Archive for the ‘National propaganda’ Category

– contest not in Jerusalem as some were hoping in 2018 but in Tel Aviv (*) –

All selected artists/groups for Tel Aviv Eurovision Song Contest – which is it’s original name – have been invited to produce before the contest a short video-clip (video post-cards), clips used in the live broadcats of the event. …. These clips were set and filmed in different parts of Israel… whatever territory might entail… so I saw a few (I do not watch the Eurovision thing normally, but now it has enough other meanings to do so when Isarel becomes a part of Europe)… in the clips I saw beautiful fields, beaches, townscape (no fences and walls in sight) – all without an actual mapping of the location… I became under the impression that there was no ‘video shot’ fired in the West Bank, let alone in Gaza… so public relation managers must have advised prime minister Netanyahu not to use the occasion of Eurovision to showIsraeli occupied/liberated enclaves within the West Bank as Israeli landscape background for these clips.


This screen shot is taken from: “ISRAEL21c is a non-partisan, nonprofit organization and the publisher of an English-language online news magazine recognized as the single most diverse and reliable source of news and information about 21st century Israel.” The’ABOUT’ section states also this: “ISRAEL21c was founded in 2001, in the wake of the Second Intifada, to broaden public understanding of Israel beyond typical portrayals in the mainstream media. The organization’s founders – Israeli-American technology executives – understood the great power of the Internet and developed a first-of-its kind online product with global appeal and reach.

The mash-up video giving flashing fragments of several of the ‘Israel postcard video clip series made for the Eurovision Song Contest 2019.
There are several small nations included the city state of San Marino (*), very new ones also, like the latest version of Macedonia, BUT I could not find anything related to a young or old nation called by the name of Palestine… REASON ENOUGH TO REPOST MY SONG CONTEST PICTURE made in 2018… which shows the spectacular swirling tear gas cartridges thrown from helicopters and hand swung pyromatic objects by people unhappy by what goes under the name of the state of Israel.
Meanwhile I keep wondering since when Australia (that participates in the song contest) is considered an European nation or country? Certainly they did any tradition aboriginal dances and songs in Tel Aviv. 21st century nationalism often comes in disguise like the Polish ladies performing in what is supposed to be some kind of national costume… covering all the body parts that need to be covered when the Pope would be the dressmaker… I will try to make later an analysis of the song that brought Israel the first price last year…. with the fat lady doing her stage stampede with skinny boys and girls that emanate a non Jewish state expression of gender roles… this because of the tourist campaigns of the city of Tel Aviv proposing itself as a pro-gay community paradise..
Alas, I am waiting for the day that Tel Aviv becomes a city state (like San Marino) which also gets rid of all nationalistic devides and a twofold or even threefold city state of Jerusalem (something like Brussels) where orthodox jews, secular pro Palerstinian jews and orthodox Palestinian nationalists all have their own quarters… They can then all participate in the Eurovision Song Contest, making that device into an liberating machine for mankind: A PLATFORM OF CONTESTED NATIONS.
The winning Israeli song of 2018 had a #MeToo theme with the song “I am not your toy boy”, which is a good thing in a gender emancipatory sense. The #MeToo theme needs to be expanded to other phenomenon of repression and rape… to ‘the rape of nation states’.
No nation state can deny that its history is based on the favouring of one group of people over another one and what is presented as its sacred history is nothing more than a constructed myth about a past that never existed the way it is represented now. Of course a myth tends to have some traits of reality that existed in the past, it is not all imagination, but as the nation state proposes it’s unique identity, this can only be done by neglect or discrimination of elements that are excluded.
The landscapes of Israel shown in the song contest video-clips prove my point… the reality of occupation, of unwanted settlement in territories that do not belong to Israel according to established international law, was excluded from the Eurovision Song Contest broadcasted visuals. No fences, no walls, no road blocks, no Gaza, no West Bank.

What kind of Eurovision we will see in the future with the split up of national states on the one hand and a further integration of European nations on the other? Will it become a contest of regions? Will the number of participating regions and even city-states make it into an event with over one hundred contesting ‘national or cultural entities’? Welsh, Scottish, Norther Ireland, Catalan, Basque, Occitania, Flanders, Wallonia, Limburg, Friesland, Sachsen, Transylvania, Liechenstein, Rutania, name it… Will it be something smeared out over a song-contest season taking several months… and most important will we then get a more idiosyncratic regional cultural impact on melody, text,language and choreography of the contesting singers, musicians and dancers? As it stands now diversity of the stage acts is dwindling by the year and with participants from the other side of the globe we may ask if this is more due to a globalising than an europeanising cultural effect, with less and less unique cultural species around.

A Eurovision Song Contest of regions could counter the melting pot effect of styles… or am I here proposing a xenophobic renaissance of autochtone tribalism and is the fusion of all national styles into three theatrical prototypes – as we witness now – something we should welcome as a positive outcome of peaceful coexistence?

The total neglect and exclusion of the Palestinian nation in the year 2019 Eurovision Song Contest in Israel shows that such a development may take many decades before it can becomes a reality. At least I like to propose it as something to strive for, utopian as it may seem today.

(*) The New Yorker had this picture and comments on the choice of Eurovision city and the failed attempts to boycot the 2019 Israel Eurovision event:

The host city is often a country’s capital, but this year the European Broadcasting Union, which produces Eurovision, nixed Jerusalem. The city has hosted the event twice before, in 1979 and 1999, but those were times when Jerusalem’s future seemed more open-ended, and Israel’s claims on it more ambiguous. Barzilai won the event, last year, during the same week that the Trump Administration moved the U.S. Embassy to Jerusalem, and more than sixty Gazans were killed at the border with Israel. If the Israeli Prime Minister, Benjamin Netanyahu, and Donald Trump were going to try to settle the fate of Jerusalem by fiat and force, the executives of the European Broadcasting Union, apparently, were not going to be party to it.

So Tel Aviv was swapped for Jerusalem, Israel’s état réel for its état légal, a decision that rightist pundits called “a win for the B.D.S. movement”—the Palestinian-inspired movement of Western activists advocating for boycott, disinvestment, and sanctions—although any hard feelings caused by the flap quickly dissipated. In the end, no country backed out of the contest. Pink Floyd’s Roger Waters, a B.D.S. supporter, had called on artists to shun the event, particularly Madonna, who was considering making an appearance. But Madonna, an acolyte of Kabbalah—a Jewish mystical tradition—confirmed that she will perform at the closing event, on Saturday night. Israelis will settle for that.


Caption of the New Yorker: “Left-wing Israelis protest the Eurovision Song Contest, which this year is being held in Tel Aviv.Photograph by Menahem Kahana”

(**) There is a very interesting andwell documented Wikipedia page on the Eurovison Song Contest and the participating countries, explaining how the odd definition of Eurpean works according to the EUROVISION broadcats association as well as listing those ‘countries” that tried in vain to participate (Liechtenstein, Lebanon, Catalonia, Kosovo, Qatar, Scotland, Wales, Soviet Union, Tunesia).

Read Full Post »


BATAVORUM: met Het Forum voor Democratie terug naar een verleden dat nooit bestaan heeft… het nieuw Bataafse Rijk met “e-democratie” van Thiery Baudet ingesloten binnen grenzen die amper tweehonderd jaar oud zijn; met veronachtzaming van eeuwen mobiliteit en verwevenheid van Europese volkeren, naties en hun culturen; met het negeren van een recent koloniaal verleden dat we moeten proberen te overstijgen door omzetting van wat moorddadig en onderdrukkend was naar nieuwe waarden boven benepen lokaal patriotisme en nationalisme.

en help de toch al wankele democratie verder ondermijnen STEM BATAVORUM.

NB De tekst tussen “” in de prent is een gekozen citaat uit het FVD partijprogramma anno 2018… hier een link om het citaat in de oorspronkelijke context te bestuderen… zoals deze eerste stelling:

Wij willen:

1 Al die mooie dingen die het Westen heeft voortgebracht weer onderwijzen, uitdragen en promoten.

Je zou verwachten dat er nog een zinnetje zou komen in het partijprogramma van Forum Voor Democratie over de ‘minder mooi dingen’ uit verleden, hoe het daar mee moet, maar daar bestaan geen uitgesproken en uitgeschreven meningen over bij het FVD.

Impliciet in de ideologie van het Forum Voor Democratie is het doorbreken en afbreken van dat wat zij ‘het partijkartel’ noemen, bestaande uit leden van politieke partijen die aan de macht zijn of waren en die na hun periode als volksvertegenwoordigers lucratieve en invloedrijke bestuursbaantjes toegeschoven krijgen (“baantjescaroussel”), hen die niet het ‘landsbelang’ maar het “eigen belang” dienen.
Zij die zich verrijken zijn & blijven aan de macht. ‘Plutocratie’ πλουτος (rijkdom) en κρατειν (regeren, de macht hebben), is daarvoor een bekende begrip. Amper een eeuw geleden nog een populaire slogan bij hen die riepen het ‘groot-kapitaal’ te bestrijden, zowel op uiterst links (partij-communisten) als uiterst rechts (fascisten en nationaal-socialisten). Niet enkel ‘uiterst rechts’ en ‘uiterst links’ bediende zich in het inter-bellum van de vorige eeuw van het begrip ‘plutocratie’ ook ‘katholieken’ gebruikten deze term weer in een iets andere interpretatie: “Wil men de verdediging opvatten van eigendom en vrijheid, van huwelijk en gezin en van den godsdienst, dan moet men de wapenen richten niet slechts tegen het dreigende communisme maar ook tegen de heerschende plutocratie.” Dit citaat van Professor Willem Pompe komt uit een artikel van Mr.F. Bach – lid van de Roomsch-Katholieke Journalistenvereeniging – in De Maasbode van 5 april 1932 waarbij de in verdrukking komende (godsvruchtige) kleine middenstand  geplaatst wordt tegenover het opkomende “moderne grote warenhuis” als zijnde “uiting van plutocratie en een schepping van de mammonistischen geest van dezen tijd.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat ook bij het Forum Voor Democratie (evenals bij de PVVvan Wilders) de bescherming van de middenstand hoog op de agenda staat. Het FVD heeft er zelfs een voorstel voor

  1. Oprichting speciale commissie met MKB-ers die op zoek gaat naar nieuwe oplossingen en verbeteringen voor het MKB.

dat doet – wat betreft economische modellen – denken aan de corporatistische staatsinrichting (vertegenwoordigend stelsel gebaseerd op economische beroepsgroepen)  van het Italiaans fascisme en Duitse nationaal-socialisme.

Het bestaan van een groep met een gezamenlijk algemeen zakelijk  belang, ook wel aangeduid als ‘kongsi‘, als belangrijke bouwsteen van de ‘gevestigde orde’, is een even juiste als obligate constatering van het FVD.


De twee Hollands/Zeeuwse handels-kartels VOC en WIC aangestuurd door een regenteske baantjescaroussel, om in Forum Voor Democratie termen te spreken. De prent bestaat uit: VOC-kamer Hoorn geschilderd door Johan de Baen in 1682 (verzameling West-Fries Museum te Hoorn), met op achtergrond schilderij uit het Rijksmuseum Amsterdam ‘Hollandse koopman met slaven in Oost-Indië…’ Bijschrift: “Een Hollandse man en een Aziatische vrouw lopen naast elkaar, gevolgd door twee geboeide tot slaaf gemaakte mannen…” Citaat komt van web-site Forum Voor Democratie partijprogramma cultuur onder dit dubbele ‘hoofdje’: “- Promoten Nederlandse geschiedenis & cultuur – Stoppen subsidiëren segregatie”

Hoe zij deze kritiek van nu weten te rijmen met hun hang naar wat zij zien als een ‘glorieus verleden’, toen alles nog goed was, blijft onduidelijk. Hoe zit het bijvoorbeeld volgens het FVD met het regenten-systeem – vaak met overerfbare baantjes – van de Republiek der Zeven Provinciën en de aanwezigheid van de Oranje baantjesjagers, de Prinsen, die monarchistische aspiraties hadden en niet enkel meedraaiden in de regenten-baantjes-caroussel, maar op een hoger niveau erfelijke super-banen toegeschoven kregen?
Ik lees in het FVD partijprogramma – hoofdstuk kartelbestrijding – dan ook niets over voortzetting of opheffing van het Koningshuis, maar wel een programmapunt waarbij topambtenaren bij het aantreden van een nieuwe regering opnieuw naar hun banen dienen te solliciteren, alsook een regeling waarbij het ontslagrecht voor ambtenaren gelijkgetrokken wordt met de nu heersende verminderde rechtsbescherming van alle werknemers. Zo’n politisering van het ambtelijk apparaat (geïnspireerd op de praktijk van de Verenigde Staten) zou de bestaande dempende werking van het ambtenarenapparaat op al te voortvarende nieuwe wettelijke maatregelen bij wat tegenwoordig niet meer dan  kortstondige bewindvoering van wisselende regering is, doen afnemen. Ook helpt het om het teniet doen van een sociale regelingen af te remmen (zoals in de VS nu gebeurd door Trump met de liquidatie van Obama-care). Men kan sterke twijfels hebben of dat voorstel voor machtswisselingen in het ambtenarenapparaat niet meer ellende veroorzaakt dan dat het verbetering brengt. De door het FVD aangeprezen praktijk in de Verenigde Staten is sprekend genoeg om ook op dit punt het FVD te wantrouwen.
Terug nog naar de “kartelbestrijding” van het FVD, die in navolging van de vele lijsten met invloedrijke personen die soms ook tot een begrip werden, zoals “De tweehonderd van Mertens” nu vijftig jaar geleden (katholieke vakbondsman), die “de macht in handen hadden.” Sindsdien weten wij dat een ieder die de ladder naar de macht weet te beklimmen, zeker ook vakbondsmensen, de jeugdige beschuldigende vinger enkele jaren later naar zichzelf zal moeten keren: “Ook ik ben van bestormer van de macht tot  handhaver ervan geworden.” We hoeven slechts te denken aan Wim Kok die het van vakbondsleider bracht to minister-president en houder van een waslijst aan bank commissariaten nationaal en internationaal, of Lodewijk de Waal die begon bij de Socialistische Jeugd, als leider van het FNV in 2004 nog 300.000 demonstrerende vakbondsleden toesprak en repte over “kleptokratentax” om vervolgens in 2008 commissaris te worden bij de ING bank (als staatsvertegenwoordiger) en in 2011 midden in de zogenaamde economische crisis miljoenenbonussen uitdeelde aan ING bank-managers.
Waarom zal het de anti-kartellisten van het Forum Voor Democratie anders vergaan? Hebben zij andere genen, een hoger IQ, een huidskleur als een onbeschreven blad ? Of hebben de meesterbreinen achter het FVD een diep doordacht protocol dat iedere vorm van carrière maken ten eigen bate weet uit te sluiten, een uniek nieuw systeem dat baantjesjagerij en kartelvorming voor eens en altijd zal uitbannen? Hoe zit het met sociale en economische promoties van Forum Voor Democratie volksvertegenwoordigers in de nabije toekomst? Zijn die uitgesloten? Alles retorische vragen, waarop het antwoord is dat volgens het eigen partijprogramma het FVD niet meer te bieden heeft dan dit:

  1. Een stop op partijpolitieke benoemingen: open sollicitaties voor alle publieke en semi-publieke topfuncties.

Hoe die ‘open-sollicitaties’ in hun werk zullen gaan en wat de maatregelen zijn om niet te vervallen in enkel nieuwe spelregels met dezelfde spelers, daarover zwijgt het verkiezingsprogramma van de partij van Thierry Baudet con sui.

Vandaag schreef, in een andere context, de historicus en columnist Dirk-Jan van Baar in De Volkskrant dit zinnetje: “Populisten leven van het gevoel dat vroeger alles beter was en het nationale erfgoed wordt verkwanseld.” We kennen het al van de kleinere anti-revolutionaire christelijke partijen en hun streven naar behoud van waarden uit het verleden, zo ook Wilders met zijn ‘joods-christelijke waarden van het avondland. Bij het Forum Voor Democratie is dat gevoel uitgewerkt in een heuse wet, “Wet Bescherming Nederlandse Waarden (BNW)“, waarbij direct al in de eerste regel staat:

Door de komst van grote groepen (islamitische) immigranten zijn een aantal verworvenheden en kernwaarden van onze samenleving onder druk komen te staan.

Er volgen dan vijf fundamentele waarden die ik hier kort zal nalopen waarbij  de eerste openingszin opvalt over de “Wet Bescherming Nederlandse Waarden” waar sprake is van “kernwaarden van onze samenleving.” Ik proef tegenspraak tussen de verschillende onderdelen van dit partijprogramma deel als onder punt 2 gesteld wordt:

Iedereen heeft het recht te geloven wat hij of zij wil; dus ook het recht om van zijn of haar geloof af te vallen.

En onder punt 4:

Alle mensen zijn fundamenteel gelijkwaardig, ongeacht geslacht, ras of seksuele gerichtheid.

Hoe zit het dan met die bescherming van die “kernwaarden” in gevaar gebracht door “grote groepen (islamitische) immigranten”? Die lijken toch van een hogere orde te zijn. Ik lees het hele betoog nog maar een keer en blijf dan steken bij de 1e van de 5 waarden:

Wanneer religieuze leefregels conflicteren met de Nederlandse wet, gaat de Nederlandse wet altijd voor.

Let dus op de volgorde van genoemde fundamentele waarden volgens het Forum Voor DemocratieDe Nederlandse wet is het instrument waarmee de “Nederlandse Waarden” beschermd gaan worden. Dus wie de wetten maakt in stand houdt of verandert bepaalt in hoeverre die zo fraai geformuleerde vrijheden stand kunnen houden of ingeperkt dienen te worden. Dat brengt mij bij punt 3:

Iedereen heeft het recht godsdienstige ideeën te bekritiseren, te ridiculiseren, te analyseren en in twijfel te trekken.

Waarom wordt hier nu totale  ‘vrijheid van meningsuiting’ bepleit enkel in het domein van “godsdienstige ideeën” in het kader van “Bescherming van Nederlandse Waarden”? Geldt dat wel of niet – bij het Form Voor Democratie – voor alle ideeën, maatschappij-visies of opvattingen, politieke ideologieën? Ik proef een zekere hiërarchie in de te beschermen ‘waarden’ en ‘vrijheden’ en …. {text in progress will be finished 5/3/2018 tj.}

In dit verband is het goed het voorstel van een decennium geleden – met name van de toenmalige leider van de Socialistische Partij Jan Marijnissen – om een ‘Nationaal Historisch Museum’ te stichten, met als vestigingsplaats Arnhem, in herinnering te roepen. Het voorstel flopte in 2010 en daarbij maakte ik deze prent en schreef dit commentaar, iets waarbij ook de `Batavieren weer ter sprake komen….

Afgang der Batavieren in Nederland: geen Nationaal Historisch Museum in Arnhem



Aankomst der Batavieren in Nederland

Een van staatswege gecanoniseerde eenduidige geschiedsrepresentatie is een 19e eeuws idee. Het voorstel voor een nieuw Nederlands Historisch Museum in Arnhem is daarmee een 19e eeuws plan voor de 21e eeuw. Als er iets mis is met het historisch besef in Nederland dan hebben al die honderden al decennialang bestaande musea zich onvoldoende van hun taak gekweten en dienen we eerst uit te zoeken waaraan dat ligt. Een van de belangrijkste knelpunten is volgens mij het ‘huichelhollander’ complex: zich humaanvoelend en vooruitstrevend wanend in weerwil van enkel met de grootste moeite omzeilbare historische gegevens die weinig voedsel kunnen geven aan zoiets als ‘nationale trots’ en daarom verhult worden. De nu bestaande musea dienen eindelijk eens te beginnen om ook de keerzijde van het Hollands heldendom te tonen: de slavenhandel permanent in het Scheepvaart Museum, een aparte zaal over de Oost-Indische slachting en kunstroof op het eiland Lombok in het Rijksmuseum, de ontmaskering van de Batavierenmythe in het Allard Pierson, de gewelddadige aspecten van zowel Christendom als Islam in het Bijbels Museum, waarom Nederland de meeste Joden verloor in het Joods Historisch Museum en het Paleis Soestdijk met 2x de geschiedenis van de Oranjes: in monarchistisch en republikeins perspectief. – Ad Libitum. Kortom, geschiedenis als meervoudige waarheid. Geschiedenis die doet twijfelen. Geschiedenis als aanzet tot zelfstandig denken en handelen. Er zullen heel wat mensen zijn die dat weer ‘een tautologische stelling’ zullen vinden, geschiedenis kan immers enkel meervoudig zijn, maar… probeer dat de initiatiefnemers voor het aankweken van een ‘nieuw nationaal besef’ in de Lage Landen maar eens uit te leggen.

Read Full Post »

MARY CLINTON “unfortunate and counterproductive”

JOSEPH TIMMERMANS “premature and unwise”

Two foreign policy Ministers speaking out on the vote on November the 29th 2012 in the United Nations on upgrading the status of Palestine in the UN. The United States voted Against with 8 other states and The Netherlands was one of the 41 abstention states that did vote neither ‘for’ nor ‘against’, still favouring a new Palestinian state, but along another trajectory. In the end 138 of the 193 states of the United Nations were voting ‘for’ the proposal.

Palestine President Abbas called it “the birth certificate of the reality of the state of Palestine”.

The name of the (new) Dutch Minister of Foreign Affairs ‘Timermans’ means ‘carpenter’ in Dutch, and thus my association with the Biblical scenes of ‘Joseph the Carpenter’ who has ‘no voice’ in the scriptures, but is believed to be the one who changes the feeding ‘crib’ in the stable where the Blessed Virgin Mary delivered the Child of God, into a ‘cradle’ for the the new born Son of God.

Palestine, the ‘land of milk and honey’, symbolised by a crib to both feed live-stock and as a warm comfortable nest for a new born to be laid down on a cloth covering the straw: either a Jewish ‘tallit’ (Hebrew: טַלִּית) or a Palestinian ‘kufiya’ (Arabic: كوفية).

Metaphorical questions arise from this imagery. One crib for two infants? Two separate cribs, or a Judgement of Solomon whereby Joseph the Carpenter will be asked to take his saw and split the crib into two? There are other possible readings. Is the Holy Infant single or multiple? If more than one, are they twins, Siamese twins? In the case of twins is there an oldest one, having ‘oldest rights’?

The Israeli ambassador at the United Nations Ron Prosor made an absurd historical claim in his speech: “No decision of the United Nations can break the 4000 year old bond between the people of Israel and the land of Israel”, trying to overbid his Palestinian competitor.

You need to be a true believer to be convinced that virgins can deliver babies. Still, many Christians, do accept the complicated concept of the ‘immaculate conception’ of Maria herself by her mother and father Saint Joachim and Saint Anne. It rendered her “forever free of sin“ preparing her for the ‘incarnation’ of God in the human form of Jesus Christ. Becoming a mother that remained a virgin.

“And the angel said unto her, Fear not, Mary: for thou hast found favour with God. And, behold, thou shalt conceive in thy womb, and bring forth a son, and shalt call his name Jesus.

There is a strong association with the long raging clerical debate about the ‘immaculate conception’ of Maria and the ‘incarnation of God’ and the tormented way in which these two “new nations” Palestine and Israel were conceived and fail to establish themselves. They are young national states, each with their own claim of an ancient origin. Their concepts are not so much about what exists already and what could happen from there in real life, but more about believe systems based on an imagined past. Concepts of such ‘imagined communities’ (1) are hardened by differing and warring schools of religious leaders, politicians, archeologists, linguists, historians, lawyers, geographers and anthropologists. All of them massage and shape “their facts” to let them fit “their own view” of  “their own promised land”, mostly neglecting the existing reality of other populations and settlements.

The voting on November the 29th in the UN came 65 years after the proposed partition, of what was then the British Protectorate of Palestine, into two states, one of them Israel. Two years later in 1949 Israel became the 59th member state of the United Nations. At that time the Soviet Union was one of the Great Powers that supported the creation of this new state. There was a lot of opposition and dissatisfaction though from Palestinians, finding themselves -in practice – excluded and expelled. All neighbouring Arab states were against the partition as such, or details of how territory was supposed to be cut up. A whole series of violent clashes, over territory and control, delayed the forming of a Palestinian State, that was finally proclaimed in the year 1988. Pro-Palestine votes were 90 from the then 159 member states of the United Nations in that year.

To use – 24 years later – the word “premature” for a vote on further acknowledging the rights of Palestinians to their own independent state, is best expressed with the Jidish/Dutch word ‘gotspe’, ‘chtuzpah’ in English usage, meaning an ‘aggressive boldness or unmitigated effrontery’.

The Dutch Minister of Foreign Affairs Timmermans did use the word “premature” adding another one “unwise” (in Dutch “ontijdig en onverstandig”) and thus he echoed State Secretary Hilary Clinton with her widely quoted catchwords for the pro-Palestine UN vote: “unfortunate and counterproductive.”

Curiously Timmermans, before he accepted the job as Minister of Foreign Affairs in the new Dutch Government formed in autumn this year, has been actively pledging for a pro-Palestinian position in the Dutch parliament and also on the level of the European Union. He has extensively explained away his change of policy with lots of diplomatic finery, but for most voters on his party the social-democrat PvdA, it simply meant a betrayal of principles.

There are now 131 from 193 UN member states that voted for the upgrading of Palestine position toward a ‘de facto’ independent state. Against were 9 states with Canada, the Czech Republic, Panama, The USA and a series of small USA vassal states in the Pacific.

From the 41 states that chose to abstain from voting there was a big contingent from the European Union. The European Union is now split in two camps when it comes to the tactical view on how to favour a peace process in the Middle East with these ‘twins’ that do not want to fit in the same crib.

In favour: Austria, Belgium, Denmark, Cyprus, Finland, France, Greece, Ireland, Italy, Luxembourg, Malta, Portugal, Spain, Sweden.

Abstentions: Bulgaria, Estonia, Germany, Hungary, Latvia, Lithuania, Netherlands, Poland, Romania, Slovakia, Slovenia and the United Kingdom.

It should be noted that two world powers, other than the United States, China and the Russian Federation, have voted pro-Palestine.

How “unfortunate and counterproductive” the merely symbolic vote for the new Palestine state will be, will not only be determined by the State of Israel. The first reactions of the big loss of support for Israel in the UN were immediately followed by the usual Israeli accusations of “lies” being told by the President of Palestine, and punishing measures: expansion of Israeli settlements on occupied Palestinian land, freezing of tax and other assets in Israel belonging to the Palestinian Authority.

A signal has been given now by the majority of members of the United Nations, that they want to see an end to what has become known as ‘the endless conflict’. It is a signal, not so much to ‘the old warrior guard’ that is leading Israel on the path of ‘no solution’ expressed by the continuous state of ‘low-intensity and asymmetrical war’ with an imprisoned neighbour, but to the Israeli population at large.


A continuous state of ‘low-intensity and asymmetrical war’. for a detailed report the November 2012 Gaza/Israel clashes see the extensive caption for this summarising visual depiction at my Flickr page (2)

Time for Israelis to think up a non-military vision of the future. Time for a new generation of politicians. Politicians that have to differentiate themselves fundamentally from all those who have failed in the past, decade after decade. Time to stop coming up with solutions that generate even more problems, with ‘the wall’ as one of the most obvious examples. Time to reflect on the failures within Israel itself with rampant inequalities and discrimination.


“The Israel Defense Forces (IDF) – Tzahal likes to use quotes from the Scriptures to name their operations. Those familiar with the Scripture would easily understand the meaning of the name “Pillar of Cloud.” According to the book of Exodus, God himself appeared in the form of a pillar of cloud before Jews and accompanied them during their wandering in the desert. Hamas does the same Its latest war against Israel was called “Stones of Baked Clay.” According to the Qur’an, Allah turned the Ethiopian army who invaded Mecca into dust with such stones. Perhaps, Islamists think of their missiles that hit Israel towns as such “stones of baked clay.” This slogan appears on the new logo of Hamas made for their celebration of their 25th birthday as an organisation (lets remember how Israel intelligence forces have had a hand in the creation of Hamas as a method to split up Al Fatah).
The statistics of the relation between number of attacks and casualties on both sides in the conflict is to show how the concept of ‘asymmetrical warfare’ should be understood. A military defeat by the superior forces of Israel, nevertheless, was celebrated as a victory in Gaza City by Hamas with a triumphal parade and a huge stage where the exiled leader of Hamas, Khaled Meshaal, presented himself in front of a stage mockup copy of a long range rocket that is claimed to have been build inside Gaza and is named after it’s range of 75 kilometers. A few these rockets which seem to be based on the Iranian Fajr rockets, have been fired into Israel last November, One landing outside Tel Aviv and another landing in the fields outside of Jerusalem. Note the stage design in Gaza City with a replica of the Wall in Jerusalem and the Al-Aqsa Mosque. The same mosque that appears in the Hamas logo.

Time for the Palestinians and their warying camps, to reflect on the failure of decades of militant and military strategies and tactics. Time to go beyond glorifying martyrdom and presenting defeats as victories. Time to allow those Palestinians, who have another vision, at least a voice. To overcome also the repressive violence within the own Gaza and West Bank territories by its own authorities and power groups.


“Stop the Attack on Gaza – Freedom for Gaza” was the slogan of the Dutch ‘Palestina Komittee’ in November 2012. STOP SUPPORTING A STALEMATE SITUATION I WOULD SAY be more intelligent than be used by the hawks, either Israeli or Palestinian ones! STOP wasting your good intentions taking sides for wrong causes. When you want Peace denounce all military and para-military actions. Only 200 or so demonstrators turned up, that was much lower than usual, maybe a sign to the one side partisans to reflect on their future actions

Time – as well – for all those supporters of the Palestinian cause, not to cast a blind eye on the internal and external violence perpetrated, by the leading Palestinian authorities and powers. Time for outsiders to use their special position as outsiders, to go beyond the usual single partisan support and extend it to those in the Israeli camp who seek other than military solutions. (3) Time to recognize that a balance of ‘means’ and ‘ends’ is needed, that drones, jets, rockets and missiles will only bring disaster from whatever camp and for whatever purpose they are fired.

There are NO ‘immaculate states’ in the world, the foundation of each of them has be done to the detriment of those who were discriminated, excluded, expelled, or massacred. The land that forms the body of a state is hardly ever ‘virgin land’ and most states are not ‘new born’ but ‘reborn’: conquered, recaptured, assembled into empires, associated, federated, divided and redivided.

Whence we overcome the shortsightedness of ‘nationalism’ and use real historical perspective we must admit that man is a migratory being and any state in the world proves to be – in the long run – a temporary entity – in spite of a-historical claims of millennia of state-continuity like certain Imperial China and State Zionist, and Inca-Empire reconstruction advocates claim.


Three maps showing partition plans for the Middle East region from the breaking up of the Ottoman Empire and confiscation by Western allied powers in 1916, at first with France, Great Britain, Italy and Russia, the last one falling out because of the turmoil of the Russian Revolution in 1917. The Brits getting Palestine as a protectorate and the subsequent carving up of territories into new – dependent – states, with one of the many maps showing a carving up proposal, between the new states of Israel and Palestine, dating from 1946. These are just three maps of a few thousand, each with their own reason of being drawn. As maps do represent always some kind of intend. There are no objective maps, let alone objective maps that treat history from different viewpoints in an equal way. When one reads through the thousands of partisan web pages pro/contra Israel, pro/contra Palestine now-a-days one always will see some maps coming up and people trying to make their point, or dismiss someone’s argument, all because of a certain map being reproduced. My idea of an Interactive Digital Atlas of all those maps would be hardly possible to make, its editorial committee would fail within a short time, accusations and denunciations would take up all of the time before real work even could have been started.

When we imagine an interactive map of the Middle East showing in layers all the complexities of ethnicity, religion, kingdoms, empires, states, colonies, protectorates, special zones and so on, it will become clear, that choosing any specific historical layer as a model for a future redivision of territory, will produce a chain-reaction of new problems and new violence. (3) Recent examples galore: the split up of India, Pakistan and Bangladesh, the ethnic cleansing between by Greece, Bulgaria and Turkey, the reemergence of the Balkan conflict, such an overview would be too long a list for this article.

The crib of of Palestine will thus need to be adjusted to give equal place to the two infants. A readjustment not in one big violent reshuffle, but in a constant series of smaller changes, allowing the by now elderly infant-states to accommodate themselves as good as possible in this cramped space.

Re-inhabiting and re-distributing the land and in this process finding more space by breaking down both physical barriers and mental borders.

Can we allow ourselves to see the United Nations as the ‘Holy Family’ that will be so ‘wise’ and ‘fortunate’ to find ways to assist this process?

(1) Benedict Anderson “Imagined Communities – reflection on the origin and spread of nationalism‘; first published in 1983 (the link is for an extended edition published in 2006).
“Finally, a nation is an imagined community because “regardless of the actual inequality and exploitation that may prevail in each, the nation is always conceived as a deep, horizontal comradeship. Ultimately it is this fraternity that makes it possible, over the past two centuries, for so many millions of people, not so much to kill, as willingly to die for such limited imaginings.” (p.17) “The fact of the matter is that nationalism thinks in terms of historical destinies, while racism dreams of eternal contaminations, transmitted from the origins of time through an endless sequence of loathsome copulations: outside history. Niggers are, thanks to the invisible tar-brush, forever niggers; Jews, the seed of Abraham, forever Jews, no matter what passports they carry or what language they speak or read. (Thus for the Nazi, the ‘Jewish ‘ German was always an impostor.” Anderson adds this note: “The significance of the mergence of Zionism and the birth of Israel is that the former marks the reimagining of an ancient religious community as a nation, down there among the other nations – while the latter charts an alchemic change from wandering devotee to local patriot.”) (page 136)

(2) 18/11/2012 Tjebbe van Tijen News-Tableaus on Flickr: “Only Self-Defense? ~ Gaza/Israel: Peace Needs other Weapons”

(3) List of Arab-Israeli peace projects on Wikipedia.

(4) G.W. Bowersock “Palestine: Ancient History and Modern Politics” (in “Blaming the Victims – spurious scholarship and the Palestinian Question“; Verso 1988)

“one constantly stumbles over the obstacles thrown up by the deliberate fragmentation of a fundamental unified region. If Palestine, together with Syria to the north, constituted between tem a cohesive and relatively stable area in Roman and Byzantine times, this was, not as some would undoubtedly suspect, because the Romans imposed the structure. They inherited it from the indigenous populations. In taking over Syria well before the Romans annexed Arabia, the Seleucid monarchs did relatively little to alter the cultural and administrative patterns they inherited. And when both Syria and Palestine were firmly within the sphere of Roman and Byzantine influence, the concept of a combined Syria-Palestine as an overall geographical and cultural unity became a reasonable one.” (page 186)
“The fragmentation of recent times has precipitated endless tragedy. Diplomats and negotiators keep hoping that problems can be resolved by carving up pieces to satisfy the various interested parties. (…) In historical perspective the convulsions of the region in the last decade represent a frantic and bloody effort to recapture some of the lost coherence, to restore the natural balance. The Syrian presence in Lebanon, the Israeli invasion of the same nation, not to mention the Israeli seizure from Jordan and Syria, all point to a primordial effort to eliminate, from one side ot the other, the unstable and unwise fragmentation of the area.” (page 187)

I quote Bowerstock just as one of many other examples how each layer of time chosen will generate another perspective on the past and future of this area of the world. Bowerstock published his study “Roman Aarabia” in 1983 with Harvard University Press and he obsreves the difficulty of making such a study not in line with neither the Biblical study tradition, nor the Israeli stae supported archeology for political reasons: “The politics of archeology are everywhere. The late Yigael Yadin was both an eminent archeologist and a political figure. The intermingling of his two carreers is neciely exemplified by the care with which he brought to public attention his discovery of authentic letters of the Jewish rebel Bar Kokhba. These letters survice from the time of the Jewish revolt against Roman rule in the reign of Hadrian.  To a dispassionate eye they scarcely show that famous figure as an inspiring leader (I once called him a pious thug), but nonetheless Yadin was pleased to introduce him to the Israeli public as nothing less than the first president of Israel.(…) Meanwhile, although the Bar Kokhba letters had been given prompt and broad publicity, another discovery made by Yadin and his fellow archeologists has remained unpublished for nearly twenty-five years.” Bowerstock continues to describe that the other letters discovered were less welcome to the archeologist and politician Yadin as they were from a Jewish woman by the name of Babatha who gives another perspective on the once glorified revolt of Bar Kokhba. “It is clear that the relation between Jews and Arabs in the territory south of the Dead Sea was a harmonious one.”  (P.185)

Read Full Post »

Bernard Wientjes, voorzitter van ondernemersorganisatie VNO-NCW, vandaag in een ingezonden brief in Trouw.

Read Full Post »

Dutch State Television (NOS) had a special prime time news bulletin of 30 minutes on a skating event in the Northern Province of Friesland, that has been cancelled because of insufficient good ice. This is seen by Dutch media as ‘a national disaster’, after them whipping up public attention and commercial expectations during the recent cold winter weeks.

De Elfstedentocht (the eleven town tour) is a 200 kilometer skating tour and competition through the Northern Province of Friesland, existing since 1909 and – only rarely – takes place, because of  too soft winters. The last skating tour was held in 1997.

On wednesday February  8th the association that organises the tour called it all off, because of insufficient thickness of the ice (15 centimeter were needed ‘iceologists’ explained). This non-event was blown up beyond proportions, with five or so journlists at different spots in the Northern province telling us that nothing would happen.

Everything was so serious and exalted in the presentation of this “world news” – a life press conference on non-skating – that it managed almost to reach the level of the famous North Korean public television drama display of ‘national suffering’, though others may have thought to watch the Monty Python News.

The journalist in the middle of the picture is the senior and schizophrenic sports reporter Mart Smeets who said first (February 5th.) that the whole skating event of the Elfstedentocht was nothing more than “an abject commercial funfair” (een platte commerciële kermis) and later could not stop himself to be in the camera lime light of this ‘local world news’, even where it was nothing more than an anti–happening.

In the previous week I noticed also the NOS reporter Peter ter Velde  (his name means “in the field”) well known as an embedded NATO journalist in Afghanistan, standing in front of a half frozen ditch in Friesland, with the same serious face as he puts on when reporting about the successes of the Dutch troops in Uruzgan and Kunduz in schooling Taliban fighters.

When you missed it you can enjoy it all at: http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1238898

World disasters and local misery have to wait a bit for receiving again full Dutch State Television attention, till after the Frisian meltdown.

Side effect is – once more – that we are updated on the social and political priorities of the editorial staff of the NOS Television Journal.

Read Full Post »

Nu het ‘historisch opportunisme’ van het Nationaal Historisch Museum hen van de hun schuilkerk in Amsterdam naar de Grote Markt in Groningen heeft gedreven, is geen wind te zwak of het NHM draait wel mee… Inmiddels ligt er in het uiterste en meest moeilijk bereikbare Noord-Oostelijke puntje van Nederland de eerste steen voor het Nationaal Historisch Museum al weer geruime tijd klaar… of het nu om het dorrup Rottum of om de Rottumerplaat in de Wadden gaat weten mijn bronnen niet vertellen, maar dat het een rottig plekje voor een museum is dat staat wel vast. Enkel voor doordouwerige standvastige echte liefhebbers van het Nationaal erfgoed waaiert hier de wind, het zand en het strand, met aan het grijsblauwe zerk in het verschiet het nationalistische symbool bij uitstek: de zeemeeuw. Hier, op de rand van de grote ijstijd, waar een wal van stenen als het ware de Grote Hollandse Muur als een natuurlijke barrière omhoog gestuwd heeft en onze volksziel haar natuurlijke grenzen vond met al het barbaarse buiten steen en wad liggende…. is toch de meest ideale plek voor hen die naar een volksgevoel snakken: in besloten gemeenschap gedeeld.

“Zwerfsteen in Rottum”

“Zwerfmuseum mogelijk naar Zuiderkerk in Amsterdam:

zie voor eerdere virtuele vestigingsplaatsen van dit zwerfmuseum de eerdere posts:

2010 December 24: Musea zonder H van Historisch: toeristische trekpleisters op het zere verleden

2010 November 5: Afgang der Batavieren in Nederland: geen Nationaal Historisch Museum in Arnhem

2010 October 31: Good news: plan for new National Historical Museum of the Netherlands cancelled

Read Full Post »

Kop van Het Parool vandaag: “Amsterdam Museum, zonder Historisch.”

Dat beweer ik nu al weer geruime tijd: “die ‘H’ in de naam van het ‘Amsterdams Historisch Museum’ is een letter en een woord teveel. Een museum dat niet langer in staat is het verleden steeds weer kritisch te hereiken (*), mag zich geen ‘Historisch’ Museum noemen, maar verwordt tot een uitstalkast van oude voorwerpen die als enig doel hebben om genoeg pannenkoeken en prentbriefkaarten te verkopen middels de museumkantine en -winkel, om de ‘oudheidkamers’ tussen Kalverstraat en Nieuwe Zijds draaiende te houden.

Vanaf januari wordt het ‘AHM’ dus kortweg ‘AM’ en dat past perfect in de looproute van ‘de toeristische trekpleisters op het zere verleden’, van Anne Frankhuis en Madame Tussaud, tot Rembrandthuis en een ander museum – dat gezien haar tentoonstellingsbeleid van de afgelopen decennia – wellicht ook het recht op die letter ‘H’ dreigt te verliezen, Het Joods Historisch Museum aan het Jonas Daniel Meijerplein (**).  Als we de trekpleisterroute vervolgen en de brug bij de Weesperstraat oversteken en langs het voormalig ouden van dagen huis het Amstelhof lopen is er nog een museum dat de letter ‘H’ al bij haar openingstentoonstelling heeft moeten inleveren: de ‘Ermitage aan de Amstel’, met haar kritiekloos etaleren van de pronkstukken van het door lijfeigenen rijk geworden geslacht van de  Romanovs met vermijding van het historisch verband tussen het autocratisch tsarisme en het daaruit voortgekomen Sovjetbewind. Niet voor niets was zowel Koningin Beatrix als President Dmitry Medvedev bij de opening (met in het gevolg ook nog de toenmalige CEO van de Koninklijke Shell Jeroen van der Veer die de gelegenheid aangreep om een nieuwe deal over olievelden in Siberië aan te kaarten).

Ook het  bijna doodgeboren ‘Nationaal Historisch Museum’ dat zich  vanaf  januari 2011 – eveneens in Amsterdam – schuil gaat houden in een kerk aan de Sint Anthoniesbreestraat dreigt het zonder ‘H’ te moeten stellen, omdat het bij decreet vastgestelde aantal vensters op de nationale geschiedeniscanon, nauwelijks binnen de eerdere genoemde definitie  van het bijvoeglijke naamwoord ‘historisch’  te vatten is: ‘het verleden steeds weer kritisch hereiken’. ‘Nationaal Museum; is korter en dekt ook beter de door voormalig SP kamerlid Jan Marijnissen geformuleerde taakstelling van het bevorderen van een ‘neo-nationaalbewustzijn’ (***).

Duidt dit jongste gebeuren  op een ware trend van onthistorisering van musea, zeker nu er van regeringswege verklaard is dat musea met onvoldoende bezoekersaantallen niet langer op rijkssteun mogen rekenen? Hebben ‘de succesvolle managers’ het niet al lang overgenomen van ‘de studieuze wetenschappers’ in de directiekamers van onze lokale en nationale erfgoedinstellingen? Een tentoonstellingsbeleid gericht op ‘kassakrakers’ ligt in het verschiet, waarbij de ‘de historie’ zeker overleven zal, zij het uit het zicht, in goed verborgen ‘schuilmusea’.

(*) …zoals met de éénzijdig royalistische Oranjetentoonstelling van scheidend directrice Pauline Kruseman (nu nog Vicevoorzitter Raad van Toezicht Nationaal Historisch Museum);  ‘Theater na Tomaat’ een buitenshuis samengestelde, slordige tentoonstelling, waarbij zelfs het jongste verleden onvoldoende bestudeerd was en onbestaande verbanden als historische feiten gepresenteerd werden (zie een meer feitelijke beschrijving op mijn web site); de viering van “Vier eeuwen vriendschap” tussen Amsterdam en New York met totale verwaarlozing van zowel het weinig succesvolle en ook gewelddadige kortstondige Hollandse bewind aldaar en met een algeheel negeren van de revolutionaire ideeën van de 17e eeuwse Amsterdammer Franciscus van den Enden en zijn utopische visie voor een nieuwe volksplanting op de plek die later New York is gaan heten: “Kort Verhael van Nieuw-Nederlant” (1662). Dit laatste is wel de allergrootste gemiste kans van een museum in jaren, om zo’n hinderlijk ‘zoveel eeuwen’  jubileum niet aan te grijpen om een onderbelicht deel van de geschiedenis onder de aandacht te brengen. [n.b. Wim Klever heeft verschillende teksten van Francsicus van den Enden opnieuw bezorgd en van commentaar voorzien]

(**) …het Joods Historisch Museum ziet het niet als haar taak om de lokaal pijnlijke geschiedenis van de efficiënt georganiseerde deportatie van Joden vanuit Amsterdam pregnant in beeld te brengen (de beruchte Gemeentelijke planningskaart voor het Joodse Ghetto van Amsterdam hangt wonderlijk genoeg verderop in Het Verzetsmuseum). Museumprojecten die jonge generaties Amsterdammers kunnen helpen om een ander inzicht te geven in de geschiedenis van het Jodendom en hun vervolging worden node gemist. Wat steeds ontbreekt bij het vormen van een eigen inzicht is de onaangename geschiedenis van de medewerking – van zowel Nederlandse autoriteiten als vertegenwoordigers van de Amsterdamse Joodse gemeenschap – aan de deportaties. Zo’n  zelfkritische historische benadering is een voorwaarde om een beter debat over het huidige door oppervlakkige argumenten gestuurde anti-semitisme mogelijk te maken.

(***) Jan Marijnissen: “Een volk zonder geschiedenis bestaat niet. Elk volk, ook het Nederlandse volk, heeft dus een geschiedenis. De hedendaagse verwarring over onze morele, culturele en politieke identiteit vindt voor een deel haar verklaring in het ontbreken van historisch besef in brede lagen van de bevolking.” Voor eerder commentaar op het 19e eeuwse idee van een ‘Nationaal Historisch Museum’ aan het begin van de 21e eeuw zie mijn post “Good news: plan for new National Historical Museum of the Netherlands cancelled” op dit blog.

Read Full Post »

Good News from the BAD POLITICAL FRONT: the building of a newNational Historical Museum of the Netherlands” has been cancelled by the new Dutch government. This is excellent news! Who wants Double Dutch History cast into lots of building materials? Who wants to institutionalize persistent Dutch denialism of their colonial past? Who wants the governmental ‘imagined community’ of the Low Countries to be even further Disneyfied? Who wants to look at the glorified Dutch self-image through the canonized windows of state dependent historians? We have plenty of museums in the Netherlands offering such kind of idealized Dutch-centric history representations, already for decades… the whole idea is a belated 19th century concept of constructing a past that never actually was, to forge a ‘new Dutch national consciousness’ in post-national times.

"Daaag Geschiedenis..." ~ "Byeee History..." is what I imagine hearing when seeing the waving bronze woman. The Dutch text is a promotion text in a special design as produced by the launching organisation of the National Historical Museum and reads: "The National Historical Museum stimulates the historical imagination." The orange building in the back is the actual design for the new building now stalled; the white building in front is the former palace 'Soestdijk' of the deceased Queen Juliana by some proposed as another possible national historical museum site; the statue shows the Queen and her husband Prince Bernhard, Juliana waving as she used to do each year when a 'defilé' of Dutch citizens came to congratulate her with her birthday on 'Queensday', the 30th of April.

The image shows the design for the National Historical Museum in the Eastern border town of Arnhem and the palace of former Queen Juliana in Soestdijk (in the heart of the country) the last one has also be proposed as a seat for such a new National Historical Museum. The idea for such a museum has been strongly propagated by Jan Marijnissen, the party leader of the Socialistiese Partij (SP). His proposal – dating from 2003 – was later also supported by the Christian Democrat Party CDA, a party now in government and deciding to stall the whole museum building project. As it is a ‘national Dutch’ project, I fail to find English language links on the subject. That in itself may be seen as symbolic for the whole undertaking, a sign of the isolating tendencies in Dutch politics of the last decade, moving away from a more internationalist position before.

Jan Marijnissen opens his original proposal with  “a nation without history does not exists”  and speaks about “the nowadays confusion about our moral, cultural and political identity” which finds its origin – partly – in “the missing of a historical consciousness in broad layers of the population.”

Een volk zonder geschiedenis bestaat niet. Elk volk, ook het Nederlandse volk, heeft dus een geschiedenis. De hedendaagse verwarring over onze morele, culturele en politieke identiteit vindt voor een deel haar verklaring in het ontbreken van historisch besef in brede lagen van de bevolking.

Marijnissen acknowledges the existence of many museum institutions and the cornucopia of objects and methods of display on Dutch history, offered by them, but he regrets that nowhere “the rise of society in the Low Countries at the Sea (he uses the conjunction ‘wordingsgeschiedenis’ = history of coming into being)  is told. In other words he is longing for a singular narration of national history.

Echter, hét verhaal van de wordingsgeschiedenis van (de mensen die wonen in) “de lage landen bij de zee” wordt nergens verteld. In het kader van een herwaardering van het belang van historisch besef zou het goed zijn als dat wel zou gebeuren.

His longing for a singular ‘grand narration’, a genesis of the the Low Countries, is something that frightens me because put in practice, it will be more a product of ‘imagination’ and ‘believe’ than of ‘history’. Such a singular story is the opposite from what I envisage as the practice of history: dynamic confrontations of differing views.  It will more hamper  than help, the finding of a ‘social identity’. In my vision we need not put our energy in redefining what is ‘Dutchness’,  but better come to an understanding of the multiple identities and the plurality of the social territories in which we are living. The times of the fenced off Garden of Holland (Het Hof van Holland) with a gate defended by a lion with a sword, lay far behind us. Already in its time this was an allegory  of a non-reality. Man is both a migratory and a sedentary animal. Nations are ‘imagined communities’ and the new narratives we need, do not fit in any ‘national building’.

"Houdt op in mijn tuin te wroeten Spaanse varkens!" (Stop burrowing my garden Spanish pigs!) A Dutch engraving 1578/1582 in the collection of the Rijksmuseum, Amsterdam (object code: RP-P-OB-77.682). One sees the Dutch lion defending the fence around the garden with a sword or club. Click Picture for bigger view...

Old Dutch text has been reconstructed as:

Houdt op in mijn thuyn te wroeten Spaensche beesten
wilt uwen verckens-cop toch achterwaerts trecken
oft mijn Guesche-cndse [cnodse ?] salt u soo verleeren
die u thooft sal breken oft den hals doen recken;
den edelen prince daer ghij meed’ woudt ghecken
sal u te water en land’ bespringhen all;
vertreckt met u vuijl soghen en jonge specken
loop guyten loop oft Geux u daertoe dwinghen sall.

An interesting photograph of the inauguration of the statue of the former Queen Juliana and her husband Prince Bernhard by queen Beatrix can be found on a royalist web site and the photograph below, showing the unveiling in the year 2009, while the wind blows the orange drapery into the shape of the tower with its shifting floors as can be seen in the design for the new National Historical Museum. The design of the Historical Museum dates from 2007 and is by one of the founders of the architect association Mecanoo, Francine Houben (1955-).

Statue designed and made by Kees Verkade (1941-) in 2009.

Building designed by Francine Houben (1951-) in 2007 and stalled in 2010.

Read Full Post »

Uruzgan was de “Vijfde Politionele Actie” van Nederland in Azië. ‘Politionele Actie’ een Hollands eufemisme om het werkelijke imperiale streven van de inzet van Nederlandse troepen te verhullen: Pogingen eerst om het koloniale rijk in Den Oost te behouden: de Indonesische eilanden en Nieuw Guinea. “Politionele acties” 1 en 2 van 1947 tot 1949 op Java en Sumatra met inzet van vrijwilligers later ook dienstplichtigen; nummer 3 was de koude anti-comunistische Korea Oorlog 1950-1953 met uitzending van soldatenvrijwilligers; nummer 4 Nieuw Guinea 1959-1961 waarbij dienstplichtigen gedwongen werden deel te nemen in een krampachtige poging dit strategisch gelegen mineraalrijke eilandsdeel voor het Koninkrijk der Nederlanden te behouden. Laatste in dit rijtje is het eveneens grondstofrijke Afghanistan met inzet van beroepssoldaten, de VIJFDE NEDERLANDSE POLITIONELE ACTIE IN AZIë, die in NAVO-jargon ‘Task Force Uruzgan‘ genoemd wordt.

Traditiegetrouw wordt iedere beëindiging van zulk een typische Hollandse ‘politionele actie’ met stille trom gevierd en rest enkel nog de nazorg van de familieleden van de omgekomen Nederlandse militairen en de getraumatiseerde soldaten die het overleefd hebben. Zij kunnen – hier ten lande-  op meer begrip rekenen, dan de even getraumatiseerde achterblijvende Afghanen. Jammer genoeg moeten de laatsten bij hun eventuele reisplannen, om-er-even-uit-te-zijn, rekening houden met deze, op de website van de Partij Voor de Vrijheid te vinden, reisbeperking: “Invoering quotum asielzoekers van maximaal 5.000 per jaar, opvang in eigen regio.”

Deze recente cartoon is - heel verrassend - op de officiële Nederlandse geschiedenis canon web site te vinden die anders weinig uitblinkt in het kritisch weergeven van het Hollands koloniaal verleden. In mijn hoofd zie ik vrijwel dezelfde prent met twee Hollandse dienders tegen een bergachtige achtergrond, één van de mannen op het bankje heeft een Afghaanse muts en de rechtse bromsnor zegt: "... zitten we een beetje de Taliban te spelen soms?." Klik cartoon om het canon-venster te zien....

Het wachten is nu op de lange en vertraagde  nasleep met details en cijfers over het totale aantal doden en andere slachtoffers van deze “vredesmissie” – ongeacht of zij nu het stempel Taliban of niet opgedrukt gekregen hebben. Nu de ingebedde journalisten met ander werk uitgescheept gaan worden, zal met het verloop van de tijd het nog verzwegene alsnog gaan spreken. Weer “een venster in de nationale geschiedenis canon” erbij waarvan het gordijn nog opgeschoven moet worden.

Read Full Post »

Lokjoden, lokhomo’s, als jood of als homo verklede politie-agent-provocateurs die hierdoor aangetrokken joden- en potenrammers in de kraag gaan grijpen. Recente  voorstellen (*) voor Amsterdam met positieve discriminatie als doel, maar in mijn visie zijn het middelen die het doel in de verkeerde richting voorbijstreven. Ook zwaardere straffen voor geweld tegen homo’s behoren mijns inziens tot de categorie van middelen die niet in overeenstemming zijn met het uiteindelijke doel: gelijkwaardigheid van alle mensen. Dat gaat ook op als er gestraft moet worden.

Marcouch wil dat de politie daadkrachtig optreedt tegen daders van antisemitisch geweld. "Ik vind dat je alles moet doen om die etters, die kwelgeesten, die criminelen te pakken." De PvdA'er reageert hiermee op berichten dat joden in sommige Amsterdamse stadsdelen zich niet meer veilig voelen op straat met een keppeltje op. Klik beeld voor link naar artikel op de web site van Amsterdamse lokale televisie AT5.

Ooit waren uiterlijke kenmerken van het tot een maatschappelijke groep behoren van overheidswege opgelegd. Het koloniale bewind van de Hollanders hield – bijvoorbeeld – middels strenge kledingvoorschriften controle over miljoenen onderdanen in Oost-Indië. Inlander, Chinees, Indo en raszuivere Hollanders konden zo keurig op geruime afstand onderscheiden worden door hun kleding en daarmee gemakkelijker in het gelid gehouden worden. Apartheid is niet voor niets een Hollands woord en ergens dringt dit  uiterlijk en ruimtelijk gescheiden houden van religies, rassen, klassen  en standen, voortdurend in de ‘vaderlandsche’ geschiedenis door: van half verborgen schuilkerken voor niet staats-protestante christenen, tot stegen en sloppen voor de armen net even apart van de grachtenhuizen voor de rijken, van bewaakte asociale dorpen in Amsterdam-Noord tot burgerwijken in oud-Zuid. Segregatie ook in het huidige Amsterdam van Buitenveldert tot Bijlmer, van Grachtegordel tot De Baarsjes.

De relatieve onzichtbaarheid – op straat – van het tot een gemeenschap behoren, in de moderne verstedelijkte samenleving wens ik als een emancipatie te zien. De tegenbeweging met haarbedekking voor vrouwen en geloofsduidende hoedjes en petjes voor mannen lijkt gelijke tred te houden met ander uniformgedrag van neo-punkers tot oranjefans. Als de lokale politie hier zich nu opzichtig als homoachtige homo of  joodachtige jood gaat verkleden om, met deze stereotypen een stereotype reactie uit te lokken, bij een doelgroep die door de vele bestraffend wijzende Hollandse vingers in hun ghetto gehouden worden (de Marokkaanse jongeren), dan vind ik dat een handelen dat van een onbeschrijfelijk gebrek aan inzicht getuigt. Uitlokking genereert en bevestigt geweld. Dat dit soort onbezonnen voorstellen ook nog eens een functie van populariteit bevorderende maatregelen voor bepaalde politici hebben maakt het nog eens te meer kwalijk.

Verbetering van hoe wij met elkaar omgaan is niet met dit soort ‘stereotype hypes’ gediend. We kennen de overgeleverde slogans: ‘ze moeten wel met hun poten van onze rot-joden afblijven’ en een enigszins positief bedoeld ‘onze rot-marokkanen’ bestaat ook al enige jaren (uitspraak toebedeeld aan Pim Fortuyn, die er – anders dan Wilders – bij zei dat het daarom ook “ons probleem” was); zo dient een ieder ook met zijn poten van onze ‘rot-poten’ af te blijven. Maar zulke op een gespleten karakter wijzende half-goedbedoelde-leuzen waren en zijn onvoldoende.

Het zijn ‘onze rot-Hollanders’ die maar niet in het reine wensen te komen met hun eigen ‘rot-geschiedenis’ die deel van het probleem zijn, maar het niet van zichzelf willen weten. Als nu eens in plaats van de oranje gekleurde ‘fata morgana’s’ van nationalistische geschiedenis interpretaties en het “Nederland kan het weer! Die VOC mentaliteit…” (Balkenende, 2006), een omslag in het begrijpen van het verleden van dit land zou plaats vinden, dan was daarmee tevens een basis gelegd voor een andere opvoeding en scholing van ‘onze jeugd’, ongeacht hun af- en herkomst. Als de ‘huichelhollander’ het onaangenaam verleden gemaakt door vorige generaties – waarvoor hij/zij zelf niet verantwoordelijk gehouden kan worden – gewoon onder ogen zou zien en dit onverbloemd voor zichzelf en aan de jeugd duidelijk zou weten te maken, dan komt er ruimte voor een mentaliteitsomslag. Leren, uitleggen, begrijpen, hoe joden en homo’s hier in de loop van de geschiedenis in de de verdrukking zijn gekomen, tot aan de onaangename details van registratie, concentratie en deportatie van de meeste Nederlandse joden met medewerking van Nederlandse autoriteiten en joodse notabelen die dachten het onheil te kunnen keren, tijdens de Duitse bezetting. Onder ogen zien hoe de eerste generatie na-oorlogse gastarbeiders hier binnengehaald werden op vrijwel gelijk wijze als de Chinese, Javaanse en Hindoestaanse ‘koelies’ in de nadagen van het Nederlands koloniaal stelsel naar Suriname werden gehaald. Arbeiders die hier decennialang bijgedragen hebben aan de groeiende welvaart en waarvan werkgevers en autoriteiten dachten dat ze even onopvallend als ze binnengehaald werden wel weer zouden verdwijnen. Ik zie nog voor mijn ogen de spandoeken van gastarbeiders-demonstraties op het einde van de zeventiger jaren toen de conjunctuur langzamerhand terug begon te lopen met leuzen als “Wij willen werken”, iets wat Geert Wilders (1963-) geweten had kunnen hebben als hij als tiener zijn ogen had opengehouden.

"Hoe het begon, de vele gezichten van Marokkaans Nederland", een reeks documentaires van de NOS waarin een onthullende oude Polygoon reportage uit 1969 over het ronselen van arbeiders op contract door de Nederlandse regering in Marokko is te zien... de hele serie zou vast onderdeel dienen te zijn van de geschiedenisles op Nederlandse middelbare scholen. Klik plaat om naar de on-line versie van deze videos te gaan.

Als ook de vensters van de ‘national geschiedenis canon‘ vermeerderd worden en de versluierende vitrages weggetrokken worden, opdat massamoord, slavenhandel en tal van vormen van koloniale exploitatie en lokale uitbuiting in zijn volle omvang begrepen kunnen worden, dan is dat de voedingsbodem waarop het zaad van een minder gewelddadige samenleving gezaaid kan worden, waarmee jonge generaties Marokkanen en wie er nog meer behoefte aan hebben tot andere gedachten gebracht kunnen worden. Daarmee en daardoor wordt een leraar – van lagere school tot MBO – in staat gesteld om de Holocaust in een begrijpelijk geheel van gebeurtenissen te plaatsen; dan kan ook de complexe geschiedenis van de Maghreb, de Arabische veroveringstochten, het Ottomaanse rijk, het Franse en Spaanse kolonialisme, de regionale tegenstellingen en het ontstaan van het conflict in het huidige Midden Oosten, begrijpbaar en bespreekbaar gemaakt worden. Ook hier is veel onverkwikkelijks te melden niet enkel ov er de vestiging van de staat Israel en onteigening en ontheemding van de Palestijnen, maar eveneens de tumulteuse Noord-Afrikaanse geschiedenis. Ook daar ligt er een verhullende sluier over het verleden.

Wie de tentoonstellingsagenda van de laatste vier decennia van het Amsterdamse Joods Historisch museum en het Amsterdams Historisch Museum (AHM) kent, weet dat deze door de gemeente gesteunde culturele en educatieve instellingen niet of nauwelijks bij machte geweest zijn om  bovengeschetste onderwerpen tot het centrum van een kritisch debat te maken (buiten de uitzondering die gemaakt kan worden voor het onderwerp van homoseksualiteit in het AHM). Met name het Joods Historisch Museum is de grote afwezige als het gaat om deelname aan een bestaand maatschappelijk debat bij de keuze van haar tentoonstellingen. Waarom niet het anti-joodse sentiment  bij (een deel van) de Marokkaanse jeugd tot een museum-presentatie of project gemaakt?  Waarom is de tragedie van Amsterdam, de constructie van het joodse ghetto, de bureaucratie van de Joodse Raad en het falen van het verzet ertegen niet ter lering en als waarschuwing, in een permanente opstelling in meerdere talen, te zien in dit museum, een verhaal dat dieper graaft en verder durft te gaan dan dat wat nu in het toeristisch lokkertje van het Anne Frankhuis aan verhullen verhaal te zien is?

Een tastbaar monument voor eigen historisch onvermogen zou deze stad sieren. Dat is pas dapper. Daarmee en daardoor valt uit het verleden te leren. Niet het sprookje over ‘Amsterdam die tolerante stad’ die nooit bestaan heeft. Zulk een zelfkritische presentatie zal iedereen zo ver uit de eigen tent weten te lokken dat we elkaar weer recht in de ogen kunnen kijken en op voet van gelijkheid met elkaar over heden en verleden kunnen spreken. Dat is geen politie en justitie taak, dat is een culturele taak, het wordt tijd voor  voor LOKHOLLANDERS TEGEN GEWELD met acties  ter verlokking van de Marokkaanse en alle andere jeugd.

Een reeks iconen met stereotypen, waarvan ik de precieze bron nog niet heb kunnen vinden, maar waarbij het vrijwel zeker gaat om 'teenagers stereotypen'. Het zou goed zijn als een jong talent eens in dergelijke reeks van stereo-typen voor Nederland/Amsterdam zou maken. Vereenvoudigde, schematische beelden zoals die nu bij teenagers bestaan. De benoeming van Marokkaanse jongeren en dan met name Marokkaanse jongens als 'straat-terroristen' (Wilders, 2009/210) is op zich net zo'n stereotype.

(*) Recente voorstellen lokhomo’s en lokjoden  info & links:


– Omdat dit artikel in de Elsevier van 19 juni2010 enkel gedeeltelijk on-line staat, citeer ik hier in extenso de formulering van René van Rijckevorsel (plaatsvervangend hoofdredacteur van Elsevier) “Is geweld tegen joden en homo’s soms normaal?.”  Voor mij getuigt de hieronder gevoerde redeneertrant van een te nauwe focus op een deelprobleem, waarbij dan weer een deeloplossing aangedragen wordt, die meer problemen zal veroorzaken dan oplossen. Dit terwijl de onderliggende fundamentele vraag onbeantwoord blijft, wat dan wel de Nederlandse samenleving is, waaraan als buitenstaanders voelende en behandelde groepen, aangepast dienen te worden. Mij bekruipt een huiver ook door het geciteerde taalgebruik van de heer Marcouch: “Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.”

"Moffenhoer" behandeling van een vrouw met een Duits liefje op 8 mei 1945 in Amsterdam: kaalgeknipt en geschoren en met pek ingesmeerd en gedwongen voor de foto de Hitlergroet te brengen. Een voorbeeld van hoe snel bij een machts- en rolomdraaiing de strafhandeling verwordt tot een spiegelbeeld van wat verafschuwd werd..

“Geknipt en geschoren”, voor mij zijn dat een hele reeks beelden: ‘bijltjesdag’ waarbij een niet geheel koshere menigte de liefjes van Duitse soldaten op straat kaalscheren; militair geleide heropvoedingsgestichten voor straatbengels zoals beschreven in de jeugdromans van  ‘Pietje Bel’ tot ‘Willem Roorda’; dorpsgerichten op het Italiaanse platteland in de zestiger jaren waar hippies (cappelloni) de haren afgeknipt  werden… Zulke beelden vliegen zo snel door je hoofd en laten zich zo traag opschrijven en lezen, dat ik nu verder René van Rijckevorsel aan het woord laat:

Terwijl Geert Wilders door heel politiek correct Nederland wordt gekapitteld voor zijn generieke opvattingen en ongenuanceerde uitlatingen over moslims, is er relatief weinig publieke verontwaardiging over de wijze waarop jonge Marokkaanse Nederlanders in de publieke ruimte redelijk ongestoord hun antisemitisme kunnen botvieren.

Maar wat Marokkaanse Nederlanders denken en zeggen over joden, gaat nog een tandje verder dan wat Wilders beweert over moslims. Overigens heeft die nooit gezegd dat álle moslims Nederland uit moeten, zoals tegenstanders zijn woorden uitleggen, hij had het over criminele moslims en ‘straatterroristen’ met dubbele nationaliteit.

Niet alleen joodse Nederlanders hebben het steeds zwaarder te verduren. Het is met de dag onveiliger om ostentatief als homo over straat te gaan in wat ooit de ‘gay capital of the world’ was. Of om als homostel in vinexwijk de Leidsche Rijn in Utrecht te wonen. Twee mannen zijn er uit hun koophuis getreiterd door Marokkaanse jeugd. Er is nog niemand gearresteerd, omdat er niet genoeg bewijs is, aldus burgemeester Aleid Wolfsen (PvdA).

De onrust over het toenemende anti-homogeweld leidde afgelopen zondag tot een spontaan protest bij het homomonument in de schaduw van de Amsterdamse Westertoren. In aanwezigheid van het nieuwe PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch kwamen honderden demonstranten bijeen.

Marcouch wond er geen doekjes om: ‘Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.’ Hij wees erop dat er geen hek om Nederland staat, daarbij degenen aansprekend die de vrijheid en tolerantie blijkbaar niet kunnen verdragen. Later in de week bepleitte hij zelfs het inzetten van ‘lokjoden’.”

bron = http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Commentaren/268375/Is-geweld-tegen-joden-en-homos-soms-normaal.htm#

Read Full Post »

When we shout “Viva Mexico Hijos de la Chingada!”  we express our desire to live closed off from the outside world, and above all, from the past. In this shout we deny our origins and deny our hybridism.

[Octavio Paz “The labyrinth of solitude: and the other Mexico” (first edition published in 1950 as “El laberinto de la soledad”]

Prince Willem Alexander spiced up his state visit lecture in Mexico on environmental issues on November 4 2009 (as he likes to change his color from orange to green) with this little sentence: “Let me conclude by giving you a Mexican proverb.

“Camaron que se duerme se lo lleva la chingada”.

(intended as “a shrimp that is sleeps is washed away by the tide”)

The rather short speech (a full copy can be found on the web-site of the Dutch Royal House and I kept a copy in PDF format just in case the translation may be lost for posterity) had some other references to the Aztec empire as “children of the sun” linking that to solar energy and the natural partnership of Mexico and the Netherlands as providers of oil and gas and at the same cautioning his audience about the needed restraint in its usage. The word “chingada” does appear in the official State Information Service (RVD) both on the Royals House web site and elsewhere signed © RVD .

It had to be ‘corriente’ instead of ‘chingada’ with its historical connotation of violence as started by conquistador Cortes: molesting, pricking, wounding, killing, the violated mother and many more negative associations.

The prince thus has created himself a new emblematic personality “THE SHRIMP PRINCE” or in Dutch PRINS GARNAAL (with its connotation of the word Prinsgemaal, the Dutch attribute given to the husband of a queen).


A visualization of the Mexican proverb in the version of Willem Alexander, image elements are: the Procaris Mexicana schrimp; the 1519 massacre of Cholula by Cortes his army and allied Tlaxcalteca indians as depicted in the Codex Lienzo de Tlaxcala (ca. 1550-1555). With La Malinche nicknamed La Chingada as a traitor to her own people, pointing where to go. ~ Click picture to have a full size view.

This quotation has been taken from a Youtube copy of a Mexican Television report on this state visit event.

Interesting is how Dutch public television managed to simplify the Mexican connotation of the word “la chingada” and in  their stupidity even failed to check their Spanish dictionary, coming up with this blant untruthful translation and subsequent interpretation. The anchorman starts of with explaining what the prince intended to say “he wanted to say ‘a sleeping shrimp is dragged away by the tide’  but because of  a little translation mistake” (vertaalfoutje) it became something else completely.”  Very diplomatic and refined,  the possible translations of the pejorative term ‘chingada’ – as spoken by the prince – are not pronounced by the anchorman, it is only in the subtitles that the Dutch television public can learn what has been said.

The Dutch television caption of the proverb reads: “een slapende garnaal gaat naar de klote”  (a sleeping shrimps goes to the bullocks/balls; has a shitty end). A translation that does not honor the scale of Mexican connotations available. The commentator then quickly explains: “The last word does mean in the whole of Latin America ‘tide’, though, except in Mexico, and the translator  was ignorant of this fact.”  Not only this main national public television station made this completely wrong remark suggesting that in other Latin American countries the word ‘chingada’ has the meaning of ‘tide’, it can be found back in several other television stations and news papers (see note *), hence this source of this misinformation has been  ‘on the news wire’, though I could not trace back its origin yet (would be interesting to know if the State Information Service RVD is the source of this). This little episode of royal glory was presented under the header: “Willem-Alexander slachtoffer van vertaalfout” (Willem-Alexander victim of translation mistake). We are thrown back centuries, to times when royals could never be mistaken and when needed put the blame on someone else. I am speaking here not of a holiday  outing of some members of a certain family called ‘Van Oranje’, it is a state visit, but in our monarchy the roayls can by constitution not be held responsible for their deeds, which compares badly to – say – the position of government ministers that formerly have to accept full responsibility for their position.  This is grotesque! For what is expressed in the original Mexican proverb there are – to my knowledge – only two Spanish words that apply: ‘marea’ and ‘corriente’. There is no relation whatsoever with the meanings of ‘chingada’ and the notion of ‘tide’. All this may have been not intentional fraud, but is yet another expression of what happens when a constitutional monarchy reigns in the wrong century. The high media profile of the House of Orange as pushed through the media upon the whole nation for decades, is haunting millions of sober observers at a frequency of several times a week, both laughable and shameful.

It was not just one Dutch national television channel that twisted the meaning of the translation mistake, almost all channels and newspapers have been busy to cover up the embarrassment with off the point arguments, of which I will give a few examples in Dutch as a footnote (*).

The incident itself is of course of little importance, but the reactions on it tell us something on how Dutch media function, how lazy our journalists are, that they even fail to harvest the power of the ubiquitous internet search machines. When one digs a bit deeper there is some sense in the mistake and why it has been made. It must have all started with the prince himself or his ghostwriter to  add some local reference into a state visit speech (a standard thing to do in diplomacy). In the old days of speech construction it was dictionaries of proverbs that would be referenced, now we have the internet and Wikiquote is a handy tool and it has a page called “Mexican proverbs” which has about fifty of them (mind you the same proverb is used in Chile and Venezuela and maybe common in the whole of Spanish Latin America). And, yes there it is:

“Camarón que se duerme se lo lleva la corriente”

  • “Shrimp that sleeps gets carried by the tide”

  • Meaning, if you get distracted (or asleep), you will be left behind; or you snooze you lose.

So maybe the prince or his ghostwriter did find this page, quoted just the English version and then passed that on to the state functionaries responsible for the royal Mexican trip, in this case the Ministry of Economic Affairs (why else would the royals go there?). The ministry passed it on to a translator, who is said to be an Argentinian (maybe a friend or associate of the prince’s wife Maxima). So probably the English rendering of a Mexican Spanish proverb had to be translated back into Spanish, without recourse to the original Spanish version. One commentor in the blogosphere (Proz.com/the translator workplace) asked himself how  the word ‘corriente’ could be mixed up in any way with the word ‘chingada’: “How could the translator mistake “corriente” with “chingada”? They’re no homonyms, letters starting with different alphabets, completely different pronunciations, and I can’t come up with any similarity among these two words…” and that seems to be a correct observation.  What was it that drove the translator to the word chinga…? It may be that this kind of recommandation was in his mind, as explained on the useful web site “Just Landed” with good and quick advice how to appear to be groovy within minutes in a foreign country, explaining the difference between Mexican Spanish and spanish Spanish:

A Mexican slang word you will hear continuously is the word chingar – which can be replaced by the more polite word fregar depending on who you are talking to. Depending on the circumstances, chingar can describe almost any situation or emotion you can think of. Here are some examples:

  • está de la chingada – this is shit
  • es una chingadera – this is terrible
  • no me chingues – don’t get on my nerves
  • está chingón – this is great

Some Mexicans go as far as seeing the word chingar as one of the utmost expressions of Mexican feelings and culture, and you will definitely be seen as more ‘Mexican’ when using it appropriately.


Tourist photograph from Mexico with a sign on a low life villa.

Still the web page also warns: “However, the first meeting with your new girlfriend’s parents is NOT an appropriate situation for practicing your new vocabulary, though as a foreigner you are likely to be forgiven your first few mistakes with Mexican vocabulary.”

All this has not answered yet the primary question, why and how this could happen. There must be some reason for the translator to have offered this version. There are two possible options (as we will leave out a pure change voodoo-typo at some stage in the speech production process, or an even more improbable option that a malign inspiration or hangover lapses made Willem-Alexander  produce the wrong word at the wrong moment). The options are:

1) sabotage

2) poetic intervention


The sabotage option needs some fantasy, but, still has some historical reality basis. As several sources  mention the Argentine nationality of the translator, in theory that person could have a crunch against the direct relation between the Royal House of Orange and the Argentin Zorreguieta famliy and its pater famillias Jorge Horacio Zorreguieta Stefani,  Under-Secretary of the Ministry of Agriculture from 1976 tot 1981 of the military regime of  Videla. The inventive ways in which Jorge Zorreguieta has been downplaying his involvement in the regime that produced the Dirty War with its thousands of disappeared/murdered persons, could have been the motive for what in military terms is called ‘a target of opportunity’. The translator may have thought about the 1100 people disappeared on and near the estates of landowner Zorreguieta in the Tucumé region or about the case of the son of Marta Sierra ( a person known to Zorreguieta) that disdappeared and for which he has been called by the tribunal to attest; without a real court case against him, which means his guilt has not been established, but at the same which fact has frustrated several people who think the contrary. So this word ‘chingada’ might have been slipped in purposely to upset the prince to have a little revenge, with the perpetrator possibly thinking “ay… hijo de la chingana!” (son of a bitch) got you….


It is a poetic intervention of the translator who associated the washing away by the tide of a shrimp with a colloquial expression of being ‘fucked up’ as the washing or carrying away of a small shrimp by a strong tide is indeed a violent event. The verb ‘llevar’ can also be found in the expression “Me lleva la chingada”  (to say that something really bad is happening to me), so this might have been the impetus for the translator to render the proverb in such an unusual way. “se lo lleva la chingada” can also be translated as is getting lost, like in the expression “El que se casa se lo lleva la chingada” (The one who gets married is lost). On the often very useful web site “Urban Dictionary”  a street level collection of words and expressions for globetrotters an exposé on further combinations with the word ‘chingada’ can be found; a more serious overview is on a Wikipedia page about Spanish profanity (Chingar comes from the Caló (Spanish Romani) word čingarár, meaning “to fight and in Mexico its meaning was extended to ‘to fuck someone’ or ‘to make a mistake’, with many more meanings added over the centuries … Still I have left out till now a more fundamental association of this word which has been formulated half a century ago by the national writer of Mexico Octavio Paz which explains the strong reactions of the audience on the word and the followup in the Mexican news media.


Malinche translating for Cortés

It is the historical figure of an indian noble lady by the name of Malintzín Tenepal that had been sold by her mother as a slave to another indian tribe and was later presented as a gift to the Spanish invaders. She became an interpreter for the conquistador Hernán Cortes first translating between different indian languages to Maya – that could be understood by a Spanish priest. Later she learned to interpret directly to Cortes who found her indispensable for his quest for power. She became a concubine of Cortes and bore him a child one of the first mestizas children. She is both said to have helped to trick and force her own nation into submission and to have prevented much worse slaughter and destruction. She was known by other names: Doña Marina and La Malinche. She is a complicated figure, traitor and protector, both mother and whore, the last things earned her the nickname La Chingada (the screwed one). It is Octavio Paz who summarizes after centuries the symbolic meaning of  ‘La Chingada’: “The idea of La Chingada functions not only as a curse, but as a reminder of the power of the interpreter, even five hundred years after the conquest.” (**) Paz explains the indentity crisis of the modern Mexican: colonial Spain vanished, collapsed indian empires, mixed desendence, mulatto, criollo, mestizo, zambo, a past out of reach, a modern western state form that does not fit, in short “a fucked up nation”: Chingaderas!


José Clemente Orozco's (1883-1949) mural made in the period 1923-1926 in the Antiguo Colegio de San Ildefenso in Mexico City, depicting Cortés (1485-1547) and La Malinche (1505-1530), mentioned by Octavio Paz in 1950 and once more interpreted by Tere Romo in a study published in 2005 (***): "Orozco subtly addresses the inherent power relation of conquest. While Cortés holds one of her hands, Malinche casts her eyes downward toward the native figure on the ground. Cortés's restraining gesture (with his other hand) clearly indicates that she too, is under control of his will."

The “power of the interpreter” once again,  not on a macro scale but on a  micro level, surfacing during a silly incident. Lots of symbolic meaning, nevertheless.  The odd combination of the Mexican proverb with the sleepy shrimp washed away by the tide and the Mexican universe expressed in the word “la chingadera” still has not been explained by all this. What did the translator really had in mind? Should I reconsider the option of the Prince performing some provocative practical joke (in his later years his father Prince Claus was renown for having done so at a few occasions). And then, as I kept searching and started to filter away any recent repetition of the by now famous line of prince Willem-Alexander,  a few references from 2006 came up with a song having exactly the same text line on the web site of ‘Artist direct‘: “Camaron que se duerme se lo lleva la chingada” published on a CD with the title “En Vivo, Vol.2 (Ultima).”  I tried to play the tune as there was a small button with a loudspeaker on the web page, but it was only an announcement of a new set to be played during a life performance … I did find several other web sites selling the same CDs, but same thing, the song itself could not be listened to. After many more attempts I found a web site with a telephone number of the music group … in the USA and so I called. A man with a Spanish accent came on the pohone but he hung up in seconds without giving me a chance to explain the cause of my call. So now I am waiting if an email message may be answered by any of the group members. Could it be a sheer chance event, is there any relation? The group ‘Sonido Bravo’ seems to be a ‘corrido’ music group working with electronic instruments and light effects, recycling the traditional story telling songs of Mexican common people in a 21st century dressing. I wonder which tale the Sonida Bravo song tells, we have to wait for more information to come in.


Web site "Artists Direct" which list the CD with the song/work "Camaron Que Se Duerme Se lo Lleva La Chingada" by the group "Sonido Bravo" ; the sample that can be played is very short and seems to be just an announcement. It could be that there there is more than one group with this name, on Youtube several videos of a group called "Sonido Bravo" can be found, but I could not find out if that is the same as on the sample CD as presented on this web page. Click image for full view.

I may close off with another Mexican proverb – which will be correctly translated as I take a serious academic publication as my source –

“En boca cerrada no entran moscas”  (no fly will get in a closed mouth). (****)

Lets be on the alert for more information to find out why the Shrimp Prince did catch a fly, maybe he should have better kept his mouth shut.


National Dutch news (NOS Journaal): "Prince Willem Alexander became a vicitim of a somewhat painful translation mistake. In a speech about renewable energy he said that the world had to act upon this diligently. The prince used the word 'chingada' for 'tide'. And that would have been in the whole of Latin America the correct translation, but by chance not so in Mexico." ~ Click picture to have a full size view.

In other words a painful mistake by a royal is multiplied by the national news, maybe to lessen the pain of the prince, who is now not the only one making mistakes.


The start page on the offical web site of the Dutch national news NOS Journaal; click picture above to see and hear the video in Dutch. I will also copy this video for posterity and post it on Youtube... if it is not there already.

Mexican television rendering of the same event… most polite, but they would not let go the opportunity to have some fun with the Dutch ‘klompen-diplomacy’ (wooden shoet diplomacy of the Dutch).

Vodpod videos no longer available.

more about “Lost in translation: Royal blooper“, posted with vodpod

–  Algemeen Dagblad: “Voor het woord getij –  ‘corriente’ – gebruikte hij echter het woord ‘chingada’. ‘Chingada’ betekent  ‘naar de kloten gaan’ of  ‘je wordt verneukt’. In heel Zuid-Amerika is chingada ingeburgerd in het dagelijkse taalgebruik. Alleen uitgerekend in Mexico heeft het een grove lading. // Een Argentijn – niet prinses Máxima – die de prins hielp met zijn speech, was daarvan niet op de hoogte. Het voor de toespraak verantwoordelijke ministerie van Economische Zaken heeft de prins inmiddels excuses aangeboden. Het ministerie laat weten dat de speech van de prins door een van haar medewerkers is voorbereid op en dus ook de verantwoordelijkheid is van dit departement. De dubbele betekenis van de uitdrukking is ,,helaas” niet doorzien, aldus de zegsman.”
RTL-Nieuws: “Hij dacht een Mexicaanse uitdrukking te gebruiken: ‘een slapende garnaal wordt meegenomen door het getij’. Voor het woord getij gebruikt hij ‘chingada’. // Dat woord betekent in heel Zuid-Amerika getij, maar uitgerekend in Mexico heeft het een andere lading. Het Mexiaanse publiek hoorde de prins zeggen dat de garnaal ‘naar de klote gaat’. Hij had eigenlijk ‘corriente’ moeten zeggen. // Chingada is in Mexico straattaal voor neuken, verneukt of naar de kloten gaan.”
Joop.nl (een nieuw blog gelieerd aan de VARA dat het nieuws zegt kritisch te gaan volgen wist het niet verder te brengen dan dit: “Camaron que se duerme, se lo lleva la chingada” betekent namelijk niet dat “de garnaal die slaapt, wordt meegenomen door het getij” (wat de prins vermoedelijk probeerde te zeggen), maar dat die garnaal “naar de klote gaat”. Zijn toehoorders kunnen er in ieder geval hartelijk om lachen.”
NRC/Handelsblad heeft wel wat meer onderzoek gedaan, en weet de bron van de tekst juist te duiden maar komt niet toe aan de culturele betekenis van het woord en de moeilijk te verklaren keuze van de Argentijnse vertaler: “Milenio en Excélsior, twee landelijke dagbladen, zetten de woorden van de prins op de voorpagina. „De prins van Nederland spreekt tot het Mexicaanse volk.” In de krant Reforma werd niet uitgesloten dat de prins een bekende tequilabar in Mexico-Stad had bezocht. „Of iemand heeft een grap met hem uitgehaald, of de prins van Nederland wilde zijn boodschap duidelijk overbrengen. // Geen improvisatie // De prins improviseerde niet, maar sprak een door het Nederlandse ministerie van Economische Zaken geschreven toespraak uit, zo liet dit departement gisteren weten. Volgens het ministerie, waarvan bewindsvrouwe Maria van der Hoeven (CDA) eveneens bij de bijeenkomst aanwezig was, is de betreffende tekstschrijver een Argentijn, die de expliciete betekenis van chingada niet zou hebben gekend.”
(**) The labyrinth of solitude: and the other Mexico by Octavio Paz
(***) Feminism, nation and myth: La Malinche By Rolando Romero; 2005 p.146
(****) A dictionary of Mexican American proverbs By Mark Glazer; page xv

Read Full Post »

 "The Brief Account of New Netherland" published anonymously in 1662 in Amsterdam (later attributed To FranciscusVan Den Enden (1602 - 1674). Click picture for a full size view.

"The Brief Account of New Netherland" published anonymously in 1662 in Amsterdam (later attributed To FranciscusVan Den Enden (1602 - 1674). It is a proposal to the city councillors of Amsterdam concerning the democratic constitution of a Dutch colony in New Netherlands, a publication "in behalf of the poor people (of the Netherlands) that wanted to emigrate overseas." (Wim Klever; Foglio Spinozi; 2001-11-7). The montage picture has four elements, from left to right: - a replica of the ship of Hudson 'Half Moon' on the Amstel river in Amsterdam in the year 1909; - the cover of the 1662 publication, with in the background a montage from the Manhattan project a split visualization of the ecology of Manhattan Island thousands of years ago and the actual urbanized situation; - another newer replica of the 17th century 'Half Moon' ship (build in 1989) on the Hudson River New York. Click picture for a full size view.

This post will display in due time my belated comments on the mechanical and meaningless commemorations of Dutch officialdom, with yet another example of an attitude I have baptized under the name: “de huichelhollander” (the inner alliteration is difficult to catch in English: deceiving-dutch, hypocrite-hollander, and a Curaçao friend suggested ‘lying-dutchman’). It is the 400 years party of an English captain on a Dutch sailing ship getting lost and landing on what is now New York in the year 1609…..

Read Full Post »