pornografie’ is er een die een ieder persoonlijk trekt en met beiden kan iets mis zijn of hoeft niets mis te zijn.

Er is evenveel geweld verheerlijkende kunst als gewelddadige pornografie. Kilometers van bijbels geïnspireerde lustige slachtpartijen van kinderen en andere onschuldigen en door de klassieken geïnspireerde schendingen en aanrandingen bedekken de muren van onze kathedralen en musea. Dat alles is erfgoed en kunst, maar het kan het ook anders gezien worden.

Het internet is zowel publiek als privé domein en – zoals met ieder nieuw medium – moeten wij leren hoe daar mee om te gaan. Een algemeen porno verbod – via totaal verbod of een filter – is de klok een halve eeuw terugdraaien naar het paternalisme van een staat die destijds probeerde te bepalen wat wel en niet goed voor ons was.

Pornografie is een zeer algemene verzamelterm waaronder evenveel categorieën te vinden zijn als seksuele smaken van mensen. Beelden die vertederend, vernederend, opzwepend of onderrichtend kunnen zijn. Ik heb nergens nog een goed statistisch onderzoek kunnen vinden dat aantoont dat ‘gewelddadige seks’ meer voorkomt dan liefdevolle. Welke staatsbeambte, welke artificiële intelligentie kan het onderscheid maken tussen ‘geweld als spel’ en ‘geweld om het plezier in het pijnigen van een ander’?

Anders dan vijftig jaar geleden hebben wij nu directe interactieve filter middelen waarbij alle bezoekers van porno-sites hun gemotiveerde des-apreciatie kunnen uiten en waarbij providers daarmee rekening kunnen houden. Dat is een minder autoritaire weg, die zelf-opvoedend werkt en die sturing geeft, ook aan de commercie.

WAARTOE HEB IK MIJN ZINNEN ALS IK NIET KAN ZEGGEN DAT IK ERGENS GEEN ZIN IN HEB OF IETS MIJ NIET ZINT?

Read Full Post »

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Read Full Post »

Newspaper heading these last days on the Dutch Stichting Brein (Foundation Brain) forces providers to effect an INTERNET BLOCKADE against Pirate Bay web sites“. The Foundation Brein received on January the 11, 2012 a court order that forces some of the big internet providers in the Netherlands (Xs4all and Ziggo at first, T-Mobile and UPC are on the list) to block internet services that Brein claims to be infringements of copyright and intellectual property. The blockade is aimed at  sites of, and related to, ‘Pirate Bay’.  The court order (1) mentions 24 internet addresses to be blocked. Already  at court, Stichting Brein did make some changes in this blockade-list by taking off 4 addresses, that would take off-line web services that had little or no relation with Pirate Bay activities seen as infringements  (one of them was a web site with educational movies for young people). It is in the same week that Dutch internet service providers  (and 20 search warrants in eight other countries) have been forced to take the domain MegaUpload off line. The Dutch firm LeaseWeb – working for MegaUpload – saw 690 computer servers sealed (storing 15 of the total 25 ‘petabyte’ of data used by MegaUpload) by the Dutch Tax Authority (FIOD), executing an order of the American FBI. This series of events prompted a Green Left member of parliament (Arjen El Fassed) to ask questions to the Dutch government about  this whole sale anti-piracy operations, whereby illegal and legal forms of data-traffic are not properly separated:

“Operations like this cause huge damage to the freedom and openness of the internet.”

I see as much Right as Wrong with CopyRight as it is practiced by the actual Media Content Industry – and Stichting Brein is – first of all – a tool of those corporate interests, though they like to pose as defenders of creative workers.

There is much to debate about copyright: what it once was, what it became and how to rethink the idea of claiming ownership on things reproducible for the future. As our media have changed dramatically, the idea and practical application of ownership of content should also be open to change. The same firms that invent and produce – endless and more and more quickly outdated – hardware devices, are producing and monopolising the content to be displayed on them, making profits on both software and hardware. There are many creative alternatives for intellectual property of content and distribution of “profits” in the making, that go beyond the singular ‘big players only’ approach, where content creators have little to no say and the content consumers are only seen as cattle to be exploited. ‘Creative Commons‘, ‘The Future of Music Coalition‘, and many more… When analysing how profits are made and revenues are distributed fairness for those who actually do the  ‘creative work’, is hard to find.

Two recent examples that show how media industry both pushes and earns from selling hardware and software (content) and what the practice of sharing is when it comes to those actually producing 'intellectual property'. For sources see note (2)

We are all aware of  the ‘digital gluttony’ that has been wakened in us by constant propagated consumerism. One’s personal economy to get unlimited access to content may deprive others from income, but to what extent ‘personal piracy’ hurts ‘corporate business’ is up to debate. The history of piracy in publishing and distribution  tells another story than what the lawyers of content business want us to believe. The title of  cultural historian and media scholar Siva Vaidhyanathan’s book published in 2003 says it all: “Copyrights and copywrongs : the rise of intellectual property and how it threatens creativity.” In the chapter “the digital moment” he sketches the impact:

The digital moment has also collapsed the distinction among three formerly distinct processes: gaining access to a work; using (we used to call it ‘reading’) a work; and copying a work. (…) Copyright was designed to regulate only copying. It was not supposed to regulate one’s right to read or share. But now that the distinctions among accessing, using and copying have collapsed, copyright policymakers have found themselves faced with what seems to be a difficult choice: either relinquish some control over copying or expand copyright to regulate access and use, despite the chilling effect this might have on creativity, community and democracy. (page 152-153)

The worst thing of this court order in favour of Stichting Brein is the wholesale BLOCKING of parts of the internet by a simple court order. Today it is Stichting Brein, tomorrow it is Stichting Zwijn (Foundation Swine), the day after Sacherijn (Chagrin), or whatever other interest group or private party that tries to claim ‘digital ownership’ by appealing to a court. We will see the court rooms reserved for months by the ‘law industry’ making a buck on limiting ‘freedom of expression’. What should be individual court cases against personal law infringement, have now become generalised measures which affects ‘fair use’ as much as ‘unfair practice’. This is were the historical idea of copyright (which was born as a tool for state or church censorship in the early days of the printing press) comes back in an ugly form: BLOCKADE.

What associations do we have with BLOCKADES? Depends who blocks whom for what and when and how. EEC BLOCKADE AGAINST IRAN, IRAN BLOCKADE AGAINST THE WEST, ISRAEL BLOCKADE OF GAZA, USA BLOCKADE OF CUBA, BLOCKADE OF WALL STREET, BLOCKADE OF WEAPONS FOR DICTATORSHIPS… So what is done to counter such kind of  blockades I asked myself and the first thing that came to mind was the Airlift of goods to break the BLOCKADE OF WEST BERLIN (June 1948 – May 1949 the start of the Cold War) ….. The town of Berlin with an open West and East sector, was split in two and West-Berlin became an island surrounded by the DDR. Roads and railways were blocked and only trough a constant airlift of goods by the Allied Forces, West Berlin survived.

So when providers delivering their goods through cables are BLOCKED we may ultimately  (if it was only a symbolic gesture to drive home the point of control of means of expression) consider ‘airlifting’ our data be it through some obsolete unused satellites, or by short wave radio, refracted (bend) radio waves between earth and ionosphere, accessible all around the globe.

THE FREE AETHER instead of THE BLOCKED INTERNET. In the last years before the downfall of the Berlin Wall, radio and computer amateurs in Hungary used radio-emission of data as a means of communication (partly so because to get a landline telephone connection in that country could take a decade or so). Such data-radio even played a role in the Hungarian support of the rising against the Ceaușescu regime in Rumania winter 1989. Dissidents all over the world have used short wave radio to get informed what was happening outside of their totalitarian nation, from the Soviet Union a few decades ago, to Cuba, still today. Radio-jamming was the answer, like digital blockades now, but jamming has always been limited to certain parts of the radio spectrum.


Inventive usage of radio-modems and de-central data distribution protocols, could once more become popular. Centralised networks make it possible to censor, block, seize, filter, ban ‘top-down’. We may need to look back at earlier models of electronic information exchange and distribution. Like FIDOnet a worldwide amateur computer network of ‘bulletin boards’ based on a tree-structure up- and download system using  telephone lines and modems. FIDO has been founded in 1984 and grew into a world wide popular communication system till 1994, the year that the internet – as we know it now – started. FIDO is still popular in the Russian Federation, as a secondary form of communication. Some see a new future for such ‘bottom-up’ ways of electronic communication (3). There are nowadays many more creative solutions to go beyond the centrally controlled cable and satellite networks, an overview would go beyond the aim of this short article, but let me mention just one other inspirational experiment of ‘netless digital network‘ (4), a citywide network that uses public transport communication systems as its ‘information carrier’:

“… an independent communication tactic; invisible digital network that does not need wires or dedicated radio frequencies. alternative communication device that helps its users to avoid such controlled and observed space as the internet. free from governmentally owned medium channels (radio frequency ranges, emission power regulations), proprietary locked technologies and cable networks…”

It is of course not my proposed strategy to propagate a full change over from one way of electronic communication to another – adapted  restrictions and controls soon would be invented for any  generalised communication alternative – it is about over-dependency on one particular way of information access. By diversifying the communication systems we use, we may make ourselves more independent. Such a practice should also be stretched beyond electronic based systems.

Homing pigeons as messengers maybe still be considered, however outrageous that may sound. May I recall here the combined use of micro-photography and pigeon carriers used during the Prussian siege of Paris (1870-71), with handwritten news protocols, photographed, tightly rolled up and tied to the leg of a pigeon, moving back and forward from Tours and Poitiers – far behind the German lines – to the besieged city of Paris. Sometimes balloons were used to transport the pigeons out the other way to find back their homing target in Paris. During the First World War pigeons have been in wide use also on the trenched battlefields in the North of France. There is even a monument in their honour in Lille. The Imperial War Museum in London does have a vitrine that show message carrier dogs running over the battlefield delivering messages and post between the trenches.

I do not suggest at all that this should be repeated in exact the same way and under similar circumstances, but the basic principles is most inspiring: the combination of ancient (pigeon carriers) and modern (early days of photography) technology. Such an ‘intermediate’ technology  usage is what I propose, it will safeguard free and independent communication for a future we can not know. It will be both fun and useful to start imagining and trying…

Notice the symbolism of the free airborne pigeon versus the threatening landlocked poisonous snake.

Notes
————-
(1)
Citation from court order (LJN: BV0549, Rechtbank ‘s-Gravenhage , 374634 / HA ZA 10-3184) with under (5.3) a list op ‘ip addresses’ and ‘domain and sub-domain names’ to be blocked by Ziggo and XS4ALL. What is alarming is the subsequent court order (5.4) that gives Stichting Brein the right to supply (without the need to go to court) other ip-addresses, domains and sub-domains related to Pirate Bay.

5.3. beveelt Ziggo en XS4ALL binnen tien werkdagen na betekening van dit vonnis hun sub VI van de dagvaarding bedoelde diensten die worden gebruikt om inbreuk te maken op de auteurs- en naburige rechten van de rechthebbenden wier belangen Brein behartigt, te staken en gestaakt te houden, door middel van het blokkeren en geblokkeerd houden van de toegang van hun klanten tot de domeinnamen/(sub)domeinen en IP-adressen via welke The Pirate Bay opereert, te weten:

 IP-adressen:

 (i) 194.71.107.15

(ii) 194.71.107.18

(iii) 194.71.107.19

 Domeinnamen/(sub)domeinen:

 (i) thepiratebay.org;

(ii) http://www.thepiratebay.org;

(iii) thepiratebay.com;

(iv) thepiratebay.net;

(v) thepiratebay.se;

(vi) piratebay.org;

(vii) piratebay.net;

(viii) piratebay.no;

(ix) piratebay.se;

(x) http://www.thepiratebay.com;

(xi) http://www.thepiratebay.net;

(xii) http://www.thepiratebay.se;

(xiii) http://www.piratebay.org;

(xiv) http://www.piratebay.net;

(xv) http://www.piratebay.no;

(xvi) http://www.piratebay.se.

(xvii) depiraatbaai.be

(xviii) piratebay.am

(xix) suprnova.com

(xx) themusicbay.net

(xxi) themusicbay.org

(xxii) http://www.suprnova.com

(xxiii) http://www.themusicbay.net

(xxiv) http://www.themusicbay.org

 5.4. beveelt Ziggo en XS4ALL, voor het geval dat (de website van) The Pirate Bay via andere/aanvullende IP-adressen en/of domeinnamen/(sub)domeinen dan die onder 5.3) genoemd zou gaan opereren, de toegang van hun klanten tot deze andere/aanvullende IP adressen en/of domeinnamen/(sub)domeinen te blokkeren en geblokkeerd te houden, binnen tien werkdagen na aanlevering door Brein, zowel per fax als per aangetekende brief, aan Ziggo en XS4ALL van de juiste IP-adressen en/of domeinnamen/(sub)domeinen;

(2)
The videogame piechart has been published in the November 15 issue of Newsweek in an article by Christine Thompsen in the so called “Back Story” of that magazine.
Took me a long time to find the actual source of “The Great Divide” piechart of the music industry – as  I mistrust data representations without their actual source – it has been publsihed first on July 6th 2010 in ‘The Root’ web magazine ina well documented article “The Music Industry’s Funny Money Still think a music career is an easy path to a blinged-out life? Don’t believe the hype. A whole lot of folks have to get paid before the musician does. The Root traces the money trail.”  The writers of the article do thank Don Passman, writer of  “All you need to know about the music business” for his help. That book has been published in the year 2009. The Root article can be found here…

(3)
A nice cartoon like reflection on the advantages of the old concepts of FIDO

6 Jimmy J. Jazz - Facecömic: FidoNet messaging vs. Internet e-mail (the 16th of March, 2011) (Click the picture to enlarge it and click Esc button on your keyboard to return.) I was on trip from Monday noon to Tuesday morning. My customer called me Tuesday 10 a.m. and she asked me if I had read her e-mail she had sent to me on Monday afternoon. When I started to work with PCs on the 1980's, we had world wide net of private computers called FidoNet. It was sort of Internet with Social Media, but anybody having a PC, a modem and a normal voice phoneline could join. There were thousands of private PCs all around the world changing messages. The system was built to, that: people phoned to node, hub or host during day time or on evening nodes phoned to hubs, which phoned to hosts, which phoned to each other and handled international calls. This was done twice a night, which ment that every message was delivered in every part of the world within one day! We should get rid on Internet and change back to FidoNet. In that case if my customer writes me an e-mail on Monday afternoon, whe will know that I will get it on Tuesday and I will have time for the whole day to reply on it, and she will get my answer on Wednesdat. This will help us to get rid of the unneccessary panic and plan things better.

This is a map that show the FIDOnet in Russia…

(4)
A short manifesto like text of ‘netless’ is posted on their web site…

clicl text picture to enlarge

Read Full Post »

STORAGE DAYS as leaves are falling in the Northern hemisphere I am reviving old computer storage and transferring Terrabytes of data these days… if only the transport of data between disks would be faster (that is a bottleneck of any economy… the road system cluttering). Just looked at a 8 or 16 Terrabyte DROBO box… but I am hesitating… because of the limits of the connecting data transport devices... while looking at this one realises the fragility of our whole society based on data… Over time DATABASED society will develop into DATAERASED society, throwing us back to times before the digital stone of Rosetta…

AutumnStorage

for full view click picture…

Read Full Post »

Older Posts »