Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘genotsmiddelen’

tt44_NeemNotaVanDeAmsterdamseBinnenstad_2018d
“De Stichting de Nachtwacht is feeling angry” deze kop zag ik gisteren staan op de Facebook-pagina van de bewonersgroep op en rond het Rembrandtplein, die al jarenlang zandzak op zandzak stapelen tegen het rijzend peil van bier & plezier alhier. “He he” dacht ik “dat heeft lang geduurd, maar is toch gekomen” verzet tegen het claimen van stukken van de binnenstad door de Horeca-Haaien, want er is geen redelijkheid te verwachten van deze scharen hongerige haaien die in de afgelopen decennia de wateren van Wallen, Rembrandt- en Leidseplein binnengedrongen zijn. Deze Facebook jammerklacht met “!!!!!!!!” bracht mij tot een associatief betoog, alsook een voorstel hoe het tij te keren, eerst het Stichting De Nachtwacht stukje en dan mijn verhaal:
Het Facebook stukje reageert op dit parool artikel:
AMSnote6209.09
~
“Denk je als buurt bijna drie jaar constructief in overleg te zijn met de horecaondernemers van Rembrandtplein om geweld en overlast te reduceren, vindt hun voorman dat de Rembrandtpleinbuurt overlast moet accepteren en dat de openingstijden wel wat langer kunnen. Huidige “openingstijden tot 7h00 in de ochtend is nog niet lang genoeg blijkbaar.
Hij denkt een stuk van de binnenstad te kunnen claimen ten koste van de buurt. Schandalig !!!!!!!! Het overleg is er juist steeds op gericht dat je in deze buurt kunt wonen, werken en uitgaan. Hij wil prioriteit geven aan uitgaan. Dan heb je het toch niet helemaal begrepen …..
AMSnote6209.10


Mijn reactie gericht aan de Stichting De Nachtwacht (bewoners op/rond Rembrandtplein):
ik woon “een brug te ver” voor overleg, bij ons in het straatje achter het Waterlooplein parkeren de nachtbrakers (die daar ook vaak – bij beter weer – hun afterparties doen tussen 4 en 6 in de ochtend); bij ons lopen en hangen de indrinkers (de tarieven op het Rembrandtplein zijn dusdanig dat vooraf op het prijsniveau van avondwinkel & slijterij voldoende beneveld raken de voorkeur heeft). Indrinkers lopend, rondhangend in groepjes met bier, wijn en hard liquor (ja we hebben zelfs een hard liquor winkel in ons straatje die er kwam omdat het op de loop route van de toeristen-silo’s bij de Valkenburgerstraat naar het Rembrandtplein ligt…. het kostte mij bijna twee jaar om de sluitingstijd van 22 uur voor slijterijen af te dwingen…
Buro IJtunnel deed er niets aan, de wijkagente was ziek en niemand nam haar dossiers over, todat ik uiteindelijk door het indienen van een formele klacht over niet handhaven, na bijna twee jaar tevergeefs wachten op reacties op eerdere (schriftelijke) klachten bij de politie, te spreken kwam met een resolute dame-agent die het Rembrandtplein team als basis heeft en nu kloppen de echte sluitingstijden van die slijterij met wat op het bordje op de deur staat….
 –
Formeel is er een alcoholverbod van kracht voor althans de Waterlooplein-kant van ons huizenblok… maar dat verbod staat NERGENS aangegeven. Zoiets als een parkeerverbod voor auto’s enkel op papier, zonder borden op straat. (1)
 –
Wij zijn NOOIT en te nimmer voor enig overleg gevraagd,noch door de gemeente, noch door de Rembrandtplein horeaca-ondernemers, terwijl we wel in de aan- en uitloop van de vol continue uitgaansindustrie van dat Rembrandtplein wonen…
Tot op het Mr. Visserplein staan op de weekeinden de auto’s waarvan sommigen geluidsinstallaties binnen boord hebben warvoor je als niet bewegende dancing nog geen vergunning zou krijgen… subsone bassen doen de ramen trillen…
~
Beste Rembrandtpleinbewoner ik begrijp je woede… de vraag is ook of er wel iets te overleggen valt. Na een decennium oprekken van regelgeving en aanpassing en de mondsnoeren met gebieds-coaches, uitgaans-gidsen en wat al niet meer is de rek eruit.
~
Ik heb hier in mijn boekenkast de tweede nota binnenstad staan uit 1968, daar zit ook een met wasco getekende kleurenkaart bij van de gedachte functies voor delen van de binnenstad…. wacht even ik leg het boekwerk op mijn reprotafel…. ‘geel’ = “vermaak” zegt de kaart en bekijk die kaart maar op volle schermgrootte om af te lezen hoe de functiescheiding en de verschraling van de sociale diversiteit met de jaren heeft plaatsgevonden. (2)
~
Daarbij ben ik dan ook aangekomen bij mijn voorstel om in breed perspectief nu 50 jaar na deze nota tot een herformulering van de functionaliteit van de Amsterdamse binnenstad te komen.
~
De ondertitekl van zo’n (niet door de gemeente maar door burgers gemaakte) NOTA zou kunnen zijn: “van gespecialiseerde functiescheiding tot ONTSPECIALISEREN…” of dat laatste nu een bestaand woord is of niet. De gemeente heeft in die halve eeuw lustig allerlei studies gemaakt zoals laatstelijk nog in 2012 “De Bereikbare Binnenstad”. daar waar juist die grotere bereikbaarheid kern van het probleem is. Immers al die lieden, uit buitenwijken, de provincie, uit ander landen, ingevlogen om hier eens lekker uit hun bol te gaan, doen dat omdat het bij hen ‘thuis’ niet kan, minder leuk is of lijkt, ook omdat er in eigen buurt, stad of land sluitingstijden en verkoopbeperkingen van genotsmiddelen zijn, die niet gelden voor de volcontinu vermaaksindustrie-gebieden van Amsterdam: Wallen, Rembrandt- en Leidseplein.
Rembrandtplein & Leidseplein HEINEKEN BIERDEALERS bewoners zijn overlast zat van_13584591275_o

In 2014 klaagden de uitbaters op het Rembrandtplein over de overlast van (nep)drugdealers die hun bedrijfsvoering letterlijk in de weg stonden. Een gotspe en ik maakte er als reactie voor gebruik op sociale media deze plaat van….

~
Gebieds-mono-functionaliteit is kort gezegd het kernprobleem… zoals er nu net pal naast de nieuwe hotelcluster aan de Valkenburgerstraat (meest vervuilde straat van Amsterdam wat betreft lucht zeggen ze) een kiosk-achtige winkeltje is gekomen dat zelfs snoeperijen met hashish erin weet aan te bieden….
~
Gebieds-mono-functionaliteit in eigen dorp of stad, hier, verderop tot van over zee, is vaak ook de reden waarom de zoekers naar ‘vermaak‘ naar de Wallen, Rembrandt- en Leidseplein trekken… ik hoor ze vrijwel dagelijks lallend, schreeuwend, gillend, krijsend (zatte wijven), hashlacherig, op weg naar of terugkomend van het Rembrandtplein.
~
De melkers van al die vermaakzoekers, de horeca-ondernemers, verkopers van genotsmiddelen in allerlei vormen tot op bijkomende hulpmiddelen alsIAMsterdam ijsmutsen (voor hashrokers op het winterterras), exploiteren hun bedoening en kennen geen grenzen in hun winstbejag. Verbijsterend is het al die politie-, ambulance- en ziekenhuis-assistentie die ingezet wordt om deze winsten te maken. De gemeente pooiert wel wat met precario-belasting, ongebreidelde terrasvergunningen en wat dies meer zij, maar als ik vraag om beter beheersing van de overlast in het aan- en uitloop-gebied waar ik woon, krijg ik te horen dat met name de poltie al overbelast is. “OVERBELAST?” denk ik dan, van mijn, van onze, belastinggelden… wat is de verhouding tot de kosten en de baten als we zouden berekenen wat nu die toeristenbelasting in het gemeentelijk laatje brengt?
~
Daar waar de prijzen van het wonen in de binnenstad al lang over de rand van de sociaal acceptabele pan uitgerezen zijn, is er nergens enig besef en begrip voor de devaluering van ons ‘woongenot’. “Moet u maar niet in de binnenstad wonen…” “Ga naar je hutje op de hei” en meer van dat soort opmerkingen worden er als je dit ionderwerp ter sprake durft te brengen naar je hoofd geslingerd. “Azijnpisser…” krijg ik regelmatig toegebeten via sociale media waar lieden die een verbindtenis lijken te hebben met de horeca-branche hun zegje doen.
~
‘MINDER MINDER MINDER” en dan niet in kwalijke zin van Geert Wilders, maar in goede zin als binnenstadsbewoner… wonend in een huis en een buurtje dat ik zelf heb mee helpen redden nu veertig jaar geleden… het was toen voorbestemd tot hoofdkantoogebouw en enkele luxe appartmenten door en voor een combinatie van de Westland/Utrecht Hypotheekbank en de Bond van Nederlandse Architecten (BNA). Destijds wisten wij – door een bezettingsactie van de BNA – het grootste deel van de bestaande oudere woningen voor sloop te sparen en sociale nieuwbouwwoningen boven het metrotracé en daarnaast te realiseren. Nu zie ik met lede ogen hoe pandjes waarvoor ik me destijds persoonlijk en met vrienden inegzet heb om ze te behouden, veropatst worden door een organisatie die zich Woningcorporatie durt te neomen voor een kwart miljoen en meer voor iets wat vroeger een klein winkeltje met een entresol was. (3)
~
Ik stel hier dan voor om zo’n nieuwe nota te schrijven door het bijeenbrengen van de visies voor een andere aanpak nu en in de toekomst en geef die als werktitel: “NEEM NOTA VAN DE AMSTERDAMSE BINNENSTAD EN HAAR BEWONERS – een visie voor ontspecialisering en aangename menging van functies, culturen en sociale groepen.”

(1) Het alcoholverbod in de krant en op papier (neem ik aan, ergens in de archieven), maar niet op straat aangegeven, dus een dode letter, tekenend voor hoe het huidige Amsterdamse stadsbestuur aan ‘handhaving’ van de door haar zelf gestelde regels (niet) voldoet.
link naar oorspronkelijk artikel

Een directe link naar de alcohols-verbod-kaart in PDF formaat staat nu nog op de gemeenteweb-site
AMSnote4485.02

De bizarre werkelijkheid van dit gemeentelijk denken is dat formeel gesproken (zo heeft mij de wijkagente uitgelegd) bij mijn woning de kant die uitziet op de Stopera en de kant die uitziet op de Blauwe Brug verbodsgebied zijn, maar pal om het hoekje van hetzelfde huis geldt dat verbod niet meer, sterker nog tegenover mij is sinds een jaar of twee een slijterij gekomen (ja die die geen klok kan kijken) en die is net niet in het alcoholverbod gebied… Zomers staan er wel groepjes buiten hun hoog-alcoholische versnaperingen te nuttigen en zolang zij niet aantoonbaar voor de politie (heterdaad) schreeuwen, dan mogen ze dat doen. “Kijk”, zei mij de goed geïnstrueerde agente van het handhavingsteam Rembrandtplein waar ik op auditie mocht om te spreken over de uitwassen pal over de brug, “al staat daar iemand op straat een fles wodka op te drinken, dan mag dat.” Dat het in de praktijk vooral rokers van hashish zijn en sinds kort een nieuwe groepje van ‘crack-rokers’ die in het niet-alcoholverbodsgebeid’ hun aankopen consumeren (ondermeer van de coffeeshop die vooral iets anders verkoopt een paar meters verder) is iets dat al helemaal niet meer onder enig in de echte wereld gerealiseerde handhaving blijkt te vallen. Let wel ik ontzeg niemand niet het genot van welk middel dan ook (voor eigen gebruik) maar de gebruiker moet toch zelf in voldoende eigen beslotenheid datgene tot zich nemen dat zij of hij verkiest. “Ga naar huis” roep ik ze soms toe als door de consumptie het stemgeluid in volume toeneemt, die straat-drinkers, rokers en snuivers.

(2) Ik had hier een verwijzing naar bibliotheken in Nederland willen plaatsen die deze nota uit 1968 in bezit hebben, maar de uitgever (De Gemeente, met name het Gemeenteblad van 1968, Heeft een omslagtitel gemaakt (die lang en volledig is) en een tiotepagina die kort (en onduidelijks is) ergo niet echt goed terugvindbaar ion de gekoppelde bibliotheekcatalogus van de wereld OCL (worldcat.org)… maar ik heb wel kunnen uitvinden dat het Stadsarchief in haar bibliotheek een examplaar heeft, maarrrr des bibliothecaris gruwel, die catalogus geeft geen optie om een link naar een blijven vast cataloguskaartje in digitale vorm te geven.. dus gewoon langs gaan bij de balie aldaar… Ik zal mijn exemplaar nog wel eens scannen en on-line zetten…
Omslagtitel = “voorontwerp van de tweede nota over de amsterdamse binnenstad”
Titelvoorblad = “de amsterdamse binnenstad, gemeenteblad 1968 bijlage c”
Dan volgt weer op een apart vel de omslagtitel, een gruwel voor een rechtgeaarde bibliothecaris, zo raken dingen zoek. NB de publicatie telt 151 pagina, heeft een ingebonden uitvoueblad met de (wasco) kaart. Formaat A4 (29,7 x 21 cm).

(3) Geen ramen aan de achterkant, is een ondiep pandje….AMSnote6018.07Resultaat: ”

SOLD Condominium, Buy | Netherlands, North Holland, Amsterdam, Amsterdam Centrum 300,000 EUR Approx. 353,789 USD Price 1 Bedrooms 1 Bathrooms 452.08 sqft Square Footage E&V ID W-028M4E” Nee niet het hele pand,enkel dat onderstukje met een klein entresol…. en absoluut 0% privacy… de huidige bewoner heeft dan ook altijd de luxaflex neergehaald…  Oot hebben wij dit hele blike en er tegenover behoed voor sloop en laten verklaren tot sociale huurwoningen, dat was eind zeventig. Het pandje ging van het Gemeentelijk grondbedrijf (die het dacht te verkopen voor sloop) naar het Gemeentelijk Woningbedrijf, dat werd door de Thatcher aan de Amstel politiek opgeheven en kwam in handen van een Ymere… die eerst de bewoners die een vast huurcontract hadden weten weg te werken (door tijdelijke verhuur aan overlast gevende lieden) om vervolgens het pand per laag te verkopen.
AMSnote6018.05

Om de idiotie van deze windhandel met dit voorbeeld geheel en al duidelijk te maken geef ik hier ook de plattegrond van het tot ‘investeringsobject’ gemaakte onderstukje, die ooit via Ymere on-line is gezet….

AMSnote6018.03


Read Full Post »