Archive for the ‘Media history’ Category

Originally written as a Facebook posting to my Facebook friends….
“Facebook has declared sovereignty”

writes Molly Roberts in the Washington Post today (31/1/2019)


“This is not a missive from a dystopian future, but rather a fair reading of the company’s recent announcement that it will move forward with creating a supreme court. Facebook will select “judges” from experts around the world with the authority to overturn decisions about what content or accounts are approved or removed from the platform. The court also may help Facebook shape the policies under which those content-moderating decisions are made.” [1]

Indeed all the signs of a new independent state that will soon fly it’s flag in the forest of flagpoles beneath the high rise headquarters building of the United Nations are there. As always utopian and dystopian visions are oscillating in the wind of times to come, like state flags and coins do have two sides. We, the ones that perceive ourselves as citizens of the world try to carve within this global message network our own shared space, beyond all borders, instantly without bodily traveling. It is also us users of this network that not only feel, but know we are spied on all the time, mostly for reasons of direct profit of the upper class of the Facebook nation, sometimes as well by secret services of the traditional national states and the supra surveillance bodies they have created.

Molly Roberts observes further on in her article Facebook’s inability – having the structure of a corporation however large it may be – to mimic the constellation of states with their separation of power between the political and law system…

“Facebook’s decisions can fundamentally alter the speech ecosystem in a nation. The company does not only end up governing individuals; it ends up governing governments, too. The norms Facebook or its court choose for their pseudo-constitution will apply everywhere, and though the company will strive for sensitivity to local context and concerns, those norms will affect how the whole world talks to one another.”

I invite my readers to read the whole article and give the questions raised in it a thought, a thought beyond the too obvious superficial conspiracy phobia. [direct link at the bottom of this posting].

Can one say that in the sense of media theoretician Marshall McLuhan, “the medium has become the message”, that the phenomenon of ‘social media’ is just a means in itself for message traffic – whatever it’s content – in the end only serving Big Brother control mechanisms and the insatiable hunger of global profit making molochs like Facebook?
I refuse to see it that way, there is a positive sense as well in such global networks, the oportunity to keep abreast of what friends nearby and far away are up to, to make new friends, to admire, to like, to dislike, to quarrel, to lose friends, all that being social acts, not in real but in electronic space.
I am wary of all those negative campaigns against ‘social-media’, with their implicitly condemnation of the social act of ‘two way’ communication – open to all – leaving us with the ‘one way’ model of mass media. Studies and articles are frequent now on the ‘addictive effects of social media like this article of today in The Guardian (1/2/2019):

“Delete your account: leaving Facebook can make you happier, study finds New study from Stanford and NYU finds logging off causes ‘small but significant improvements in wellbeing’.” [2]

The headline of the article rubs in the negative, while when one reads the whole text of this study about the behaviour of only two thousand or so USA participants (while Facebook users are all over the world and number in hundreds of millions) but when one reads on the positive social aspects are mentioned as well. It is interesting that the latest communication means tend to be under attack , often in a moralistic way (explicit or implicit) while one would laugh when the same sensational slogans would be applied to previous forms of communication. ‘Pull out your television cable’, ‘cut your telephone wire’, ‘burn you letterbox’…

I do have my own utopian ideas of how electronic social media communication can be enhanced; to make it better; how the sneaky peeking elements can be limited; how the financing of the network can be a ‘shared by all according to ability’; how advertisements can be limited to a bearable level; how to establish real user control…
Is it not so that this new medium is very young, that its techniques are so versatile that they can serve other means and goals? These two way communication new media have the potential to change the McLuhan paradigm of mass media:
The medium is what we are able to formulate and make of it!

Technology is always an expression of existing social-relations. Technology appears to many as a major agent of change change in society. In my view the role of technological innovation is less fundamental. New technology tends to amplify the existing social relations, the power structures in a society… one can recognise that observation through the whole of time. So the sovereign nation of Facebook, LET’S FACE IT, is only momentary, new post-national-electronic communities will arise, both on a micro and a macro level and combinations thereof… It is to us to come up with ideas [3], to resist the misuse, and meanwhile also to enjoy being able to do what I just do here at the moment, sitting at my desk, writing and knowing when I press the button it may be read by others, it may have some impact, be it not more than an electronic space butterfly effect.

Facebook is not here to stay forever, like states are not, such supra structures seem to be solid, but over time their structures ossify, get brittle and crumble… fall apart… forming the breeding ground for new forms of social association.

[2] The Guardian article (1/2/2019):
The study, titled The Welfare Effects of Social Media, from researchers at Stanford and NYU, is being praised as one of the most rigorous to look at what happens to people when they log off. Logging off seems to be as positive as you probably expect it would be, leading to increased subjective wellbeing, less political drama and attention span agitation, and increased time spent with friends and family. On the other hand, it also led to a decrease in awareness of the news. Although, to be honest, that sounds pretty nice too. To track social media’s effects, the researchers recruited 2,844 Facebook users, then randomly assigned half of them the task of temporarily deactivating their accounts for a month. To ensure compliance, subjects were paid for their efforts, and their accounts were monitored to make sure they weren’t scrolling their timeline on the sly. The authors checked in with them regularly via text to see how they were feeling during the cleanse. “Deactivation caused small but significant improvements in wellbeing, and in particular on self-reported happiness, life satisfaction, depression, and anxiety,” they concluded.
The study acknowledges there are, clearly, benefits to Facebook and social media at large. Facebook is still, for all its faults, an important means for people to stay connected to friends and family and as a source of information, community, and entertainment, particularly for those who are otherwise socially isolated. But, they conclude: “Our results also make clear that the downsides are real. “We find that four weeks without Facebook improves subjective wellbeing and substantially reduces post-experiment demand, suggesting that forces such as addiction and projection bias may cause people to use Facebook more than they otherwise would.”

[3] Like this initiative of Tim Berners-Lee:

“Welcome to Solid Solid was created by the inventor of the World Wide Web, Sir Tim Berners-Lee. Its mission is to reshape the web as we know it. Solid will foster a new breed of applications with capabilities above and beyond anything that exists today. Get a Solid POD How it Works THIS IS FOR EVERYONE Solid empowers users and organizations to separate their data from the applications that use it. It allows people to look at the same data with different apps at the same time. It opens brand new avenues for creativity, problem-solving, and commerce.”


Read Full Post »

KPN gaat merknaam XS4ALL opheffen….. (*)


Op Facebook reageerde ik op bovenstaande XS4ALL handtekeningenactie met deze tekst:

de idee van  XS4ALL uit 1993 werd XS2ALL 

– access 2 all our data –
– with us users more and more out of control –

tijden zijn veranderd wij behoeven nu

– exchange under our (own) control –
– deciding to whom we give access of what – 

XS4ALL werd al jaren terug (1998) opgeslokt door KPN
om nu weer uitgespuugd te worden

Ik lees de tekst van de handtekeningenactie
maar begrijp niet wat er nu bedoeld wordt…
Waartegen? Waarvoor?

Een actie om een merknaam te laten voortbestaan lijkt mij niet meer dan een daad uit nostalgie om een verleden terug te halen dat al lang verdwenen is en nooit meer terugkomt. Zelfs de positie van werknemers bij de KPN afdeling XS4ALL zal er uiteindelijk niet door beveiligd worden (de belangrijkste redenen achter bovenstaande handtekeningenactie die niet expliciet gemaakt wordt).

Ik schreef eerder op Facebook spontaan onderstaande ontboezeming als reactie op een posting van een vriend van mij over de KPN en XS4ALL op zoiets ouderwets als een email-list, te weten die van internet-activisten, stammend uit dezelfde periode als de oprichting van XS4ALL, genaamd nettime… (mailing lists for networked cultures, politics, and tactics) een verzendlijst via email van discussies ontstaan in een tijd toen er geloofd werd in een sociale revolutie die via het internet gestalte zou krijgen:


“Wel aan alles gaat eraan
hetgeen ooit XS4ALL was bestaat al lang niet meer
wie heeft de infrastructuur in handen?
de conglomeraten
namen zijn wegwerpartikelen
wie herinnert zich nog de niet geprivatiseerde PTT, als Post Telegraaf Telefoon?
zoals de POST ooit grote gebouwen in de stad, genaamd postkantoor
nu een gepropt in een kiosk of sigarenhandeltje hier of daar
dat zijn post nauwelijks naar binnen kan halen
wat zakken en pakken op pallets met zwenkwielen op de stoep 
en als het druk is staan de mensen (zoals bij de KPN servicepuntje Waterlooplein) zelfs buiten half in de regen
dat is er geworden van de paleizen van Tante Pos…

dus dient niemand verbaas te zijn dat de KPN zich zelf voor de zoveelste keer herschoffelt en alle het overbodig geachte eruit haalt.

Dit bericht gaat ook via de kabels van het conglomeraat met de K de P en de N of die van de Z, de I, twee maal een G + een O…. die het weer pachten of verpachten aan anderen, enkel het computer-management-systeem weet nog wie of wat op welk moment in de tijd formeel gesproken eigenaar van de gebruikte data-communicatie-infrastructuur was of is.

Zijn wij soms verstekelingen op dit netwerk waaraan niets ‘eigens’ meer is?

Moet ik mijn abo bij Ziggo opzeggen? Een ander dat bij de KPN, Vodafone, of welke ‘provider’ dan maar ook?

Is er ergens een onbesmette kabelaar te bekennen tussen hier en Tokyo?

Ik denk van niet.

Moeten we dan al die kabels uit de grond trekken?

Zijn er hackers die de data van ons digi-verstekelingen ‘ondergronds’ weten te smokkelen ?

Zijn niet alle succesvolle pioniers van toen – zoals de Digitale Stad, Hacktic, XS4ALL – geworden tot de nieuwe en uiteindelijk ongewenste fuserende en herschoffelende ondernemingen van morgen?

Wordt niet alles wat – al was het maar even – succes heeft overgenomen samengevoegd, opgeschoond, doorverkocht, uitgekamd op alles wat niet winstgevend is en de rest opgeheven?

Is een stabiele ideële organisatie die niet meegaat met de tijd van maximalisering van gewin NIET het gruwelijkste wat een samenleving gedreven door marktwerking kent?

In welke mate was en is XS4ALL (ooit) een ideële organisatie?

Hoe zit het met de korte golf? …het verzenden van berichten via de stratosfeer, is dat gebied van kaatsende radiogolven die digitaal omgezet kunnen worden nog vrij?

…of rest ons nog slechts de postduif en de fietskoerier, oh nee ook die laatste is vermarkt met een Über app.

Ja ik zie mijzelf nog fietsen – jaren geleden – door de Flevopolder naar een tentenkamp op een weitje in de polder met allemaal discussiërende hackers…

Galactic Hackersparties had je toen (ook nog een keer in poptempel Paradiso)… ik ben er geweest in een verleden vol met idealen die als een salamiworst plak voor plakje afgesneden en opgegeten werden door de winstmaximaliserende conglomeraten…

…hoe lang terug was dat al niet, dat revolutionaire elan van datacommunicatie? 1993 of zo…

Zijn er dan geen nieuwe datageuzen?

… zitten die diep verborgen in het oude medium van een mailinglist zoals de nettimers?

… gaan zij de KPN torpederen? al was het maar een poging met een publicitair karakter?

… moeten we met zijn allen XS4ALL uit de KPN wegkopen?

… hoeveel energie zal dat kosten en kan die niet beter ergens anders voor gebruikt worden?

Wie moer er aan de macht komen om al die kapitalistische kabelaars te nationaliseren en zijn we als dat ooit maar zou gebeuren niet veel verder van huis?

De Rijkskabelaar is ook de Rijksbeknibbelaar…. de Rijkswebwachter…

… denk eens in het het rijksgeregelde dataverkeer in de voormalige Soviet Unie, China, Cuba, Iran…

Kan dan Brewster Kahle met zijn kennis en het Internet Archive en de Way Back Machine een nieuwe superorganisatie, als alternatief voor Google en wat al niet meer realiseren?

Is het nieuwe world wide web systeem al klaar? van die menselijke God die het World Wide Web schiep…. ik lees

“Tim Berners-Lee unveils radical plan for the fabled ‘New Internet’ that will decentralize the global system and allow users to take back control of their data from sites like Google and Facebook….”

Kunnen we daaraan bijdragen, daaraan meedoen? Dat lijkt me beter…

zie deze wiki:

“Solid (Social Linked Data) is a web decentralization project led by Tim Berners-Lee, the inventor of the World Wide Web. The project is run from the Massachusetts Institute of Technology (MIT). The project “aims to radically change the way Web applications work today, resulting in true data ownership as well as improved privacy” by developing a platform for linked-data applications that are completely decentralized and fully under users’ control rather than controlled by other entities.”

XS4ALL betekent nu dat wij allen met al onze sterktes en zwaktes digitaal toegankelijk zijn voor het winstbejag conglomeraat dat als een duizendkoppig monster steeds andere merknamen gebruikt om een onstilbare honger naar profijt te voeden met ons dagelijkse gedoe op het internet.

XS4NONE is dat het enige antwoord daarop?

Kan XS4ALL veranderd worden in XCHNG_CTRL?

… toegang voor hen die wij uitkiezen tot dat wat wij beschikbaar wensen te stellen. Publieke algemene toegankelijke informatie kan daar een onderdeel van zijn.


Berners-Lee has seen his creation debased by everything from fake news to mass surveillance. But he’s got a plan to fix it.

Ik kreeg een reactie op bovenstaande tekst van Peter P.

Peter van der P Het bestaan enerzijds van xs4all als eigenzinnige en niet alleen maar commerciële provider (zie de steun aan Zuid-Afrikaanse jongeren op dit moment) en anderzijds een compleet and
ere datastructuur zijn volgens mij twee verschillende zaken. De kabels waarover de data gaan zijn per gebied van iemand anders, hier zijn ze van KPN en van de kabelmaatschappijen als Ziggo, die hun tv-kabels monopoliseren.
Zie ik het goed dat er met het opdoeken van xs4all een meer uitgesproken monopoliesituatie gaat ontstaan, waarbij KPN niet alleen de kabels bezit maar ook een vollediger zeggenschap over de toegang? En biedt dat wellicht extra mogelijkheden tot tegengas?

en schreef deze reactie:

Tjebbe Van Tijen Natuurlijk heeft XS4ALL een aparte geschiedenis, ik denk aan het faciliteren van data-communicatie van de oppositie tegen de de wisselende regimes in Belgrado… op het hoogtepunt van onderdrukking aldaar… maar dat alles neemt niet weg dat Xs4ALL besloot om de regen onafhankelijke bedrijfsrechtelijke onafhankelijkheid in te ruilen voor een afhankelijke binnen een geprivatiseerde staatsfirma als KPN. Hoe gedetailleerd ook de vrijwaring tegen inmenging, de onafhankelijkheid werd ermee opgeheven. Daarop concerteert zich mijn overdenking. 
Zie het statenrechtelijk, als je als klein land een regeling aangaat met een veel groter land dan wordt je onontkomelijk een vazalstaat.
Er moet contracttechnisch een optie zijn geweest om een aangegane inlijving van XS4ALL in de KPN weer ongedaan te kunnen maken. Mocht die er zijn, waarom horen wij daar niet van? Ik vermoed dat die er of niet is, of dat de ‘echtscheiding’ dusdanige financiële verplichtingen met zich brengt dat in de praktijk een uittreden van XS4ALL uit het conglomeraat KPN praktisch onmogelijk is, of direct zou leiden tot een faillissement.

Laten we wel wezen ook de KPN kan opgeslokt worden door een andere data-moloch… 

Peter van der P stip het al aan het samengaan van leverancier van data-communicatie met dat van toegang krijgen tot data van de klanten. Dat is zulk een totale chaos (vanuit het gezichtspunt van de klanten/gebruikers) met de staat als Rijkwachtmeester van dat wat de staat wenst te definiëren als privaat-gebied (dezelfde staat die weer sleepwetten heeft gemaakt die ons allen tot verdachten maken en dus toestaat dat onze data constant door de zeef van de politie gehaald wordt) … ik zie iet in in welke mate XS4ALL een wezenlijk verschil zou weten te maken in welke mate ongewenste toegang door wie of wat dan ook tegen gegaan wordt.

Het lijkt mij dat er vooral sprake is van een nostalgisch verlangen naar tijden die voorbij zijn… toen het internet, toen het World Wide Web nog tot het beloofde land van melk & honing van mens bevrijdende communicatie leken te behoren, vrij van al die winstmakerij, pioniersgebied van gelijkheid, zuster- en broederschap.

Natuurlijk niets van dat alles bestaat… maar wellicht is het zo, dat hoe groter de datastromen, hoe gedifferentieerder de kanalen waarlangs gebruikers hun data aanbieden en uitwisselen, hoe meer dynamische vrijruimte (Freiraum) er bestaat.

Ik gebruikte in mijn eerste tekst niet voor niets de term data-verstekeling. Daar ligt de toekomst
Tjebbe van Tijen 12/1/2019

(*) Dutch incumbent KPN will no longer offer new subscriptions to its Telfort, Telfort Business, XS4ALL and Yes Telecom brands. Customers of these brands will be brought under the KPN flag. For customers of these brands nothing will change’, according to the provider. Both Telfort and XS4All offer triple pay packages including IPTV from KPN. The change will be implemented in the course of 2019 and 2020. “With the focus on the KPN brand, we will expand KPN’s services with the best elements of the individual brands’, said Jean-Pascal Van Overbeke, Head of KPN’s Consumer Market. “These include the highest rated XS4ALL service, Telfort’s affordable value-added services and Yes Telecom’s personal service and expert business advice.” XS4All is the third-oldest ISP in the Netherlands, after NLnet and SURFnet. XS4All was the second company to offer internet access to private individuals, since 1993. The provider was acquired by KPN in December 1998, but remained an independent subsidiary. After the KPN announcement, former XS4All employee Kirsten Verdel has started a petition to keep the brand alive, which attracted over 8,000 signatures within a few hours.

Read Full Post »

[originally posted on my Facebook time line 6. October 2018]


in 2018 of the idea of
Auto-Destructive Art
by Gustav Metzger (1959/1961)
Banksy artwork self-destructs after selling at auction for £1m 1,883 – Guardian News Published on Oct 6, 2018: Girl With Balloon, a well-known Banksy artwork, is the final item in an auction at Sotheby’s in London. Shortly after selling for £1.04m, the canvas passes through a shredder installed in the bottom of the frame…
Good overview on Gustav Metzger at this website/page: https://monoskop.org/Gustav_Metzger

[added contextual comment]
I did participate as a young man in the 1966 DIAS (Destruction In Art) symposium in London… so it struck me immediately that this was also a hommage to Gustav Metzger (as well as market-conspiracy (including Sotheby’s) with a double meaning re-valuation of a neatly (half threaded) work; mind you there have been many who started of with shifted around cut-ups of their work… the Czech poet/writer/artist Jiří Kolář being a famous one = http://www.tresbohemes.com/2017/08/the-striking-collages-of-jiri-kolar/) it also fits in the situ ‘détournement’ tradition a product from post WWII surrealist Lettrist actions & theory predating the Gustav Metzger first Auto-Destruction Manifesto of 1958)…
My visual lecture from the year 2000 traces back this idea of temporarity and the act itself as the artistic moment: http://imaginarymuseum.org/PTA/index.html (sroll number III tackles the ‘reification’ of the artistic gesture…)

What is misunderstood in most comments is that the art work is realised only at the moment of its self-destruction. Auto-destructive art is momentary art, whereby the act is the work and not the reification.

On 17. October this video with the full story was published on YouTube
“Shredding Banksy’s the Girl and Balloon – The Director’s Cut”


Read Full Post »


Een al te lang en uitgekauwd interview met Ellie Lust in HET PAROOL van 22 september 2018 van de hand van Gijs Groenteman… Ellie ‘alziend’ (panoptes) en door de media-aandacht voor haar vertrek bij de politie ‘door allen gezien’ (panoptos). Agente met Argusogen in het oog van de Televisiecamera’s. Zien en gezien worden  past zeker bij de taak va een politieagent, maar als ‘het gezien worden’ met een veelvoud van duizend mediaal vermenigvuldigd wordt, veranderd de kwantiteit de kwaliteit. Politie dient te staan voor ‘onpartijdigheid’ zowel van afzonderlijke ambtenaren als van het apparaat als geheel. Een al te grote constante media-bekendheid van een afzonderlijke politieambtenaar plaatst die ambtenaar – hoe voortreffelijk die zich ook mag gedragen – in een positie waarbij ‘publieke taak’ en ‘publieke bekendheid’ met elkaar in conflict kunnen komen.

Ellie Lust wenst dit laatste niet in te zien en nu wordt haar conflict met de leiding van de politie niet binnenskamers, maar in de media uitgevochten, televisiester tegen politiemannen met sterren op hun uniform.


“Ik voel me me niet integer behandeld” is de krantenkop in Het Parool van 22/9/2018.

‘INTEGER” dat is ook het kopje boven een verklarende paragraaf in de ‘Beroepscode politie’  waarop politieambtenaren ingezworen worden. Ik citeer hier die paragraaf:

Ik ben onafhankelijk in mijn optreden.
Ik handel niet uit eigenbelang,
maar voor de veiligheid van de
burger, mijn collega en mijzelf.
Ik ben mij bewust dat ik als politieambtenaar
24/7 een voorbeeldfunctie vervul.
Ik zorg ervoor dat mijn gedrag – tijdens
de dienst, daarbuiten, maar bijvoorbeeld ook
op sociale media – het imago van
de politie niet schaadt.
Als iets is voorgevallen waarbij ik twijfel over
mijn uitlatingen of handelen, neem
ik hiervoor verantwoordelijkheid en
spreek ik mij hierover uit.”

Het moge duidelijk zijn dat Ellie Lust met haar dubbelrol van politieagent en reality-tv-agent (inclusief een eigen bedrijf ter ondersteuning van haar televisie carrière), grensoverschrijdend was als politieagente in de zin van de politiewet en de daarbij behoren beroepscode. Zij opereerde zowel ‘in het echt’ als niet helemaal echt (politieagente spelend in reality-televisie programma’s). Daar waar zij zelf wellicht niet twijfelde over haar vermogen om beide rollen gescheiden te houden, deelden anderen die zekerheid niet. Het hierboven geciteerde principe van INTEGER zijn keert zich uiteindelijk tegen haar, want ook dat staat in de Beroepscode Politie, dat bij twijfel over het correct (kunnen) functioneren van een politiefunctionaris, deze twijfel ook door collega’s – in welke échelons dan ook – geuit dient te (kunnen)  worden. Dat is wat meermalen gebeurd is en uiteindelijk tot het ende van haar werk bij de politie zelf geleid heeft.

Die kop bij Het Parool interview misstaat dus. Ik ga de inhoud van dit interview hier niet herhalen enkel dit: na vele herhalingen van wat wel al eens eerder gezegd is in de stroom van publicaties over de dubbelrol van Ellie Lust, komt deze kernvraag en is haar antwoord erop haar eigen veroordeling

Vraag Het Parool: “Alleen vindt u het onredelijk dat u moet kiezen.”

Antwoord Ellie Lust: “Ik vind dat het gecombineerd had kunnen worden. Omdat ik Ellie van de politie ben. Op televisie.”

Laten we wel wezen een politie agent dient via de staat de gemeenschap te dienen en dat is een enkelvoudige taak, zonder bijbaantjes welke dan ook… Dat geldt voor de top (daar mag ook wel eens de bezem door), dat geldt voor de basis en eveneens voor uitzonderlijke politieagenten, zelfs voor Ellie Lust.

Ooit was er het oude instituut op dorpsniveau van de ‘onbezoldigde koddebeier’ (kodde is een oud woord voor knuppel en beieren is rondzwaaien). Het behoort tot de uitgestorven beroepen…. wellicht kan Lust dat nieuw leven inblazen inplaats van de knuppel met een microfoon en dan ‘het veld’ in veldwachtertje spelen voor de camera… zoals wij allen gezien hebben op de tv heeft zij zich daar al in geoefend.

Vraag me af of er ook omgekeerde beroepskeuzes gemaakt worden, zoals van tv-persoonlijk naar politieagent… Jeroen Pauw als wijkagent voor de grachtengordel, Eva Jinek als wijkagente op de wallen… Ja daarvoor moeten wel offers gebracht worden, geen bijbaantjes!

De Griekse mythe van de waakzame reus Argus wiens hele lichaam met ogen bedekt was (panoptes) verhaalt hoe Hera, de vrouw van Zeus, Argus als bewaker aanstelt om haar echtgenoot te beletten de door hem begeerde godin Io te bezitten. De waakzame reus wordt echter in slaap gesust door Mercurius als handlanger van Zeus, de god van handel, reizigers en winst. Door diens even aangename als slaapverwekkende muziek op fluit en lier, alsook het slaan van papaverbollen (opium) over de kop van van de reus, valt Argus in slaap en faalt in zijn taak als bewakers. Het panoptos (door allen gezien worden) van de media, de extra verdiensten, de vele reizen naar uitzonderlijke gebieden, strelen het ego en doen de aandacht voor de taak van het bewaken verslappen…

Ellie van panoptes tot panoptos.

Link naar het lange interview in Het Parool, de special: https://www.parool.nl/amsterdam/ellie-lust-over-vertrek-ik-voel-me-niet-integer-behandeld~a4604903/

De affaire Ellie Lust is niet nieuw, denk aan politievoorlichter Klaas Wilting, al weer 18 jaar geleden, ik citeer de Wiki over hem:

“In 1980 werd Wilting voorlichter bij de Amsterdamse politie en kreeg landelijke bekendheid met zaken als de ontvoering van Alfred Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer in 1983. Wilting was regelmatig op de televisie te zien. Ook deed hij veel mee in amusementsprogramma’s met bekende Nederlanders. De Amsterdamse politie verbood hem uiteindelijk nog op te treden in programma’s die niets met zijn ambt als woordvoerder van de politie te maken hadden. Daarop nam hij in 2000 ontslag bij de politie. Sindsdien is hij actief als mediatrainer.”

Ook staat in deze Wiki vermeldt  – het kan verkeren – dat Wiltink na zijn werk als politievoorlichter werkzaam was voor de frauduleuze DSB bank van Dirk Scheringa die hem als ex-poltievoorlichter en Gerrit Zalm als ex-minister voor financiën had ingehuurd om zijn oplichtingspraktijken in de media wit te wassen… Wilting wordt overigens door de Telegraaf in de kwestie Lust aangehaald, hij spreekt schande van het aan Lust aangezegde ontslag… Hadden ze in zijn tijd nog niet die beroepscode bij de politie? Zo ja, heeft er er ooit wel wat van begrepen?

Domheid is troef in deze kwestie… hier een screenshot van een aardige plaat op het net van die goeie tijd ouwe tijd van volksverlakkerij met een ex-politiewoordvoerder… Wiltink & de bankboeven. Het zou goed zijn als de regulier pers deze aardige foto van zich over het domme volk dat zich alles aanpraten laat vermakende oplichters opnieuw eens plaatsen om wat historische diepgang te geven aan de affaire Ellie Roest.

Read Full Post »

biedt een nieuw museumconcept ‘een multi-mening-museum‘…

Het RIJKSMUSEUM Wilders [*] wordt gevestigd in bunkercomplex aan het Noorderstrand te Scheveningen. Daar komt een complete collectie Wilders-paraphernalia en -memorabilia van affiches tot spotprenten, van pamfletten, tot screenshots van sociale media… een computer systeem met gedigitaliseerde video’s en internet discussies. Dikke mappen met bergen krantenknipsels, een kleine handbibliotheek niet meer dan een plankje met het verzameld werk van Geert Wilders in boekvorm en een compactstelling waarin plaats is voor de tientallen strekkende meters publicaties waarin Geert Wilders genoemd wordt. Dit alles ongeacht het ingenomen standpunt van de publicisten, ongeacht de geaardheid en gezindheid van de cartoonisten, schrijvers, discussianten, fans, opposanten, ongeacht de politieke voorkeur of afkeer die uit een bepaald documentair object spreekt.
Rijksmuseum_Geert-Wilders_boekn_01 copy
Het RIJKSMUSEUM WILDERS is volledig (1) en diepgravend en technisch vooruitstrevend ook in haar wijze van presentatie. Bezoekers aan de bomvrije ondergrondse zalen kunnen van te voren duidelijk maken via een enquete die zij via een app op hun mobiele telefoon dienen in te vullen, welk soort uitingen zij wel of niet wensen te zien of anderszins mee geconfronteerd willen worden. Vervolgens worden de bezoekers één voor één door een reeks van zalen geleid, waarbij aan de hand van het met de app gekozen ‘meningsuiting-profiel’ de musueale presentatie aangepast wordt door middel van verlichting en videoschermen die uit- of aangaan. Bijzonder complexe opstellingen hebben gordijnen die automatisch – naar gelang van een gekozen profiel – open en dicht gaan. Ook de bijschriften zijn dynamsich. De bezoeker kan van te voren kiezen voor een objectiverend of juist een geëngageerd soort bijschrift bij de tentoongestelde voorwerpen. Daarbij bepaalt het van te voren aangemaakte bezoekersprofiel wat de precieze inhoud van dat bijschrift is. Naast deze totale individualisering van het museumbezoek bestaat er de mogelijkheid van groepsbezoek, maar niet voordat – middels de app – gecontroleerd is of heel de groep hetzelfde normen en waarden-patroon heeft.
Rijksmuseum_Geert-Wilders_sculptuur_01 copy

Dit nieuwe RIJKSMUSEUM is een ‘pilot-project’ voor een mogelijke aanpassing van alle ‘rijksmusea’ in de toekomst op deze wijze. Dit museumconcept lijkt een antwoord te kunnen geven op de probleemstellingen en vraagstellingen van onze tijd. Het concept kan kort aangeduid worden als EEN MULTI-MENING-MUSEUM, een instelling waarbij de “eigen mening” van de bezoeker als uitgangspunt genomen wordt, daar waar in het verleden overmatige aandacht bestond voor (verbindende) gemeenschappelijkheid. Het museum als een instelling die de representatie volgens ‘heersende publieke opinie en geldende normen voor ‘politieke correctheid’ voorbijstreeft’.

Een dergelijk museaal beleid van de overheid kan ook een bijdrage leveren aan dat wat nu al geruime tijd maatschappelijk gestalte heeft gekregen, mede mogelijk gemaakt door het veralgemeniseerd gebruik (ubiquitous usage) van digitale media:


een samenleving waar ‘vrijheid van meningsuiting’ niet meer iets publieks, maar iets persoonlijks is, als een dancing met een dansvloer waar een ieder uitgerust met koptelefoon op de eigen favoriete muziek danst. Communicatie was, is en blijft iets waarbij de uitgedragen boodschap eenduidig mag zijn, maar de ontvangst dat niet is.



In het jaar 2004 maakt ik al eens aan ontwerp voor een tentoonstelling met censuurgordijntjes en opiniebuttons voor bezoekers, ooit gedacht in het Bijbels Museum te Amsterdam… titel “De Tolerantia and the art of provocation ” (over satire, smaad, racisme, majesteitsschennis, godslastering en obsceniteit) een project als reactie op de moord op Theo van Gogh… een project ook dat in al zijn conceptuele eenvoud onmogelijk is te realiseren binnen de toenmalige en nog minder binnen de huidige museumstructuren… Toen wel veel onderzoek gedaan en het bleek mij dat de idee van ‘meervoudige waarheid’, alsook het tonnen door de tijd heen van wat niet getooond mocht worden, in de praktijk niet onder te brengen is in een bestande tentoonstellingspraktijk… diep triest dat wel… zie de dcoumentatie over het project op mijn site, sectie Art Action Academia: http://imaginarymuseum.org/imp_archive/AAA/index.html#49

[*] Dat wat in de tijd zelve breed uitgemeten en massaal verspreid werd, daar blijft met het huidige archief-, bibliotheek- en museum-acquisitiebeleid weinig meer van over dan ‘vergetelheid’. Wat bewaard blijft van de roerselen van een samenleving wordt niet zo zeer bepaald door kwantiteit, maar door bepaalde opvattingen over ‘kwaliteit’ en dan met name volgens de normen van die maatschappelijke klasse die het beheer van geheugeninstellingen bestieren des te meer zo als het nationale instellingen betreft. Het bijzondere heeft meestal voorrang boven het algemene. Overbekend voorbeeld in het bibliotheekwezen zijn de schaarse exemplaren van ‘destijds massaal verspreide ‘pauper-bijbels’ die overgebleven zijn. Mijn bovenstaand betoog lijkt enkel gekscherend te zijn, maar het is meer dan een pastiche. Door onze eigen samenleving in de tijd zelve te documenteren, scheppen wij ons middelen om die samenleving zowel in het heden te kunnen analyseren, als ook een documentair corpus achterlaten voor volgende generaties om vanuit dat ‘toekomstige heden’ te kunnen terugkijken en daardoor vooruit te kunnen kijken. Met name de onderlinge samenhang, begrip van de context van al die mogelijke documenten is daarbij van groot belang. Documentatie van nieuwe media-vormen, zoals sociale media op het internet is daarbij een apart onderwerp. Hoe de vluchtigheid en de dynamiek van botsende meningen inzichtelijk te documenteren, zonder daarbij te vervallen in staats-spionage, is een open vraag, die hierbij nogmaals gesteld wordt. Het denkbeeldige project RIJKSMUSEUM Wilders, is bij de beantwoording van die vraag een hulpmiddel. Ik constateer wat betreft de huidige stand van publiek beschikbare museale documentatie van/over Geert Wilders het volgende:

Het Rijksmuseum Amsterdam heeft slechts drie objecten met betrekking tot Geert Wilders in haar collectie (een portret foto, een campagne foto en een foto van de PVV fractie)

De Atlas van Stolk, gevestigd in Rotterdam (Met bijna 250.000 afbeeldingen over de Nederlandse geschiedenis behoort de collectie van de Atlas Van Stolk tot de belangrijkste nationale beeldcollecties. Het woord Atlas verwijst niet naar een boek met landkaarten, maar is een negentiende-eeuwse term voor collectie. Grondlegger ervan is Abraham van Stolk. Hij was een Rotterdamse houthandelaar met een passie voor vaderlandse geschiedenis) heeft slechts 14 afbeeldingen met betrekking tot Geert Wilders.

De digitale verzamel website geheugenvannederland.nl (799388 beelden uit 132 collecties) geeft bij de zoeksleutel”Geert Wilders” slechts 3 objecten, waarvan 1 niet ter zake is, de andere twee zijn affiches.

Zoek ik – daarentegen – op trefwoord in worldcat.org (catalogus van catalogi zeg maar wereldwijd) dan krijg ik bij het trefwoord “Geert Wilders” 953 hits, videos, ebooks, audiobooks en artikelen (meestal uit wetenschappelijke tijdschriften) inbegrepen. Dus als het met name gaat om geschrven teksten, dan is er (wereldwijd) behoorlijk wat te vinden. Dat staat in schriol contrast tot de magere resulaten bij een zoektocht naar beeldmateriaal m.b.t. Wilders.

De Koninklijke Bibliotheek, die voor haar leden een zoekmachine heeft die via het internet doorzoekbaar is van teksten beschikbaar in digitaal formaat , geeft op de zoeksleutel “Geert Wilders” voorkomend in de full text van zo’n digitale publicatie, 750 hits (deze link is enkel beschikbaar voor hen die een inlog naar de KB hebben)….

Read Full Post »

Lees zo net (9/12/2018) dat Aatje Veldhoen overleden is.. op 84 jarige leeftijd…
Hier een prent die ik in 2013 maakte over censuur en zijn rotaprenten… anno 1964. De zinssnede komt van de voorpagina van het blad uit de vroege zestiger jaren ‘Ratio’ en is van professor Nagel… dit naar aanleiding van vervolgingen wegens tone van prenten waarop coïtus bedreven wordt, prenten “geschikt om de zinnelijkheid van de jeugd te prikkelen, welke prenten hij op een bakfiets door Amsterdam rijdende heeft willen tentoonstellen.”

Het rotaprent/print plan van Veldhoen maakte gebruik van een drukprocedé waarbij direct op een geprepareerde aluminiumplaat getekend werd en – middels een vorm van veredelde offset – fraaie prenten gedrukt kunnen worden, in groter oplage voor weinig geld. Dat plan was voor mij als jonge kunstenaar in 1964-65 een grote inspiratiebron… immers anders dan het tekenen op steen (litho) was de drager hier heel licht en heel goedkoop en ook het drukken vele malen sneller, met toch nog een behoorlijk kunstzinnig resultaat.

Nog voordat Provo bestond bracht Veldhoen zijn prenten in omloop, ze werden ook op straat verkocht zoals bij de Robert Jasper Grootveld happenings bij het Lieverdje, zaterdags na middernacht op het Spui… ik plaats nog wel op mijn blog die fraaie onscherpe foto van Paul Olivier bij, die Simon Vinkenoog toont die bij het Lieverdje één van de neukscéne rotaprinten van Veldhoen verkoopt…
De rotaprenten behoren naar mijn smaak tot het fraaiste deel van Aad Veldhoen zijn werk, zewel in de vorm als in de sociale context, waarbij hij zich zelf met bakfiets-tentoonstelling en straatverkoop tijdens happenings presenteerde…


Oorspronkelijk geplaatst op 30 juli 2013 op mijn Flickr New-tableau site (sinds jaren gecensureerd omdat ik ‘adult material’ zou plaatsen, dus moet je eerst Flickr lid worden en inloggen… hier dus een kopie van de prent en de tekst zonder beperkingen….


ZINNEPRIKKELING van rotaprent per BAKFIETS tot INTERNET 1964 – 2013

Met een drukpersje dat een kruizing was tussen goedkope offset en precieuze litho was Aat Veldhoen in de vroege jaren zestig begonnen met zijn prachtige tekeningen te vermenigvuldigen: Het Rotaprent Plan. Kunst voor de gewone man. Samen met Robert Jasper Grootveld trok hij in 1964 de binnenstad in naar het Spui om daar zijn rotaprenten publiekelijk voor een habbekrats te verkopen. Daar zaten ook een reeks tekeningen van neukende paren en blote mannen en vrouwen bij. Prompt werd hij gearresteerd en de prenten in beslag genomen: PORNOGRAFIE was het zeiden de autoriteiten.

Het was onder andere prof. mr. W.H. Nagel, die hem verdedigde met de beroemde woorden: ‘WAARTOE HEB IK MIJN ZINNEN, ALS ZE NIET GEPRIKKELD MOGEN WORDEN?’ (maandblad Ratio 1964…nummer ? voeg ik later toe)

De scheidslijn tussen ‘kunst’ en ‘pornografie’ is er een die een ieder persoonlijk trekt en met beiden kan iets mis zijn of hoeft niets mis te zijn.

Er is evenveel geweld verheerlijkende kunst als gewelddadige pornografie. Kilometers van bijbels geïnspireerde lustige slachtpartijen van kinderen en andere onschuldigen en door de klassieken geïnspireerde schendingen en aanrandingen bedekken de muren van onze kathedralen en musea. Dat alles is erfgoed en kunst, maar het kan het ook anders gezien worden.

Het internet is zowel publiek als privé domein en – zoals met ieder nieuw medium – moeten wij leren hoe daar mee om te gaan. Een algemeen porno verbod – via totaal verbod of een filter – is de klok een halve eeuw terugdraaien naar het paternalisme van een staat die destijds probeerde te bepalen wat wel en niet goed voor ons was.

Pornografie is een zeer algemene verzamelterm waaronder evenveel categorieën te vinden zijn als seksuele smaken van mensen. Beelden die vertederend, vernederend, opzwepend of onderrichtend kunnen zijn. Ik heb nergens nog een goed statistisch onderzoek kunnen vinden dat aantoont dat ‘gewelddadige seks’ meer voorkomt dan liefdevolle. Welke staatsbeambte, welke artificiële intelligentie kan het onderscheid maken tussen ‘geweld als spel’ en ‘geweld om het plezier in het pijnigen van een ander’?

Anders dan vijftig jaar geleden hebben wij nu directe interactieve filter middelen waarbij alle bezoekers van porno-sites hun gemotiveerde des-apreciatie kunnen uiten en waarbij providers daarmee rekening kunnen houden. Dat is een minder autoritaire weg, die zelf-opvoedend werkt en die sturing geeft, ook aan de commercie.



een slechte scan van een onscherpe foto van Paul Olivier… plaats ‘m toch maar, zal een beter scan maken… dat wordt later dan nu 8/1/22018 tj.

Read Full Post »

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Read Full Post »

Older Posts »