Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Zijne Koninklijke Hoogheid prins Carlos Hugo Roderik Sybren de Bourbon de Parme’

iHitNews34_Koninklijk-kwakje_Nieuwe-Prins-Bourbon

UPDATE Hugo Klynstra, de buitenechtelijke, niet-erkende zoon van prins Carlos mag zich voortaan officieel prins noemen en de adellijke titels van zijn vader dragen. Dat heeft de Raad van State – de hoogste bestuursrechter in Nederland – vanmorgen besloten. De oudste zoon van prinses Irene (de zus van prinses Beatrix) heeft zich altijd fel verzet tegen het verzoek van zijn inmiddels 21-jarige zoon.”
Algemeen Dagblad 28/2/2018

[iHitNews nummer 34, by Tjebbevan Tijen]

Het gedoe met erfelijke adelijke titels en bijkomende voordelen die er nog steeds aankleven – van ambten, toelagen en producten van oppertune ijdelheid – is een anachronisme in de 21ste eeuw. De hele idee van uitzonderlijke status door afkomst, ‘blauw bloed’ (2), is even absurd als zou er in de natuur ‘blauw zaad’ bij het beestensoort mensen bestaan. De hele affaire begonnen met wat als een ‘slippertje van de man’ en een ‘kindwens van de vrouw’ (waren zij beiden katholiek en gebruikten ze daarom geen condoom, of was zij tegen de pil?) wordt afgedaan. Het legt de grondwettelijke dwaasheden van de Staat der Nederlanden bloot, waarbij afstamming en niet gebleken bekwaamheid,  toegang geven tot  een door de hele gemeenschap middels belasting gefinancierde constellatie met een monarch, een Koninklijk Huis en een nooit eindigende schare van met ‘blauw kwakjes’ en ‘blauw eitjes’ verwekte prinsen en prinsessen.

Wie een poging doet om de overwegingen van de Raad van Staten te volgen en doorgronden die tot deze verheffing in de adelstand geleid hebben leze dit:

Uitspraak 201609884/1/A3

Datum van uitspraak: woensdag 28 februari 2018
Tegen: de minister van Veiligheid en Justitie
Proceduresoort: Hoger beroep
Rechtsgebied: Algemene kamer – Hoger Beroep – Overige
ECLI:

ECLI:NL:RVS:2018:680


(1) blauwkwakje = sperma van een man met een overerfbare adelijke titel; ook gebruikt voor nakomelingen van houders van een adelijke titel

(2) Het Genootschap Onze Taal weet op hun web-site dit te melden over de herkomst van het begrip ‘blauw bloed’:

De uitdrukking blauw bloed hebben betekent ‘van adel zijn’.

De precieze herkomst van deze uitdrukking is niet duidelijk. De meeste naslagwerken geven aan dat ze terug te voeren is op de middeleeuwse Spaanse aristocratie. Tijdens de Moorse overheersing (800-1500) werden er veel gemengde huwelijken gesloten, waardoor er veel kinderen met een donkerdere huid geboren werden. De weinige (aristocratische) families die hun blanke huid konden ‘bewaren’, waren erg trots op het ‘blauwe bloed’ (sangre azul) dat bij hen zichtbaar was (bijvoorbeeld in de aderen bij de polsen). Dit gaf immers aan dat hun bloed niet vermengd was met dat van andere volkeren. Het is dus mogelijk dat blauw bloed iets als ‘van ongemengde afkomst’ betekende en pas later specifiek op de adel betrekking heeft gekregen. De naslagwerken zeggen echter niets over zo’n betekenisverschuiving.

Vermoedelijk is de uitdrukking via het Engelse blue blood in de negentiende eeuw in het Nederlands terechtgekomen. De Engelse online-encyclopedie Wikipedia meldt dat blauw bloed in heel Noord-Europa gebruikt werd om mensen uit de hogere klassen mee aan te duiden. Doordat zij niet buiten werkten, werd hun huid niet gebruind door de zon en bleef de blauwachtige kleur van hun aderen duidelijk zichtbaar door de huid heen. Dit verhaal wordt echter nergens anders vermeld.

Het is nog een hele reeks andere verklaringen zoals die van een mythische bevruchting van de moeder  de latere Frankische stamvader en koning Merovech die tijdens het baden bevrucht zou zijn door een ‘Quinotaur’ een vijfhoornig zeemonster in de vorm van een stier of bok met een vissenstaart, wat de associatie met het blauw van de zee die tot in het bloed doordrong gegeven moet hebben. Weer een andere uitleg is dat de kleurstof blauw voor het verven van kleding zeldzaam was, daardoor duur en voorbehouden aan hen die zich ten koste van anderen wisten op te werken tot ‘betere standen’.

Mij lijkt de ‘sangre azul’ een aannemelijke verklaring, de zichtbaarheid op witte huid van blauwe dooradering. Waarmee de term ‘blauw bloed’ zowel in de categorie van ‘klasse-symbool’ als ‘rassen-symbool’ valt en daarmee een discriminatoire lading heeft.

De humoristische columnist bij het Spaanse blad El Mundo publiceerde in april 2009 een aardig artikel over ‘sangre azul’: “LOS MONARCAS SE RECLUYEN PARA NO ACCIDENTARSE” (Monarchen zonder zich af om zichzelf niet te verwonden) waarbij de aanleiding van zijn artikel een krantenbericht is over een bezoek aan de Zuidpool van een lid van het vorstenhuis van Monaco en de grote risico’s die dat vorstenhuis zo loop, omdat mocht deze monarch gewond raken er een ernstig gebrek is aan ‘blauw bloed’ en het Rode Kruis ook spreekt over een zorgwekkende situatie wat betreft de beschikbaarheid van dit bloedtype, mede doordat modern ingestelde leden van koninklijke huize vaker burgerlijke huwelijken aangaan waarmee de potentiële voorraad van kwalitatief hoogwaardig blauw bloed afneemt.

AMSnote6233.01

 

Read Full Post »