Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Justice’ Category

Ellie-Lust_Panoptes_Panoptos

Een al te lang en uitgekauwd interview met Ellie Lust in HET PAROOL van 22 september 2018 van de hand van Gijs Groenteman… Ellie ‘alziend’ (panoptes) en door de media-aandacht voor haar vertrek bij de politie ‘door allen gezien’ (panoptos). Agente met Argusogen in het oog van de Televisiecamera’s. Zien en gezien worden  past zeker bij de taak va een politieagent, maar als ‘het gezien worden’ met een veelvoud van duizend mediaal vermenigvuldigd wordt, veranderd de kwantiteit de kwaliteit. Politie dient te staan voor ‘onpartijdigheid’ zowel van afzonderlijke ambtenaren als van het apparaat als geheel. Een al te grote constante media-bekendheid van een afzonderlijke politieambtenaar plaatst die ambtenaar – hoe voortreffelijk die zich ook mag gedragen – in een positie waarbij ‘publieke taak’ en ‘publieke bekendheid’ met elkaar in conflict kunnen komen.

Ellie Lust wenst dit laatste niet in te zien en nu wordt haar conflict met de leiding van de politie niet binnenskamers, maar in de media uitgevochten, televisiester tegen politiemannen met sterren op hun uniform.

AMSnote6577.09

“Ik voel me me niet integer behandeld” is de krantenkop in Het Parool van 22/9/2018.

‘INTEGER” dat is ook het kopje boven een verklarende paragraaf in de ‘Beroepscode politie’  waarop politieambtenaren ingezworen worden. Ik citeer hier die paragraaf:

“Integer
Ik ben onafhankelijk in mijn optreden.
Ik handel niet uit eigenbelang,
maar voor de veiligheid van de
burger, mijn collega en mijzelf.
Ik ben mij bewust dat ik als politieambtenaar
24/7 een voorbeeldfunctie vervul.
Ik zorg ervoor dat mijn gedrag – tijdens
de dienst, daarbuiten, maar bijvoorbeeld ook
op sociale media – het imago van
de politie niet schaadt.
Als iets is voorgevallen waarbij ik twijfel over
mijn uitlatingen of handelen, neem
ik hiervoor verantwoordelijkheid en
spreek ik mij hierover uit.”

Het moge duidelijk zijn dat Ellie Lust met haar dubbelrol van politieagent en reality-tv-agent (inclusief een eigen bedrijf ter ondersteuning van haar televisie carrière), grensoverschrijdend was als politieagente in de zin van de politiewet en de daarbij behoren beroepscode. Zij opereerde zowel ‘in het echt’ als niet helemaal echt (politieagente spelend in reality-televisie programma’s). Daar waar zij zelf wellicht niet twijfelde over haar vermogen om beide rollen gescheiden te houden, deelden anderen die zekerheid niet. Het hierboven geciteerde principe van INTEGER zijn keert zich uiteindelijk tegen haar, want ook dat staat in de Beroepscode Politie, dat bij twijfel over het correct (kunnen) functioneren van een politiefunctionaris, deze twijfel ook door collega’s – in welke échelons dan ook – geuit dient te (kunnen)  worden. Dat is wat meermalen gebeurd is en uiteindelijk tot het ende van haar werk bij de politie zelf geleid heeft.

Die kop bij Het Parool interview misstaat dus. Ik ga de inhoud van dit interview hier niet herhalen enkel dit: na vele herhalingen van wat wel al eens eerder gezegd is in de stroom van publicaties over de dubbelrol van Ellie Lust, komt deze kernvraag en is haar antwoord erop haar eigen veroordeling

Vraag Het Parool: “Alleen vindt u het onredelijk dat u moet kiezen.”

Antwoord Ellie Lust: “Ik vind dat het gecombineerd had kunnen worden. Omdat ik Ellie van de politie ben. Op televisie.”

Laten we wel wezen een politie agent dient via de staat de gemeenschap te dienen en dat is een enkelvoudige taak, zonder bijbaantjes welke dan ook… Dat geldt voor de top (daar mag ook wel eens de bezem door), dat geldt voor de basis en eveneens voor uitzonderlijke politieagenten, zelfs voor Ellie Lust.

Ooit was er het oude instituut op dorpsniveau van de ‘onbezoldigde koddebeier’ (kodde is een oud woord voor knuppel en beieren is rondzwaaien). Het behoort tot de uitgestorven beroepen…. wellicht kan Lust dat nieuw leven inblazen inplaats van de knuppel met een microfoon en dan ‘het veld’ in veldwachtertje spelen voor de camera… zoals wij allen gezien hebben op de tv heeft zij zich daar al in geoefend.

Vraag me af of er ook omgekeerde beroepskeuzes gemaakt worden, zoals van tv-persoonlijk naar politieagent… Jeroen Pauw als wijkagent voor de grachtengordel, Eva Jinek als wijkagente op de wallen… Ja daarvoor moeten wel offers gebracht worden, geen bijbaantjes!

De Griekse mythe van de waakzame reus Argus wiens hele lichaam met ogen bedekt was (panoptes) verhaalt hoe Hera, de vrouw van Zeus, Argus als bewaker aanstelt om haar echtgenoot te beletten de door hem begeerde godin Io te bezitten. De waakzame reus wordt echter in slaap gesust door Mercurius als handlanger van Zeus, de god van handel, reizigers en winst. Door diens even aangename als slaapverwekkende muziek op fluit en lier, alsook het slaan van papaverbollen (opium) over de kop van van de reus, valt Argus in slaap en faalt in zijn taak als bewakers. Het panoptos (door allen gezien worden) van de media, de extra verdiensten, de vele reizen naar uitzonderlijke gebieden, strelen het ego en doen de aandacht voor de taak van het bewaken verslappen…

Ellie van panoptes tot panoptos.

Link naar het lange interview in Het Parool, de special: https://www.parool.nl/amsterdam/ellie-lust-over-vertrek-ik-voel-me-niet-integer-behandeld~a4604903/

Naschrift
De affaire Ellie Lust is niet nieuw, denk aan politievoorlichter Klaas Wilting, al weer 18 jaar geleden, ik citeer de Wiki over hem:

“In 1980 werd Wilting voorlichter bij de Amsterdamse politie en kreeg landelijke bekendheid met zaken als de ontvoering van Alfred Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer in 1983. Wilting was regelmatig op de televisie te zien. Ook deed hij veel mee in amusementsprogramma’s met bekende Nederlanders. De Amsterdamse politie verbood hem uiteindelijk nog op te treden in programma’s die niets met zijn ambt als woordvoerder van de politie te maken hadden. Daarop nam hij in 2000 ontslag bij de politie. Sindsdien is hij actief als mediatrainer.”

Ook staat in deze Wiki vermeldt  – het kan verkeren – dat Wiltink na zijn werk als politievoorlichter werkzaam was voor de frauduleuze DSB bank van Dirk Scheringa die hem als ex-poltievoorlichter en Gerrit Zalm als ex-minister voor financiën had ingehuurd om zijn oplichtingspraktijken in de media wit te wassen… Wilting wordt overigens door de Telegraaf in de kwestie Lust aangehaald, hij spreekt schande van het aan Lust aangezegde ontslag… Hadden ze in zijn tijd nog niet die beroepscode bij de politie? Zo ja, heeft er er ooit wel wat van begrepen?

Domheid is troef in deze kwestie… hier een screenshot van een aardige plaat op het net van die goeie tijd ouwe tijd van volksverlakkerij met een ex-politiewoordvoerder… Wiltink & de bankboeven. Het zou goed zijn als de regulier pers deze aardige foto van zich over het domme volk dat zich alles aanpraten laat vermakende oplichters opnieuw eens plaatsen om wat historische diepgang te geven aan de affaire Ellie Roest.
AMSnote6577.08

Read Full Post »

Rutte en DE STIJVE VAN DE STAAT
krantenkop:
“Rutte over Lilie en Howick” Soms moet je hard zijn” (*)
Hoe was het ook weer die Universele Verklaring van de Rechten van de Mens?
Article 13.
(1) Everyone has the right to freedom of movement and residence within the borders of each state.
(2) Everyone has the right to leave any country, including his own, and to return to his country.
 
Article 14.
(1) Everyone has the right to seek and to enjoy in other countries asylum from persecution.
(2) This right may not be invoked in the case of prosecutions genuinely arising from non-political crimes or from acts contrary to the purposes and principles of the United Nations.
 
Article 15.
(1) Everyone has the right to a nationality.
(2) No one shall be arbitrarily deprived of his nationality nor denied the right to change his nationality.

 

In de praktijk zijn dit dode letters… gestikt onder dikke lagen nationale wetgeving… zo ook in het geval van twee Armeense kinderen van een Armeense moeder die tevergeefs artikel 14 in de praktijk probeerde te brengen “to seek and enjoy” asylum staat er, maar wie en wat bepaald wat “persecution” is…. ja dat staat niet met zoveel woorden in die Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Onze nationale leeuw heeft dan ook bloed aan de nagels en spreekt recht met een bloedrode tong… die Nederlandse Leeuw heeft ook een een permanente erectie – viervoetige roofdieren (met uitzondering van hyena’s) hebben een penisbot (os penis)  – altijd klaar voor copulatie. Bij de mens is dat niet zo, die moet eerst opgewekt worden, opgewonden raken voordat copulatie met penetratie mogelijk is. Het is in het licht van deze kennis dat we de uitspraak van minister president Rutte dienen te begrijpen:

“Soms moet je hard zijn.”

Wat wekt nu die leeuwenlust bij ambtenaren voor vluchtelingen-, juridische- en politie-zaken? Het zijn de ‘Niet-Universele Onverklaarbare Onrechten van de Staat‘, heel die warboel van wetten en regelingen omgeven door juridische haarkloverijen – waar velen een goede broodwinning aan hebben – die WAT KROM IS TOCH RECHT MAAKT…. die macht van de onmacht wekt ambtelijke wellust, het genoegen van regelgeving die doel in zichzelf is geworden.

Eigenlijk is het in het onderhavige geval net andersom, de stijve staat is altijd paraat en enkel als het protest ertegen de eigen positie van staatslieden dreigt aan te tasten, verslapt de pik van de nationale leeuw…. “SOMS” … zoals Rutte zegt.

Huichelhollander_zelfbeeld_tegels

Laten we dit niet vergeten, want dat wat met dit ‘last-minute’ asiel’ na tien jaar naar buiten treedt is geen menselijk mededogen, maar menselijke politieke berekening. De ‘cas celèbre’ van deze twee Armeense tieners was mediatiek genoeg om in brede kring verontwaardiging op te wekken. Wie de sociale media over dit onderwerp naloopt en naar de protesten op Twitter en Facebook kijkt ziet dat het sociaal-politieke profiel van de sociaal-media protesteerders heel breed is, ik denk dat er velen bij zijn die voor de regering Rutte met het anti-asiel stempel van de VVD gestemd hebben, maar waar het ‘sentiment van het moment’ hen van gedachte heeft doen veranderen… Of dat enkel voor dit ene geval van sociaal bizarre besluitvorming is, of ook structureel, staat te bezien.


(*) NOS 8/9/2018: “Armeense tieners Lili en Howick zijn terecht en mogen blijven”

 

Read Full Post »

IEDERE BUURT EEN EIGEN REPLICANT COP

iHitNews35_Replicant_cops_Lust_Hauer
van moord & overval tot overlast & onveiligheid, bij ieder nieuws item in deze categorie komt er ook een persbericht van de politie waarin….
MEER GELD & MEER PERSONEEL
geëist wordt, waarop dan politici die eisen nog eens herhalen om hun achterban het gevoel te geven dat er wat gedaan gaat worden…
MAAR WAAR KOMEN DIE NIEUWE AGENTEN VANDAAN?
Bestaande selectie & opleiding zijn onvoldoende om aan de vraag te voldoen. Productie van geavanceerde androïden is het enige antwoord. Zo zijn er twee klassieke modellen uitverkoren om als basis te dienen van de nieuwe en masse te repliceren politie-agenten: Lust & Hauer.
IEDERE BUURT EEN EIGEN REPLICANT COP


Denk eens in Lust & Hauwer op patrouille, korte metten makend met:

-fietsers op het voetpad > “als ik u was zou ik afstappen” gecombineerd met een razendsnelle greep aan de bagagdrager waardoor de fiets direct tot stilstand komt;
-stuiterende auto’s door hun keiharde disco-speakers > een wenk is voldoende voor de bestuurder om de per direct het geluid af te zetten;
-bierblikjes gooiende hooligans > de aanvoerder wordt een arm op de rug gedraaid en op de grond gedwongen, allen begrijpen dat er hier niet met het gezag gespot kan worden;
-een schietgraag bendelid op straat > ziet zijn kogels afketsen op het bionic harnas van de ‘replicant cops’ en gooit van schrik zijn wapen weg…..

En dat alles wordt tevens live gestreamed op een apart Lust & Hauer kanaal van de lokale televisie….

LAW & ORDER met LUST & HAUER

Zo hoort het ook in onze moderne tijd: de reality show wordt werkelijkheid.

 

Read Full Post »

DetentiebotenAMSnote0850.04_.0819 .05

“Detentieboten” in Rotterdam en Zaandam mede tot stand gekomen met hulp van de Rijksgebouwendienst. De bovenste foto is de openingsceremonie in het jaar 2004 in Rotterdam door de toenmalige Minister van Justitie Jan Hein Donner met als ‘claque’ (professionele applaudiseerder) de toenmalige Burgermeester van Rotterdam Ivo Opstelten  de huidige Minister voor Veiligheid en Justitie. Persbijschrift: “Met de zogenoemde detentieboot breidt de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) het aantal plaatsen met 288 uit. Op de detentieboot geldt het regiem dat is vastgelegd in de Penitentiaire Beginselenwet. De boot is geschikt voor allerlei categorieën gedetineerden. Om te beginnen worden er illegale vreemdelingen in bewaring gesteld.” Foto september 2004 van Arie Kievit/Hollandse Hoogte. De onderste foto heeft dot biojschrift: “Gedetineerden in de luchkooien van de Zaanse bajesboot. Uit deze gevangenis voor vreemdelingendetentie ontsnapten vandaag om 13.30 uur vijf gevangenen. Om 16.00 staakte de politie de zoekactie, omdat de gevangenen van detentiecentrum Zaandam geen criminelen zijn.” Foto gemaakt in mei 2008 door Rob Huibers/Hollandse Hoogte. Voor contact/bron zie noot (1)

Dit is de poëzie ontleend aan het begrippenstelsel van de Dienst Terugkeer en Vertrek (DTV) van het Ministerie van Veiligheid en Justitie (MinVJ) anno 2012

Niet in alle gevallen bestaan er afkortingen en ik heb gemeend die aan te vullen om een efficiënte communicatie over “’t is een vreemdeling zeker” mogelijk te maken. Het is met taal dat onze handelingen en behandelingen geduid worden. Afkortingen zijn onontkoombaar handig en maken tevens distantie tot wat ze representeren mogelijk. Politie, Justitie, Ambulance, Zieken- en Gekkenhuizen en aanverwante diensten hebben een groot aantal afkortingen, waarvan een deel tot jargon van deze beroepsgroep geworden is.

Jargon heeft een buitensluitende functie en komt voor in alle geledingen van de samenleving, van politiejargon tot boeventaal. De Gemeenschappelijke Meldkamer van Politie en Ambulance heeft maar liefst 3197 OVV afkortingen on-line staan (OVV = Openbare Orde en Veiligheid). Het gebruik van deze afkortingen heeft een dubbele buitensluitende rol als het om ‘vreemdelingen’ gaat die de Nederlandse taal (nog) niet (helemaal) machtig zijn.

Evenals het identificeren en aanduiden van mensen door middel van een nummer humaan gesproken een degradatie inhoudt, zijn deze afkortingen uitdrukking van een gelijke orde. Niet dat ik hier voor enige vorm van cosmetische verhulling met taal van de werking van het vang- en verwijder-apparaat pleit.

Codificatie van de behandeling van mensen maakt het de bedieners van de detentie en uitzetting-machinerie gemakkelijk. Zijn die codes nog wel als poëzie op te vatten?   Zeker, gedichten zijn niet enkel om bloemetjes en vlinders te bezingen. Poëzie is ook een middel om afkeer en walging ui te drukken. De hier gebruikte methode past ook in de traditie van de Nederlandse poëzie, zoals de ‘gevonden voorwerpen‘ en ‘ready made’ dichtkunst van het gestencilde blaadje “Barbarber” (1958-1972) wat Han Renders in zijn studie over dat blad samenvat:

“Isoleert men een stukje werkelijkheid, haalt men het decor weg, dan wordt het daarmee tot kunst verheven omdat het object zijn functie verliest. Vanaf dat moment kun je er alleen nog maar verwonderd naar kijken.”

Ook de “De Nieuwe Stijl” (1959-1966) poëten uit de zestiger jaren van de vorige eeuw propageren in hun  gelijknamige tijdschrift de ‘ready made’ poëzie, zij het dat dichter Hans Verhagen gevonden teksten combineert met zijn eigen, meer romantische, inbreng.. (2)

—————————————————————-

STAATSPOËZIE voor VREEMDELINGEN van A tot Z

A

Het AanmeldCentrum (AC)

Een Aleenstaande Minderjarige Vreemdeling (AMV)

Een AzielZoekersCentrum (AZC)

B

Een BasisVoorziening Vreemdelingen (BVV)

Een BewaringsLocatie (BL)

Het Buiten Schuld Criterium (BSC)

C

Het Centraal Orgaan Opvang Azielzoekers (COA)

D

De Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V)

F

De Fit To Fly (FTF)

H

De HerintegratieRegeling Terugkeer (HRT)

Het Huis van Bewaring (HvB)

I

De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND)

K

De KetenPartners (KP)

De Koninklijke Marechaussee (Kmar)

L

Het Lokaal TerugkeerOverleg (LTO)

M

De M118 (formulier voor aanmelding van een vreemdeling of voortzetting van bewaring)

Het NIDOS (voogdij organisatie)

De Medewerker Feitelijk Vertrek (MFV)

O

Het OverdrachtDossier (OD)

P

De Penitentiaire Inrichting )PI)

De PardonRegeling (PR)

De Presentatie In Persoon (PIP)

de Persoonsgerichte Aanpak (PGA)

R

De Return- and Emigration From the Netherlands ( REAN)

S

De Schengen-BuitenGrensBewaking (SBGB)

De Schrijnende Omstandigheden (SO)

T

Het TerugkeerProces (TP)

De Terugkeer & OvernameOvereenkomst (T&O)

De Terugkeer Richtlijn (TR)

U

Een UitzetCetrum (UC)

De Uitgeprocedeerde Vreemdeling (UV)

V

Een VrijheidsBeperkende Locatie (VBL)

Een Vrijheidsontnemende Maatregel (VM)

Een VerwijderbaarheidsCheck (VC)

De Verwijderbare Vreemdeling (VV)

De Vreemdeling in de Strafrechtketen (VRIS)

De Vreemdelingenpolitie (VP)

Het VluchtelingenWerk Nederland (VWN)

Z

Het Zelfstandige Vertrek (ZV)

(© DTV 2012)

AMSnote3609.03

Begrippen en afkortingen ontleend aan de web-site van de Dienst Terugkeer en Vertrek van het Ministerie van Justitie en Veiligheid (3)

—-
(1) Foto boven Arie Kievit/Hollandse Hoogte. De hele fotoserie over de ‘detentieboot is te zien op de website van de Hollandse Hoogte: http://www.hollandse-hoogte.nl/search.pp [zoektermen:”ArieKieviet” detentieboot]

Foto onder Rob Huibers/Hollandse Hoogte. {zoektermen: “rob huibers” zaandam bajesboot]

(2) “Het tijdschrift Barbarber (1958-1971) heeft, onder invloed van de internationale avant-gardebeweging dada, dit verschil tussen de idee van de poëzie als een overgeleverd corpus en de idee van het poëtisch potentieel van teksten wel vaker aan de orde gesteld. Zo heeft het van volslagen triviale teksten als kranteberichtjes het poëtisch potentieel weten te activeren door deze in een bepaald kader te presenteren, waardoor ze een poëtische functie kregen zonder daardoor tot de poëzie in extensieve zin te gaan behoren.”
“Lessen in lyriek”; W. Bronzwaer; 1993; SUn, Nijmegen; p.34; on-line via DBNL

(3) web-pagina met begrippen en afkortingen van de Kennisbank van de Dienst Terugkeer en Vertrek

Read Full Post »

Bram Moszkowicz spreekt niet “met meel in de mond” zoals parlementariërs maar heeft een wel besneden tong die in allerlei situaties onversneden fel weet te spreken: de ‘tong van een kameleon’. De natuur is een wonder van aanpassingen van iedere soort aan iedere omgeving. Een kameleon-tong die razendsnel tot ver buiten het lichaam schiet en zich krachtig ontvouwt, buitengewoon elastisch, met zuignapjes aan het einde die de prooi kunnen vasthouden. (*) Ideaal voor een advocaat. Eén nadeel deze tong kan geen natte glibberige prooien vasthouden. Anguilla est: elabitur. (**) Goed te weten voor de tegenpartij. Een tong ook die zo lang is, dat het “achterste” ervan vrijwel nooit in zicht komt.

“Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt” behoort tot het wezen van de advocatuur. Een advocaat behoort niet te worden verweten dat hij zijn tong verkoopt. “Amicis inimicis promptus”, de advocaat staat paraat, voor zowel vriend als vijand.

Toch bergt het ook een beroepsrisico in zich. Aan wie en hoe vaak verkoopt een advocaat zijn tong? Een klassiek thema dat al in de middeleeuwen terug te vinden is, zoals de ‘Dialogus Miraculorum’ van de 13e eeuwse abt Caesarius van Heisterbach die verhaalt over hebzuchtigen:

“Een woekeraar verslikt zich tijdens zijn doodsstrijd in hun gouden muntstukken en een advocaat wordt op zijn sterfbed aangetroffen zonder zijn tong, die hij tijdens zijn leven zo vaak verkocht.”

Wat de publieke figuur Moszkowicz betreft “Aquila non capit muscas”, een adelaar vangt geen vliegen. (**) Een kameleon doet dat echter wel.

De wijze raad van ‘ergens boven staan’ door ontelbare generaties neergelegd in deze Latijnse rechtszaal-spreuk, lijkt onvoldoende door Bram Moszkowicz te worden opgevolgd. Regelmatig dient hij zijn criticasters in de publieke media van repliek.

Het is de prijs die iemand betaalt die zichzelf al te zeer bekend heeft weten te maken. Daar waar hij er buiten of er boven zou hebben kunnen gaan staan, staat hij er nu middenin. Een publiek figuur die niet schroomt regelmatig mee te werken aan een bekend roddel-tribunaal op de televisie, ontloopt zelf de roddelrubrieken en het publieke debat niet.

Albert Verlinde samen met Bram Moszkowicz in een kenmerkende scène van RTL Boulevard in het jaar 2011.

Voorzet voor dit artikel het opinieartikel van Thomas von der Dunk in De Volkskrant van 20 oktober 2012 “‘Bij Moszkowicz blijkt toch erg veel wèl wat het lijkt'”

(*) Op de website Wetenschap24 dit artikel van 24 april 2004, met de fijnere details: “Rap van tong: Onderzoekers vinden katapult in kameleonbek.”

“Anders dan de meeste mensen denken, heeft de kameleon geen roltong. Nederlandse biologen hebben ontdekt wat wél: een zeer ongewoon soort katapulttong, nog nooit eerder gezien in de natuur. Als de kameleon zijn tong uitsteekt, hoed je dan maar. Het dier schiet zijn tong naar buiten met een versnelling van een schietstoel – maal tweeënhalf. In een tiende seconde tijd overbrugt de tong een afstand van anderhalf maal zijn lichaamslengte. Voordat de prooi van de kameleon doorheeft wat hem overkomt, zit hij al vastgehecht aan de rapste tong van de natuur. Voor die prestatie is meer kracht nodig dan je met spieren kunt opwekken: tot 3000 Watt per kilo spierweefsel. Onderzoekers van de Universiteit Leiden en Wageningen Universiteit berekenden dat al enkele jaren geleden, maar zien hun inspanning deze week bekroond met een overzichtspublicatie in het gezaghebbende vakblad Science. Jurriaan de Groot en collega’s onderzochten de wondertong van de kameleon met hogesnelheidscamera’s, röntgenapparatuur en gewoon door kameleontongen uit elkaar te halen.”

(**) “Aquila non capit muchas” (ook wel in deze vorm “aquila muchas non captat”) een gezegde dat voorkomt in de ‘Adagia’ van Erasmus, een verzameling van Griekse en Latijnse spreuken, eerste uitgave in Parijs in het jaar 1500. “Een arend vangt geen vliegen” (belangrijke mensen houden zich niet met beuzelarijen bezig).

Read Full Post »

Fred Teeven in Vigilantes Voor Vrijheid en Democratie! (VVVD)

Wat Teeven vergeet te vermelden is, dat “dood” evenzeer een risico is dat degene waar ingebroken wordt kan lopen, als deze zich onbedacht verweerd. Sterker nog de nadruk op “het persoonlijk eigendom” als iets van groter belang dan een mensenleven, is ondoordacht. Wie goed de wet leest weet dat een mensenleven hoger gesteld pleegt te worden dan bezit van goederen.

Het is niet voor de eerste keer dat de jurist en politicus Teeven voorkeuren heeft die geënt zijn op een misdaad-bestrijding- praktijk uit het verleden.

FRED TEEVEN ‘AAN DE KAAK GESTELD’
Fred Teeven op zoek naar het GESUNDES VOLKSEMPFINDEN “Publieke schandpaal voor criminelen werkt bevorderend” 31/8/2012. Lijfstraffen en de schandpaal werden in Nederland in het jaar 1854 afgeschaft. Is het nu omdat het digitaal is plotseling ‘modern’ om het weer in te voeren? Teeven zet zich structureel in voor ‘volksrechtpleging’ dat is zo langzamerhand wel duidelijk, het is een populistische politiek vol met gevaren en ik weet niet te verklaren hoe dit te rijmen valt met de de “Liberale Trots” die Mark Rutte in zijn jongste verkiezingstoespraak verwoordde. Dirk Donker Curtius was als Liberaal de Minister van Justitie die de schandpaal afschafte, lid van het Koninklijk Kabinet, voortgekomen uit de beweging tegen absoluut vorstendom van 1848, samenwerkende met onder meer Thorbecke.Het is een Liberale schande dat de ‘schandpaal’ weer ingevoerd wordt.
NB de schandpaal werd toendertijd ‘de kaak’ genoemd, vandaar de uitdrukking ‘aan de kaak stellen’.

Parool 31/8/2012

Maart 2012 zocht Fred Teeven de publiciteit met zijn idee dat het slachtoffer in de vergeethoek geraakt is van het Nederlandse rechtssysteem, dat zich volgens hem decennia lang bezig gehouden heeft met ‘het vertroetelen van daders’. In de visie van de Staatssecretaris voor Justitie – van de VVD – dient er een eigen rol voor slachtoffers in de rechtsgang te komen, door  de mogelijkheid te hebben om aan te geven welke straf de misdadiger – volgens het slachtoffer – eigenlijk verdient. Mijn eerste associatie was:’Terug naar de Middeleeuwen’ … als vooruitgang gepresenteerd.

De Volkskrant 22/03/2012

De methode Teeven is er één van overmatige publicitaire versimpeling, door af te geven op het jarenlang proces in het Nederlandse rechtssysteem waarbij niet enkel het straffen, maar ook de ‘rehabilitatie en emancipatie’ van ‘de misdadiger’ aan de orde komt. Daarvoor in de plaats stelt Teeven zijn aandacht voor ‘het slachtoffer’, waarbij hij er impliciet van uitgaat, dat een ‘keiharde aanpak’ (het geliefde woord van VVD bewindslieden) ook een ‘steengoed resultaat’ oplevert. Over wat er nu in de gevangenissen zelf gebeurd, wat de uiteindelijke resultaten zijn  – voor misdadiger en samenleving – van het langdurig opsluiten, daarover hoort men deze Justitie Staatssecretaris niet of nauwelijks.

Amsterdamse metro 2010 verkiezingsaffiche van de VVD

“Voortaan voor iedereen die straft verdient: Straf” is al enkele jaren de verkiezingsleuze van de VVD en talloze omdraaiingen van deze stelling zijn in gedrukte en digitale vorm gemaakt, om deze simplistische stellingname te persifleren. Dat ‘niet iedereen’ die een misstap begaat ook gestraft wordt en zeker niet in gelijke mate, kan enkel al aan de hand van de carrière van een aantal hooggeplaatste VVD leden bewezen worden. Waar de burger – door onhandige domheid –  tegen de lamp loopt, weet de ander zich slim – alsnog – in een gunstig daglicht te stellen. Enkel het noemen van de half-legale bedriegers-praktijken rond de DSB Bank van Dirk Scheringa en de betrokkenheid daarbij van meerdere leden van de VVD met een politiek en bestuurlijk verleden, moge voldoende zijn, anders helpt de onderstaande historische zoekplaat wellicht, om het geheugen weer op te frissen.

—-
(*)  For non-Dutch readers:

FRED TEEVEN’S FAVORIETE VIDEO’S: Vigilante City Style – Judge, Jury and Executioner.

 There is a strong sense of Charles Bronson in the discourse of Fred Teeven for years already. Teeven State Secretary of Justice for the VVD party in the Dutch government (under resignation since a few months), commented yesterday on the news that a burglar caught in the act, did not survive the confrontation with the people he tried to steal from:.”Death is burglar’s risk” said the State-Secretary who spoke before the court had had the time to give it’s judgement of the case. Violent self-defence is something provocative in the Netherlands with it’s rather strict rules for ownership of any firearm and so also the use of it. It is for a judge to decide whether or not the violence used has been proportional. Teeven is a right-wing politician, who has smartly travelled through several split-off right wing parties in the last decade, each time choosing fro his own career and using the populist ticket of ‘no mercy for criminals’, to stay in office.

Vandaag 28 september 2012, dan nog dit bericht in het kader van de leuze “Voortaan voor iedereen die straf verdient: STRAF” en we weten nog niet of  deze jurist wel echt schuldig is en mocht dat onverhoopt het geval zijn, dan zijn er binnen de gerechtelijke branche nog zoveel wegen voor vakmensen om  de straf die zij “verdienen” toch te ontlopen, al was het maar om de goede naam van de VVD niet al te zeer te bezeren. (2)

—-
(1) Zie NOS nieuws pagina met video van 26/9/2012

(2) Zie NRC 28/9/2012: “Fraudeofficier en prominent VVD’er nu zelf verdacht van fiscale fraude”

Read Full Post »

amnesty |ˈamnistē|noun ( pl. -ties)an official pardon for people who have been convicted of political offenses : an amnesty for political prisoners | the new law granted amnesty to those who illegally left the country.• an undertaking by the authorities to take no action against specified offenses or offenders during a fixed period : a month-long weapons amnesty.verb ( -ties, -tied) ( trans. grant an official pardon to : the guerrillas would be amnestied and allowed to return to civilian life.ORIGIN late 16th cent.: via Latin from Greek amnēstia ‘forgetfulness.’")

The negative image of Surinam as a country where ‘rule of law’ is not properly practiced has last night once more been established. With a vote of 28 for and 12 against a new law that grants amnesty to those involved in the political murder of fifteen Surinam citizens in December 1982 (Decembermoorden), has been approved, after three days of fierce debate. The persecution of this crime committed in 1982  has been delayed for three decades now. Those murdered were fifteen citizens playing a public role in Surinam society, from lawyers and trade union leaders  to journalists and military men (*). Their supposed attempt at a contra-coup against the newly established military regime by a group of rebelling sergeants of the Surinam army in February 1980, has never been established.

Only in the last years a slow juridical process by a Military Tribuna, trying the accused, had been started and this was going to come to a conclusion finally this month, April 2012. The  special amnesty law for those involved in the December Murders of 1982 has been proposed very recently only. One of the accused is the actual president of Surinam Desi Bouterse, who has always denied having had direct involvement in the summary execution of the fifteen, though he has admitted (in 2007) that he – as a state leader of that time – carries political responsibility for the murders. On March 23, 2012, another of the suspects in the process who was part of the rebel sergeant group in the early eighties of last century, Ruben Rozendaal, made a new declaration to the court stating that Desi Bouterse had also personally taken part in the execution, killing two of the victims. In such circumstances, after all those years and fights of the relatives of the victims for justice to be done, this amnesty law was proposed and passed the parliament, signalling the negative state of the rule of law in Surinam.

The president of the Republic of Surinam Desi Bouterse has thus evaded to be tried by a Military Tribunal, a tribunal that is supposed to lay down its work directly after the Amnesty Law for the 1982 December Murder comes into force. Amnesty commonly means ‘pardon for people who have been convicted of political offences’. The word ‘amnesty‘ comes form the Greek word ἀμνηστία (amnestia) meaning ‘oblivion’. One thing is certain: a state of forgetfulness about the December Murders 1982 will not occur, on the contrary, with justice not done the December Murders will remain a negative element in Surinam society as long as those involved – in whatever way – are still alive. The argument for having this new amnesty law were a need for ‘reconciliation’ within Surinam society, the opposite has been wrought.

Commemorative plaquette for the 15 victims of the december 1982 Murders in Paramaribo in Amsterdam, at the side of the Mozes en Aaron Church, Waterlooplein: "In remembrance of the victims of the December Murders Paramaribo, 8 and 9 December 1982 (...) Tortured and shot dead by the military regime - They stood for Surinam and for democracy - Only justice will bring us peace"

Monument for the victims of the december1982 murders at the spot where they have been shot in Fort Zeelandia, Paramaribo, revealed in the year 2009 by the previous President of the Surinam Republic. Ronal Venetiaan: "On this spot fifteen prominent sons of Surinam were shot without any form of process by the military regime - they stood for freedom, justice and democracy (...) Their determination left us with the light of hope for justice and truth - This memorial has been unveiled on 8 December 2009 by the President of the Republic of Surinam Drs. R.R. Venetiaan."

—-

(*)

Victims of the December murders

John Baboeram, lawyer

Bram Behr, journalist

Cyrill Daal, union leader

Kenneth Gonçalves, lawyer

Eddy Hoost, lawyer

André Kamperveen, journalist

Gerard Leckie, university faculty

Sugrim Oemrawsingh, university faculty

Lesley Rahman, journalist

Surendre Rambocus, military

Harold Riedewald, lawyer

Jiwansingh Sheombar, military

Jozef Slagveer, journalist

Robby Sohansingh, businessman

Frank Wijngaarde, journalist

Read Full Post »

Older Posts »