Feeds:
Posts
Comments

CECIL TAYLOR 1929 – 2018

Cecil-Taylor_1929-2018_tt44

1960 was het en mijn oren waren al een beetje gewassen door het grijs draaien van bebop platen: snelle riedels, dwarse akkoorden, huppelende tempi wisselingen; Charlie Parker, Art Tatum, Thelonius Monk… daarna kwam Ornette Coleman die “The shape of Jazz to come” verkondigde met het snerpende geluid van zijn plastic saxofoon. Het was in dezelfde tijd dat “The world of Cecil Taylor” de onze binnendrong met razendsnel kruiselings gehamerde motiefjes, nu eens hoog de lucht ingeslingerd, dan weer met voetpedaal de grond in gestampt… Cecil Taylor, mijn nieuwe held die ik nooit in echt heb horen spelen, maar des te meer gedraaid heb op mijn draagbare pick-up in de jaren dat ik als jonge kunststudent steeds maar van woning en woonplaats verwisselde….

Het deed me terugzoeken naar wanneer hij dan wel voor het eerst in Nederland optrad en dat was zo te zien in 1967… mijn vriend Pieter Boersma was erbij toen in een Hilversumse radiostudio Taylor een soort master-class gaf, georganiseerd door onze eigen radio-hoogpriester van de jazz Michiel de Ruyter… [niemand heeft die sessie destijds opgenomen, zo blijft er enkel beeldmateriaal in het archief van Pieter Boersma] Hij stuurde mij zojuist een aantal foto’s van de workshop in de AVRO studio in augustus 1967 waarvan ik er hier twee plaats…

Cecil Taylor ,Han Bennink Hilversum 08-1967

Cecil Taylor met Han Bennink, AVRO stuio augustus 1967 (copyright Pieter Boersma)

Cecil Taylor Avro studio Hilversum 08- 1967

Cecil Taylor, AVRO studio, augustus 1967 (copyright Pieter Boersma)

Vond drie interessante krantenstukjes (op delpher.nl staan er meet, aak enkel aankondigingen) van dat jaar en een ieder die zijn muziek herinnerd en een halve eeuw terug in de tijd wil gaan, mag ik deze aardige documentatie niet onthouden (ik laat de door de computer gelezen (OCR) krantenversie ongewijzigd):

Het Parool 28/06/1967:
Cecil Taylors avapt-garde GEBROKEN PIANOSNAREN IN WORKSHOP
(Van een onzer verslaggevers) AMSTERDAM, woensdag. — Jk gooi het hele programma om”, roept Boy Edgar.-„Je kunt na Cecil Taylor niemand anders meer laten spelen. Hij moet maar als laatste voor de pauze’ optreden.” In AVRO Studio 1 heeft pianist Cecil Taylor zojuist bijna een uur achter de vleugel gezeten. De resultaten zijn velerlei: er zijn twee snaren gebroken, Cees Slinger (pianist van Boy’s Big Band) is weggelopen, de rest van het publiek zit verwezen voor zich uit te staren, totaal ondersteboven van het muzikale krachtsvertoon van de 34-jarige Amerikaanse jazz avant-gardist.
Taylor zelf zet zijn donkere bril weer op. reageert met een korte hoofdknik op het aarzelende applaus en loopt onbewogen terug naar de stoel op de achterste rij. waar hij de hele avond, roerloos heeft zitten luisteren naar de prestaties van de beste Nederlandse avant-garde-combo’s (Misja Mengelberg met Willem Rreuker, Nedlv Elstak, Dick van der Capellen). De eerste dag van de workshop, bedoeld als voorbereiding op de jazz-concerten van donderdag in het Amsterdamse Concertgebouw en zaterdag in de Rotterdamse Doelen, is met een overdonderende climax besloten. Later op de avond zullen Misja Mengelberg en Cecil Taylor nog een lang gesprek voeren, maar pianiste-vocaliste Judy Roberts — een 22-jarig meisje, dat in Chicago door Boy Edgar is ontdekt — is na een half uur nog niet bekomen van d<> schokwerking, die Taylors muziek op haar heeft gehad. Met het hoofd voorover en haar handen bij de oren zit ze verbijsterd aan een tafeltje in een Hilversums muzikantencafé.
CECIL TAYLOR blijkt een welbespraakt en uiterst intelligent man; alleen op vragen over zijn eigen muziek reageert hij terughoudend. ~Heb ik al die pianisten de stuipen op het lijf gejaagd? Nou. dat spijt me dan”, verklaart hij met een malicieuze glimlach. „Wat kan ik eraan doen? Het is htin probleem”. Anders dan veel andere Amerikaanse jazz-musici, die naar Europa komen, heeft Taylor weinig illusies over de mogelijkheden in ons werelddeel. „In Europa krijg je makkelijker de beschikking over goede instrumenten en faciliteiten van radiostations:, maar verder zijn de problemen dezelfde als in Amerika”, zegt hij, „alleen zijn de tegenwerking en de discriminatie, die je in New Vork ondervindt, veel sterker, veel slimmer ook, dan hier. Maar je hebt daar dan ook de mogelijkheid om er meer tegen te doen, om er kracht en inspiratie uit te putten”.
~
Martin Schouten in het Algemeen Handelsblad 30/6/1967:
Cecil Taylor: Pianist van uitzonderlijk niveau
%OALS alle grote jazzmusici is de Amerikaanse pianist Cecil Taylor iemand die uit veel uiteenlopende invloeden een onmiskenbare eigen stijl heeft opgebouwd. Maar in Taylors spel klinkt, in tegenstelling tot dat van veel van zijn voorgangers en tijdgenoten, niet alleen de hele jazztraditie mee, maar ook een groot deel van de Europese traditie (grofweg: van Chopin tot Stockhausen). Gisteravond, in de grote zaal van /iet concertgebouw, waren het vooral Liszt en Ravel die Taylor duidelijk ravitailleerden: virtuose oktaven- en tertsenpassages, fel ratelend vingerspel, terwijl het ontbreken van een duidelijk melodisch verloop èn Taylors harmonische en ritmische stoutmoedigheid associaties op riepen met Scriabinetudes
HET jazzmatige aan Taylors spel was minder manifest, althans niet in die zin dat even duidelijk uit het werk van bepaalde jazzmusici of uit bepaalde genres was geput. Maar het improvisatorische karakter van zijn spel en vooral de enorme emotionele inzet waarmee hij musiceerde stempelden Taylor’s drie kwartier durend recital tot een onmiskenbare Jazzsolo. Een solo, het enkelvoud is geen vergissing, want het hele recital was gewijd aan de uitvoering van één werk: Carmen with rings. Een stuk dat gebaseerd is op twee motiefjes en dat bestaat uit een min of meer vastgelegde doorwerking, die in dezelfde gedaante voortdurend weer opduikt, en een serie geïmproviseerde variaties; de opbouw is zo ongeveer die van Moussorgky’s Schilderijententoonstelling. Werd die doorwerking op den duur wat monotoon, de in grote spanningsbogen verlopende variaties zaten
voortdurend vol verrassende vondsten. Zelfs het metalige getinkel van de in de eerste minuten gebroken piano-snaar (Taylor is een typisch Amerikaanse virtuoos van het type Van Cliburn) werd ogenblikkelijk op een logische manier in de improvisaties geïntegreerd. VEEL meer valt er na twee maal horen — de besloten uitvoering van hetzelfde werk, maandag in Hilversum, viel trouwens totaal ‘anders uit: Bartökachtig en met veel boogieen blues-ingrediënten — niet over te te zeggen. Het werk is zo rijk dat het eenvoudig nog niet te overzien is. Taylors unieke positie in de jazz (de grootste pianivirtuoos uit de hele geschiedenis van de muziekvorm, de belangrijkste animator van de huidige avant-garde, de meest meeslepende improvisator sinds Parker en Monk) werd overigens ondubbelzinnig bevestigd
door dit optreden, het eerste in Nederland. Voor een zeer slecht bezette zaal, merkwaardig genoeg, die na afloop van het recital een zeldzame combinatie van vermoeidheidsverschijnselen, uitbundig enthousiasme en verbijstering vertoonde. , Dat de rest van het programma wat bleek afstak naast deze gebeurtenis spreekt haast vanzelf. De pinao-solo van Taylor werd omlijst door een optreden van Boys Big Band, in vertrouwde repertoire-stukken en een nieuwe Loevendie-compositie, van de pianiste Judy Roberts — erg vrijblijvend, technisch heel zwak — een gelegenheidscombinatie met een aantal bekende Nederlandse musici en de sax-sectie uit de Big band. Bij de solisten blonk vooral altsaxofonist Piet Noordijk uit; als vanouds. De nieuwe Loevendie-compositie, Taburuh geheten, verdient meer dan alleen maar gesignaleerd te worden; hopelijk is er
binnenkort gelegenheid uitvoeriger op dit werk in te gaan. Zaterdagavond wordt dit programma in de Rotterdamse Doelen herhaald, althans het niet geïmproviseerde gedeelte. M. SCHOUTEN


Ref: gebruikte beeldelementen:
– Foto Cecil Taylor in het Amsterdamse Concertgebouw in 1987 (Pieter Boersma).
– Screenshot van video op Youtube ter gelegenheid van een een manifestatie ter ere van Cecil Taylor in het Whitney Museum in New York, 2016.
– Score (een transcriptie bij benadering, want Taylor behoeft een eigen methode van notatie om de complexiteit weer te geven) van een piano-concert door Cecil Taylor in de zeer technische, en even interessante studie ‘Cecil Taylor: Life As . . .Structure within a free improvisation’ van Kaja Draksler, Trboje, Slovenia, june 2013, p.63.
Hier te downloaden: http://www.kajadraksler.com/Taylor.pdf
– Record sleeve (oktober 1960) “The world of Cecil Taylor” (dimmed in background)… a public version of that record can be listened to via Youtube…


Tot slot nog een toegift over de receptie van Cecil Taylor in Nederland in de vroege zestiger jaren… een interview uit 1962 in het Vrije Volk met Misja Mengelberg door Ben Bunders.

AMSnote6269.07

De vernieuwingen die zich in de jazz aan ‘t voltrekken zijn, volgt hij op de voet. ‘Er is wat betreft de piano een lijn in de jazz te ontdekken-die loopt van Duke Ellington over Thelonirus Monk naar Cecil Taylor. Ellingtons muziek, die aanvankelijk keurig de harmonieleer volgde, begon de opeenvolging van het geluid aan te tasten: klanken of klankgroepen kwamen, geïsoleerd te staan, omringd door stilten.
Bij Monk, met John Coltrane (tenorsax) en Ornette Coleman (altsax), de bekendste vernieuwers van de jazz in deze tijd, is deze ontwikkeling veel duidelijker hoorbaar. Schrille met emotie geladen klanken. verscheuren als kreten de stilte.
Cecil Taylor ten slotte, hier weinig bekend, gaat nog. verder dan Monk in het afbreken van de melodie, zijn aanslag is kort en fel, klanken en klankgroepen staan asymmetrisch ten opzichte van elkaar. (mijn benadrukking tj.)
Zijn gedachten’ aarzelend formulerend, moeilijk pratend, naar. woorden zoekend, probeert hij duidelijk te maken hoe de jazz zich naar zijn mening ontwikkelt.

http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010953679:mpeg21:a0347

iHitNews36_Winnie-Mandela_Having-a-hand-in-history

[iHitNews no.36 2/4/2018].

Most of her life dedicated to the struggle against Apartheid, a violent system, a violent struggle, more alone than together with her husband Nelson Mandela who was imprisoned from 1963 to 1990. She has been instrumental in years of mobilising campaigns for the ANC and the end of Apartheid. It made her a symbol of that struggle. That role was all fine when it was about community support (founding local medical clinics) and political attacks on the Apartheid regime, but became problematic after the mid 80s of last century when regime violence, counter-violence, spying and infiltration by the secret police, lead to distrust, suspicion, and accusation. Some suspicions of infiltration and betrayal proved to be right, others remained non proven or were simply false. Brutal reactions to state violence. Beatings, arson and murder became tools to forge ‘unity’. Most brutal the execution by burning people alive, with car tires in flames around their neck (necklacing). Winnie Mandela refrained from calling a halt to such methods, she even endorsed it.

13 April 1986 video recorded statement in Munsieville, South Africa she said:

‘We have no guns—we have only stones, boxes of matches and petrol. Together, hand in hand, with our boxes of matches and our necklaces we shall liberate this country.’

Emma Gilbey, The Lady: The Life and Times of Winnie Mandela, London, Jonathan Cape, 1993, pp. 145–46.

[NB Violence was official ANC policy in those days. At its Kabwe Conference in Zambia in June 1985 Joe Slovo, chief of staff of ‘Umkhonto we Sizwe’, para-military wing of the ANC, affirmed that there was ‘No Middle Road’, and the only acceptable strategy was the revolutionary overthrow of apartheid. Quoted in “Trust in the Capacities of the People, Distrust in Elites” by Kenneth Good (2014), p.71]

This statement on necklacing, dating back to 1986, is one of the most quoted endorsements of disciplining violence against ‘traitors to the cause’ by Willie Mandela. It is not the only time – though – she said it publicly, as can be seen on this video of her speech for a crowd in Soweto which is most probably at the day of her return to Soweto in 1985, from which she was officially still banned. The image and sound quality of this video are very bad, and there is no proper source, but still it serves it’s purpose as a historical document of those times.
We seeWillie Mandela addressing a huge crowd, speaking in English, pausing after each sentence for a translation (could be Zulu or Sotho). Her discourse as show starts of with:

You are not going to fight this government with AK47s because you do not have any. We are not prepared for any reform of Apartheid. You can not reform sin. Apartheid is a criminal act against mankind. We are not able anymore to accept that criminal act by a minority…we are 30 million… Power to the People!… 

It is often difficult to hear what she says…

…we have no arms but boxes of matches…

and then when you click the video-player once again there is the sentence:

With our necklaces we will liberate our country

It is in this suppressive atmosphere that the abduction, torture and murder of a young boy – Stompie Moeketsie – took place in 1988. The boy, 14 year old, was suspected of being a police informer and his abduction and murder was the work of the strong hand gang – and personal security force of Winnie Mandela – know as the ‘Mandela United Football Club’. It lead to several court cases against Winnie Mandela. In 1991 she was acquitted for the murder, but not for the kidnapping. It was proven that she had witnessed the torture of the boy before he was found killed. This was not the only case of civil terror during the 80s linked to Winnie. It hurt her public image. It also hurt her political career in post-Aparheid society. Attempts at reconciliation during hearings in 1997 failed. She did get government positions in the first ANC governments, during which there were allegations of corruption. Still she kept a large following among the ANC electorate. In 2009 she was second on the ANC list, after Jacob Zuma.

The depiction of Winnie Mandela in several movies tend to focus on the more glorious aspects of her life. Her role in the decades of struggle – some say – has been more important then that of her imprisoned husband Nelson Mandela.

It must be noticed that later in her live Winnie Mandela did condemn the outburst of communal violence against black immigrant workers from Zimbabwe, Mozambique and the Congo in the year 2008 in the Johannesburg and Pretoria area. Violent xenophobic riots whereby necklacing, did appear again.

It is the old question of means and ends, if violent acts can be used for constructing a beter and peaceful society. It certainly is questionable if the Apartheid regime would ever have collapsed without counter-violence. Was it no the utter dangerous situation in the townships that made them into no-go-zones beyond direct Apartheid regime control?

Post Apartheid euphoria has long faded away and the question of tactics for change are posed again. The controversies about the role of Winnie Mandela in this proces of change – flaming up again at the moment of her death – will not come to any conclusion, the camps of those for and against her seem to be in balance. Still this debate may lead to reflection on the importance of finding ways of social change whereby means and ends are more closely related, some may call it a luxury to be able to do so. This I will illustrated by a citation from a review of a movie on South Africa, the ANC and the Mandela’s, “Long Walk to Freedom” by Justin Chadwick (2013), by Gugulethu oka Mseleku in the Guardian (several years ago), in which Willie Mandela’s apology of violence is noted and also explained:

The fact is that, for South African women, Winnie’s role was more fundamental than her husband’s. Though the world’s leading opinion formers have been all too keen to demonise her, Chadwick’s film is a reminder that Winnie, with the help of her daughter Zindzi, was largely responsible for perpetuating Nelson’s image as the embodiment of the liberation struggle.
More importantly, the Mother of the Nation suffered, not only because of Nelson’s incarceration, but also through her own constant arrests and torture. Despite the cowardly, misogynistic regime’s torment of a single mother and her daughters, Winnie remained strong and resilient in her defiance.”

The article also mentions the case of the murder of Stompie and reacts on it like this:

Our hearts bled for Stompie and his mother, and recognised the brutality of his killing. But we understood that the system she was fighting against was brutal and brutalising. Where was the reconciliation that had been so freely offered to Europeans, for Mama Winnie? After all she had been through, could Nelson and the ANC really not be reconciled to the fact that she had been fighting a war “by any means necessary”?

There are 428 comments on this article which you can read for yourself. I just cite this one (number 110):

Habakuk 3 Jan 2014 15:26
“Her reputation was damaged by such rhetoric as that displayed in a speech she gave in Munsieville on 13 April 1986, where she endorsed the practice of necklacing (burning people alive using tyres and petrol) by saying: “With our boxes of matches and our necklaces we shall liberate this country.”
No thank you Winnie. Shove off.

And this one more moderate (Number 11):

Keo2008 3 Jan 2014 17:57 11 12 The writer is pointing out that Winnie hasn’t received the same clemency that has been enjoyed by other perpetrators of brutal violence during Apartheid. Personally I’m not so sure about this peace and reconciliation business and seeing thugs on both sides getting away with the most atrocious acts is sickening (and not just in South Africa…remember the Good Friday Agreement…?) but in the name of fairness I think the writer does have a point…

The full article can be found at:
https://www.theguardian.com/commentisfree/2014/jan/03/long-walk-to-freedom-winnie-mandela-nelson

ref. image elements:
(1) Photograph at top, Winnie during her seven year banishment and house arrest in Brandfort (free State) starting in 1977 (the house had no floor or ceiling, no running water and no electricity, no visitors allowed as well).
(2) The painting left under us by the artist Noel Hodnett (born in what was then Southern Rhodesia in 1949, later moving to South Africa).
http://www.noelhodnett.com/Stompie_info.htm
(3) Winnie Mandela is a 2011 drama film adaptation of Anne Marie du Preez Bezrob’s biography Winnie Mandela: A Life. The film is directed by Darrell Roodt, and stars Jennifer Hudson, Terrence Howard, Wendy Crewson, Elias Koteas, and Justin Strydom. Image Entertainment released the film in theaters on September 6, 2013
https://en.wikipedia.org/wiki/Winnie_Mandela_(film)
Film citic of the Guardian Ed Gibbs had this comment: “This syrupy biography of the former wife of Nelson Mandela seeks to sugar-coat South Africa’s complex history.”

Picture originally made for my Flickr news-tableau pages in the year 2015 and republished on the eve of Eastern 2018 from Amsterdam with even more easyjet invasion….

AMSnote6266.06

EASYJET AIRBNB roller suitcase bombardment – the more reachable a city, the less attractive it becomes because of invasive tourism that changes the social economics of what were once thought to be the most attractive parts of town… Local services disappear to make place for tourist oriented facilities, Rental houses are sold and often turned into high rent ex-pat apartments and the like. Legal or illegal or half legal more and more houses are turned into temporal or full time rent-out rooms for tourist. Whole trains of roller suitcases can be heard on the week-ends and endless in-between-holidays of tourists flown in on cheaper and cheaper flights. Airplanes which were not flown over the centre of town in the past do so now regularly, because of an enormous increase in air-traffic, so even for setting a foot on the local soil the tourists have invaded the town-space. Who do benefit from this? Certain parts of local businesses, tour operators, and the digitally managed systems of mass transportation and holiday rental: EASYjet and other + AIRBNB.
All this written from Amsterdam, but it could be any other attractive city in the world.

Originally made in the year 2015 for my Flickr pages with news-tableaus, republished on the eve of Eastern in 2018 with a much larger tourist invasion as three years ago….

AMSnote6266.05

The better a place can be reached the less remains that is worthwhile reaching

 ROLL OVER AMSTERDAM

Een poster voor een even onmogelijke als noodzakelijke campagne… hoe aangenamer toeristen-herkomst-woonplaatsen gemaakt worden hoe minder behoefte voor hen om en masse naar afgelikte steden als Amsterdam af te reizen… dat geldt ook binnen Nederland en binnen steden zelf, denk een in: de buitenwijk beter en mooier vertier te bieden heeft dan de binnenstad….

HOE BEREIKBAARDER EEN PLAATS HOE MINDER ER OVERBLIJFT DAT DE MOEITE VAN HET BEREIKEN WAARD IS

Hang ‘m voor je raam!

IEDERE BUURT EEN EIGEN REPLICANT COP

iHitNews35_Replicant_cops_Lust_Hauer
van moord & overval tot overlast & onveiligheid, bij ieder nieuws item in deze categorie komt er ook een persbericht van de politie waarin….
MEER GELD & MEER PERSONEEL
geëist wordt, waarop dan politici die eisen nog eens herhalen om hun achterban het gevoel te geven dat er wat gedaan gaat worden…
MAAR WAAR KOMEN DIE NIEUWE AGENTEN VANDAAN?
Bestaande selectie & opleiding zijn onvoldoende om aan de vraag te voldoen. Productie van geavanceerde androïden is het enige antwoord. Zo zijn er twee klassieke modellen uitverkoren om als basis te dienen van de nieuwe en masse te repliceren politie-agenten: Lust & Hauer.
IEDERE BUURT EEN EIGEN REPLICANT COP


Denk eens in Lust & Hauwer op patrouille, korte metten makend met:

-fietsers op het voetpad > “als ik u was zou ik afstappen” gecombineerd met een razendsnelle greep aan de bagagdrager waardoor de fiets direct tot stilstand komt;
-stuiterende auto’s door hun keiharde disco-speakers > een wenk is voldoende voor de bestuurder om de per direct het geluid af te zetten;
-bierblikjes gooiende hooligans > de aanvoerder wordt een arm op de rug gedraaid en op de grond gedwongen, allen begrijpen dat er hier niet met het gezag gespot kan worden;
-een schietgraag bendelid op straat > ziet zijn kogels afketsen op het bionic harnas van de ‘replicant cops’ en gooit van schrik zijn wapen weg…..

En dat alles wordt tevens live gestreamed op een apart Lust & Hauer kanaal van de lokale televisie….

LAW & ORDER met LUST & HAUER

Zo hoort het ook in onze moderne tijd: de reality show wordt werkelijkheid.

 

“PLASTERK VIST TEGEN DE STROOM IN en raakt daarbij verstrikt in eigen netten onder gekrijs van meeuwen”

Is de kop bij een prent en tekst die ik op 12 februari 2014 publiceerde op mijn Flickr news-tableau web-site. Het ging om een kamer-debat waarbij de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken Plasterk (PvdA) uitleg moest geven aan de Kamer over het bespioneren van burgers. Velen lieten zich in de luren leggen en dachten dat het de ‘volksvertegenwoordigers’ te doen was om bezwaar te maken tegen ‘oorlogvoering in vredestijd’ door het vissen in de data-zee waarin wij allen zwemmen naar vermoedens van mogelijk staatsgevaarlijk gedrag. Dit bleek verre van waar. In 2015 al was er een(nieuw) wetsvoorstel met steun van de Kamer om visgronden en visquoto voor burger-data fors uit te breiden. Ik herplaats hier de prent en het korte artikel om de uitslag van het Raadgevend  Referendum over deze vorm van datavissen (sleepwet) in een kort historisch perspectief te plaatsen….

AMSnote6259.08

“Per Undas Adversas” is de wapenspreuk van de AIVD (Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst), “tegen de stroom in” voor wat de ‘nationale veiligheid’ genoemd wordt. Een eigen publicatie van deze dienst verduidelijkt de wapenspreuk en het beeld van drie tussen de mazen doorglippende vissen nog eens:

“Levende vissen zwemmen tegen de stroom in, alleen de dode drijven mee. Zo luidt het devies van de AIVD. Het symboliseert de instelling van de dienst” niet passief meedrijven met de golven, maar actief stroomopwaarts, het oog gericht op de bedreigingen van de nationale veiligheid.” (1)

Dit verklaard het ‘visserslatijn’ van de Minister van Binnenlandse Zaken als hij de Nederlandse natie en de volksvertegenwoordiging probeert uit te leggen wat hij niet zeggen kan & mag: ‘het doel heiligt de middelen’.

Wie Vrede wil, bereidde zich voor op Oorlog. Si Vis Pacem Para Bellum. En zo worden wij allen massaal bespied, als het moet glippend ‘door de mazen van de wet’. Dat is sinds jaar en dag de taak van een Minister van Binnenlandse Zaken, het gelijktijdig bevorderen en afdekken van deze praktijk. (2) Want wat al die dubbelgetongde volksvertegenwoordigers nu eigenlijk wilden met het debat over de halve waarheden en hele leugens van Minister Plasterk, blijft even onduidelijk als de uitspraken zelf van deze bewindsman.

Heb ik wellicht iets gemist? Heeft iemand in de Tweede Kamer gezegd dat afluisteren en napluizen van de telecommunicatie van Nederlandse staatsburgers geheel en al uitgebannen moet worden? Dacht van niet!

Het debat ging enkel over een beroepsmatige onwaarheid die de Minister op televisie had gemeend te moeten verspreiden en de manier waarop hij naderhand de Kamer had geïnformeerd over de ware identiteit van de visser naar onze privé gegevens. (3) Het ging NIET over het vissen zelf.

De Kamer had – zo kon na tien uur debat en konkelpauze begrepen worden – geen principiële bezwaren tegen het bespieden van burgers,en had geen bezwaren gehad tegen tegen de ministers van Binnenlandse Zaken en Defensie als dezen haar ‘binnenskamers’ ‘vertrouwelijk’ op de hoogte hadden gesteld. Kamerleden worden immers van meet af aan getraind in de discrete omgang met niet-publieke-informatievoorziening, in lands- of partijbelang. De commissie ‘Stiekum” waar fractievoorzitters onder zware geheimhoudingsplicht over heikele staatszaken geïnformeerd worden is maar één van de voorbeelden. (4)

Het vissen in onze privé-gegevens gaat ondertussen gewoon door, want “het landsbelang” gaat voor. (4) Het debat in de Tweede Kamer en de ‘motie van wantrouwen’ tegen de Minister van Binnenlandse Zaken was als het krijsen van meeuwen bij het ophalen van het visnet.

===
(1) Algemene brochure AIVD (het devies werd verzonnen door de eerste directeur van de na WWII vernieuwde Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) mr. L. van Enthoven (1949-1961) tijdens het begin van de Koude Oorlog. Tekst ontleend aan een https link van de AIVD site:
www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=aivd+brochure+alge…

(2) De digitale technologie website Tweaker gaf gisteren een korte samenvatting van het debat, waarin de politiek van ‘afdekken’ nog eens bevestigd wordt:
“Volgens Plasterk, die verantwoordelijk is voor de AIVD, moet er over het algemeen zo weinig mogelijk over de werkwijze van de inlichtingendiensten naar buiten worden gebracht. “Dat is een vaste regel.” Minister Jeanine Hennis-Plasschaert van Defensie, die de MIVD onder zich heeft, is het daarmee eens. “We willen zo min mogelijk naar buiten brengen, omdat we mensen die het minder gezellig met ons voorhebben, niet in onze kaarten willen laten kijken”, zei ze in de Kamer. Openbaarheid kan de veiligheid schaden, ‘hoe oppervlakkig de informatie ook lijkt’, benadrukte Hennis-Plasschaert.”
tweakers.net/nieuws/94260/plasterk-onthullingen-snowden-h…

(3) Niet, zoals eerst gesuggereerd werd de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA, maar de eigen Nederlandse veiligheidsdiensten AIVD en MIVD: “Het kabinet heeft nieuwe informatie naar buiten gebracht over het onderscheppen en delen van informatie tussen Nederlandse en Amerikaanse veiligheidsdiensten. Onderzoek heeft uitgewezen dat 1,8 miljoen ‘records’ over telefoonverkeer (metadata) niet door de Amerikanen, maar door de Nederlandse diensten AIVD en MIVD zijn onderschept.”
www.nrc.nl/nieuws/2014/02/05/kabinet-maakt-draai-niet-nsa…

(4) Dit bericht in NRC/Handelsblad van 14/2/2014 maakt dat duidelijk:
“De ‘commissie-stiekem’, waarin fractievoorzitters van de Tweede Kamer worden bijgepraat over de geheime diensten, is mogelijk wel geïnformeerd over de werkelijke herkomst van de 1,8 miljoen Nederlandse belgegevens waarover de Amerikaanse afluisterdienst NSA beschikte.” De voorzitter van die commissie is de fractievoorzitter van de regeringspartij VVD, die in een ‘de pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet’ manoeuvre zijn taak als geheimhouder – uit politieke motieven – veronachtzaamd door te proberen iets te zeggen zonder het te zeggen:
“De conclusie in de motie [ van wantrouwen tegen de Minister van BZ tj.] dat de Tweede Kamer niet is geïnformeerd, is een politiek oordeel. De motie kán per definitie niets zeggen over wat er wel of niet in de commissie voor de inlichtingendiensten is besproken, want dat is geheim.”
www.nrc.nl/nieuws/2014/02/13/kamer-was-mogelijk-wel-al-ge…

(5) Het is leerzaam om de FAQ Frequently (Asked Questions/Veelvuldig gestelde vragen) pagina van de AIVD eens ontspannen door te lezen, daar wordt onomwonden (voor de goede lezer) duidelijk gemaakt dat veel niet kan en mag, maar toch ook weer wel mag en gebeurd. Ik citeer een paar voorbeelden:

“De bevoegdheden van de AIVD zijn alle in de wet geregeld en worden, omdat daarmee een inbreuk wordt gemaakt op de privacy van burgers, alleen ingezet na zorgvuldige afweging. In een aantal gevallen is voor het gebruik van een bijzondere bevoegdheid toestemming nodig van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

[bw] Tapt de AIVD het internet af?

De AIVD heeft de mogelijkheid in het belang voor de nationale veiligheid telecommunicatie op te vangen. Het kan gaan om telefoonverkeer, sms’jes, e-mails enzovoort. De AIVD mag niet zomaar de telecommunicatie van burgers bekijken. Aan de inzet van de bijzondere bevoegdheden van de AIVD zijn strikte voorwaarden verbonden. De bijzondere bevoegdheden en de voorwaarden waaronder deze mogen worden ingezet, zijn terug te vinden in de Wiv 2002.”

(…)

Wat is metadata-analyse?

Communicatie bestaat uit metadata en inhoud. De inhoud is bijvoorbeeld de tekst van een e-mail, of wat er gezegd wordt in een telefoongesprek. De metadata betreft de data over de communicatie, zoals de afzender, de ontvanger, de duur van een gesprek, de grootte van een e-mail en de routering van de communicatie. Deze informatie is veelal nodig om de communicatie tot stand te brengen. Door analyse van metadata kan de AIVD onder meer netwerken van personen en organisaties in kaart brengen. Zo wordt gekeken welke communicatie voor de taken van de AIVD relevant is. Alleen van die communicatie kan de AIVD de inhoud bekijken maar daaraan zijn weer strikte voorwaarden verbonden.

[bw] Kan de AIVD zomaar telefoons aftappen?
Het aftappen van telefoonlijnen is één van de bijzondere inlichtingenmiddelen die de AIVD ter beschikking heeft. Deze bijzondere inlichtingenmiddelen maken inbreuk op de persoonlijke levenssfeer en worden daarom pas na een zorgvuldige afweging ingezet. De inzet van het middel moet in verhouding staan tot de ernst van de zaak én het moet niet goed mogelijk zijn de gegevens op een minder ingrijpende wijze te verkrijgen. De noodzakelijkheid moet gemotiveerd aangetoond worden. Voor het aftappen van telefoongesprekken geldt dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zijn schriftelijke toestemming moet geven.

[bw] Wat is het verschil tussen kabelgebonden en niet-kabelgebonden telecommunicatie?
Telecommunicatie vindt plaats door een kabel (bijvoorbeeld in de grond of op de bodem van de zee), of door de ether (niet door een kabel, maar door de lucht). Veel communicatie verloopt tegenwoordig door de kabel én door de ether. Als je bijvoorbeeld belt met een mobiele telefoon, dan gaat het signaal eerst door de lucht naar een zendmast, en van die zendmast verder door de kabel. Voor de grotere afstanden worden vaak nog satellietverbindingen in het traject opgenomen. In beginsel kan elke vorm van telecommunicatie door de kabel, door de ether, of door beide verlopen. Meer informatie is te vinden op de pagina over interceptie van telecommunicatieverkeer.

[bw] Wisselt de AIVD gegevens uit met andere diensten, zoals de Amerikaanse NSA?
De AIVD doet geen uitspraken over de vorm van samenwerking met specifieke buitenlandse diensten. De samenwerking tussen de AIVD en buitenlandse diensten wordt ingekaderd door de Wiv 2002. Bij het bepalen van de mate van samenwerking met een buitenlandse dienst kijkt de AIVD naar de democratische inbedding, het respect voor de mensenrechten, de betrouwbaarheid en de professionaliteit van die dienst, en naar het belang van de samenwerking voor de AIVD.

[bw] Mag de NSA zomaar mijn e-mail lezen?
Volgens de Nederlandse wet niet. De meeste mensen hebben echter een e-mailadres waarbij gebruik wordt gemaakt van Amerikaanse servers of waarvan het verkeer via Amerikaanse kabels loopt. Daar is dan de Amerikaanse wet op van toepassing. Van de Amerikaanse wet mag de NSA, onder voorwaarden, die data inzien.

Lees opgewekt verder op:
www.aivd.nl/organisatie/werk-aivd/veelgestelde-vragen/

Nieuwstableau dat ik op 15 maart 2014 plaatste op mijn Flickr web-site. Hier een herpublicatie, omdat  het van belang is te onderkennen dat zowel D66 als de VVD behoren tot het neo-liberale politieke kamp. De VVD voor de hogere klasse, D66 voor de betere middenklasse….

AMSnote6258.10

D66 idealen uit zestiger jaren zijn al lang verroest (1) – D66 is nu neo-liberaal = VVD66 (2)

D66 kwam voor het eerst in de Amsterdamse gemeenteraad in 1970 (toen steunden ze nog de Aktiegroep Nieuwmarkt door in januari 1972 tegen een 6 baanssnelweg door de Nieuwmarktbuurt te stemmen en later in 1978 of zo tegen de sloop van het pand aan de Jodenbreestraat – waar nu boekwinkel Het Fort van Sjakoo aan de Jodenbreestraat nog steeds zit (het hele blok behalve het Rembrandthuis zou geslopen worden voor een kantoor van een Engelse belegger). Ik heb het dan over de periode 1978-1986 met Gerrit Jan Wolffensperger als wethouder voor D66. Dat alles is al lang is verleden tijd. (4) Het progressieve imago is van het ‘historische D’66. De actuele partij met bijna dezelfde naam (de apostrofe tussen de D en 66 is in de loop der jaren verdwenen) is er één van VVDers in een gejat groen jasje.

De mogelijke winst van D66 bij de komende gemeenteraadsverkiezingen is niet meer dan een ‘negatieve keuze’ van velen die noch door de hond (PvdA), noch door de kat (VVD) gebeten wensen te worden en dan in godsnaam maar iets dat hen lijkt op het midden tussen die twee, te kiezen. D66 is een midden-op-de-wip zittende partij, die naar gelang het politieke klimaat nu eens naar rechts, dan weer naar links schuift, maar nooit met het volle gewicht ‘omhoog’ of ‘omlaag’ durft te gaan. (3)

—-
(1) Hans van Mielo in het beroemde D66 reclamefilmpje uit 1966 heeft het over de “doorbreking van het oude vastgeroeste partijpatroon”.
youtu.be/wxO2hIoScpE

(2) D66 is voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014 een ‘lijstverbinding aangegaan met de VVD, om zo rest stemmen te kunnen ronselen. Is dat dan de “vernieuwing” waar Van Mierlo het over had in 1967? Of is D66 nu ook onderdeel van het “huidige bestel” dat “ziek” is?

(3) zie mijn andere tableaus over D66
– 9/9/2012: “D66 Alexander Pechtold Wipje Wagen? “wij schuiven wel in het midden””
www.flickr.com/photos/7141213@N04/7963204294/

– 26/2/2013: “Alexander Pechtold: D66 Principieel Als Een Kameleon”
www.flickr.com/photos/7141213@N04/8515306809/

(4) Voorbeeld de woningparagraaf in het Amsterdamse D66 verkiezingsprogramma, waarin sprake is van nog verdere ‘verpatsing’ van sociale huurwoningen, door ze in de verkoop te gooien, om zo de ‘beter gesitueerde modaal’ (de doelgroep van het huidige D66) van dienst te zijn (politiek is & blijft cliëntilisme) :

“Op dit moment bestaat het huizenaanbod in Amsterdam voor 55% uit sociale huur. Kijkend naar de bevolkingssamenstelling van de stad is dit aantal veel te hoog De maximale huur tot waar sprake is van een sociale huurwoning is in 2013 € 681. Het gaat hier om kale huur. Dat wil zeggen: huur zonder servicekosten en kosten voor gas, water en licht. Woningcorporaties moeten namelijk 90% van hun vrijgekomen sociale huurwoningen toewijzen aan huishoudens met een inkomen tot € 34.229 (prijspeil 2013). 10% mag naar de hogere inkomens. Het gemiddelde inkomen in Amsterdam ligt ongeveer op dit niveau. Dit betekent dat er grote groepen mensen zijn die buiten de boot vallen en net te veel verdienen voor een sociale huurwoning, maar wel weer veel te weinig om in de vrije sector een geschikte woning te vinden. Ook in Nieuw-West moeten we maatregelen nemen om dit aantal te verminderen.
Er is op dit moment een gebrek aan modale huurwoningen en de woningvoorraad is niet goed afgestemd op de samenstelling van de bevolking. Concrete oplossingen zijn het verkopen van sociale huurwoningen en het verlagen van het percentage sociale huur bij nieuwbouwprojecten. Vergeleken met buitenlandse grote steden heeft Nederland verreweg het hoogste aandeel sociale huurwoningen van heel Europa. D66 pleit voor verlaging van het sociale huuraanbod tot maximaal 45% in de komende zeven jaar, maar onze ambitie is om uiteindelijk uit te komen op een percentage van 30%. Bij verdichting van Nieuw-West groeit het woningaanbod en daardoor daalt het absolute aantal sociale huurwoningen minder hard dan een daling van het percentage doet vermoeden. Verder dient de voorraad sociale huurwoningen beter verdeeld te worden over de gehele stad.”
Te lezen op pagina 19 van het D66 programma/Amsterdam
d66amsterdamnieuwwest.nl/wp-content/uploads/2013/11/Progr…

AMSnote6258.09

NRC 13/3/2014, ik lees “VAN THIJN (PVDA) VREEST VOOR AMSTERDAM ALS D66 GROOTSTE WORDT” (1)

AMSnote4350.09

D66 16 REGEERJAREN SAMEN MET DE PVDA
Die uitspraken zijn verbazingwekkend aangezien sinds D66 voor het eerst in de Amsterdamse politiek een rol ging spelen…

(in 1970 met 3 zetels en tot 1990 een kwakkelend kiesresultaat bereikt en soms vrijwel geheel weggevaagd werd, kwam deze partij in 1990 flink op in 1990 met 9 zetels, om acht jaar later weer teruggezakt te zijn tot 4 en met hangen en wurgen in 2010 7 zetels te behalen)

die partij in 44 jaar vier keer deel uitmaakte van het Amsterdamse stadsbestuur.

Na de verkiezingen van 1982, 1986, 1994 en 1998. Al die 16 regeerjaren werkte D66 samen met de PvdA.

Hoe zo zegt een vroeger Amsterdams raadslid en burgermeester van Amsterdam in de periode 1983-1994, dat D66 geen bestuurservaring kan hebben?

Diezelfde blindheid voor het eigen verleden tref je bij het D66 van het jaar 2014 aan. Ik zie in talloze one-liners en twitters deze leuze terugkomen in een aantal variaties (“70 jaar PvdA bewind”; “Rood Bolwerk”, “PvdA bolwerk”)

—-
“Stientje v Veldhoven ‏@SvVeldhoven Mar 16
Geef na 60 jaar Pvda, dit keer #D66 een kans in Amsterdam! Elke stem telt! @jpaternotte #nuvooruit”

Ontkent D66 dan haar eigen verleden, dat zij van de 48 jaar dat zij als partij bestaan 16 jaar samen geregeerd hebben met de PvdA in Amsterdam? Dat is één derde van haar bestaan als Amsterdamse partij, waarbij aangetekend moet worden dat door eigen stommigheid in het jaar 2010, D66 een plaats in het stadsbestuur misliep.

Is het soms daarom dat nu zo vol ingezet wordt tegen dat wat toch een logische ‘paarse’ coalitiegenoot zou kunnen zijn, de PvdA?

Veranderd daarom D66 van politieke kleur met haar voorkeur mét VVD & zónder PvdA?

AHISTORISCH GEBLER OVER EINDE MAKEN AAN RODE BOLWERK AMSTERDAM

<intermissie>
Ook het ahistorische geblèr van de VVD over een eind maken aan het “rode bolwerk Amsterdam” (via haar megafoon De Telegraaf), is even huichelachtig als onwaar.

De VVD was maar liefst 20 jaar lang één van de partners van de PvdA in het stadsbestuur: 1990 (PvdA+D66+VVD+GL); 1994 (PvdA+VVD+D66); 1998 (PvdA+VVD+D66+GL(die haakte tijdens de rit af)); 2002 (PvdA+VVD+CDA); 2010 (PvdA+VVD+GL)
</intermissie>

Deze overdenking was de aanleiding voor mij om nog eens in het verleden van beide partijen te duiken en van daaruit de verwijten over en weer van D66 en de PvdA opnieuw te bekijken.

…met ex-raadslid/wethouder/burgermeester Ed van Thijn (Edje Kadetje was zijn naam bij krakers in de tachtiger jaren tijdens zijn burgermeesterschap) die waarschuwt voor het gebrekkige bestuurstalent van D66 en ons aanraadt toch vooral op de partij van echte bestuurders te gaan/blijven stemmen.(1) …Was het nu dankzij of ondanks Ed van Thijn dat Amsterdam ontsnapte aan de Olympische Spelen van het jaar 1992?…

Wel heeft Ed van Thijn zelf geboekstaafd dat hij er – begin jaren 90 – nog voor geijverd heeft om het oude Olympisch Stadion van het jaar 1928 af te breken, ten faveure van het nieuwe Ajax Stadion de Arena en de bewoners uit Zuid die de voetbalvandalen beu waren (2). Wat was er al niet gesloopt, aamgeplempt en bijgebouwd als Amsterdam opgeofferd zou zijn op het onroerendgoed, staal, glad en beton altaar van de Olympische spelen?

ZITVLEES
Moeten wij onder de indruk zijn van het zitvlees van de niet van hun zetels te branden sociaal-democraten in het Amsterdamse stadsbestuur? Gaat het Ed van Thijn bij de gemeenteraadsverkiezingen nu om VolksMacht of BestuursKracht?

Volksmacht: je stem uitbrengen en dan anderhalfduizend dagen je mond moeten houden omdat de parlementaire democratie er een is van de helft + één?

BESTUURSKRACHT
BestuursKracht: iets weten door te drukken zonder acht te slaan op omstandigheden of andere opvattingen?

BESTUURSKRACH
Vreest de PvdA, die toch steeds voorstander is geweest van grootse economische visioenen voor de stad van Wibaut en Den Uyl tot Lammers en Van Thijn, nu een gebrek aan het koste wat het kost er-door-drammen bij de gevreesde VVD66 coalitie? Zijn zij bang voor een D66-BestuursKRACH?In hoeverre verschillen de naar het neo-liberalisme opgeschoven D66-ers en het VVD-kompanen nu echt van hun oude rotgenoten van de PvdA?

SOCIALE WONINGEN IN DE UITVERKOOP
Zou VVD66 niet in staat zijn de stad op gelijk wijze verder uit te verkopen aan de belangengroepen voor onroerend-goed, aannemerij, belastingparadijs, toerisme en horeca? Was het de PvdA die op de bres heeft gestaan tegen de afbraak van de sociale woonsector, of was de PvdA uiteindelijk de partij die al laverend tussen de belangenklippen, de afbraak van deze sociale sector mee heeft helpen uitvoeren, ook op stadsniveau? Hele straten met sociale woningbouw waarvan een deel door de oude sociaal-democratie uit de grond gestampt was, werden onder gecombineerd GroenLinks-PvdA-VVD bewind in de uitverkoop gedaan.

Moeten wij vrezen voor een Bestuurs-Krach in het jaar 2014 met een partij als D66, die in 2010 nog de PVDA de deur wees toen D66 lokaal (wie weet was het achter de schermen wel een nationale tactiek van Pechtold) probeerde een ‘rechts’ stadsbestuur te vormen met de VVD, en op een bespottelijke wijze door eigen onvermogen buiten de boot viel (ondanks hun goede kiescijfers) toen er uiteindelijk een VVD+PvdA stadsbestuur gevormd werd? (3)

NEGATIEVE POPULARITEIT D66
Politieke partijen zijn als levende wezens, zij houden wel dezelfde naam, maar veranderen mettertijd. Het D66 van het jaar 1966 liet al het leven voordat haar oprichter (Hans van Mierlo de man die de vastgeroeste politieke verhoudingen wilde losmaken) in 2010 overleed. Nu is het oorspronkelijke gedachtengoed van D66 zelf roestig geworden en valt de partij enkel negatieve populariteit ten deel: daar waar het kiezersvolk niet langer gebeten wil worden door PvdA of VVD, vlucht zij naar degene die het bijten nog moet leren, maar het zeker niet zal laten als zij aan de macht komen.

D66 ziet zichzelf ook als een ‘partij van het midden’ die haar gewicht dan eens naar de ene dan weer naar de andere kant van de politieke wip schuift, zonder zelf echt helemaal ‘omhoog’, of helemaal ‘omlaag’ te gaan. (4)

In de eerste twintig jaar van haar bestaan heeft D66 wel degelijk meegeregeerd, zowel in de plaatselijke en de landelijke politiek, waarbij meerdere malen sprake was van een bestuurlijke samenwerking tussen PvdA en D66. Historisch gesproken zijn de uitspraken van Ed van Thijn anno 2014 ongefundeerd, of lijdt Van Thijn door zijn leeftijd aan geheugenverlies? In de landelijke politiek doet D66 meerdere malen mee aan coalities waar ook de PvdA bij betrokken is en levert ook meerdere malen ministers, waarvan verschillende later na hun pensioen aangesteld worden als adviseurs van de regering (Staatsraad) zoals de onlangs vermoorde ex–minster en partijleidster Els Borst.

ED VAN THIJN 1962-1971 PRO CITY-VORMING RAADSLID AMSTERDAM
Op het Amsterdamse politieke toneel is D66 sinds het jaar 1970 een speler en dat begint op een opmerkelijke manier in de oppositie, samen met de VVD. De Amsterdamse coalitie van PvdA samen met de CPN, was de toenmalige regering in Den Haag een doorn in het oog. De PvdA/CPN regering van de stad was destijds een groot voorstander van economische groei van de stad, met het centrum als een zakenwijk die zowel per metro als per auto bereikt diende te worden. De metro (Oostlijn) om de door de PvdA bejubelde Bijlmermeer slaapstad met de binnenstad te verbinden en de snelweg omdat de Kamer van Koophandel van de stad de auto als alleen-heilgmakend zag om het bedrijfsleven op te stuwen. Ed van Thijn, had zich in de periode van zijn lidmaatschap van de gemeenteraad van Amsterdam voor de PvdA (1962-1971) steeds sterk gemaakt voor de grote visie van Joop den Uyl (als wethouder van Amsterdam, 1962-1965) van een nieuwe metropool Amsterdam met kantoren in het centrum, licht, lucht slaapwijken er om heen (zoals Bijlmermeer) en autosnelwegen en een metro voor respectievelijk de ondernmers en het gewone werkvolk. Zo ook stemde Van Thijn voor de Nieuwmarktplannen van midden zestig, een wijk met een brede autosnelweg boven op een metrotracé (Oostlijn) en aan weerskanten kantoren.
De buurtactiegroepen die begin 1968 ontstonden, protesteerden tegen deze plannen, tegen dit PvdA-beleid.

UIT HET VERRE PROGRESSIEF VERLEDEN VAN D66: 1972
Zo kwam het dat in januari 1972 gestemd werd in de Amsterdamse gemeenteraad over de dan omstreden snelweg door de Nieuwmarktbuurt (Ed van Thijn was toen net weg uit Amsterdam om zich, ondanks zijn lijsttrekkerschap voor de gemeenteraadsverkeizingen in 1970) geheel aan zijn wat eerst dubbele baan was, in de Tweede Kamer te wijden). Hier speelde D66 voor het eerst een duidelijke oppositierol en keerde zich tegen de snelwegplanen en onderschreef aldus het buurtprotest ertegen (Wim Wessels was toen raadslid). Curieus was dat ook de VVD tgen het snelwegplan stemde (grotendeels uit kinnesinne tegen de merendeels linkse PvdA/CPN colaitie met de KVP (voorloper van het CDA) als bijwagen. Met slects één stem verschil werd het plan voor de snelweg (ingediend door PvdA Nieuw Links wethouder Han Lammers) verworpen.

Wij schreven destijds in ons buurtblaadje, Nieuwsmarkt, hierover: “Kortom een zo’n belangrijke beslissing lijkt af te hangen van toevalligheden. Lijkt, want achter deze onverwachte beslissing speelt een politieke machtstrijd, waarbij een van de inzetten de verhouding van het “linkse” Amsterdamse stadsbestuur tegenover de rechtse regering in den Haag is, waarbij het zo gek toegaat, dat de VVD zich tegen de belangen van de Kamer van Koophandel keert door tegen de weg te stemmen en de CPN door in zijn geheel vóór de weg te stemmen het streven van de Kamer van Kooophandel steunt.”
(nr.44 8/1/1972; p.3)

Deze terugblik werpt toch een ander licht op de persoon en de uitspraken van Ed van Thijn die zich nu opwerpt als woordvoerder voor de belangen van de Amsterdamse bevolking (en niet een deel ervan), zijn eigen rol in het verleden geheel en al verzwijgend en vergetend.

D66 IS NU D2014 OFTEWEL VVD66
Sterker nog het past een ’eminence grise’ van de PvdA niet om zijn partij die nu in de opiniepeilingen voor de komende verkiezingen angstaanjagend aan het wankelen is geslagen, te ondersteunen door D66 aan te vallen op een gebrek aan bestuurlijke kracht, daar waar zijn eigen partij in de periode 1978-1986 innig heeft weten samen te werken met D66 in het stadsbestuur (zie daarvoor mijn andere tableau over de uitverkoop van sociale woningen tot stand gekomen tijdens deze periode met als wethouders Jan Schaefer voor de PvdA en Gerrit Jan Wolffensperger voor D66.

PVDA ANNO 2014 VOOR DE VRIJE MARKT?
Zoals al gezegd het gaat niet enkel over een neo-liberaal geworden D66 anno 2014, maar evenzeer over een veranderde PvdA, die door samenwerking (al dan niet gedwongen) met haar tegenstrever de VVD, de afgelopen jaren aanzienlijk conservatiever geworden is en eveneeens – vergeleken met de praktijk van de sociaal-democraten enkele decennia terug – fundamentele veranderde standpunten heeft die met de ogen uit het verleden niet anders dan als ‘liberale vrije markt opvattingen’ gekwalificeerd kunnen worden.

Nog denk ik dat er bij de PvdA een vraagteken gezet kan worden als het er om het sociale beleid van deze partij gaat.

D66 ANNO 2014 PARTIJ VOOR DE BETER GESITUEERDE MIDDENKLASSE
Bij D66 anno 2014 (D2014) kan dat vraagteken gevoegelijk weggelaten worden, nu die partij zich profileert voor de belangen van de middenklasse en niet langer het algemeen belang probeert te dienen. Extra ruimte voor deze middenklasse wordt door D66 gecreëerd door afbraak van sociale voorzieningen aan de onderkant van de samenleving. (4)

(Foto van Ed van Thijn met lollige Olympiadebril is uit het jaar 1986 en van Paul Huf)


(1) Oud-burgemeester Ed van Thijn vreest voor Amsterdam als D66 er de grootste partij wordt. Met nog een week te gaan voor de gemeenteraadsverkiezingen zegt PvdA-coryfee (tevens oud-volksvertegenwoordiger, -minister, -senator) Van Thijn in een interview met NRC Handelsblad: “Ik maak me zorgen over de bestuurskracht van D66.”
www.nrc.nl/nieuws/2014/03/13/pvda-prominent-van-thijn-bez…

(2) “Begin jaren negentig wilde Van Thijn het Olympisch Stadion slopen. In het hoofdstuk Arena schrijft hij over de moeizame totstandkoming van het nieuwe Ajax-stadion. Daarin merkt hij tevens op dat met zo’n nieuw onderkomen er wel iets anders moest verdwijnen: ‘Het idee om een nieuw stadion te bouwen is een voortvloeisel van de olympische kandidatuur. Het bestaande voldeed in de verste verte niet aan de tegenwoordige eisen van het IOC en dus moest er een nieuw komen, compleet met atletiekbaan. Als locatie werd Amsterdam-Zuidoost gekozen, een plek bij Strandvliet. Voorwaarde was wel dat het monumentale Olympisch Stadion uit de jaren twintig zou worden afgebroken – een hard gelag voor de echte voetballiefhebbers, maar twee stadions zou de financiële spankracht van Amsterdam te boven gaan.’ Het is dus maar goed dat Amsterdam die Spelen bespaard is gebleven, want anders had het Olympisch Stadion niet meer bestaan. Of de stad had net als Athene 2004 net op tijd moeten bedenken dat het juist extra charmant is om zowel in een nieuw als in het voormalige Olympische Stadion evenementen te organiseren. ”
www.sportgeschiedenis.nl/2007/06/04/ed-van-thijn-wilde-ol…

(3) “Collegevorming in Amsterdam kost D66-politica Telleman de kop (…) Ze neemt, zo stelde het partijbestuur in een verklaring, ’verantwoordelijkheid voor het feit dat het proces van collegevorming voor D66 niet goed is verlopen.’”
www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/archief/article/detail/158…

(4) Markus Lucas in politiekblog.nl 28/2/2014: “Pechtold wil meer snijden in zorg en sociale zekerheid. (…) Hakbijl in zorg en sociale zekerheid -‘We willen in de onderste schijf een miljard belastingverlaging’, zegt Pechtold nu. Dat zou neerkomen op een verlaging van een half procent. Klinkt goed, maar om zijn plan te bekostigen wil Pechtold de hakbijl zetten in zorg en sociale zekerheid. – Het systeem van toeslagen, een erfenis van CDA en D66, is niet onomstreden. Het is echter op dit moment nog wel het belangrijkste middel dat de overheid heeft om lage en middeninkomens een broodnodig extraatje te geven dat de rijken niet krijgen. Pechtold wil dat sociale principe haastig afbreken. – Het is een voorbeeld van trickle-down economics, de gefaalde rechts-liberale ideologie van de Amerikaanse Republikeinen. De maatregel vergroot de inkomensverschillen, maar politici als Pechtold geloven dat extraatjes voor de rijken langzaam ‘omlaag druppelen’ naar lage en middeninkomens. – Het probleem is dat al is bewezen dat die trickle-down-trucs niet werken. De rijken worden rijker en potten de extraatjes vooral op in belastingparadijzen.”
politiek.blog.nl/binnenlandse-politiek/2014/02/28/pechtol…

Nieuws tableau oorspronkelijk gepubliceerd op 17 maart 2014 op mijn Flickr web-site. Vier jaar later nadat dat waarvoor ik waarschuwde ook daadwerkelijk in praktijk gebracht is door D66, opnieuw gepubliceerd, nu op dit blog. D66 onderscheid zich vrijwel niet van de VVD, in weze is het de middenstandstak van de neo-liberalen, waarbij de VVD meer de hogere standen vertegenwoordigd….

AMSnote6258.08

VERKIEZINGSTIJD affiches van de PvdA uit 1982 over wat zij zien als het succes van hun beleid voor sociale woningbouw, met Jan Schaefer als lijsttrekker. Dat gaat over de voorgaande stadbestuur-periode waarin PvdA en D66 samen in het college van Burgermeester en Wethouders zitten. Jan Schaefer PvdA Gerrit Jan Wolffensperger D66. Nu 30 jaar later is het uitgerekend D66 die vindt dat er teveel sociale huurwoningen in de stad zijn en weer wil afbreken wat toen is opgebouwd. (1)

Het is geen “sociaal liberaal” beleid, zoals D66 zichzelf probeert te verkopen. Het is gewoon ‘neo-liberaal’ vrije markt beleid, waarbij achter het woordje ‘vrij’ de vrijheid van gewin zoeken ten koste van anderen steekt, zoals bij de zusterpartij van D66 de VVD. Buiten hun door reclamebureaus aangemeten partijkleuren, onderscheiden deze twee partijen zich – 48 jaar na de oprichting van D66 – nauwelijks meer.

De behoeften van de beter gesitueerde modale inkomens die een huur kunnen betalen van rond de 750 gulden per maand, dat is de belangengroep die D66 eigenlijk aanspreekt. Wie on-line naar het verkiezingsprogramma van D66 zoekt vindt dan niet direct de hier aangehaalde 2014 brochure van een D66 afdeling, maar in meer algemene termen gestelde veel belovende betogen. Van de beoogde nieuwe helderheid van D66 in de politiek is niets meer over. Het is Pechtoldiaanse wolligheid die moet verbloemen wat er staat te geburen als D66 echt mee mag doen.
===
(1) zie voor in de plaat geciteerde passage [link uit 2014; zoals te verwachten is de pagina niet langer beschikbaar; politieke partijen hebben geen baat bij het on-line houden van hun stellingen & beloften uit het verleden, zij willen een Brave New World waar enkel het heden aanwezig is]
d66amsterdamnieuwwest.nl/wp-content/uploads/2013/11/Progr…

Voor de bron van deze aanval op de sociale huursector en sociale woningbouw, zie de betogen van de econoom Barbara Baarsma, die één van de breinen achter de huidige neo-liberale politiek in Nederland is en door VVD en D66 innig omarmd wordt.
Mijn tableau van 24/6/2013: “THATCHER AAN DE AMSTEL: “pak sociale huur drastisch aan” & de voorspelwetenschap van Barbara Baarsma”

Oorspronkelijk gepubliceerd op mijn news-tableau web site op Flickr op 24 juni 2013 (3014 views) , in 2018 nog even actueel, de nefaste gevolgen van de door Barbara Baarsma gepropageerde ‘vrije marktwerking’ zijn nu zelfs de neo-liberalen duidelijk geworden. Huizenbezitters mogen dan wel hun bezit met sprongen in ‘marktwaarde’ hebben zien stijgen, verkopen heeft voor velen geen zin omdat het kopen van een nieuw huis even duur, zo niet duurder is, dan wat de verkoop van hun eigenhuis opbrengt. Ondertussen profiteert de staat als super-speculatie-pooier door het innen van de belastingen op geschatte onroerend goed waarden. Erfgenamen van huizenbezitters kunnen vaak door de hoge heffingen en belastingen het huis van hun ouders niet meer behouden…..

AMSnote6258.07

“PAK SOCIALE HUUR DRASTISCH AAN”

“TJA, WE HEBBEN DE CRISIS NIET VOORSPELD, DAT IS WAAR. ECONOMIE IS GEEN VOORSPELWETENSCHAP”

zijn twee uitspraken van Barbara Baarsma (*) die zich desondanks waagt aan het doen van krachtige uitspraken in de traditie van het desastreuze Thatcherisme waarbij de sociale sector afgebroken en dat wat dan “de vrije markt” heet gestimuleerd dient te worden, met de overheid als sloper. Marktwerking, en dan in het bijzonder “vrije marktwerking” is de toekomst en het anderhalve eeuw oude sociale huisvestingsbeleid is dat element dat die zaligmakende ‘vrije markt’ nu juist verpest heeft. Weg ermee. Nog weer eens een pleidooi om de huurder van sociale woningbouw als een maatschappelijk verwerpelijk persoon af te schilderen en de met een hypotheek aan de bank geketende toekomstige eigenaar van een huis als held neer te zetten.

Er is natuurlijk helemaal geen sprake van “vrije markt”, ook niet als het om koop of huurwoningen gaat. Het aantal regelingen, bepalingen, beperkingen op ieder onderdeel van huisvestiging in Nederland is overweldigend, uit welk perspectief of politieke gezindheid je het maar bekijkt. Één ding is zeker, de ‘sociale huurder’ is niet de veroorzaker van ‘waardevermeerdering zonder waardetoevoeging’, door de luchtbellenblazers van de vastgoed-sector. De huurder speculeert niet op de toekomst, maar betaalt steeds in het heden zijn huur. Is het soms de sociale huurder die de leegstand van al die overbodige kantoorgebouwen en al die onverkochte woningen op zijn geweten heeft? Heeft de sociale huurder middels een overwaarde op de hypotheek de nering naar de tering gezet? Zo kunnen nog veel meer retorische vragen gesteld worden, waarvan wij het antwoord al kennen: NEE.

Toch zijn het de sociale huurders die steeds als asociale profiteurs weggezet worden, door een groot deel van de politieke partijen en vertegenwoordigers van banken en bedrijfsleven. Nu ook door goed betaalde academici als Barbara Baarsma, die eerst zeggen dat ze de toekomst ‘niet’ voorspellen kunnen en het even later toch weer doen: “… het aantal sociale huurwoningen in de stad drastisch omlaag te brengen. Dat is het enige middel voor de gemeente …”

BARBARA IS THATCHER AAN DE AMSTEL!

—–

Thatcher’s housing legacy is one of tenure polarisation and growing inequality, worsening housing market affordability, housing supply shortfalls and a deepening housing crisis exacerbated by her successors’ austerity economics and welfare cuts.
Kevin Gulliver , director at the Human City Institute
www.guardian.co.uk/housing-network/2013/apr/17/margaret-t…

De gemeente Amsterdam moet er alles aan doen om het aantal sociale huurwoningen in de stad drastisch omlaag te brengen. Dat is het enige middel voor de gemeente om de vastgelopen woningmarkt vlot te trekken. Dat zegt Barbara Baarsma, directeur van SEO Economisch Onderzoek en bijzonder hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam, in een interview met deze krant. ‘De verhouding tussen huur- en koopwoningen in Amsterdam is helemaal scheef.’
Het Parool 24 juni 2013
www.parool.nl/parool/nl/30/ECONOMIE/article/detail/346427…

—-
(*) Uit een recent artikel in Folia Web (overgenomen uit Het Parool) deze uitspraken van Barbara Baarsma:
Vraag: De reputatie van economen is er sinds de crisis niet beter op geworden.

Antwoord: ‘Tja, we hebben de crisis niet voorspeld, dat is waar. Economie is geen voorspelwetenschap, maar een wetenschap die analyseert. Onze blik op financiële markten is inderdaad niet scherp genoeg geweest. Maar niet alleen bij economen, ook bij de overheid en bij de consumenten. Iedereen had een te groot geloof in het zelfregulerend functioneren van financiële markten.”

Vraag: Durft u zich toch aan een voorspelling te wagen? Komt het weer goed?

Antwoord: ‘Nederland staat er in principe heel goed voor, maar het komt heel langzaam uit de crisis, langzamer dan omringende landen. Dat heeft te maken met bepaalde mechanismen in bijvoorbeeld de pensioenfondsen en de woningmarkt. Als het goed gaat, gaan we sneller omhoog, als het slecht gaat, komen we daar langzamer weer uit.’
www.foliaweb.nl/wetenschap/barbara-baarsma-voor-mij-is-ec…

Dit artikel publiceerde ik op 18 april 2014 ten tijde van coalitie-onderhandelingen tussen D66 en GroenLinks. Die coalitie ging op ‘t laatst niet door en de SP koos voor een ‘monsterverbond’ met VVD66. Nu in 2018 stelt zich de vraag weer voor en is de noodzaak van het behoud van sociale huurwoningen nog urgenter, na een ‘hausse’ van speculatieve oneigenlijke waardestijgingen van onroerend goed in Amsterdam die onverminderd doorgaat. Aangezien een coalitie tussen D66 en GroenLinks niet uitgesloten mag worden na 21 maart 2018, hierbij nogmaals mijn argumentatie…
AMSnote6257.07

D66 + GroenLinks “HET GROENSTE AKKOORD IN AMSTERDAM” = Totale Uitverkoop Van Sociaal Wonen

AKKOORD D66 +GROENLINKS = TOTALE UITVERKOOP VAN SOCIAAL WONEN

Inmiddels is het juni 2014 en heeft de SP de plaats van GroenLinks aan de onderhandelingstafel ingenomen: wordt het met D66+VVD+SP een BlauwGroen akkoord met een Rood randje? gaan de voormalige Maoïsten helpen om gemeenschapsbezit in de vrije verkoop te doen? Wat zal het kiezersantwoord daarop in 2018 zijn?

een “groen” akkoord met een “rood” randje
oftwel de betere middenklasse bediend door D66 met GroenLinks als hun paladijn

Hoe slecht en onrechtvaardig vaak ook de erfpacht is, de neo-liberale kapitalistische “vrije markt” van de onroerend-goed-woekeraars is een nog groter kwaad… waren zij het niet die ons in de ‘economische crisis’ gestort hebben?… zijn zij het niet die ons allen levenslang willen ketenen aan een hypotheek… zijn zij het niet die het maar niks vinden dat Amsterdam een relatief grote menging van inkomensgroepen heeft in haar wijken en niet tevreden zijn totdat alle huurders in woningen in de binnenstad of andere als aantrekkelijke investeringsgebieden delen van de stad ontdaan zijn van sociale huurders? … nu is het zover ‘economic cleansing’… een nieuw soort traag verlopende volksverhuizing… ‘veredeling’ (gentrification), versjieking, verzieking van het sociale klimaat, ghettoïsering… dat is al wat ons te wachten staat met dit nieuwe stadsbestuur in de constellatie van een VVD+PvdA regering in Den Haag.

Nee maar HOERA! GroenLinks heeft er ook wat uitgesleept… geen scooters meer op de fietspaden, hogere parkeerlasten. Wel aan dat legt nogal wat gewicht in de schaal van het welzijn van hen die het minder goed gaat dan degenen die hierbij staan te juichen.

Bij de verkiezingen riep D66 het al “Wilt u dan de totale oorlog aan de sociale huur?” (1) “Ja” hebben 85.241 van de 810.909 gezegd Amsterdammers gezegd door hun stem te geven aan die partij. Aan groenLinks gaven 34.145 mensen hun stem… samen hebben die twee dan 20 van de 45 zetels in de Amsterdamse gemeenteraad. Wie gaat ze helpen om de asocialisering van de Amsterdamse woningmarkt te realiseren? En, zoals gebruikelijk is bij de huidige ‘parlementaire democratie’ van de helt van het aantal zetels + 1, zal de komende coalitie die bij lange na nog geen kwart van de Amsterdamse bevolking via een uitgebrachte stem vertegenwoordigd, voor de rest (die nog niet mochten, niet wilden of zonder veel inzicht gestemd hebben, gaan bepalen hoe dat wat wij ‘de gemeenschap’ nomen vormgegeven wordt.

Waar blijft nu de SP die zo graag wou meeregeren? Als door een wonder zijn zij gespaard voor de algehele onttakeling van hun Amsterdamse afdeling door grootsteedse en grootscheepse collaboratie met de ontroerend-goed-magnaten.

Het Amsterdamse erfpachtstelsel dateert van 1891 en het draagt ook de sporen van een tijdsgewricht van snelle groei van de stad en de gevoelde behoefte om speculatie met bouwgronden te beperken, alsook eventuele baten niet aan enkelingen, maar voor zover mogelijk aan de gemeenschap als geheel te doen toevallen. Er is zelfs sprake van enige invloed van de ideeën van de Amerikaan Henri George die pleitte voor wat toen heette ‘gemeenschappelijk grondbezit’. Het zou te ver voeren hier een hele uiteenzetting over de economische en sociale theorieën van Henri George (2) te geven, maar wel dat zijn opvattingen zowel een verbinding hebben met het het socialistisch gedachten goed van zijn tijd (alhoewel theoretisch gesproken hij in Marx een criticus vond van zijn opvattingen over de verhouding van arbeid, kapitaal en grondbezit) en de praktijk van de oerbewoners van Noord Amerika, de indianen waar de idee en praktijk van het bezitten van grond niet bestond, zoals in meest populaire vorm in de brief van Chief Seatle uit 1854 verwoord wordt. (3)

Het is goed, met een referendum over afschaffing van de hand van D66 in zicht in het jaar 2015, serieus terug te kijken naar de geschiedenis van de erfpacht, en haar doelen. Ik citeer hier maar één enkel passage uit een recent proefschrift over dit onderwerp, om het denkproces vast in gang te zetten. Wij gaan terug in de tijd naar het jaar 1890:

“De beoogde doelen van het Amsterdamse erfpachtstelsel. Dat Treub beoogde de gemeentelijke grondpolitiek ook voor sociale doelstellingen in te zetten, moge blijken uit zijn oratie bij het aanvaarden van het hoogleraarschap aan de Gemeentelijke Universiteit te Amsterdam. Hij was op dat moment overigens inmiddels geen raadslid meer. In zijn oratie verwoordde hij het als volgt: “de sociale economie kent geen absolute waarde toe aan de grondrente-theorie van Ricardo, maar zij is – waar zij zijne wet in werking ziet in de maatschappij, en dit is in het bijzonder het geval bij bouwterreinen in en om de groote centra van bevolking – van oordeel, dat de volkswelvaart niet kan worden gebaat door lijdelijk toezien van het recht, lijdelijk toezien van den staat, wanneer enkelen zonder eenigen arbeid, zonder eenige verdienste zich verrijken op kosten der gemeenschap en eischt zij daarom, dat het recht een regel zoeke om de waardevermeerdering der bouwterreinen in, om en nabij de zich uitbreidende steden te doen toekomen aan de gemeente, als plaatselijke gemeenschap, welke door haar uitzetting van die waardevermeerdering de eenige oorzaak is”149. In de Amsterdamse gemeenteraad was er al vanaf circa 1890 gesproken over de mogelijkheid om erfpacht als instrument van gemeentelijke grondpolitiek in te zetten. Het vooruitzicht dat op deze wijze op termijn de grondwaardestijging aan de gemeenschap ten goede kon komen, gold als één van de belangrijkste argumenten. In een voordracht van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam, gedateerd 16 juli 1891, wordt gesteld dat “waar zij aandringen om bouwterreinen, in plaats van te verkoopen, in erfpacht uit te geven, worden zij waarschijnlijk geleid door de gedachte, dat de gemeente op die wijze zonder groot risico voordeel kan trekken van de stijgende waarde, die bouwterrein in eene zich uitbreidende stad blijken te bezitten, en hebben zij daarbij”
[Nelisse, P.C.J. Stedelijke erfpacht. 2008. UvA Faculteit Economie. dare.uva.nl/document/98979 ; p. 44. ]

Denk nu maar niet dat de economische ideeën van Henri George totaal uit de tijd zijn… het valt me al een paar jaar op dat zijn theorieën (vrije markt economie met uitzondering van de land & grondhandel om het al te kort door de bocht samen te vatten) met grote regelmaat in publicaties van de nieuwe generatie van economen die de Keynesian ideologie vaarwel gezegd hebben, vaak refereren aan de ‘grondgedachte’ over ‘grond’ volgens Henry George, kortweg aangeduid als ‘georgism’.
www.google.nl/search?tbm=bks&hl=en&q=Georgism+bubble
—-
Nu wordt die uitverkoop er niet in één dag doorgejast, daarvoor zal de steun ontbreken, maar wel plakje voor plakje opgediend om zo dat wat gemeenschapsbezit is in particuliere handen te brengen.

In het akkoord tussen D66 en GroenLinks staat volgens het Parool dat vandaag het rapport samenvat dit:

“Woningmarkt
Erfpacht blijft, maar wordt éénmalig vastgesteld, dus zonder verhogingen (uitgezonderd inflatiecorrectie)
Referendum over keuzevrijheid voor kopen eigen grond. GroenLinks legt zich bij uitslag neer
Meer of minder sociale huurwoningen per buurt afhankelijk van de verhoudingen. Norm voor hele stad: minimaal 45% sociale huur .”

www.parool.nl/parool/nl/5/POLITIEK/article/detail/3637692…

En dan denk je “Oh die erfpacht blijft gewoon in aangepaste vorm.” Maar dan lees ik elders dit en daar komen wij te weten dat de D66 strategie er één is van op korte termijn ‘dit’ en als dat eenmaal ingemasseerd is iets dat weer een stap verder gaat. Lees maar eens goed:

“Binnen het college van de hoofdstad, waar de PvdA decennialang de dienst uitmaakte, heeft altijd veel sympathie bestaan voor de gedachte dat dankzij erfpacht de hele stad ervan profiteert als de grond meer waard wordt (…) ..het erfpachtsysteem is nu erg ondoorzichtig en onvoorspelbaar. Doordat de canon vaak voor decennia is afgekocht, denken veel huizenbezitters dat zij ook praktisch eigenaar zijn van de grond. Huizen op erfpacht zijn in Amsterdam ook amper goedkoper dan huizen op eigen grond. De bezitter komt daar vaak pas achter als het erfpachtcontract wordt vernieuwd, en de canon doorgaans aanzienlijk verhoogd. Wat eerst was afgekocht of een paar tientjes per maand kostte, wordt snel een paar honderd euro. Daarom zijn banken de laatste jaren terughoudender geworden in het financieren van woningen waarvan de canon ruim binnen de looptijd van de hypotheek afloopt; ze vrezen dat hun klanten straks de hypotheek niet meer kunnen betalen.

D66-leider Jan Paternotte zegt met de nieuwe plannen een einde te maken aan de ‘schaamteloze afroming’ door de stad. Hiermee krijgen de huizenbezitters nu ‘zelf de touwtjes in handen’, zegt hij tegen de Telegraaf. D66 en GroenLinks willen middels een referendum in 2015 de Amsterdammers laten bepalen of huizenbezitters het recht krijgen de grond onder hun huis te kopen.”

www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/36…

“Schaamteloze afroming” zegt D66 leider Paternotte, maar gebruikt hij ook dezelfde term als het gaat om heel de onroerend goed zeepbel die na haar uiteenspatten ons eigenlijk geleerd zou moeten hebben dat, de “schaamteloze” verwachtingen van huizeneigenaren en heel die windhandel die hen in die waan gebracht hebben, één van de belangrijkste oorzaken is geweest van de ‘economische crisis’ waarvoor, ook hen die part noch deel hadden aan huizenhandel of bezit, de rekening gepresenteerd kregen?

Wat we in de huizenhandel en de daarmee verbonden geld-industrie al decennia zien gaat veel verder dan ‘schaamteloze afroming’… dat is grootschalige diefstal van wat een gemeenschappelijke economie van een land aan waarde voortbrengt. Het schaamteloos suggereren van waardestijgingen en deze te incasseren, waardestijgingen enkel gebaseerd op toekomstverwachtingen. Ja dan raak je aan de bodem van de schatkist. Ja dan gaan bankkluizen lekken. Ja dan tast je in je geldbuidel en merk je dat die leeg is.

Onroerend-goed was, is en blijft een vertraagde vorm van OORLOGsvoering van de gulzigen tegen de matigen.

In de ‘denktank’ van de ‘vrije markt” (lees de markt voor hen die vrij zijn van sociale zorgen) die al lang ten strijde trekt tegen alles wat via gemeente, provincie of staat tot het publieke domein behoort (‘common wealth’ zeggen de Engelsen zo mooi) zit ook de Amsterdamse econome Barbara Baarsma, behorende tot de VVD- clan, maar nu ook door D66 aanbeden, dat zich onder Alexander Pechtold tot “‘sociaal-liberale” partij omgevormd heeft. Zij propageert van De Wereld Draait Door tot Het Parool en allerlei andere fora, haar Thatcheriaanse ideeën, zoals deze over wonen (4):

“PAK SOCIALE HUUR DRASTISCH AAN – De gemeente Amsterdam moet er alles aan doen om het aantal sociale huurwoningen in de stad drastisch omlaag te brengen. Dat is het enige middel voor de gemeente om de vastgelopen woningmarkt vlot te trekken. Dat zegt Barbara Baarsma, directeur van SEO Economisch Onderzoek en bijzonder hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam, in een interview met deze krant. ‘De verhouding tussen huur- en koopwoningen in Amsterdam is helemaal scheef.’ “
www.parool.nl/parool/nl/30/ECONOMIE/article/detail/346427…

Op de website van D66 Amsterdam wordt Barbara Baarsma dan ook met volle instemming aangehaald, zoals door gemeenteraadslid Sebastiaan Capel, reagerend op bovengenoemd artikel in Het Parool, op 24/6/2013:

“Vandaag sprak Barbara Baarsma van onderzoeksbureau SEO in Het Parool over het overschot aan sociale huurwoningen. Terecht, want de verdeling van segmenten op de Amsterdamse woningmarkt is niet goed: ca 60% sociale huur, ca 33% koop en de schamele ca 7% vrije huur. Daarnaast is de nieuwbouw gestokt, is er minder doorstroming en hebben mensen met een middeninkomen hebben geen keus. Voor hun inkomen kunnen ze of te goedkoop scheefwonen of te duur kopen.”
d66amsterdam.nl/actueel/in-een-wereldstad-moet-je-kunnen-…

Van wat ooit (was deze kop verzonnen door de journalist Martin van Amerongen?) in beeldspraak “LENIN AAN DE AMSTEL” genoemd werd zijn wij nu beland bij ‘THATCHER AAN DE AMSTEL” en waar het woord ‘sociaal’ ooit een mooi nastrevenswaardig begrip was, wordt het nu met minachting genoemd. Waarmee ik niet heb willen zeggen dat het ‘sociale’ – zoals met de mond beleden en met voeten getreden – bij de PvdA in goede handen was. Minder slecht is nog niet goed. Toch denk ik dat het erfpachtstelsel – dat aan hervorming toe is – op zich meer sociaal is dan de praktijken van grond- en huizenwoekeraars.


Naschrift

Om de nevaste gevolgen van dit akkoord beter te begrijpen citeer ik uit dit artikel van Ton Damen en Hanneloes Pen, vandaag (19/4/2014) in het Parool:

“Uit cijfers van de Amsterdamse Federatie van Woningcorporaties blijkt dat bijna vijftig procent van de sociale huurwoningen is bedoeld voor bijzondere gevallen. Dat kunnen ouderen en zieken zijn, maar ook tienermeisjes, alcoholisten, jonge ex-criminelen en slachtoffers van huiselijk geweld of mensenhandel. De groep mensen die aanspraak kan maken op een urgentieverklaring voor een sociale huurwoning groeit door de bezuinigingen – hulpbehoevenden moeten vaker op zichzelf wonen – of door politieke beslissingen, zoals het opvangen van asielzoekers. Tegelijk neemt het aanbod af: nu is zestig procent van de huizen een sociale huurwoning. Dat kan, staat in het akkoord dat D66 en GroenLinks gisteren sloten, teruglopen tot 45 procent.”</i.
www.parool.nl/parool/nl/4/AMSTERDAM/article/detail/363826…

Heb ook een kleine studie gedaan naar het Twitter debat van het afgelopen jaar over ‘de Amsterdamse erfpacht’ en natuurlijk kan je in 156 of zo tekens van geen kant een behoorlijk debat voeren, maar de leuzen die in die Tweets staan, geven wel aan, dat het ‘eigen belang’ bij de ‘afschaffers’ op de eerste plaats komt en dat mensen met ‘gemeenschapszins’ die over dit onderwerp Twitteren in de minderheid zijn. Dit is natuurlijk tekenend voor de wijze waarop het publieke debat via ‘sociale media’ zich afspeelt, het is zou je kunnen zeggen een nieuwe soort van Nederlandse ‘verzuiling’ via de digitale zuilen van de gebruikte #-tags.

De onroerend-goed-sector daarentegen hoort men luid en duidelijk tsilpen, in blijde verwachting van het openbreken van een markt waar na het doorprikken van de huizenmarktballlon, eindelijk weer eens flink in de winstzak geblazen kan worden:

Vastgoedjournaal.nl
‏@vjprofs Einde erfpacht voor Amsterdam na 120 jaar in zicht. D66 en GL willen er vanaf. Doet de VVD nog mee?

AB Vastgoed ‏@ABVastgoed Mar 21
VJ Commentaar: Historische kans voor Amsterdam om verplichte erfpacht af te schaffen www.vastgoedjournaal.nl/news/14036/57/VJ-Commentaar-Histo…

Joris van Osselaer ‏@JorisvanOSs Feb 25
Verkiezingsdebat: GL en PvdA vrezen ‘grondspeculanten’. Ik vind de gemeente als woekerende grondmonopolist veel enger bit.ly/1hHULfV

Amsterdam Nieuws ‏@Amsterdam_nws Dec 19
´Vastgoedlobby´ krijgt zijn referendum over erfpacht in #Amsterdam: Goed nieuws voor Cor van Zadelh… bit.ly/1kkYGSp #Amsterdam

Paul Slettenhaar ‏@Paulslettenhaar Dec 8
VEH: Voorstel om erfpacht aan te passen is dat gemeente waardeontwikkeling vd woning bij verkoop afpakt #onteigening www.eigenhuis.nl/actueel/nieuws/2013/472151-erfpachtstels…

Reinier van Dantzig ‏@RvDantzig Dec 2
Erfpacht in Amsterdam: Tijd om het grondmonopolie af te breken d66amsterdam.nl/actueel/erfpacht-amsterdam-tijd-om-het-gr… … via @d66amsterdam

Bart Vink D66 ‏@bartlvink Nov 5
Helder! Verplichte erfpacht A’dam: onrechtvaardig, schadelyk overblyfsel 19e eeuw. Past niet meer. www.dagelijksestandaard.nl/2013/11/stop-de-verplichte-erf…

Simone Kukenheim ‏@simonekukenheim Sep 6
Dus de VVD Amsterdam roept op een petitie te ondertekenen tegen het onliberale #erfpacht voorstel van het college waar ze zelf inzitten? #au

VVD Amsterdam ‏@VVDAmsterdam Sep 6
Oproep lijsttrekker @ericvanderburg: Teken petitie #erfpacht #Amsterdam voor het einde van het weekend! vvdamsterdam.nl/article/4152/Oproep-Eric-van-der-Burg-Tek…

====
(1) -17/4/2014: “ONkiesWIJZER: “Stem ASociaal Liberaal” D66 voor de afbraak van de sociale huursector”
www.flickr.com/photos/7141213@N04/13215048734/

(2) “…people should own what they create, but that everything found in nature, most importantly the value of land, belongs equally to all humanity. His most famous work, Progress and Poverty (1879), is a treatise on inequality, the cyclic nature of industrialized economies, and the use of the land value tax as a remedy.”
en.wikipedia.org/wiki/Henry_George

(3) “How can you buy or sell the sky, the warmth of the land?
The idea is strange to us.
If we do not own the freshness of the air and the sparkle of the water,
how can you buy them?
Every part of the Earth is sacred to my people.
Every shining pine needle, every sandy shore, every mist in the dark woods, every clear and humming insect is holy in the memory and experience of my people.
The sap which courses through the trees carries the memory and experience of my people.
The sap which courses through the trees carries the memories of the red man.”
www.mountainman.com.au/thechief.html

(4) Zie mijn nieuws-tableau en analyse van 24/6/2013: “THATCHER AAN DE AMSTEL: “pak sociale huur drastisch aan” & de voorspelwetenschap van Barbara Baarsma”

“Jan Paternotte D66 OMKEER of INKEER van de zegevierder: het Canossa aan de Amstel gaat over Paars”
Was de kop van een artikel dat ik op 20 maart 2014 nog voordat de coalitiebesprekingen van de Amsterdamse partijen nade gemeentraadsverkiezingen tot een conclusie gekomen was, publiceerde op mijn Flickr web site met ‘nieuws-tableaus’. Het werd uiteindelijk geen Paarse coalitie, maar een donker-bruine…. met het groen van D66, het blauw van de VVD en het rood van de SP.

AMSnote6257.06

Een coalitie van de twee (relatief) grootste partijen van Amsterdam – groen en rood – ligt voor de hand, dat is meer een uitdrukking van de ‘wil van de kiezer’ dan de rommelcoalities die nu voorgesteld worden.

Samen hebben D66 26,8% en PvdA 18,4 45,2% van de uitgebrachte stemmen. Dat vertaalt zich in 24 van de 44 zetels dat is dan (44 :2) + 2 dat is 2 meer dan de helft zetels, en voor zolang deze partijen de eigen volksvertegenwoordigers op één lijn weten te houden voldoende om te regeren in de stad Amsterdam.

D66 probeert de spil van een verdeel & heers beleid te worden met op zijn minst twee partners (14 + 6 + 6) : 2 = 28 zetels waarbij de tegenstrevende elementen (GroenLinks of SP tegenover de VVD) moeilijk in de hand te houden zijn en voor je het weet de stemmen staken of erger nog één of twee dissidenten ervoor kunnen zorgen dat het monsterverbond uiteenvalt.

De gok is of de partijdiscipline bij een aangegaan akkoord bij een partner als GroenLinks wel sterk genoeg is. Ook is het de vraag of de huidige SPers nog wel te rekenen zijn tot het oude ‘democratisch centralisme’ ooit ingegeven door de oerbron van de partij de Communistische Partij van China met groet roerganger Mao. Zo’n laatste figuur lijkt mij zeker op lokaal vlak niet aanwezig binnen de SP en de splijtgevoeligheid van GroenLinks ligt al besloten in haar ontstaan als een ‘politiek schaap met vier poten’ die niet allemaal dezelfde kant op willen (PPR, PSP, CPN en Evangelische Volks Partij).

De VVD, die op landelijk niveau splitserig kan zijn (denk aan Wilders en Rita Verdonk), lijkt op Amsterdamse Peil dusdanig te functioneren als opstapje naar een landelijke politieke carrière, dat de fractiediscipline van redelijk goede kwaliteit geacht kan worden. Wie wil nu zijn eigen toekomst verspelen voor een of andere ‘principe kwestie’ (dit gerekend zonder de afgesplitste VVD wethouder van Heerlen)?

SP en GroenLinks hebben door deelname aan een D66/VVD ‘kongsi’ een afstraffing door de principiële kiezer die dit als ‘collaboratie’ ziet te vrezen in het volgende verkiezingsjaar, 2018. Dit mag dan ook als een drijfveer gezien worden voor GroenLinks om uit het eerst als succesvol gelanceerde o zo ‘Groene Akkoord’ (1), te stappen.

Bij de vorige coalitievorming in het jaar 2010 viel D66 door haar harkerige optreden al snel uit de boot en werd het hoofd van D66-leidster Ageeth Telleman op het hakblok van de lokale democratie gelegd en afgehakt. (2) Een zelfde kunstje nogmaals vertonen is iets wat D66 Amsterdam het laatst zou willen, dus blijft een gang naar het Canossa aan de Amstel als een vluchtweg uit de huidige impasse over… PAARS

PAARS? Dat waren de kabinetten destijds geprezen heden ten dage verfoeid waarbij de PvdA gesymboliseerd door ROOD en de VVD gesymboliseerd door BLAUW de dienst uitmaakten. Dat D66 zich steeds meer in GROEN verhult om haar eigenlijke (blauwe) liberale karakter te verhullen, daardoor laten wij ons die oud en wijs genoeg zijn om enig historisch overzicht te hebben onze blik niet door vertroebelen. Als je PvdA (rood) in dezelfde percentages als het verkiezingsresultaat zou vermengen (heb het zojuist voor de zekerheid nog even uitgeprobeerd) dan krijg je een soort vaal-bruin kleurtje.

——-
Voor verdere uitleg zie: 20/5/2014 “TRAMHALTE STOPERA mei 2014 – aangepaste dienstregeling met “En nu vooruit met nieuw elan: D66 Amsterdam”
www.flickr.com/photos/7141213@N04/14042495357/


(1) 18/4/2014: “D66 + GroenLinks “HET GROENSTE AKKOORD IN AMSTERDAM” = Totale Uitverkoop Van Sociaal Wonen”

(2) 10/4/2010 NRC: “Amsterdam, 10 april. De fractievoorzitter van D66 in Amsterdam, Ageeth Telleman, is vandaag opgestapt omdat ze „verantwoordelijkheid neemt voor het feit dat het proces van collegevorming voor D66 niet goed is verlopen”, aldus de partij, die als winnaar uit de verkiezingen kwam, in een verklaring.

D66 staat in Amsterdam buitenspel omdat de PvdA niet wil dat de partij verder meedoet aan de onderhandelingen voor een nieuw college. D66 had ernstige kritiek op de benoeming van PvdA-lijsttrekker en wethouder Lodewijk Asscher tot waarnemend burgemeester van Amsterdam na het vertrek van Job Cohen.”
vorige.nrc.nl/binnenland/article2522151.ece/Fractievoorzi…

Oorspronkelijk gepubliceerd op 20 mei 2014 op mijn Flickr web site met nieuws-tableaus de tekst herinnerd er aan dat al decennia terug D66 in Amsterdam coalities aanging met de PvdA, zo was D66er Gerrit Jan Wolffensperger van 1978 tot en met 1986  wethouder in een Amsterdamse coalitie met de Partij voor de Arbeid. In 2014 echter profileerde D66 zich als een partij die walgde van dat wat zij ‘Het Rode Amsterdam’ noemde…

AMSnote6257.05

De cliënten-partij voor de betere middenstand D66 merkt nu weer hoe de tactiek van het schuiven in het midden (nu weer een beetje naar de ene, dan weer wat meer naar de andere kant van het politieke spectrum) wel werkt in de oppositie (1), maar niet als het er om gaat het kleine beetje macht dat je middels verkiezingen veroverd denkt te hebben in de vorming van regering of stadsbestuur om te zetten.

De lijstverbinding aangegaan door D66 voor de Gemeenteraadsverkiezingen 2014 met de VVD (om in weerwil van de formele partijopvatting van D66 op dit punt, eventuele restzetels te kunnen opsnoepen) leidde er niet toe dat de VVD als gewenste coalitiepartner door de kiezers meer zetels kreeg: de VVD verloor 2 zetels en ging van 8 naar 6. (2)

De uitgebazuinde afkeer van het huidige D66 van de partij waarmee in de afgelopen decennia meerdere malen als coalitiegenoot in de stadsregering is deelgenomen, de PvdA, met a-historische argumenten met een impliciet rechtse ondertoon (afbraak van “het Rode Bolwerk” Amsterdam), leidde weliswaar tot een neergang met 5 zetels van die partij, maar creëerde gelijkertijd de patstelling die nu twee maanden later voor een ieder zichtbaar is. (3; 4)

Door een nipte D66 overwinning van 4 zetels (ten opzichte van de voormalig koploper PvdA) te presenteren als een monsterzege (4), terwijl de zetelverdeling van potentiële coalitiegenoten al met een simpel rekensommetje aangaf dat er maar weinig te kiezen was met de de driemaal 6 partijtjes + twee 1-persoonsfracties, overspeelde D66 van het begin af aan de overgebleven kaarten in haar hand: VVD 6; GroenLinks 6; SP 6; CDA 1; Partij voor de Dieren 1.

Wat vertegenwoordigt D66 dan wel is de vraag die gesteld moet worden (en de principes van deze observatie geldt voor alle partijen). Het aantal kiesgerechtigden in Amsterdam was in 2010 604.583 en in 2014 642.286. Het opkomst percentage in 2010 was 51,4 en in 2014 50,3. In 2010 kreeg D66 45.524 stemmen goed voor 14,8% van de uitgebrachte stemmen en dit jaar in maart waren het 85.241 stemmen, 26,8 procent. Ruim één kwart van de uitgebrachte stemmen, waarmee gerekend volgens persoonlijk gegeven mandaat, niet meer dan de één achtste van de Amsterdamse kiesgerechtigden hun voorkeur voor D66 uitgesproken hebben. (5)

Dat is een jammer genoeg niet gebruikelijke, maar democratisch-technsich enige juiste visie op de getalsmatige positie van D66 in wat dan de Amsterdamse democratie zou dienen te zijn.

Ik kan hier met geen mogelijkheid een brede steun van de kiezer in zien voor de vergaande ingrepen in de sociale sector die aan de lijstverbinding van D66 & VVD verbonden zijn. De achterliggende partijprogramma’s (die maar weinigen lezen) tonen een stapsgewijze afbraak van de sociale woning sector, ten gunste van het eigen D66+VVD electoraat en ten nadele van hen die tot onderklasse gemaakt worden. Belangrijkste programmapunt waarmee deze electorale minderheid (20 van de 44 zetels) probeert de onzalige uitverkoop van wat nu nog gemeenschapsbezit is (erfpacht) aan de onroerend goed sector toe te spelen, dezelfde sector die met hun speculatieve op niets gebaseerde waardevermeerdering van grond en opstallen ons in een jarenlange economische crisis gedreven hebben. (6)

Daadwerkelijke kiescijfers zouden alle betrokken volksvertegenwoordigers tot enige bescheidenheid moeten brengen. Het tegendeel is voor het merendeel van hen het geval.

Er is in het getalslandschap 14 – 10 – 6 – 6 – 6 -1 – 1, weliswaar het getal 14 dat er uit springt, maar aangezien “democratie” hier ten landen betekent beslissingen genomen door 44 : 2 + 1 en de beste Amsterdamse regeringscoalitie 14 + 10 taboe is, komt er van het met veel bombarie aangekondigde “nieuwe elan” van D66 niets terecht (7) en grijnst het verkiezingsaffiche van deze partij sardonisch (“D66 biedt geen loze beloftes”) op de tramhalte van de Stopera: “aangepaste dienstregeling” is het eufemisme van de geprivatiseerde nutsbedrijven (D66 & VVD zijn voorstanders van privatisering overheidsbedrijven, zoals het Gemeentelijk Vervoerbedrijf Amsterdam GVB)

Of wordt Amsterdam alsnog Paars?

———-
(1) 9/9/2012: D66 Alexander Pechtold Wipje Wagen? “wij schuiven wel in het midden”
www.flickr.com/photos/7141213@N04/7963204294/in/photolist…

28/2/2103: Alexander Pechtold: D66 Principieel Als Een Kameleon
www.flickr.com/photos/7141213@N04/8515306809/

(2) 15/3/2014: ONkiesWijzer: D66 idealen uit zestiger jaren zijn al lang verroest – D66 is nu neo-liberaal = VVD66
www.flickr.com/photos/7141213@N04/13165757995/in/set-7215…

(3) 7/3/2014: ONkiesWIJZER: “Stem ASociaal Liberaal” D66 voor de afbraak van de sociale huursector

Hier een analyse van het even a=historische optreden van PvdA corifee Ed van Thijn in het debat voorafgaande aan de Gemeenteraadsverkiezingen 2014: 14/3/2014
www.flickr.com/photos/7141213@N04/13144201934/in/set-7215…

(4) 20/3/2104 Financieel Dagblad artikel van Sakia Jonker observeert Jan Paternotte op de verkiezingsnacht van 19 maart:
“Na de eerste prognose waarschuwt hij nog: de stemmen in deelraad Noord zijn nog niet het binnen. Het van oudsher rode bolwerk kan zijn avond nog verpesten, zegt hij. Maar hij weet het en de grijns van lijsttrekker Jan Paternotte van D66 verraadt zijn euforie. Zijn partij wordt de grootste in de hoofdstad en verstoot daarmee de PvdA van de troon.”
fd.nl/economie-politiek/449088-1403/geweldig-jan-paternot…
Ja het is gezegd door Paternotte “Rode Bolwerk” en of dat nu over Amsterdam Noord of Amsterdam in zijn geheel gaat wordt niet duidelijk uit deze tekst, wel dat misplaatste gevoel van ‘verstoting’ en ‘zegeviering’, alsof nu een troon van 15 zetels (PvdA 2010) en de nieuwe troon van D66 in 2014 (14 zetels) zulk een ‘torende machtspositie’ binnen het totaal van 44 zetels zou zijn.

(5) Definitieve uitslag Amsterdamse Gemeenteraadsverkiezingen 2014 met vergelijkende cijfers (pagina 6)
www.os.amsterdam.nl/pdf/2014_gemeenteraad_definitieve%20u…

(6) 18/4/2014: D66 + GroenLinks “HET GROENSTE AKKOORD IN AMSTERDAM” = Totale Uitverkoop Van Sociaal Wonen

(7) 3/2014: Verkiezingspagina van de lijstrekker van D66 Jan Paternotte 2014 op de D66 website:
Jan Paternotte is fractievoorzitter van D66 Amsterdam.

D66 wil hervormen. Dat is niet makkelijk, maar wel hard nodig. Amsterdam heeft meer banen nodig. Meer woningen. Meer geld – en ruimte – voor onderwijs. En Amsterdam moet de stadsschuld gaan terugdringen. Om dat te bereiken wil D66 meer ruimte voor Amsterdammers. Nu, meer dan ooit, heeft Amsterdam een gemeentebestuur nodig dat durft los te laten, dat de creativiteit van mensen en de kunde van professionals de ruimte geeft. Als we dat niet alleen roepen, maar ook gaan doen kan de stad geld besparen op een peperduur gemeentelijk apparaat. Geld dat nodig is voor meer banen en woningen, betere scholen en betere zorg. Hervormen om te kunnen investeren.

Het stadsbestuur van PvdA, VVD en GroenLinks heeft de afgelopen jaren te traag hervormd en de gemeentefinanciën zijn nog lang niet op orde. D66 krijgt steeds meer steun in de stad. We hebben 3500 leden, waarvan er steeds meer actief worden en aan de slag gaan voor de partij. Vorig jaar stemden voor de Tweede Kamerverkiezingen bijna 60.000 Amsterdammers op D66. Een nog groter D66 wil met nieuw elan Amsterdam echt vooruit brengen.

D66 biedt geen loze beloftes. Wie zorg nodig heeft, gaat de veranderingen elke dag merken. En belastingen zullen in crisistijd niet omlaag gaan, hoe vaak politici dat ook beweren. Wij geven geen cadeautjes, maar wel keuzevrijheid: om zelf te bepalen wie je zorg verleent. En waar je kind naar school gaat.
d66amsterdam.nl/mensen/jan-paternotte-2/

Oorspronkelijk gepubliceerd op mijn Flickr Nieuws-tableaun web-site op 29 maart 2014.

AMSnote6257.04
D66 + VVD + SP: SNUFFELFORMATIE AMSTERDAM
oftewel de SP als hond in de pot

…hoefde slechts 3 letters weg te halen en 1 letter toe te voegen aan deze 1998 prent van Peter van Straten (1) om deze weer actueel te maken….

BASTAARDISERING van de gemeentepolitiek of hoe daar waarvoor je dacht geGESTEMD te hebben, alsnog een andere beSTEMMING krijgt door KRUISBESTUIVING, of moeten wij het zien als een honden-monsterverbond, zo’n ‘mariage à trois’, deze nieuwe “Troika aan de Amstel’?

Waarom is het dat de SP, die het goed deed in de oppositie, nu ‘gouvermenteel’ wil worden en daarmee bijna niet anders zal kunnen bereiken dan vier jaar later afgestraft te worden voor deze 1 tegen 2 combinatie. Als dan D66 en VVD zo graag samen willen besturen, met uitsluiting van het PvdA/GroenLinks koppel, waarom dan niet zo’n potentieel anti-neo-liberaal krachtenveld te steunen door de verleiding van ‘bestuursverantwoordelijkheid’ te weerstaan?

Het streven van VVD & D66 om de laatste (toch al te lichte) beschermende maatregelen van gemeentewege tegen de steeds verder oprukkende toeristenindustrie, van tafel te vegen (“MINDER REGELS, MEER BANEN” leuze van de VVD, lees ‘tijdelijke banen in de toeristenindustrie), hadden dan gestopt of op zijn minst afgezwakt kunnen worden.

De voorgenomen gemeenschappelijke aanval van D66+VVD op de sociale huurwoningen (bestaande verpatsen, nieuwe bouwen voor de hogere middeninkomens) zou zo voorkomen kunnen worden.

Want voor deelname aan een coalitie wordt altijd een prijs betaald. Het akkoord zal paragraven inhouden over zaken waartegen de SP zich in de afgelopen decennia steeds verzet heeft. Wil de SP nu in de hoofdstad bewijzen dat ze wel degelijk in staat is om zich te compromitteren, met andere woorden dat zij wel degelijk regeringsverantwoordelijkheid kan dragen?

Welke strateeg heeft dit verzonnen, dat wat iedere hond nog zonder aan de kont te hoeven snuffelen begrijpt: bij de volgende verkiezingen wordt de SP ‘de hond in de pot’.


11/6/2014 Het Parool: “SP ondanks risico’s losgeweekt van links kamp”
http://www.parool.nl/parool/nl/5/POLITIEK/article/detail/3670412&#8230;


(1) search.socialhistory.org/Record/1097189

Voor een inzicht in welk daadwerkelijk mandaat ieder van deze partijen heeft zie: “Amsterdams Democratisch Palet 2014: hoe een minderheid met D66 zich opmaakt de meerderheid te regeren”
http://www.flickr.com/photos/7141213@N04/14071513838/

Oorspronkelijk geplaatst op mijn Flick news-tableau site op 17 maart 2014.
Leerzaam  hier de uitspraak van de toenmalige lokale lijsttrekker Jan Paternotte (inmiddels weggepromoveerd naar de Tweede Kamer in Den Haag): “De linkse kiezer kan met een gerust hart op ons stemmen.” Deze prent en dit betoog is onderdeel van een kleine serie ‘OnKiesWijzer’.

AMSnote6257.03

In Het Parool van 4 maart 2014 stond een artikel met de lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014, Jan Paternotte, met de kop: “Wij niet progressief? Onzin!” (3)

Maar voor wie goed leest en verder kijkt naar andere D66 publicaties weet dat deze partij geen probleem heeft met het bezuinigen op de sociale org en de sociale huur, omdat hun motto ‘sociaal-liberaal’ één letter te weinig heeft: ‘asociaal-liberaal’, dat zou er moeten staan.
D66 heeft al sinds enige decennia gekozen om zich van een partij die bestuurdvernieuwing wilde afdwingen, om te schakelen tot een partij voor de (betere) middenklasse in Nederland. Voor hen die de VVD ‘te rechts’ en de PvdA ‘te links’ vinden (hoe weinig ook die begrippen nog betekenen).

Daarmee is D66 een ‘cliëntelisme’ (4) partij geworden die niet het geheel van de samenleving probeert te dienen, maar slechts een bepaald segment. Met de VVD lijstverbinding heeft D66 zich ook uitgesproken voor het buitensluiten van de PvdA in de Amsterdamse politiek (een tactiek die in het jaar 2010 nog jammerlijk mislukte). Een stem voor D66 is daarmee ook een stem tegen de PvdA geworden. Of die partij gezien kan worden als de beste verdediger van de ‘sociale factor’ in het gemeentelijk beleid is een vraag die niet zonder meer positief beantwoord kan worden. Hoofdstedelijke en Landelijke politiek zijn teveel verweven en landelijk werkte de PvdA de afgelopen twee jaar ook samen met de VVD, is daarmee ook mede verantwoordelijk voor de afbraak van vele sociale verworvenheden.

De vraag die dan blijft is er over knabbelen en kruimels. Is het zo dat de regeringsdeelname van de PvdA het ‘kapotbijten’ door de VVD van het sociale stelsel heeft weten te reduceren tot ‘afkabbelen’? Zouden er met de VVD alleen aan de macht of in een andere combinatie, minder kruimels overblijven?

Ik denk dat de combinatie D66+VVD in VVD66 een extra fikse knauw zal geven aan wat er nog rest aan sociaal beleid in Amsterdam.

De uitspraak van Jan Paternotte, lijsttrekker voor D66 in Amsterdam: “De linkse kiezer kan met een gerust hart op ons stemmen”, kan niet anders aangemerkt worden als een ‘gotspe’.

Kiezers ronselen mag niet, maar kiezersbedrog was, is en blijft ‘geen probleem’, het is maar een verschil van een paar letters: VERKIEZINGSLEUZE en VERKIEZINGSLEUGEN.


noten

(1) Citaat uit D66 Campagne-spot Hans van Mierlo 1967… het beroemde reclame-filmpje van Bureau Prat, dat eindigt met de woorden van een dan jonge Van Mierlo: “doorbreking van het oude vastgeroeste partijpatroon.”
youtu.be/wxO2hIoScpE

(2) VVD EN D66 TEGEN LIJSTVERBINDINGEN; woensdag 6 mrt 2013, 18:58
“VVD en D66 willen af van het systeem van lijstverbindindingen, dat is bedoeld om de kans voor een partij op een rest- zetel te vergroten. Bij de laatste Kamerverkiezingen hadden PvdA, SP en GroenLinks een lijstverbinding, net als de ChristenUnie en de SGP. VVD-Kamerlid Taverne zei in de Tweede Kamer dat door de lijstverbindingen een stem bij een andere partij kan uitkomen dan op de partij waarvoor is gestemd. Hij zegt dat partijen zo “op slinkse wijze” stemmen kunnen verzamelen.”
nos.nl/tekst/481497-vvd-en-d66-tegen-lijstverbindingen.ht…

(3) Jan Paternotte (D66): ‘Wij niet progressief? Onzin!’ – 04-03-14 18:00 uur – Bron: Het Parool – D66-lijsttrekker Jan Paternotte: ‘De linkse kiezer kan met een gerust hart op ons stemmen’ (…) Wat moet er anders? ‘We willen meer huurwoningen voor middeninkomens. Het percentage sociale huurwoningen mag dalen van 60 tot 45 procent van de huidige woningvoorraad. (…) De linkse kiezer kan met een gerust hart op ons stemmen. Wij vinden dat Amsterdam een barmhartige stad moet zijn, waar plek is voor vluchtelingen en waar armoede wordt bestreden.’
www.parool.nl/parool/nl/14048/GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN-2…

(4) “Cliëntelisme is het verlenen van diensten aan (potentiële) kiezers door een politicus tijdens diens politiek mandaat. Het komt veelvuldig voor in instabiele democratieën en in kringen die meer om autoriteit dan om het algemeen belang geven, al dan niet op grond van hun eigen achterstandssituatie.” (…) In tegenstelling tot wat vaak gedacht word () hoeft een cliëntelistische politicus niet corrupt te zijn; ook een te grote betrokkenheid bij de problematiek van kiezers, of activisme, kan iemand tot cliëntelisme verleiden. Doorslaggevend is dat het algemeen belang wordt ingeruild voor een deelbelang.”
nl.wikipedia.org/wiki/Cliëntelisme

 

Oorspronkelijk geplaatst op mijn Flick news-tableau site op 24 mei 2014
Leerzaam omdat met ons kiesstelsel gebaseerd op “democratische meerderheden” van de helft +1 en je stem mogen uitbrengen op een kandidaat zonder optie om deze binnen een tijdsperiode van anderhalf duizend dagen terug te roepen omdat dee volksvertegenwoordiger (en de bijbehorende partij) iets heel anders aan het doen is dan wat zij/hij eerst voorgaf. destijds geplaatst in een kleine serie ‘onkieswijzer’AMSnote6257.02

“Amsterdams Democratisch Palet 2014: hoe een minderheid met D66 zich opmaakt de meerderheid te regeren”

“Voordeel in de stad op vertoon van stempas” was een gemeentelijke campagne in de dagen voor de raadsverkiezingen van dit jaar. Het resultaat van deze campagne is nihil geweest, of men moet een stijging van het opkomstpercentage van 50,3 naar 51,4% een succes willen noemen.

Zelfs voordat de definitieve uitslag bekend was trompetterden enkele deelnemende partijen al over hun VERKIEZINGSZEGE, daar waar er beter over een NEDERLAAG gesproken had kunnen worden met het nu al decennia lang als ‘normaal’ aangemerkte wegblijven van de helft van het electoraat.

Daar waar het aantal nieuwe te verkiezen partijen sterk is toegenomen is er een afname van het aantal stemmen dat zij krijgen. Het opmerkelijke feit dat maar liefst 11,8% van de geldige stemmen uitgebracht werden op partijen die onvoldoende aanhang wisten te verwerven om de kiesdrempel over te komen (die formeel kiesdeler genoemd wordt, het aantal geldige stemmen gedeeld door het aantal beschikbare raadszetels). Dat waren in het totaal 43.944 stemmen die als VERLOREN beschouwd moeten worden. Daarbij komt dan nog de diffuse groep van stemmen die of blanco waren of ongeldig verklaard zijn door het stembureau (5.193 stuks). (2)

Een goed systeem, om al degenen die vinden dat er onder het aanbod aan partijen & politici niets te kiezen valt, een kans te geven hun standpunt publiek te maken ontbreekt ‘de facto’, daar waar het ‘de jure’ wel mogelijk is.

De helft van het electoraat dat het af laat weten wordt nog wel in de aanloop naar weer een nieuwe verkiezing genoemd, als medeburgers die gemotiveerd zouden moeten worden, maar de dag na de verkiezingen al wordt er over hen (zeker in Nederland en nog meer in Amsterdam) niet meer gerept.

Partijen en politici willen dat onaangename gemis aan vertrouwen, of uitdrukking van burgerlijke luiheid, zo snel mogelijk vergeten.

Vervolgens wordt er met het afgegeven vertrouwen, het kiezersmandaat dat wel gegeven is, omgegaan op een wijze die weinig respect laat zien voor de getalsmatige volkswil. Politici zijn er meester in om hun feitelijk verlies als winst te presenteren.

Het uiterst relatieve gegeven van ‘de grootste’ partij (pal in het zicht van precieze verkiezingsuitslagen die ik hier boven ter overdenking in kaart gebracht heb) wordt dan als ‘ongeschreven voorschrift’ gehanteerd in weerwil van het feitelijke getallen-landschap om een leidende rol te spelen bij de formatie van een gemeentelijke regering. Dit laatste omdat in Nederland vrijwel nooit één enkele partij of zelfs niet twee genoeg stemmen krijgen om de zo gewenst de helft + 1 te bemachtigen.

Niet een ‘consensus’ model dat poogt de stemverhoudingen als resultaat van de laatste verkiezingsuitslag te vertalen in een gemeentelijke regering, maar het meest primitieve element uit ons parlementair stelsel, de regel dat beslissingen genomen kunnen worden met een stemverhouding van de helft + 1, is de gehanteerde maatstaf voor coalitie-onderhandelingen.

Deze vorm van ‘berekenend’ formeren van een regering, vermaalt vervolgens een groot deel van de nog enkele weken terug gedane verkiezingsbeloften tot ‘gehakt’, ‘half om half’, ‘half en twee kwart’, ga zo maar door.

Zo blind en dwaas kan het dan toegaan dat eerdere coalities en vroegere coalitiegenoten niet langer omarmd of gedoogd worden, maar te vuur en zwaard bestreden. Zo ontstond er gisteren nog – als ik de twitters van de stadsjournalistiek mag geloven – (1) , de situatie waarbij voormalig coalitie-genoot van de VVD, de Amsterdamse PvdA zei niet van plan te zijn tot een nieuwe coalitie met D66 + VVD. Onbegrijpelijk, zeker daar waar dezelfde PvdA landelijk, tegen heug en meug, maar toch, een coalitie met de VVD dagelijks gestalte geeft.

Een ieder die kan tellen en ook in staat is om die getallen ook als ruimtelijke elementen te begrijpen, kan toch zien dat buiten het grote zwarte gat van de stemonthouders, de twee partijen die – relatief – de meeste aanhang hebben D66 en de PvdA zijn. Als aan de wil van de kiezer enig belang gehecht zou worden, door de politici en hun partijen die zich nu suf vergaderen in de Stopera, dan is een basis-coalitie van die twee toch de meest voor de hand liggende oplossing? De VVD kan er dan nog wel bij om een riante “meerderheid’ in de parlementaire rekenkunde, te realiseren: 30 van de 45 raadszetels.

Ook voor de buiten zulk een schip-van-gemeente vallende partijen (SP en GroenLinks) is er voordeel te halen met deze uitmonstering, omdat het hen zal behoeden voor een zware afstraffing van hun volgelingen wegens ‘collaboratie’ in het volgende verkiezingsjaar dat al aan de einder daagt: 2018.

Dit alles gezegd zijnde vanuit een positie van iemand die met geen enkele van deze partijen een enige band heeft, die van alles verweten kan worden, behalve op enige wijze ‘parti pris’ binnen de Amsterdamse partijpolitiek te zijn.

De kleuren van het Democratisch Palet van Amsterdam zijn ‘flets’ als je ze percentagegewijs weergeeft volgens een vereenvoudigd schema van BLAUW voor Liberalen (D66 en VVD hadden niets voor niets aan lijstovereenkomst in het jaar 2014) (3) en ROOD voor de Socialen. Deze kleuren geven heel effectief het ‘kiezers-draagvlak’ aan (de primaire kleuren BLAUW en ROOD hebben een transparentiepercentage (op een witte achtergrond) gekregen dat overeenkomt met het hen toegekende percentage van het totaal aantal uitgebrachte stemmen in de stad. BLAUW (D66/VVD) wordt dan tot licht- en lichter-blauw en ROOD (PvdA/SP/GL) wordt tot gradaties van roze. Zouden wij deze kleurpercentages op het grote ZWARTE vlak leggen – dat al diegenen representeert die om wat voor reden dan ook niet gekozen hebben – dan blijven – ik heb het zojuist nog even uitgeprobeerd in Photoshop – enkel D66 en de PvdA heel vaag zichtbaar, de rest verdwijnt uit het zicht.

Partijpigment is zelden lichtbestendig en een zwarte ondergrond dooft de meeste kleuren.

—-

(1) Tweet ontvangen op 23/5/2014
Bas Soetenhorst
‏@bassoetenhorst
@tjebbe PvdA weigert coalitie met VVD en D66 #formatie020
Reply Retweet Favorite More
10:31 AM – 23 May 2014

(2) Tabel 1 Uitgebrachte geldige stemmen, blanco/ongeldige stemmen, kiesgerechtigden en opkomstpercentage bij de verkiezingen voor de Gemeenteraad, 2010 en 2014 )op pagina 6)
www.os.amsterdam.nl/pdf/2014_gemeenteraad_definitieve%20u…

(2) 17/3/2014: “ONkiesWIJZER aan de “Linkse kiezer”: Lijstverbinding D66 + VVD = asociaal-neo-liberaal VVD66″
https://limpingmessenger.com/2018/03/20/onkieswijzer-aan-de-linkse-kiezer-lijstverbinding-d66-vvd-asociaal-neo-liberaal-vvd66-herhaald-bericht-in-2018-uit-2014/

zie ook:

– 20/5/2014: “TRAMHALTE STOPERA mei 2014 – aangepaste dienstregeling met “En nu vooruit met nieuw elan: D66 Amsterdam”
https://limpingmessenger.com/2018/03/20/tramhalte-stopera-mei-2014-aangepaste-dienstregeling-met-en-nu-vooruit-met-nieuw-elan-d66-amsterdam/

– 20/5/2014: “Jan Paternotte D66 OMKEER of INKEER van de zegevierder: het Canossa aan de Amstel gaat over Paars”
https://limpingmessenger.com/2018/03/20/jan-paternotte-d66-omkeer-of-inkeer-van-de-zegevierder-geen-paars-maar-donker-bruin/

Over het vol optimisme op 18/4/2014 aangekondigde ‘Groene Akkoord met GroenLInks” dat niet bestand bleek tegen andere partners dan D66 + GL; zie mijn commentaar: “D66 + GroenLinks “HET GROENSTE AKKOORD IN AMSTERDAM” = Totale Uitverkoop Van Sociaal Wonen”
https://limpingmessenger.com/2018/03/20/akkoord-d66-groenlinks-totale-uitverkoop-van-sociaal-wonen-ging-niet-door-in-2014-maar-zal-het-gaan-in-2018/

Bolkestein_meer-asielzoekers_Hala

Ik analyseerde op mijn blog het zaterdag 17 maart 2018 in de VK geplaatste interview met Frits Bolkestein, waarin hij zegt uitbreiding van opvang van asielzoekers in Amsterdam “ABSURD!” te vinden waarna hij in één adem het raadslid voor de VVD Hala Naoum Néhmé aanprijst als “hoop in bange dagen.” De vraag dient nu publiek gesteld te worden… Is deze vrouw, zelf dochter van christelijke Syrische asielzoeker (1999) ‘tegen asielzoekers’, ik kan het bijna niet geloven, maar Hala Naoum Néhméh dient zelf voor de verkiezingen duidelijk uit te spreken wat zij wat betreft toelating en opvang asielzoekers van plan is te doen in de Amsterdamse Gemeenteraad.

Curieus is dat wat in die hele slotpassage van het Volkskrant interview met Frits Bolkestein gezegd wordt. Ik herhaal het eerste deel en geef daarbij ook zijn uitspraak op wie hij dan wel gaat stemmen:

Op wie gaat u straks stemmen?

De VVD Amsterdam is al jaren veel te links

‘Nou kijk, de VVD Amsterdam is veel te links. Al jaren. Die lijsttrekker, Van der Burg, heeft gezegd dat Amsterdam meer asielzoekers moet opnemen. Absurd! Ik vind dat-ie weg moet. Zal ook wel gebeuren, maar jammer genoeg pas na de verkiezingen. Ik stem deze keer op Hala Naoum, de nummer 5 op de VVD-lijst. Zij is absoluut niet links. Ze is een Syrische christen die op haar 15de naar Nederland is gekomen. Hala is Nederlandse geworden, ze heeft gestudeerd, ook in Parijs. Ik ken haar persoonlijk, ik heb haar gesteund bij haar kandidaatstelling op de lijst. Een heel begaafde jonge vrouw. Voor mij, heren, is Hala de hoop in bange dagen.’

Als verlosser voor Amsterdam wordt hier een Syrische christen, Hala Naoum Néhmé, opgevoerd, die zo begrijpen we uit het eerste deel van Bolkestein’s uitspraken over de door hem beoogde VVD beleidslijn voor Amsterdam ‘tegen het opnemen van meer asielzoekers’ is en bij eventuele verkiezing, zal zijn. Bolkestein suggereert dat de dochter van asielzoekers in Nederland, wier ouders als Syrische christenen in het verleden (1999) de onderdrukking in hun land van oorsprong ontvlucht zijn, zich keert in het heden tegen opname van nieuwe asielzoekers, dus ook die uit Syrië, dit niet enkel als een tot Nederlander genaturaliseerde, maar ook als een christen, zonder enig erbarmen.

In een lang interview in Het Parool van 12 december 2017 onder de kop “Toekomstig VVD-raadslid Hala ­Naoum Néhmé (33) kwam hier vanuit ­Syrië”, wordt door haar hoog opgegeven over “Nederlandse waarden” en het voordeel bij integratie in Nederland door het christelijke geloof van het gevluchte gezin. Ik lees nergens iets over het beperken van asielaanvragen, laat staan met betrekking tot Amsterdam. Dit roept nog meer vragen op. Is er sprake van een verborgen agenda waarbij de geloofsovertuiging van asielaanvragers een rol speelt? Of heeft Frits Bolkestein domweg Hala Naoum Néhmé verkeerd begrepen, of wil hij haar zijn visie op een noodzakelijke beperking van asielzoekers via de media opdringen. Ook kan het zijn dat de helderheid van de geest van Bolkestein – gezien zijn hoge leeftijd – af en toe te wensen overlaat. Nog eens een keer die beide interviews (met Frist Bolkestein en Hala Naoum) overgelezen en het woord “absurd” als diskwalificatie van een streven door VVD wethouder Van der Burg, blijft nagalmen. Ook zie ik dit punt in de reacties in de pers van Van der Burg op het edict van Bolkestein, niet nader genoemd worden.

In een web-bulletin van het lokale nieuws van Zwolle, staat een wat uitgebreider artikel daterend van 27 mei 2016 waarin Hala Naoum aan het woord komt, met name over integratie. De geschiedenis van haar aankomst en de wijze waarop zij kansen kreeg om te integreren zijn leerzaam, zij zegt er zelf over dat wat haar overkomen is een ‘buitenkans’ was (opname in een Nederlands gezin om de taal en cultuur te leren, in haar tiener jaren). Zij weet ook zinnige dingen te zeggen over waarom integratie in andere gevallen niet goed verloopt. Hier een langer citaat:

Over het algemeen doen asielzoekers het beter qua integratie dan die arbeidsmigranten. Het is een heel bekend onderzoeksresultaat. Tegelijkertijd heb je binnen de groep vluchtelingen ook mensen die altijd hele grote uitkeringsafhankelijkheid hebben gehouden zoals Somaliërs. Ik ben nu vrijwilliger in een van de opvangcentra voor Syrische vluchtelingen in Amsterdam. Ik moet optimistisch zijn over hun integratie kansen, maar toch ben ik dat niet. Ze hebben allereerst een ongelofelijk trauma opgelopen in Syrië. Daarnaast zijn ze ook onrustig omdat ze hopen hun familie over te kunnen laten komen. Tot die familie hier is, is al het geld dat je in de integratie steekt weggegooid geld. En zelfs als ze dan blijven, zullen ze altijd rancuneus zijn dat het westen niet heeft ingegrepen in Syrië. Er zullen ook altijd uitzonderingen zijn, maar ik denk dat hun integratie nog slechter zal gaan.

Nergens staat er iets waaruit kan blijken hoe deze dochter van asielzoekers uit 1999, zich in 2018 tegen de komst van asielzoekers zou kunnen gaan richten. Het lijkt erop dat Frits Bolkestein op een schandelijke wijze zijn eigen visie en politieke manipulatiedrift heeft vermengd. Hoe kan het dat dit de twee journalisten die hem een  interview hebben afgenomen, Frénk van der Linden en Pieter Webeling, dat niet nagetrokken hebben?

WAT VINDT HALA ER ZELF VAN?
ik heb mijn vraag ook op haar twitter-account gepost, maar kreeg GEEN ANTWOORD
(zondag 18/3/2018 17:24)

AMSnote6254.02

Nee je kunt niet (meer) op Frits Bolkestein stemmen bij de komende gemeentaraadsverkiezingen, de laatste keer dat dat kon in 2006, werd hij gekozen, maar liet verstek gaan, zo a-serieus en anti-parlementair is deze man die niet zonder publiciteit leven kan. Nee wij allen in Europa hebben in 1999 niet kunnen stemmen bij de uitverkiezing van Frits Bolkestein tot Euro Commissaris voor de Interne Markt.
Toch is het deze Bolkestein die iedere keer, voorafgaande aan verkiezingen of na het bekend worden van de uitslagen, zich als ‘maker’ van de reëel bestaande macht aan de media presenteert (en daar steeds een gewillig oor vindt). Zo ook aan de vooravond van de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen van het jaar 2018 zo staat in De Volkskrant van 17 maart op het einde van een interview dit te lezen:

Op wie gaat u straks stemmen?

De VVD Amsterdam is al jaren veel te links

‘Nou kijk, de VVD Amsterdam is veel te links. Al jaren. Die lijsttrekker, Van der Burg, heeft gezegd dat Amsterdam meer asielzoekers moet opnemen. Absurd! Ik vind dat-ie weg moet. Zal ook wel gebeuren, maar jammer genoeg pas na de verkiezingen.


Ik vind dat hij weg moet zegt de nestor van de VVD, dat hebben we eerder van hem gehoord zo noteerde ik 5 jaar geleden, in 2013 dit edict van Paus Bolkestein:

“RUTTE MOET HIERNA STOPPEN”

Nieuwsuur & vele anderen bronnen kopten in deze trant afgelopen week.

Weer sprak de onfeilbare paus in naam van De Grote Liberator die in de Hemel zijt van zijn spreekgestoelte, buiten-parlementair en boven iedere vorm van democratie verheven.


Curieus is dat wat in die hele slotpassage van het Volkskrant interview met Frits Bolkestein gezegd wordt. Ik herhaal het eerste deel en geef daarbij ook zijn uitspraak op wie hij dan wel gaat stemmen:

Op wie gaat u straks stemmen?

De VVD Amsterdam is al jaren veel te links

‘Nou kijk, de VVD Amsterdam is veel te links. Al jaren. Die lijsttrekker, Van der Burg, heeft gezegd dat Amsterdam meer asielzoekers moet opnemen. Absurd! Ik vind dat-ie weg moet. Zal ook wel gebeuren, maar jammer genoeg pas na de verkiezingen. Ik stem deze keer op Hala Naoum, de nummer 5 op de VVD-lijst. Zij is absoluut niet links. Ze is een Syrische christen die op haar 15de naar Nederland is gekomen. Hala is Nederlandse geworden, ze heeft gestudeerd, ook in Parijs. Ik ken haar persoonlijk, ik heb haar gesteund bij haar kandidaatstelling op de lijst. Een heel begaafde jonge vrouw. Voor mij, heren, is Hala de hoop in bange dagen.’

Bolkestein_meer-asielzoekers_Hala

Als verlosser voor Amsterdam wordt hier een Syrische christen, Hala Naoum Néhmé, opgevoerd, die zo begrijpen we uit het eerste deel van Bolkestein’s uitspraken over de door hem beoogde VVD beleidslijn voor Amsterdam ‘tegen het opnemen van meer asielzoekers’ is en bij eventuele verkiezing, zal zijn. Bolkestein suggereert dat de dochter van asielzoekers in Nederland, wier ouders als Syrische christenen in het verleden (1999) de onderdrukking in hun land van oorsprong ontvlucht zijn, zich keert in het heden tegen opname van nieuwe asielzoekers, dus ook die uit Syrië, dit niet enkel als een tot Nederlander genaturaliseerde, maar ook als een christen, zonder enig erbarmen.

In een lang interview in Het Parool van 12 december 2017 onder de kop “Toekomstig VVD-raadslid Hala ­Naoum Néhmé (33) kwam hier vanuit ­Syrië”, wordt door haar hoog opgegeven over “Nederlandse waarden” en het voordeel bij integratie in Nederland door het christelijke geloof van het gevluchte gezin. Ik lees nergens iets over het beperken van asielaanvragen, laat staan met betrekking tot Amsterdam. Dit roept nog meer vragen op. Is er sprake van een verborgen agenda waarbij de geloofsovertuiging van asielaanvragers een rol speelt? Of heeft Frits Bolkestein domweg Hala Naoum Néhmé verkeerd begrepen, of wil hij haar zijn visie op een noodzakelijke beperking van asielzoekers via de media opdringen. Ook kan het zijn dat de helderheid van de geest van Bolkestein – gezien zijn hoge leeftijd – af en toe te wensen overlaat. Nog eens een keer die beide interviews (met Frist Bolkestein en Hala Naoum) overgelezen en het woord “absurd” als diskwalificatie van een streven door VVD wethouder Van der Burg, blijft nagalmen. Ook zie ik dit punt in de reacties in de pers van Van der Burg op het edict van Bolkestein, niet nader genoemd worden.

In een web-bulletin van het lokale nieuws van Zwolle, staat een wat uitgebreider artikel daterend van 27 mei 2016 waarin Hala Naoum aan het woord komt, met name over integratie. De geschiedenis van haar aankomst en de wijze waarop zij kansen kreeg om te integreren zijn leerzaam, zij zegt er zelf over dat wat haar overkomen is een ‘buitenkans’ was (opname in een Nederlands gezin om de taal en cultuur te leren, in haar tiener jaren). Zij weet ook zinnige dingen te zeggen over waarom integratie in andere gevallen niet goed verloopt. Hier een langer citaat:

Over het algemeen doen asielzoekers het beter qua integratie dan die arbeidsmigranten. Het is een heel bekend onderzoeksresultaat. Tegelijkertijd heb je binnen de groep vluchtelingen ook mensen die altijd hele grote uitkeringsafhankelijkheid hebben gehouden zoals Somaliërs. Ik ben nu vrijwilliger in een van de opvangcentra voor Syrische vluchtelingen in Amsterdam. Ik moet optimistisch zijn over hun integratie kansen, maar toch ben ik dat niet. Ze hebben allereerst een ongelofelijk trauma opgelopen in Syrië. Daarnaast zijn ze ook onrustig omdat ze hopen hun familie over te kunnen laten komen. Tot die familie hier is, is al het geld dat je in de integratie steekt weggegooid geld. En zelfs als ze dan blijven, zullen ze altijd rancuneus zijn dat het westen niet heeft ingegrepen in Syrië. Er zullen ook altijd uitzonderingen zijn, maar ik denk dat hun integratie nog slechter zal gaan.

Nergens staat er iets waaruit kan blijken hoe deze dochter van asielzoekers uit 1999, zich in 2018 tegen de komst van asielzoekers zou kunnen gaan richten. Het lijkt erop dat Frits Bolkestein op een schandelijke wijze zijn eigen visie en politieke manipulatiedrift heeft vermengd. Hoe kan het dat dit de twee journalisten die hem een  interview hebben afgenomen, Frénk van der Linden en Pieter Webeling, dat niet nagetrokken hebben?
Dit alles is tekenend voor de oppervlakkigheid en het nabauwen in zowel de reguliere als de sociale media van wat in krantenkoppen staat, zonder enige verdere toetsing.
Is dit dan ook niet een voorbeeld van NEPNIEUWS met als originator de nestor van de VVD?



Hieronder de tekst van het vorige optreden van Paus Bolkestein



(Deze prent heb ik al enkele jaren geleden gemaakt bij eerdere ex-cathedra uitspraken van Bolkestein, maar heb die destijds laten liggen… )

Het is trouwens dringen om de pauselijke stoel van de Liberalen, ook Hans Wiegel de zelf gekroonde koning van het gelijknamige éénmanskabinet (*) en Ed Nijpels de man met de gouden stropdas deden soortgelijke uitspraken.
——

Inspiratiebron Nieuwsuur: “Oud VVD-leider Frits Bolkestein zegt dat het beter is als Mark Rutte na deze periode stopt als VVD-leider. Bolkestein: “Als ik Rutte zou zijn zou ik deze periode afmaken en dan zou ik daarna commissaris in Brussel worden.” Volgens Bolkestein doet Rutte het goed, maar is het onvermijdelijk dat er na tien jaar partijleiderschap ‘metaalmoeheid’ optreedt. ”
nieuwsuur.nl/onderwerp/490283-bolkestein-rutte-moet-hiern…

– extra parlementair = buiten parlementair (tijdens de roerige dagen van activisme in de zestiger tot en met de tachtiger jaren van de vorige eeuw, werden al diegenen die meenden zich buiten het netjes verkozen parlement om met politiek te moeten bemoeien, vaak weggezet als ‘ondemocratische buiten-parlementaire elementen’. Interessant is te constateren dat als ex-politici, die niet langer volksvertegenwoordigers zijn, zich plompverloren als ‘koningsmakers’ in de politiek mengen. Dan wordt dat niet als ‘on-democratisch gezien.

-ex cathedra

Ex cathedra is afkomstig van het Latijn en betekent letterlijk: ‘vanuit de zetel’ (gesproken vanuit de pauselijke zetel). De uitdrukking heeft verschillende betekenissen:
een beslissende en gezagvolle leeruitspraak van de paus.
iets op zeer belerende toon uitspreken.
voor een groep mensen een bepaalde materie doceren.

NB de cathedra van Bolkestein staat in Amsterdam in het buurtje aan de Amstel dat de toepasselijke naam ‘De Omval” draagt, alwaar zijne eminentie zijn kathedraal bewoont.

“Wanneer de Bisschop van Rome met het hoogste leergezag (ex cathedra) spreekt, dat wil zeggen, wanneer hij zijn ambt van herder en leraar van alle christenen uitoefent en met het hoogste apostolische ambtsgezag definitief beslist, dat een leer over geloof of zeden door de gehele Kerk gehouden moet worden, dan bezit hij op grond van de goddelijke bijstand, die hem in de heilige Petrus is beloofd, die onfeilbaarheid, waarmede de goddelijke Verlosser zijn Kerk bij definitieve beslissingen in zaken van geloofs- en zedenleer wilde zien toegerust. Deze definitieve beslissingen van de Bisschop van Rome zijn daarom uit zichzelf (ex sese) en niet op grond van de toestemming der Kerk onveranderlijk (irreformabiles).” (Wikipedia)

– ex-politicus = Bolkestein was volksvertegenwoordiger tot 1998. In het jaar 2006 stond hij nog wel (als lijstduwer) op de VVD lijst voor Amsterdam, maar ondanks voorkeursstemmen zag hij af van deze lokale parlementaire rol. Hij zei in het jaar 1998 nog publiekelijk de ambitie te hebben minister-president te worden. Dat is hem nooit gelukt, cq overkomen.
————-
(*) zie mijn prent “ÉÉNMANSKABINET niet gekozen maar zelfgekroond WIEGEL II”
flic.kr/p/dsnqZW

Lees zo net (9/12/2018) dat Aatje Veldhoen overleden is.. op 84 jarige leeftijd…
Hier een prent die ik in 2013 maakte over censuur en zijn rotaprenten… anno 1964. De zinssnede komt van de voorpagina van het blad uit de vroege zestiger jaren ‘Ratio’ en is van professor Nagel… dit naar aanleiding van vervolgingen wegens tone van prenten waarop coïtus bedreven wordt, prenten “geschikt om de zinnelijkheid van de jeugd te prikkelen, welke prenten hij op een bakfiets door Amsterdam rijdende heeft willen tentoonstellen.”

Het rotaprent/print plan van Veldhoen maakte gebruik van een drukprocedé waarbij direct op een geprepareerde aluminiumplaat getekend werd en – middels een vorm van veredelde offset – fraaie prenten gedrukt kunnen worden, in groter oplage voor weinig geld. Dat plan was voor mij als jonge kunstenaar in 1964-65 een grote inspiratiebron… immers anders dan het tekenen op steen (litho) was de drager hier heel licht en heel goedkoop en ook het drukken vele malen sneller, met toch nog een behoorlijk kunstzinnig resultaat.

Nog voordat Provo bestond bracht Veldhoen zijn prenten in omloop, ze werden ook op straat verkocht zoals bij de Robert Jasper Grootveld happenings bij het Lieverdje, zaterdags na middernacht op het Spui… ik plaats nog wel op mijn blog die fraaie onscherpe foto van Paul Olivier bij, die Simon Vinkenoog toont die bij het Lieverdje één van de neukscéne rotaprinten van Veldhoen verkoopt…
De rotaprenten behoren naar mijn smaak tot het fraaiste deel van Aad Veldhoen zijn werk, zewel in de vorm als in de sociale context, waarbij hij zich zelf met bakfiets-tentoonstelling en straatverkoop tijdens happenings presenteerde…


 

Oorspronkelijk geplaatst op 30 juli 2013 op mijn Flickr New-tableau site (sinds jaren gecensureerd omdat ik ‘adult material’ zou plaatsen, dus moet je eerst Flickr lid worden en inloggen… hier dus een kopie van de prent en de tekst zonder beperkingen….

AMSnote6239.02

ZINNEPRIKKELING van rotaprent per BAKFIETS tot INTERNET 1964 – 2013

Met een drukpersje dat een kruizing was tussen goedkope offset en precieuze litho was Aat Veldhoen in de vroege jaren zestig begonnen met zijn prachtige tekeningen te vermenigvuldigen: Het Rotaprent Plan. Kunst voor de gewone man. Samen met Robert Jasper Grootveld trok hij in 1964 de binnenstad in naar het Spui om daar zijn rotaprenten publiekelijk voor een habbekrats te verkopen. Daar zaten ook een reeks tekeningen van neukende paren en blote mannen en vrouwen bij. Prompt werd hij gearresteerd en de prenten in beslag genomen: PORNOGRAFIE was het zeiden de autoriteiten.

Het was onder andere prof. mr. W.H. Nagel, die hem verdedigde met de beroemde woorden: ‘WAARTOE HEB IK MIJN ZINNEN, ALS ZE NIET GEPRIKKELD MOGEN WORDEN?’ (maandblad Ratio 1964…nummer ? voeg ik later toe)

De scheidslijn tussen ‘kunst’ en ‘pornografie’ is er een die een ieder persoonlijk trekt en met beiden kan iets mis zijn of hoeft niets mis te zijn.

Er is evenveel geweld verheerlijkende kunst als gewelddadige pornografie. Kilometers van bijbels geïnspireerde lustige slachtpartijen van kinderen en andere onschuldigen en door de klassieken geïnspireerde schendingen en aanrandingen bedekken de muren van onze kathedralen en musea. Dat alles is erfgoed en kunst, maar het kan het ook anders gezien worden.

Het internet is zowel publiek als privé domein en – zoals met ieder nieuw medium – moeten wij leren hoe daar mee om te gaan. Een algemeen porno verbod – via totaal verbod of een filter – is de klok een halve eeuw terugdraaien naar het paternalisme van een staat die destijds probeerde te bepalen wat wel en niet goed voor ons was.

Pornografie is een zeer algemene verzamelterm waaronder evenveel categorieën te vinden zijn als seksuele smaken van mensen. Beelden die vertederend, vernederend, opzwepend of onderrichtend kunnen zijn. Ik heb nergens nog een goed statistisch onderzoek kunnen vinden dat aantoont dat ‘gewelddadige seks’ meer voorkomt dan liefdevolle. Welke staatsbeambte, welke artificiële intelligentie kan het onderscheid maken tussen ‘geweld als spel’ en ‘geweld om het plezier in het pijnigen van een ander’?

Anders dan vijftig jaar geleden hebben wij nu directe interactieve filter middelen waarbij alle bezoekers van porno-sites hun gemotiveerde des-apreciatie kunnen uiten en waarbij providers daarmee rekening kunnen houden. Dat is een minder autoritaire weg, die zelf-opvoedend werkt en die sturing geeft, ook aan de commercie.

WAARTOE HEB IK MIJN ZINNEN ALS IK NIET KAN ZEGGEN DAT IK ERGENS GEEN ZIN IN HEB OF IETS MIJ NIET ZINT?


_po_Simon-Vinkenoog+rotaprent_Aad-Veldhoen_Lieverdje

een slechte scan van een onscherpe foto van Paul Olivier… plaats ‘m toch maar, zal een beter scan maken… dat wordt later dan nu 8/1/22018 tj.

This content is password-protected. To view it, please enter the password below.

BataVorum_Forum-Voor-Democratie

BATAVORUM: met Het Forum voor Democratie terug naar een verleden dat nooit bestaan heeft… het nieuw Bataafse Rijk met “e-democratie” van Thiery Baudet ingesloten binnen grenzen die amper tweehonderd jaar oud zijn; met veronachtzaming van eeuwen mobiliteit en verwevenheid van Europese volkeren, naties en hun culturen; met het negeren van een recent koloniaal verleden dat we moeten proberen te overstijgen door omzetting van wat moorddadig en onderdrukkend was naar nieuwe waarden boven benepen lokaal patriotisme en nationalisme.
GOOI UW STEM WEG

en help de toch al wankele democratie verder ondermijnen STEM BATAVORUM.


NB De tekst tussen “” in de prent is een gekozen citaat uit het FVD partijprogramma anno 2018… hier een link om het citaat in de oorspronkelijke context te bestuderen… zoals deze eerste stelling:

Wij willen:

1 Al die mooie dingen die het Westen heeft voortgebracht weer onderwijzen, uitdragen en promoten.

Je zou verwachten dat er nog een zinnetje zou komen in het partijprogramma van Forum Voor Democratie over de ‘minder mooi dingen’ uit verleden, hoe het daar mee moet, maar daar bestaan geen uitgesproken en uitgeschreven meningen over bij het FVD.

<entre-act>
Impliciet in de ideologie van het Forum Voor Democratie is het doorbreken en afbreken van dat wat zij ‘het partijkartel’ noemen, bestaande uit leden van politieke partijen die aan de macht zijn of waren en die na hun periode als volksvertegenwoordigers lucratieve en invloedrijke bestuursbaantjes toegeschoven krijgen (“baantjescaroussel”), hen die niet het ‘landsbelang’ maar het “eigen belang” dienen.
Zij die zich verrijken zijn & blijven aan de macht. ‘Plutocratie’ πλουτος (rijkdom) en κρατειν (regeren, de macht hebben), is daarvoor een bekende begrip. Amper een eeuw geleden nog een populaire slogan bij hen die riepen het ‘groot-kapitaal’ te bestrijden, zowel op uiterst links (partij-communisten) als uiterst rechts (fascisten en nationaal-socialisten). Niet enkel ‘uiterst rechts’ en ‘uiterst links’ bediende zich in het inter-bellum van de vorige eeuw van het begrip ‘plutocratie’ ook ‘katholieken’ gebruikten deze term weer in een iets andere interpretatie: “Wil men de verdediging opvatten van eigendom en vrijheid, van huwelijk en gezin en van den godsdienst, dan moet men de wapenen richten niet slechts tegen het dreigende communisme maar ook tegen de heerschende plutocratie.” Dit citaat van Professor Willem Pompe komt uit een artikel van Mr.F. Bach – lid van de Roomsch-Katholieke Journalistenvereeniging – in De Maasbode van 5 april 1932 waarbij de in verdrukking komende (godsvruchtige) kleine middenstand  geplaatst wordt tegenover het opkomende “moderne grote warenhuis” als zijnde “uiting van plutocratie en een schepping van de mammonistischen geest van dezen tijd.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat ook bij het Forum Voor Democratie (evenals bij de PVVvan Wilders) de bescherming van de middenstand hoog op de agenda staat. Het FVD heeft er zelfs een voorstel voor

  1. Oprichting speciale commissie met MKB-ers die op zoek gaat naar nieuwe oplossingen en verbeteringen voor het MKB.

dat doet – wat betreft economische modellen – denken aan de corporatistische staatsinrichting (vertegenwoordigend stelsel gebaseerd op economische beroepsgroepen)  van het Italiaans fascisme en Duitse nationaal-socialisme.

Het bestaan van een groep met een gezamenlijk algemeen zakelijk  belang, ook wel aangeduid als ‘kongsi‘, als belangrijke bouwsteen van de ‘gevestigde orde’, is een even juiste als obligate constatering van het FVD.

Forum-Voor-Democratie_mooie-dingen

De twee Hollands/Zeeuwse handels-kartels VOC en WIC aangestuurd door een regenteske baantjescaroussel, om in Forum Voor Democratie termen te spreken. De prent bestaat uit: VOC-kamer Hoorn geschilderd door Johan de Baen in 1682 (verzameling West-Fries Museum te Hoorn), met op achtergrond schilderij uit het Rijksmuseum Amsterdam ‘Hollandse koopman met slaven in Oost-Indië…’ Bijschrift: “Een Hollandse man en een Aziatische vrouw lopen naast elkaar, gevolgd door twee geboeide tot slaaf gemaakte mannen…” Citaat komt van web-site Forum Voor Democratie partijprogramma cultuur onder dit dubbele ‘hoofdje’: “- Promoten Nederlandse geschiedenis & cultuur – Stoppen subsidiëren segregatie”

Hoe zij deze kritiek van nu weten te rijmen met hun hang naar wat zij zien als een ‘glorieus verleden’, toen alles nog goed was, blijft onduidelijk. Hoe zit het bijvoorbeeld volgens het FVD met het regenten-systeem – vaak met overerfbare baantjes – van de Republiek der Zeven Provinciën en de aanwezigheid van de Oranje baantjesjagers, de Prinsen, die monarchistische aspiraties hadden en niet enkel meedraaiden in de regenten-baantjes-caroussel, maar op een hoger niveau erfelijke super-banen toegeschoven kregen?
Ik lees in het FVD partijprogramma – hoofdstuk kartelbestrijding – dan ook niets over voortzetting of opheffing van het Koningshuis, maar wel een programmapunt waarbij topambtenaren bij het aantreden van een nieuwe regering opnieuw naar hun banen dienen te solliciteren, alsook een regeling waarbij het ontslagrecht voor ambtenaren gelijkgetrokken wordt met de nu heersende verminderde rechtsbescherming van alle werknemers. Zo’n politisering van het ambtelijk apparaat (geïnspireerd op de praktijk van de Verenigde Staten) zou de bestaande dempende werking van het ambtenarenapparaat op al te voortvarende nieuwe wettelijke maatregelen bij wat tegenwoordig niet meer dan  kortstondige bewindvoering van wisselende regering is, doen afnemen. Ook helpt het om het teniet doen van een sociale regelingen af te remmen (zoals in de VS nu gebeurd door Trump met de liquidatie van Obama-care). Men kan sterke twijfels hebben of dat voorstel voor machtswisselingen in het ambtenarenapparaat niet meer ellende veroorzaakt dan dat het verbetering brengt. De door het FVD aangeprezen praktijk in de Verenigde Staten is sprekend genoeg om ook op dit punt het FVD te wantrouwen.
~
Terug nog naar de “kartelbestrijding” van het FVD, die in navolging van de vele lijsten met invloedrijke personen die soms ook tot een begrip werden, zoals “De tweehonderd van Mertens” nu vijftig jaar geleden (katholieke vakbondsman), die “de macht in handen hadden.” Sindsdien weten wij dat een ieder die de ladder naar de macht weet te beklimmen, zeker ook vakbondsmensen, de jeugdige beschuldigende vinger enkele jaren later naar zichzelf zal moeten keren: “Ook ik ben van bestormer van de macht tot  handhaver ervan geworden.” We hoeven slechts te denken aan Wim Kok die het van vakbondsleider bracht to minister-president en houder van een waslijst aan bank commissariaten nationaal en internationaal, of Lodewijk de Waal die begon bij de Socialistische Jeugd, als leider van het FNV in 2004 nog 300.000 demonstrerende vakbondsleden toesprak en repte over “kleptokratentax” om vervolgens in 2008 commissaris te worden bij de ING bank (als staatsvertegenwoordiger) en in 2011 midden in de zogenaamde economische crisis miljoenenbonussen uitdeelde aan ING bank-managers.
~
Waarom zal het de anti-kartellisten van het Forum Voor Democratie anders vergaan? Hebben zij andere genen, een hoger IQ, een huidskleur als een onbeschreven blad ? Of hebben de meesterbreinen achter het FVD een diep doordacht protocol dat iedere vorm van carrière maken ten eigen bate weet uit te sluiten, een uniek nieuw systeem dat baantjesjagerij en kartelvorming voor eens en altijd zal uitbannen? Hoe zit het met sociale en economische promoties van Forum Voor Democratie volksvertegenwoordigers in de nabije toekomst? Zijn die uitgesloten? Alles retorische vragen, waarop het antwoord is dat volgens het eigen partijprogramma het FVD niet meer te bieden heeft dan dit:

  1. Een stop op partijpolitieke benoemingen: open sollicitaties voor alle publieke en semi-publieke topfuncties.

Hoe die ‘open-sollicitaties’ in hun werk zullen gaan en wat de maatregelen zijn om niet te vervallen in enkel nieuwe spelregels met dezelfde spelers, daarover zwijgt het verkiezingsprogramma van de partij van Thierry Baudet con sui.
</entre-act>

<excursie>
Vandaag schreef, in een andere context, de historicus en columnist Dirk-Jan van Baar in De Volkskrant dit zinnetje: “Populisten leven van het gevoel dat vroeger alles beter was en het nationale erfgoed wordt verkwanseld.” We kennen het al van de kleinere anti-revolutionaire christelijke partijen en hun streven naar behoud van waarden uit het verleden, zo ook Wilders met zijn ‘joods-christelijke waarden van het avondland. Bij het Forum Voor Democratie is dat gevoel uitgewerkt in een heuse wet, “Wet Bescherming Nederlandse Waarden (BNW)“, waarbij direct al in de eerste regel staat:

Door de komst van grote groepen (islamitische) immigranten zijn een aantal verworvenheden en kernwaarden van onze samenleving onder druk komen te staan.

Er volgen dan vijf fundamentele waarden die ik hier kort zal nalopen waarbij  de eerste openingszin opvalt over de “Wet Bescherming Nederlandse Waarden” waar sprake is van “kernwaarden van onze samenleving.” Ik proef tegenspraak tussen de verschillende onderdelen van dit partijprogramma deel als onder punt 2 gesteld wordt:

Iedereen heeft het recht te geloven wat hij of zij wil; dus ook het recht om van zijn of haar geloof af te vallen.

En onder punt 4:

Alle mensen zijn fundamenteel gelijkwaardig, ongeacht geslacht, ras of seksuele gerichtheid.

Hoe zit het dan met die bescherming van die “kernwaarden” in gevaar gebracht door “grote groepen (islamitische) immigranten”? Die lijken toch van een hogere orde te zijn. Ik lees het hele betoog nog maar een keer en blijf dan steken bij de 1e van de 5 waarden:

Wanneer religieuze leefregels conflicteren met de Nederlandse wet, gaat de Nederlandse wet altijd voor.

Let dus op de volgorde van genoemde fundamentele waarden volgens het Forum Voor DemocratieDe Nederlandse wet is het instrument waarmee de “Nederlandse Waarden” beschermd gaan worden. Dus wie de wetten maakt in stand houdt of verandert bepaalt in hoeverre die zo fraai geformuleerde vrijheden stand kunnen houden of ingeperkt dienen te worden. Dat brengt mij bij punt 3:

Iedereen heeft het recht godsdienstige ideeën te bekritiseren, te ridiculiseren, te analyseren en in twijfel te trekken.

Waarom wordt hier nu totale  ‘vrijheid van meningsuiting’ bepleit enkel in het domein van “godsdienstige ideeën” in het kader van “Bescherming van Nederlandse Waarden”? Geldt dat wel of niet – bij het Form Voor Democratie – voor alle ideeën, maatschappij-visies of opvattingen, politieke ideologieën? Ik proef een zekere hiërarchie in de te beschermen ‘waarden’ en ‘vrijheden’ en …. {text in progress will be finished 5/3/2018 tj.}
</excursie>

In dit verband is het goed het voorstel van een decennium geleden – met name van de toenmalige leider van de Socialistische Partij Jan Marijnissen – om een ‘Nationaal Historisch Museum’ te stichten, met als vestigingsplaats Arnhem, in herinnering te roepen. Het voorstel flopte in 2010 en daarbij maakte ik deze prent en schreef dit commentaar, iets waarbij ook de `Batavieren weer ter sprake komen….

Afgang der Batavieren in Nederland: geen Nationaal Historisch Museum in Arnhem

 

AankomstDerBatavierenInNederland

Aankomst der Batavieren in Nederland

Een van staatswege gecanoniseerde eenduidige geschiedsrepresentatie is een 19e eeuws idee. Het voorstel voor een nieuw Nederlands Historisch Museum in Arnhem is daarmee een 19e eeuws plan voor de 21e eeuw. Als er iets mis is met het historisch besef in Nederland dan hebben al die honderden al decennialang bestaande musea zich onvoldoende van hun taak gekweten en dienen we eerst uit te zoeken waaraan dat ligt. Een van de belangrijkste knelpunten is volgens mij het ‘huichelhollander’ complex: zich humaanvoelend en vooruitstrevend wanend in weerwil van enkel met de grootste moeite omzeilbare historische gegevens die weinig voedsel kunnen geven aan zoiets als ‘nationale trots’ en daarom verhult worden. De nu bestaande musea dienen eindelijk eens te beginnen om ook de keerzijde van het Hollands heldendom te tonen: de slavenhandel permanent in het Scheepvaart Museum, een aparte zaal over de Oost-Indische slachting en kunstroof op het eiland Lombok in het Rijksmuseum, de ontmaskering van de Batavierenmythe in het Allard Pierson, de gewelddadige aspecten van zowel Christendom als Islam in het Bijbels Museum, waarom Nederland de meeste Joden verloor in het Joods Historisch Museum en het Paleis Soestdijk met 2x de geschiedenis van de Oranjes: in monarchistisch en republikeins perspectief. – Ad Libitum. Kortom, geschiedenis als meervoudige waarheid. Geschiedenis die doet twijfelen. Geschiedenis als aanzet tot zelfstandig denken en handelen. Er zullen heel wat mensen zijn die dat weer ‘een tautologische stelling’ zullen vinden, geschiedenis kan immers enkel meervoudig zijn, maar… probeer dat de initiatiefnemers voor het aankweken van een ‘nieuw nationaal besef’ in de Lage Landen maar eens uit te leggen.

iHitNews34_Koninklijk-kwakje_Nieuwe-Prins-Bourbon

UPDATE Hugo Klynstra, de buitenechtelijke, niet-erkende zoon van prins Carlos mag zich voortaan officieel prins noemen en de adellijke titels van zijn vader dragen. Dat heeft de Raad van State – de hoogste bestuursrechter in Nederland – vanmorgen besloten. De oudste zoon van prinses Irene (de zus van prinses Beatrix) heeft zich altijd fel verzet tegen het verzoek van zijn inmiddels 21-jarige zoon.”
Algemeen Dagblad 28/2/2018

[iHitNews nummer 34, by Tjebbevan Tijen]

Het gedoe met erfelijke adelijke titels en bijkomende voordelen die er nog steeds aankleven – van ambten, toelagen en producten van oppertune ijdelheid – is een anachronisme in de 21ste eeuw. De hele idee van uitzonderlijke status door afkomst, ‘blauw bloed’ (2), is even absurd als zou er in de natuur ‘blauw zaad’ bij het beestensoort mensen bestaan. De hele affaire begonnen met wat als een ‘slippertje van de man’ en een ‘kindwens van de vrouw’ (waren zij beiden katholiek en gebruikten ze daarom geen condoom, of was zij tegen de pil?) wordt afgedaan. Het legt de grondwettelijke dwaasheden van de Staat der Nederlanden bloot, waarbij afstamming en niet gebleken bekwaamheid,  toegang geven tot  een door de hele gemeenschap middels belasting gefinancierde constellatie met een monarch, een Koninklijk Huis en een nooit eindigende schare van met ‘blauw kwakjes’ en ‘blauw eitjes’ verwekte prinsen en prinsessen.

Wie een poging doet om de overwegingen van de Raad van Staten te volgen en doorgronden die tot deze verheffing in de adelstand geleid hebben leze dit:

Uitspraak 201609884/1/A3

Datum van uitspraak: woensdag 28 februari 2018
Tegen: de minister van Veiligheid en Justitie
Proceduresoort: Hoger beroep
Rechtsgebied: Algemene kamer – Hoger Beroep – Overige
ECLI:

ECLI:NL:RVS:2018:680


(1) blauwkwakje = sperma van een man met een overerfbare adelijke titel; ook gebruikt voor nakomelingen van houders van een adelijke titel

(2) Het Genootschap Onze Taal weet op hun web-site dit te melden over de herkomst van het begrip ‘blauw bloed’:

De uitdrukking blauw bloed hebben betekent ‘van adel zijn’.

De precieze herkomst van deze uitdrukking is niet duidelijk. De meeste naslagwerken geven aan dat ze terug te voeren is op de middeleeuwse Spaanse aristocratie. Tijdens de Moorse overheersing (800-1500) werden er veel gemengde huwelijken gesloten, waardoor er veel kinderen met een donkerdere huid geboren werden. De weinige (aristocratische) families die hun blanke huid konden ‘bewaren’, waren erg trots op het ‘blauwe bloed’ (sangre azul) dat bij hen zichtbaar was (bijvoorbeeld in de aderen bij de polsen). Dit gaf immers aan dat hun bloed niet vermengd was met dat van andere volkeren. Het is dus mogelijk dat blauw bloed iets als ‘van ongemengde afkomst’ betekende en pas later specifiek op de adel betrekking heeft gekregen. De naslagwerken zeggen echter niets over zo’n betekenisverschuiving.

Vermoedelijk is de uitdrukking via het Engelse blue blood in de negentiende eeuw in het Nederlands terechtgekomen. De Engelse online-encyclopedie Wikipedia meldt dat blauw bloed in heel Noord-Europa gebruikt werd om mensen uit de hogere klassen mee aan te duiden. Doordat zij niet buiten werkten, werd hun huid niet gebruind door de zon en bleef de blauwachtige kleur van hun aderen duidelijk zichtbaar door de huid heen. Dit verhaal wordt echter nergens anders vermeld.

Het is nog een hele reeks andere verklaringen zoals die van een mythische bevruchting van de moeder  de latere Frankische stamvader en koning Merovech die tijdens het baden bevrucht zou zijn door een ‘Quinotaur’ een vijfhoornig zeemonster in de vorm van een stier of bok met een vissenstaart, wat de associatie met het blauw van de zee die tot in het bloed doordrong gegeven moet hebben. Weer een andere uitleg is dat de kleurstof blauw voor het verven van kleding zeldzaam was, daardoor duur en voorbehouden aan hen die zich ten koste van anderen wisten op te werken tot ‘betere standen’.

Mij lijkt de ‘sangre azul’ een aannemelijke verklaring, de zichtbaarheid op witte huid van blauwe dooradering. Waarmee de term ‘blauw bloed’ zowel in de categorie van ‘klasse-symbool’ als ‘rassen-symbool’ valt en daarmee een discriminatoire lading heeft.

De humoristische columnist bij het Spaanse blad El Mundo publiceerde in april 2009 een aardig artikel over ‘sangre azul’: “LOS MONARCAS SE RECLUYEN PARA NO ACCIDENTARSE” (Monarchen zonder zich af om zichzelf niet te verwonden) waarbij de aanleiding van zijn artikel een krantenbericht is over een bezoek aan de Zuidpool van een lid van het vorstenhuis van Monaco en de grote risico’s die dat vorstenhuis zo loop, omdat mocht deze monarch gewond raken er een ernstig gebrek is aan ‘blauw bloed’ en het Rode Kruis ook spreekt over een zorgwekkende situatie wat betreft de beschikbaarheid van dit bloedtype, mede doordat modern ingestelde leden van koninklijke huize vaker burgerlijke huwelijken aangaan waarmee de potentiële voorraad van kwalitatief hoogwaardig blauw bloed afneemt.

AMSnote6233.01

 

DISINFORMATION-AND-PROXY-WAR-IN_ASSAD-SYRIA_2018-02

SANA Syrian Arab News Agency voice of the Assad regime focusses on what they call US-led-international-coalition warplanes that did bomb Deir Ezzor (7th largest city in the country, orth-east of Damascus), also SANA publishes about Turkish artillery and aerial bombardments in the Syrian border areas with Turkey under Kurdish influence, while Western media publish about the Assad regime attacks, supported by their Russian allies, like the massacre of the last day which saw bombardments of an enclave near Damascus held by anti-Assad forces, Ghouta.

This is what one calls a ‘proxy war’: “a conflict between two states or non-state actors where neither entity directly engages the other. It encompasses two separate powers utilizing external strife to somehow attack the interests or territorial holdings of the other.” [Wikipedia]
~
… yes we do not need to to doubt whether loads of bombs have been dropped down on human habitat, we may doubt who did it, why, how, what went as planned, what went wrong, also we can observe that each side in the war will point to a massacre committed by the other party , while being silent about their carnage they wrought themselves …
~
NON COMBATTANT CIVILIANS ARE THE MAIN VICTIMS
some may even become pro-Assad again, just to stop the warfare, not because they have any sympathy for his murderous rule. That is how far we came with a quick & easy Spring Liberation of Syria in 2011 with a death toll which is estimated to be between 350,000 and 480,000 ….
ref:
https://sana.sy/en/?p=128167
https://www.alaraby.co.uk/english/news/2018/2/21/russia-denies-role-in-brutal-eastern-ghouta-bombardment

iHitNews33_Syria_testing-ground_Airforces_Russia_USA

The Russians have just added their newest stealth warplane Su-57 to the Syrian Country Wide Laboratory for Advanced Weapon Systems.

Russia has tested over 200 new types of arms in Syria during its campaign in support of President Bashar al-Assad, a senior lawmaker said Thursday, as Moscow was accused of taking part in air strikes against rebel-held Eastern Ghouta. “As we helped the brotherly Syrian people, we tested over 200 new types of weapons,” said Vladimir Shamanov, a former commander of Russia’s airborne troops who now serves as head of the Russian Duma’s defence committee. “It’s not an accident that today they are coming to us from many directions to purchase our weapons, including countries that are not our allies,” he said. “Today our military-industrial complex made our army look in a way we can be proud of,” he said. Russia, a close ally of the Syrian government in the protracted multi-front war, has been accused of indiscriminate bombing throughout the conflict causing massive casualties. The latest criticism focuses on the air strikes against the enclave of Eastern Ghouta, where more than 350 civilians have been killed in five days, but the Kremlin denied involvement in the regime-led assault.
website defencetalk Friday February 23, 2018

Russia tested ‘over 200 new weapons’ in Syria: MP

Super power strive makes that each introduction of a new or stronger weapon system will be countered by the other side in this ‘proxy war’ that helps the Assad dicatorship survive for 7 years now. So osnetdaily.com which carries a lot of miliary news report today (February 23, 2018) reports:

F-22 Stealth Jets and Russian Su-35S Flankers have already been Shadow Boxing Over Syria for a while now, so this gamble by Putin can be understood as raising the stakes in the intelligence war following the devastating US attack on Russian mercenaries in the Euphrates a while ago, given the fact that F-22 jets participated in that bombing during Feb. 9 this year. The SU-57 could be used to spy, and test its innovative radar arrangement on the F-22. Russia tested ‘over 200 new weapons’ in Syria during the war, and it most likely wants to market the Su-57, which is still a prototype, as having been ‘combat-tested’ in a ‘real battlefield’. The F-22 is less maneuverable then its Russian opponent and has smaller weapon bays. On the other hand, the SU-57 has a radar cross section of about 0.1 square meters – far less stealthy then the F-22’s 0.0001 square meters. Its engines are not positioned in a stealthy manner and have no thermal sleeves to reduce heat signature. In fact, the platform’s final engines are still under development and won’t be available before 2025. For homeland airspace defense purposes, rear-aspect stealth is less important than other aspects and other locations, thus should theoretically suffice for defending Russia against intruders from western Europe in a future war.
http://osnetdaily.com/2018/02/stealth-war-begins-syria-russia-deploys-su-57-vs-americas-f-22/

It leaves the Syrian non-combattant, civilian population like testing-rats in a laboratory, caged in their encircled towns and villages, hostage of one of the surviving war-lord enclaves in the conflict. Humans as guinea pigs to test the effectivity of murderous weapons (including all the so called collateral victims)… whereby one needs also to say that whole sale slaughter of any troops pushed in the theatre of war is a criminal act as well and not a victory to be celebrated.

See also: “DISINFORMATION & PROXY WAR IN ASSAD SYRIA”
https://limpingmessenger.com/2018/02/24/disinformation-proxy-war-in-assad-syria/

Ruf-wie-riep-haar_Stedelijk-Museum_2018

in red: but who called her? … and what is her calling

For those who can read Dutch my article published on the 17th of April 2014 at the moment when Beatrix Ruf had just been appointed. Title: “Stedelijk Museum Amsterdam: Beatrix RUF her calling just in time, but who did call her and what is her vocation?” Indeed the title can hardly be translated into English as the German word ‘Ruf’ means call, ‘roep’ in Dutch and ‘roepen’ is verb meaning ‘to call/calling’, further the noun ‘roeping’ means in this context ‘vocation’.

~
The article is a documented analysis of the organisational structure of the Stedelijk Museum that was in origin (it’s best & most creative period) just a municipal museum for modern art as the name says. I explain the process of halfhearted privatisation, the practice of sponsorship by business tycoons and the double agenda strategy of those who invest and deal in art and use their position in the board of the Stedelijk Museum also to advance their social prestige and the market value of their art property.
~
My article questions the ‘world class’ status idea and the art-market-competition with a yearly list by the art-trade magazine Art Review of the “Power Top 100” in the art-market world in which Beatrix Ruf in 2013 held a 7th position, with Sheikha Al-Mayassa bint Hamad bin Khalifa Al-Thani, Head of the Qatar Museums Authority (QMA) and sister of the Emir, as number 1. [note 1]
~
When we look at the names listed in the ‘Roep Ruf Terug’ (Call Ruf Back) advertisement) we see several names of those who have been listed in the Top 100 international art-market-championship. The opening name Marina Abramović is for instance number 5 on the 2014 list. It must be clear this is a partisan call for many on the list, more than just a lobby, it has many characteristics of the meanings embedded in the Chinese (Cantonese) word ‘kongsi’ 公司 a traditional clan like structure that evolved with the diaspora of Chinese migrants to a world wide system of common cultural bound paired with common economic interest. Not all the ‘Roep Ruf Terug’ signatories do have a stake in the art market and several may have been attracted to pair their lesser known name with better known names (a standard phenomenon with all social-political advertisements in newspapers). [note 2]
~
I do have an alternative vision whereby I re-value the local over the international… as anything internationally acclaimed now, once had a local origin. Even miss Abramović was once local in Amsterdam – I do remember her as such far before she started to behave like a goddess doing these unbearable pretentious performances… (by the way she had the guts to send via social media a Kickstarter fund-raising appeal for some temple venue for her own glory in New York, if I remember well designed by another signatory of the Ruf list Rem Koolhaas, I had the dishonour to receive one of those appeals for money as well, what a shame!). [note 3]
~
How come that a municipal museum cannot have a director who has her or his roots first of all in the local and national art scene? That is a rhetorical question. The answer is that the Stedelijk Museum Amsterdam is not anymore in the first place a local cultural and educational institution, but an asset in the international art-martket and mass-tourism industry. The pleasures of local uniqueness has given way to the uniformity of what has been pepped up, by the kongsi, to be of “global value”…
Another element is that these ‘flown in from abroad directors and curators’ lack a local power basis and tend to be moldable material in the hands of either the co-opted museum board members or public administrators.
~
I do not pledge for any provincialism, on the contrary, I think that the whole business type of dealing with ‘art’ by attracting so called ‘famous’ curators from abroad claiming it a necessary step to reach the eagerly wanted status of ‘world class museum’, is in itself the uttermost provincial attitude to be found in the year 2018. It is sheer lack of imagination. It is lazy. It is proof of incompetence. It negates all chances of the unpredictable, the core element of any creative act. It is repetition of the same hailed names and styles, the world over. Nothing new will come from it.
~

[1] In the 2017 list Beatrix Ruf has fallen down to position 27 on the Top 100 list, with this comment: “Tireless curator and adviser, ex-director of Stedelijk Museum Amsterdam. // It has turned into a tough year for Ruf, who just resigned from her position as director of the Stedelijk Museum, Amsterdam, in the midst of alleged conflicts of interest between her institutional role and her broader activities as an adviser. While the effects of that remain to be seen, she nevertheless managed to develop a programme at the Stedelijk that navigates seamlessly between her usual focus on art’s next hot young thing and reexaminations of work by more mature practitioners, as recent shows for Jana Euler and Jordan Wolfson, but also Jean Tinguely and Ed van der Elsken, demonstrate. Furthermore, Ruf’s strength has always been her ability to operate as a meta-curator, in various advisory and panellist roles. In January, she launched the first Verbier Art Summit around the question of whether museums should consider ‘de-growth’, and she continues to be one of the core advisers to Luma Arles.”
See link…

[2] Advertisement in the local daily of Amsterdam Het Parool published Saturday 17. February 2018
AMSnote6224.05
[3] Last year the whole project was cancelled, let me cite an Abramović friendly source of October 6, 2017: “She will “probably sell” the building that was to become the $31 million Rem Koolhaas-designed center. Sarah Cascone, October 6, 2017 Marina Abramović with Rem Koolhaas’s model for the Marina Abramović Institute. © OMA. Citing a fundraising failure, Marina Abramović has announced that she will not move forward with plans to open a $31 million upstate New York facility for the Marina Abramović Institute for the Preservation of Performance Art (MAI). In a talk hosted by Fondation Beyeler and UBS at London’s Serpentine Sackler Gallery on Wednesday, the performance artist revealed that she had been unable to raise the money necessary to convert a 1936 former theater in Hudson into a center for durational performance art and multidisciplinary collaborations, as reported by the Art Newspaper.” See link…
AMSnote6224.07
There were also less friendly reactions after the raising of money for a project that flopped, which is a common occurrence now with fund-raising actions using social-media and the internet, an ideal becomes crooked very soon. Like this header in the New York Post of November 11, 2017: “Marina Abramovic raised $2M for canceled art project, hasn’t given money back (…) The artist is present but the cash is gone.”
Interesting to note how Rem Koolhaas has made sure he at least is paid, because he can be in everything, but not in charity:
“… last month the artist revealed she was abandoning the project, after learning the price tag had mushroomed to $31 million. Her surprise announcement left residents of Hudson and shocked donors questioning what she did with the cash. In addition to the 2013 Kickstarter campaign, which raised over $660,000, her non-profit institute raked in $1.5 million in donations between 2011 and 2015, tax filings show. Jay-Z gave “a substantial donation” to the Kickstarter campaign, according to press reports. He did not respond to a request for comment last week. Some Kickstarter donors complained that they did not receive their promised rewards for contributing to the institute and others wondered how their contributions were spent, if at all, and wanted an accounting. When asked if Abramovic would return the cash, a spokeswoman for the artist said all the money raised through Kickstarter, plus additional funds, went to pay Koolhaas’s firm.”
See link…
AMSnote6224.09
To close off this footnote on the first signatory for the ‘Roep Ruf Terug’ campaign of Mariana Abramavić, I cite a source that has asked Abramović for a reaction and did get back some accounts details on the failed project, in spite of its name the blog ‘Vulture – devouring culture’ gives her a chance to reply on November 14, 2017:

“This is terrible for me,” Abramovic said, before detailing how she personally contributed $1.1 million of the $2.2 million the institute raised. “The majority of those funds were direct contributions of my own money, which I earned as an artist.” As for the Kickstarter, which raised $661,452 (after Kickstarter’s administrative fee: $596,667), the purpose of that money was clear on the page: “This Kickstarter will cover the first phase of MAI’s development: the design process.” And that went toward the bill for Koolhaas’s firm for the schematic design (which cost $655,167.10). Artnet reported last week that backers wouldn’t be getting refunds.”

The conclusion of this article is nevertheless critical:
“Still, the Post is right about one thing: the understandable frustration that Hudson residents feel that the big, much-hyped building in the middle of town remains empty and dilapidated and full of pigeons. But it proved to be a money pit — $700,000 for asbestos alone — in addition to the unfeasible ambitions of the Koolhaas design itself. And so the institute will sell it, and focus on its traveling circus of projects around the world.”

The financial reeling & dealings of the first signatory of the campaign to restore Beatrix Ruf back in power are far from transparent. Is it her inflated personality that made Abramović undertake a project that was beyond her means? Can one say that someone who is able to raise a million or so from her own pocket is ‘naive’? How did she manage to have such personal capital? Certainly not by being naive. So we read that another signatory of the Pro-Ruf kongsi advertisement, Rem Koolhaas, did get his money for a plan that local observers in New York describe as the “unfeasible ambitions of the Koolhaas design.”

We locals do remember also newspaper articles about the costs of architect Rem Koolhaas who has been commissioned during the Beatrix Ruf ‘Stedelijk Museum directorship’ about an exceeding of a budget for interior museum redesign, originally estimated for 0.9 million costing 2,9 million in the end.
AMSnote6224.10
“De nieuwe collectie-opstelling van het Stedelijk was zo’n 2 miljoen duurder dan vooraf was aangekondigd, blijkt uit een brief aan de gemeente. (…) Stedelijk Base, de nieuwe collectieopstelling die door Koolhaas is ontworpen en op 16 december wordt geopend, heeft bijna 2,9 miljoen euro gekost, zo’n 2 miljoen méér dan was aangekondigd. De inrichting van de 1.100 vierkante meter grote kelderruimte duurde ook niet drie tot vijf maanden, zoals aangekondigd, maar ruim veertien maanden. Daardoor waren er veel langer dan gepland geen tentoonstellingen te zien.”  NRC 7.12.2017

 

All this side-references and -effects are a good illustration of the ‘world class museum’ concept and its propagators it leaves us with a
tapestry of interwoven ideals and personal gain
that can not be disentangled.

Republishing of an article I published on August the 29th, 2013, on my Flickr news-tableau pages, it is bilingual (English in the lower part) it had 3110 views at that time. As it is relevant in the actual discussion on the demise of the next Stedelijk Museum director Beatrix Ruf 2014-2017, I republish it here…)


Ann Goldstein vertrekt na amper drie jaar als directrice van het Stedelijk Museum Amsterdam

AMSnote6225.01

Je hoeft geen Nederlander te zijn om artistiek directeur van een Nederlandse kunstinstelling te wezen, maar als iemand niet verweven is met de wereld van een museum dat niet voor niets Stedelijk Museum heet, dan mag het niet verwonderen dat het geen levenstaak wordt, maar gewoon een baantje als opstap naar een volgende trede in een carrière.

Het was de drang naar ‘internationalisering’, de wat zielige grootheidswaanzin van “Amsterdam Wereldstad”, waardoor gekozen werd voor iemand ‘van buiten’. Hierdoor vielen de eigen krachten van stad en land buiten het blikveld en kreeg de ‘internationale stijl’ – die er uiteindelijk overal hetzelfde uitziet – de overhand.

Niet dat we eigenheimse kunst behoeven, maar als de moderne kunst zich enkel in een museum weet te manifesteren als het eerst ‘internationaal’ op de kunstmarkt ‘doorgebroken’, als alles ‘well established’ is voordat het getoond wordt, wanneer een kunstzinnig directeur het niet aandurft een geheel eigen keuze te maken, wars van bestaande opvattingen, dan wordt ook een bezoek aan zo’n museum niet meer dan “een koude douche in het stedelijk badhuis.”

Of… zou het kunnen zijn dat bestuurders en subsidiegevers willens en wetens curatoren en directeuren van buiten halen, als mensen die geen eigen ‘circuit’ hebben in de plaats van aanstelling, als gewillige uitvoerders in plaats van eigenzinnige beleidsmakers.
—-
Ann Goldstein leaves after hardly three years as director of the Stedelijk Museum Amsterdam (Museum of Modern Art Amsterdam).

MUNICIPAL BATHHOUSE / COLD SHOWER

One does not need to be of Dutch origin to become director of an art institution in the Netherlands, but when someone is not involved with the world around a specific museum, a museum that – purposely – carries the name Stedelijk Museum (municipal/city museum), then it comes as no surprise that a director post will not become a lifelong dedication, but just a job that serves as a stepping stone for a personal career.

It was an urge for acquiring international status, this somewhat pitiful grotesque idea of Amsterdam as a “World City”, that made the authorities chose ‘an outsider’. Local and national potentials were thus excluded form view and ‘international style & fashion’ – that in the end looks alike everywhere – became predominant.

Not that we are in need of ‘local-yokel’ art, but when modern art in a museum is only able to manifest itself when it first has managed to make a break through at the international art market, when all is ‘well established’ before it will be shown, when an art director does not have the guts to make an original personal choice, in disregard of existing opinions, then a visit to such a museum has the effect of “a cold shower in the municipal bathhouse.”

Or… could it be that board members and subsidy-providers purposely take new curators and directors for their institutes from the outside – without their “own” local support circuit – as amenable executives, in stead of willful policy makers.
—-
Een lijstje van het bewind van Stedelijk Museum directeuren van na WWII laat zien hoe dit vak en deze roeping in de loop der jaren verbrokkelde en tot niet meer werd dan een kortstondige management taak van een cultuurfabriek:

A list of the reign of Stedelijk Museum directors after WWII shows how this profession and mission has crumbled over the years into not much more than a short-time management job of a cultural factory:

– 1945 – 1963 = 18 jaar: Sandberg (1897-1984)
– 1963 – 1985 = 22 jaar: De Wilde (1919-2005)
– 1985 – 1993 = 8 jaar: Beeren (1928-2000; worked till his pension age)
– 1993 – 2003 = 10 jaar: Fuchs (1942-)
– 2003 – 2005 = 2 jaar: Van Beers (1941-; interim directeur)
– 2005 – 2009 = 4 jaar: Van Tuyl (1941-)
– 2010 – 2013 = 3 jaar: Goldstein (1957-)

===========
De achtergrond is een hergebruikt beeld van een tableau dat ik verleden jaar bij de opening van het vernieuwde Stedelijk Museum publiceerde

The background is a recycled picture from a tableau I made last year for the opening of the renewed museum.

“Kranen open bij het Stedelijk” (taps open at the Stedelijk Museum) September 22, 2012 by Tjebbe van Tijen
limpingmessenger.wordpress.com/2012/09/22/kranen-open-bij…

AMSnote6224.03

activist, afficheur, performer en poëet, pamflettist, publicist en voor ik het vergeet: verzamelaar en antikwaar, dat is… wat hij deed

Tjebbe van Tijen 16 juni 2010 (overgeplaatst naar The Limping Messenger op 17/2/2018)


Bij schrift van 23 januari 2015
—-
Dit is een prent die ik in de maand juni van 2010 maakte voor mijn toen net overleden vriend Steef Davidson. Het was de bedoeling dat deze prent als losse bijlage bij het buurtblad van de Nieuwmarktbuurt Amsterdam ‘OpNieuw’ uitgegeven zou worden. Daar is het nooit van gekomen, omdat de redactie van het blad in die tijd, met name Piet van Harn, vond dat er al te veel overlijdensberichten in het krantje stonden… ook werd een losse bijlage als een ‘slecht idee’ gezien. Heb destijds zelfs nog aangeboden om de drukkosten zelf te betalen en ook het vouwen en inleggen van dit affiche (A2 formaat) te willen regelen (ouderwets ‘verzamelen, vouwen en rapen’ van kleine blaadjes door de redactieleden zoals wij gewend waren in de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw. NEEN, de met de jaren wel wat autoritair geworden informele hoofdredacteur Van Harn wilde het niet…. Herinner me nog dat ik hem door de telefoon toebeet “burokraat!.” Nu kon Piet wel tegen zo’n mentaal stootje als vol continu actievoerders in het begin van de zeventiger jaren waren wij gehard in de strijd met de mond. Zo niet het lichaam van Piet, dat gaf het slechts enkele maanden na dit incidentje op en aan mij was de droeve taak een ‘in memoriam’ Piet van Harn (1946-2010) voor dat zelfde buurtblaadje te schrijven (er staat nog een on-line verzie op mijn blog)
limpingmessenger.wordpress.com/2010/10/19/piet-van-harn-1…

Ik moet bekennen dat ik destijds het maar het laten lopen met dat affiche… heb toen wel een kleine web-site (die zie je ook aangekondigd op dit affiche; het web-adres is inmiddels veranderd zie onderaan) voor Steef Davidson gemaakt en dat hebben veel van zijn vroegere vrienden en kennissen wél gezien.

Nu kwam Steef mij weer in de herinnering toen ik hoorde van het overlijden van de striptekenaar Peter Pontiac, die ik zelf niet goed gekend heb, maar wiens werk ik via Steef ontdekte… waarbij vooral Pontiac’s zijn verbeelding van heroïnegebruik mij destijds (1977) sterk aansprak.

Maakte aldus een herinneringspagina met bijschrift voor Peter Pontiac, met een verwijzing naar de In Memoriam pagina van Steef en moest toen terugdenken aan dat affiche… dat ik zonet terug vond op één van mijn vele harde schijven hier… en, aangezien de doden geen haast hebben plaats ik deze herinneringsprent voor Steef alsnog hier op mijn Flickr-news-tableau pagina… Steef zijn vrouw, Jettie Suykerbuyk-Wagenaar is gelukkig nog steeds in goede gezondheid.. je ziet haar hier als klein meisje uit het raam hangend met haar moeder op de bovenverdieping van de CasaBlanca op de Zeedijk en als rokende tiener hipster in de Lucky Star (dancing bij het Leidseplein) en samen met Steef op de Nieuwmarkt begin 1970.

De in-memoriam pagina van Steef staat hier
imaginarymuseum.org/InMemoriam/SteefDavidson/

De in-memoriam pagina van Peter Pontiac staat hier
imaginarymuseum.org/InMemoriam/PeterPontiac/

De verwantschappen tussen beiden worden vanzelf duidelijk… zo schreef op Facebook één van Pontiac’s vrienden of vriendinnen over hem als de “Robert Crumb van de Lage Landen”… nu als je niet weet wie Crumb is dan bevind je je op de verkeerde web-pagina….

iHitNews30_Zijlstra-verleent-koning-ontslag

… dat hadden wij toch niet van hem verwacht! [iHitNews nummer 30]

AMSnote6222.08

oorspronkelijk gepubliceerd op 22 augustus 2012 op mijn Flickr-nieuws-tableau website

Voor PIA DIJKSTRA en haar D66 verkiezingsstunt van automatisch van staatswege tot orgaandonor gemaakt te worden

D66 niet liberaal maar totalitair: OrgaanDonor Ben Je Persoonlijk – Niet Bij Wet

Verbazingwekkend dat dit totalitaire voorstel dat er middels gelobby bij het parlement doorgedrukt zou moeten worden uit de koker van D66 komt. Het betreft hier een voorstel dat iedereen letterlijk gaat raken, waarbij een ander rechtsprincipe, dat van ‘het recht op eigen lichaam’ botweg ongedaan gemaakt wordt. Zelfs het per referendum aannemen van zo’n voorstel is onaanvaardbaar. Een percentage meerderheid van stemgerechtigden bij zo’n mogelijk referendum is ook onvoldoende. Er zal altijd een grote groep niet-stemmers en tegenstanders zijn en hen kan niet het grondrecht op het eigen lichaam ontnomen worden.

Ook na de dood is er het recht om een ongeschonden lichaam te kunnen begraven of cremeren.

Botte partijpolitiek is het die zelfs eventuele voorstanders zal doen wijvelen.

De campagne gaat inmiddels verder (*) met een brief van medische specialisten en patiëntenverenigingen aan de kabinetsformateurs, alsof iemand van de kiezers ooit over dit onderwerp gestemd heeft.

Dat wat een bewuste gift van een goede gever kan zijn wordt zo omgedraaid tot staatsdwang.

WIE ZWIJGT STEMT TOE = STAATSTERREUR: deze omdraaiing strookt ook niet met grondrecht op eigen lichaam… dienstplicht na de dood op het slagveld van de medische-industrie.

De wijze waarop het debat over orgaandonatie nu vaak gevoerd wordt is platvloers en D66, via de spreekbuis Pia Dijkstra, lijkt te pogen een dieper gravende discussie, met een ‘snel slim wetje’ te omzeilen.

Het aantal juridische kwesties waarin het menselijk lichaam een rol speelt zijn immers groot. Te denken valt aan uiteenlopende zaken als draagmoederschap, kooivechten, dwergwerpen, cosmetische chirurgie, medische ingrepen, lijkbezorging, arbeidsverhoudingen, levensbeëindiging, prostitutie, sadomasochisme, orgaandonatie etc. Het menselijk lichaam kan in deze verschillende contexten worden verhandeld, verhuurd, vervreemd, veranderd, beschadigd, begraven, onderzocht, gedoneerd, bewerkt, verwerkt, gebruikt, uitgeleend, gekloneerd en gerecombineerd. Het recht kent daarom eveneens een variëteit aan juridische regimes ten aanzien van het menselijk lichaam.”

Dit is een citaat uit het proefschrift “Persoon en lichaam in het recht – Menselijke waardigheid en zelfbeschikking in het tijdperk van de medische biotechnologie” van Britta Chongkol van Beers, gepubliceerd in het jaar 2009 bij de Vrije Universiteit, Amsterdam. (**)

In deze en soortgelijke publicaties worden overwegingen uiteengezet die dieper graven en verder reiken dan het populistische debat en de Bekende Nederlanders marketing voor een goed doel, die wij nu over ons uitgestort krijgen. Dit is stof tot nadenken over onze eigen stoffelijkheid en hoe samenlevingen middels de uit hen voortgekomen staatsstelsels, door de tijd tot wetgeving komen en hoe veranderlijk – door de tijd heen – de praktijk en de daarmee verbonden ethiek kan zijn.

Het botte bijl Wie Zwijgt Stem Toe voorstel is verwerpelijk.

Ik ben zelf zeker niet principieel tegen orgaandonorschap, maar dan bewust op eigen initiatief en wellicht ook gedetailleerd op wat wel en wat niet met mijn lichaam later kan gebeuren. Wat ik in deze actieweek Pro Orgaandonorschap node mis, is wat mogelijke bezwaren zouden kunnen zijn. Ieder voordeel kent ook een nadeel.

De ‘medische dystopie’ van een massaal toegepaste indirect afgedwongen orgaandonatie zie ik nog nergens beschreven. Het gaat niet enkel om ‘Voor of Tegen zijn, maar om wat nu de consequenties zouden kunnen zijn om zoiets massaal te gaan toepassen. De schandalen met bloedbanken en orgaanhandel die wij nu al kennen zullen verbleken in vergelijking met de rampen die de industrialisatie van uiteen gesneden dode lichamen ons gaan brengen. Aangezien de uitwisseling van organen niet enkel landelijk gebeurd, maar ook internationaal is, nemen de risico’s om de handelingen te beheersen, ook in ethische zin, toe. Zo wij in een jong verleden het begrip hadden van ‘De Europese Boterberg’, doordat er vrieshuizen vol niet direct op de markt afzetbare boter als gevolg van een nieuwe EEG landbouwpolitiek in koelhuizen lag opgeslagen, Zo zou ook een begrip van een ‘Europese Lijkenberg’ kunnen ontstaan.

We hoeven verder maar te denken aan het omstreden gebruik van lichamen van dode gevangenen in de huidige Volksrepubliek China voor medische en spectaculaire educatieve doeleinden (wereldwijd rondreizende tentoonstelling met geprepareerde menselijke lichamen en delen ervan), om te beseffen wat ons te wachten kan staan als orgaandonorschap ondoordacht massaal ingevoerd gaat worden. In zeker zin zijn we dan weer aangeland bij het 17e eeuwse Theatrum Anatomicum waar de lichamen van terechtgestelden tijdens publiekelijke leersessies – die ook een spektakel karakter hadden – opengesneden werden.

=======
(*) zie NRG/Handelsblad 20/10/2012

www.nrc.nl/nieuws/2012/10/20/specialisten-sturen-brief-ov…

(**) Het gehele proefschrift van 775 pagina’s van Britta Chongkol van Beers staat on-line in PDF formaat

dare.ubvu.vu.nl/bitstream/handle/1871/15804/8384.pdf?sequ…

Ars-Combinatoria_Lull

Found this on a friend’s Facebook page:
“Hello FB friends,
I think you probably know the drill by now. News feed recently shows only posts from the same few people, about 25, repeatedly the same, because FB has a new algorithm. Their system chooses the people to read Your post. However, I would like to choose for myself, so I ask you a favor: if you read this message leave me a quick comment, a “hello”, a sticker, whatever you want, so you will appear in my news feed. Otherwise Facebook chooses who to show me but I don’t need FB to choose my friends!”

It made me react like this…. (think about it I collected over the years over 600 “Facebook Friends”….

Social algorithms steer the human experience by the way actors and events interact. Ars Combinatoria is of all times… calculations and calculators do differ though… chance is always an element in what occurs. Some see all this as a steering by higher or supreme beings, from pre-destination to reincarnation… so is the phenomenon of calculated friends appearing and disappearing by the Facebook system. Anything new? I do not think so. When one just tries to think how over the last century technology changes and appliances of combinatorian principles did steer something we call ‘the news’ one sees similar intend and patterns. Wheels with letters, numbers, words, are constantly turning. Click, kloink, a matching sign or character is found while all those wheels are interacting. Concordance is found or lost. A “FRIEND” appears or disappears on Facebook….
~
Image: a paper computer system of the 13th century, Códex written by Ramon Llull (1232-1315). Cod. Cus. 83: Raymundi Lulli Opera, published version of 1428 (St. Nikolaus Hospital-Cusanusstif Bibliothek, Bernkas)

iHitNews29_Zijlstra-loog_VVDWie een beetje Russische geschiedenis kent weet dat ‘het van horen zeggen’, van de diplomatieke post uit de tijd van Catherina II en haar sterke man Grigory Potemkin , tot de Lenin, Stalin en andere Kremlin ‘watchers’ fluistercampagnes, haar logisch vervolg gekregen heeft met de ‘welingelichte kringen’ van het Poetin-tijdperk… Of dit van horen zeggen Правда’ (Pravda/Waarheid) is, hele, halve of verdraaide, niemand die het echt kan ontkennen of echt kan bevestigen. Wat ‘gezegd’ is of ‘gezegd zou zijn’ is daarmee nog niet gedaan, dat is wél zeker. Het construeren van een dreiging, het instandhouden van ‘de entente’, het creëren van ‘hoop’, al dat passeert van mond tot oor in het kwadraat en in dit fluisterspel veranderd de oorspronkelijke boodschap nog al eens, al was het maar door een bewust of onbewust misverstaan of misverstand. Zo gaan we een oorlog aan die voorkomen had kunnen worden of het omgekeerde.


Halbe Zijlstra lijkt mij iemand die van jongsaf aan groen achter de oren was en dat zijn leven lang zal blijven… het is verontrustend dat zo’n politieke kleuter ons buitenlandbeleid bestierd.

[iHitNews nummer 29]

ref: “Halbe Zijlstra geeft leugen toe: ontmoeting met Poetin heeft nooit plaatsgevonden // Minister Halbe Zijlstra van Buitenlandse Zaken heeft jarenlang gelogen over een ontmoeting met Vladimir Poetin. In tegenstelling tot zijn eerdere beweringen was de VVD’er in 2006 niet aanwezig op een bijeenkomst met de Russische president in diens buitenhuis. Premier Mark Rutte is al ‘enkele weken’ op de hoogte van het nepverhaal.” Lees verder de De Volkskrant site

iHitNews28_Haagse-dicatuur-in-AmsterdamHAAGSE DICTATUUR IN AMSTERDAM gemeenteraadsverkiezingendebat door landelijke lijsttrekkers, oftwel de ondergraving van de lokale parlementaire democratie… een schandelijke vertoning. Oftewel lokaal valt er niks meer te kiezen, wij bepalen alles landelijk wel.

Enkele decennia terug werd er – ook door politieke partijen als de PvdA en de voorlopers van GroenLinks – nog gesproken over “macht aan de wijken” maar nu begrijp ik dat het er uiteindelijk om ging en gaat om “de macht van de burger op wijkniveau te laten ‘wijken’ voor de landelijke politiek.”

Gelijke toegang van alle deelnemende politieke partijen (zeker voor de vele (nieuwe) lokale partijen) tot de media is vrijwel geheel verdwenen. De propaganda-machinerie van de landelijke gevestigde partijen zegeviert. De hele idee van inhoud geven aan ‘lokale democratie’ is op de mesthoop gegooid. Dit in een stad waar de lokale overheid eveneens in de systematisch over vele jaren de ondersteuning van wijkcentra en andere lokale burgerinitiatieven heeft afgebroken. Lokale afdelingen van landelijke partijen worden in toenemende mate gelijkgeschakeld. Wat betreft Amsterdam is de lokale politiek ook nog eens een springplank naar een carrière in de landelijke politiek. Daardoor en daarmee zijn de lokale afdelingen niet meer dan zetbazen van het landelijk partijbureau genomen. In die zin dient ook het zogenaamde ‘lokale debat’ van partijkopstukken in De Balie gezien te worden.

[iHitNews nummer 28]
ref video: GR2018 Debat: Leve Amsterdam met Landelijke Fractievoorzitters ★ De Balie Parool 9-2-2018

iHitNew27_Beatrix_80_Drakensteyn2

BEA HOUD JE GEHEIME FEESTJES PRIVÉ en niet op gemeenschapskosten midden in de stad in het genaaste Stadhuis op de Dam, waarbij het eigen dagelijkse leven van de stad ondergeschikt gemaakt wordt aan een afgetreden Koningin die publieklijk blijft herhalen hoezeer zij zih bevrijd voelt na afstand van het koningschap en hoezeer zij de privésfeer opzoekt en haar verjaardag in besloten kring wenst te vieren: zie hier het resultaat zoals altijd het tegenovergestelde van wat zij en haar entourage beweren….

Het stadhuis staat nog steeds op de Dam … en in Amsterdam is nooit een koninklijk paleis gebouwd (dat wat zo genoemd wordt is jatwerk uit de tijd van de Napoleontische bezetting)… de Oranjes (prinsen met een bijbaantje als stadhouder) logeerden in Het Princenhof, een voormalig klooster genaast door de protestanten van de katholieken, aan de Oudezijds Achterburgwal… Omdat de Oranjes gewoon het jatwerk van de Fransen overnamen werd het stadsbestuur verbannen naar waar vroeger de Prinsen van Oranje sliepen, Het Princenhof… dat gebouw over een eeuw steeds aangevuld en veranderd, ondermeer een deel in de stijl van de Amsterdamse School, werd eind vorige eeuw weer door de het toenmalige stadsbestuur verpatst aan een Chinese hotelketen…
~
en ja wie betaald de rekening voor dit en andere feestjes, waarvoor de stadsburger om moet lopen, wachten… zelfs als het privé is nog de arrogantie hebben om je feestje midden in de stad te bouwen… ik ben al lang Oranje Beu (moest als kind nog deelnemen aan jaarlijkse aubades ter ere van de koningin en met een oranje vlaggetje zwaaien).

Ref: “De trams in de binnenstad rijden om of zijn ingekort vanwege een feestje van prinses Beatrix. De voormalige koningin viert vanavond haar tachtigste verjaardag in het voormalige stadhuis op de Dam. Hoewel het geheim is wie daar allemaal voor uitgenodigd zijn, is het in ieder geval wel behoorlijk druk.

Lees ook: Beatrix viert verjaardagsfeestje in Koninklijk Paleis

Trams die de Dam passeren op hun vaste route lopen vertraging op, moeten omrijden of zijn ingekort. Ook het overige verkeer op de Nieuwezijds Voorburgwal heeft last van het feestje.”
http://www.at5.nl/artikelen/178140/prinses-beatrix-legt-verkeer-rond-de-dam-plat

GENAAST STADHUIS op de Dam te Amsterdam in 1808 door Lodewijk Napoleon wordt ons steeds weer gepresenteerd als Koninklijk Paleis:
“ANP 3 FEBRUARI 2018, 10:20
Prinses Beatrix geeft aan het eind van zaterdagmiddag een verjaardagsontvangst voor familie, vrienden en bekenden in Amsterdam. // Het is een besloten feest in het Koninklijk Paleis op de Dam. Een lijst van genodigden is niet bekendgemaakt.”

iHitNew26_Beatrix_60_genaast-paleis
~
Het Koninkrijk der Nederland (inclusief het huidige België) was een door de grootmachten die Napoleon hadden verslagen verordonneerde bufferstaat die het smeulend gevaar van een nieuwe Franse overheersing in bedwang moest houden. De executeur van de restauratie van monarchistisch Europa de Oostenrijkse staatsman Von Metternich stipuleerde dat de vanuit Engeland ingevaren nazaat van de Oranjes die tot Koning gebombardeerd werd (hij die het ooit nog eens op een akkoordje met Napoleon probeerde te gooien om als als zetbaas voor het Napoleontische rijk de Nederlanden te besturen), die nieuwbakken koning zou het symbool van de macht van de ten val gekomen Hollandse Republiek der Zeven Provinciën, het Stadhuis op de Dam, tot één van zijn residenties moeten verklaren. De Oranjes hadden over eeuwen een afkeer ontwikkeld van het burgerlijke machtscentrum Amsterdam dat hen vaak dwars zat in hun lang mislukte streven naar monarchale macht. Von Meternich con sui wisten dat en bevalen dat de nieuwe monarchen van het nieuwe koninkrijk der Nederlanden, minstens twee weken per jaar dienden te resideren in het door de Fransen ooit genaaste Stadhuis.
~
Zo komt het dat ik vanmorgen die krantenkop las met “Paleis op de Dam” en het meervoudig gebruikte zelfstandig naamwoord “naasten” en dacht “he ‘naasten’? … het zijn ‘naasters’ die Oranjes!”
BEATRIX VIERT FEEST MET JATTEN zo kun je het ook lezen die krantenkop in Het Parool van vandaag….
Ref: https://www.parool.nl/amsterdam/beatrix-viert-feest-met-naasten-in-amsterdam~a4566298/
~
iHitNews nummer 26 is het resultaat

iHitNews25_Dildo_Brandweerman_Inverlegenheid
[iHitNews no 25 dd 26/1/2018 Tjebbe van Tijen]

Zo bericht AT5 hierover: “De rel, die inmiddels de ‘dildo-affaire’ is gaan heten, begint half december in de bureaula van een administratief medewerkster van Kazerne Willem in Amsterdam-Zuid. Onbekenden laten er in het weekend een dildo achter. De actie is vermoedelijk als grap bedoeld, maar de medewerkster is ‘hevig ontdaan en geëmotioneerd’, schrijft brandweercommandant Leen Schaap deze maand op het intranet van de brandweer Amsterdam-Amstelland.”
~
Sterke en stoere vrouwen en mannen, dat moeten ze zijn bij de brandweer, zij zijn het die ons het leven redden wanneer er iets behoorlijk of vreselijk misgaat. ‘Sterk en Stoer’ als het gaat om lijf en goed te redden. Niet sterk en stoer doen, dat is weer heel iets anders.
De vraag is of dat wat wij heden ten dage ‘seksisme’ noemen en dan met name de variant die gepraktiseerd wordt door mannen, niets meer en niets minder is dan ‘stoerdoenerij’.

Zijn ‘stoere mannen’ altijd seksistisch? Ik denk van niet. Is ‘seksisme’ in deze vorm zoiets als jongensachtige bravoure? Puberaal?

Lijkt me niet het geval te zijn in de casu van de brandweerlieden van Kazerne Willem die dachten ‘een grap uit te halen’ met die dildo’s in de bureaulade van een collega. De brandweer heeft geen pubers in dienst. De brandweer heeft volwassen mannen en vrouwen in dienst. Die dienst is niet zomaar een baantje, maar een ‘publieke taak’ die teamgeest en onverschrokkenheid vereist.

Is ‘teamgeest’ gediend door vrouwelijke collega’s, die in aantal in de minderheid zijn in brandweerkazernes, te kwetsen, alsook een angstig gevoel te geven dat zij in hun werkomgeving als een seksobject gezien worden door hun eigen collega’s?

Getuigt het van ‘onverschrokkenheid’ om collega’s te laten schrikken en dan met name door dit anoniem te doen, zodat degene die tot doelwit gemaakt wordt in het duister tast of het hier om een daad van een enkeling, een groepje, of de hele mannelijke staf gaat?

Dat zijn vragen die het antwoord in zich dragen: dit soort handelingen die velen proberen af te doen als ‘een grap’, iets dat ‘zou moeten kunnen’, iets dat enkel de ‘preutsen’ van geest niet als grap kunnen waarderen… dit soort handelingen en de mentaliteit waaruit ze voortkomen, dienen volledig geblust te worden, gebeurd dat niet dan blijft het door broeien en komt het ondergronds kruipend vuur weer op een andere plek, op een ander moment naar boven.

Seksisme lijkt een ‘geslachtsafhankelijke ziekte’ te zijn, in overwegende mate bij mannen. Mannen die er last van hebben hebben de neiging om de ziekte te verspreiden op hun werkkring én in hun vriendenkring. Behandeling dient dan ook beide ‘kringen’ te betrekken om genezing te bewerkstelligen. Blijft behandeling enkel to de werkkring beperkt dan blijft de vriendenkring als een belangrijke infectiehaard bestaan. Hier is extra nablussen na een seksisme-incident noodzakelijk. Blijft die handeling uit dan wordt een kwaal die in aanvang nog goed behandelbaar was, tot een chronische ziekte… dan blijft de Amsterdamse Brandweer doorlopen met een onvoldoende behandelde DRUIPER.

tt44_NeemNotaVanDeAmsterdamseBinnenstad_2018d
“De Stichting de Nachtwacht is feeling angry” deze kop zag ik gisteren staan op de Facebook-pagina van de bewonersgroep op en rond het Rembrandtplein, die al jarenlang zandzak op zandzak stapelen tegen het rijzend peil van bier & plezier alhier. “He he” dacht ik “dat heeft lang geduurd, maar is toch gekomen” verzet tegen het claimen van stukken van de binnenstad door de Horeca-Haaien, want er is geen redelijkheid te verwachten van deze scharen hongerige haaien die in de afgelopen decennia de wateren van Wallen, Rembrandt- en Leidseplein binnengedrongen zijn. Deze Facebook jammerklacht met “!!!!!!!!” bracht mij tot een associatief betoog, alsook een voorstel hoe het tij te keren, eerst het Stichting De Nachtwacht stukje en dan mijn verhaal:
Het Facebook stukje reageert op dit parool artikel:
AMSnote6209.09
~
“Denk je als buurt bijna drie jaar constructief in overleg te zijn met de horecaondernemers van Rembrandtplein om geweld en overlast te reduceren, vindt hun voorman dat de Rembrandtpleinbuurt overlast moet accepteren en dat de openingstijden wel wat langer kunnen. Huidige “openingstijden tot 7h00 in de ochtend is nog niet lang genoeg blijkbaar.
Hij denkt een stuk van de binnenstad te kunnen claimen ten koste van de buurt. Schandalig !!!!!!!! Het overleg is er juist steeds op gericht dat je in deze buurt kunt wonen, werken en uitgaan. Hij wil prioriteit geven aan uitgaan. Dan heb je het toch niet helemaal begrepen …..
AMSnote6209.10


Mijn reactie gericht aan de Stichting De Nachtwacht (bewoners op/rond Rembrandtplein):
ik woon “een brug te ver” voor overleg, bij ons in het straatje achter het Waterlooplein parkeren de nachtbrakers (die daar ook vaak – bij beter weer – hun afterparties doen tussen 4 en 6 in de ochtend); bij ons lopen en hangen de indrinkers (de tarieven op het Rembrandtplein zijn dusdanig dat vooraf op het prijsniveau van avondwinkel & slijterij voldoende beneveld raken de voorkeur heeft). Indrinkers lopend, rondhangend in groepjes met bier, wijn en hard liquor (ja we hebben zelfs een hard liquor winkel in ons straatje die er kwam omdat het op de loop route van de toeristen-silo’s bij de Valkenburgerstraat naar het Rembrandtplein ligt…. het kostte mij bijna twee jaar om de sluitingstijd van 22 uur voor slijterijen af te dwingen…
Buro IJtunnel deed er niets aan, de wijkagente was ziek en niemand nam haar dossiers over, todat ik uiteindelijk door het indienen van een formele klacht over niet handhaven, na bijna twee jaar tevergeefs wachten op reacties op eerdere (schriftelijke) klachten bij de politie, te spreken kwam met een resolute dame-agent die het Rembrandtplein team als basis heeft en nu kloppen de echte sluitingstijden van die slijterij met wat op het bordje op de deur staat….
 –
Formeel is er een alcoholverbod van kracht voor althans de Waterlooplein-kant van ons huizenblok… maar dat verbod staat NERGENS aangegeven. Zoiets als een parkeerverbod voor auto’s enkel op papier, zonder borden op straat. (1)
 –
Wij zijn NOOIT en te nimmer voor enig overleg gevraagd,noch door de gemeente, noch door de Rembrandtplein horeaca-ondernemers, terwijl we wel in de aan- en uitloop van de vol continue uitgaansindustrie van dat Rembrandtplein wonen…
Tot op het Mr. Visserplein staan op de weekeinden de auto’s waarvan sommigen geluidsinstallaties binnen boord hebben warvoor je als niet bewegende dancing nog geen vergunning zou krijgen… subsone bassen doen de ramen trillen…
~
Beste Rembrandtpleinbewoner ik begrijp je woede… de vraag is ook of er wel iets te overleggen valt. Na een decennium oprekken van regelgeving en aanpassing en de mondsnoeren met gebieds-coaches, uitgaans-gidsen en wat al niet meer is de rek eruit.
~
Ik heb hier in mijn boekenkast de tweede nota binnenstad staan uit 1968, daar zit ook een met wasco getekende kleurenkaart bij van de gedachte functies voor delen van de binnenstad…. wacht even ik leg het boekwerk op mijn reprotafel…. ‘geel’ = “vermaak” zegt de kaart en bekijk die kaart maar op volle schermgrootte om af te lezen hoe de functiescheiding en de verschraling van de sociale diversiteit met de jaren heeft plaatsgevonden. (2)
~
Daarbij ben ik dan ook aangekomen bij mijn voorstel om in breed perspectief nu 50 jaar na deze nota tot een herformulering van de functionaliteit van de Amsterdamse binnenstad te komen.
~
De ondertitekl van zo’n (niet door de gemeente maar door burgers gemaakte) NOTA zou kunnen zijn: “van gespecialiseerde functiescheiding tot ONTSPECIALISEREN…” of dat laatste nu een bestaand woord is of niet. De gemeente heeft in die halve eeuw lustig allerlei studies gemaakt zoals laatstelijk nog in 2012 “De Bereikbare Binnenstad”. daar waar juist die grotere bereikbaarheid kern van het probleem is. Immers al die lieden, uit buitenwijken, de provincie, uit ander landen, ingevlogen om hier eens lekker uit hun bol te gaan, doen dat omdat het bij hen ‘thuis’ niet kan, minder leuk is of lijkt, ook omdat er in eigen buurt, stad of land sluitingstijden en verkoopbeperkingen van genotsmiddelen zijn, die niet gelden voor de volcontinu vermaaksindustrie-gebieden van Amsterdam: Wallen, Rembrandt- en Leidseplein.
Rembrandtplein & Leidseplein HEINEKEN BIERDEALERS bewoners zijn overlast zat van_13584591275_o

In 2014 klaagden de uitbaters op het Rembrandtplein over de overlast van (nep)drugdealers die hun bedrijfsvoering letterlijk in de weg stonden. Een gotspe en ik maakte er als reactie voor gebruik op sociale media deze plaat van….

~
Gebieds-mono-functionaliteit is kort gezegd het kernprobleem… zoals er nu net pal naast de nieuwe hotelcluster aan de Valkenburgerstraat (meest vervuilde straat van Amsterdam wat betreft lucht zeggen ze) een kiosk-achtige winkeltje is gekomen dat zelfs snoeperijen met hashish erin weet aan te bieden….
~
Gebieds-mono-functionaliteit in eigen dorp of stad, hier, verderop tot van over zee, is vaak ook de reden waarom de zoekers naar ‘vermaak‘ naar de Wallen, Rembrandt- en Leidseplein trekken… ik hoor ze vrijwel dagelijks lallend, schreeuwend, gillend, krijsend (zatte wijven), hashlacherig, op weg naar of terugkomend van het Rembrandtplein.
~
De melkers van al die vermaakzoekers, de horeca-ondernemers, verkopers van genotsmiddelen in allerlei vormen tot op bijkomende hulpmiddelen alsIAMsterdam ijsmutsen (voor hashrokers op het winterterras), exploiteren hun bedoening en kennen geen grenzen in hun winstbejag. Verbijsterend is het al die politie-, ambulance- en ziekenhuis-assistentie die ingezet wordt om deze winsten te maken. De gemeente pooiert wel wat met precario-belasting, ongebreidelde terrasvergunningen en wat dies meer zij, maar als ik vraag om beter beheersing van de overlast in het aan- en uitloop-gebied waar ik woon, krijg ik te horen dat met name de poltie al overbelast is. “OVERBELAST?” denk ik dan, van mijn, van onze, belastinggelden… wat is de verhouding tot de kosten en de baten als we zouden berekenen wat nu die toeristenbelasting in het gemeentelijk laatje brengt?
~
Daar waar de prijzen van het wonen in de binnenstad al lang over de rand van de sociaal acceptabele pan uitgerezen zijn, is er nergens enig besef en begrip voor de devaluering van ons ‘woongenot’. “Moet u maar niet in de binnenstad wonen…” “Ga naar je hutje op de hei” en meer van dat soort opmerkingen worden er als je dit ionderwerp ter sprake durft te brengen naar je hoofd geslingerd. “Azijnpisser…” krijg ik regelmatig toegebeten via sociale media waar lieden die een verbindtenis lijken te hebben met de horeca-branche hun zegje doen.
~
‘MINDER MINDER MINDER” en dan niet in kwalijke zin van Geert Wilders, maar in goede zin als binnenstadsbewoner… wonend in een huis en een buurtje dat ik zelf heb mee helpen redden nu veertig jaar geleden… het was toen voorbestemd tot hoofdkantoogebouw en enkele luxe appartmenten door en voor een combinatie van de Westland/Utrecht Hypotheekbank en de Bond van Nederlandse Architecten (BNA). Destijds wisten wij – door een bezettingsactie van de BNA – het grootste deel van de bestaande oudere woningen voor sloop te sparen en sociale nieuwbouwwoningen boven het metrotracé en daarnaast te realiseren. Nu zie ik met lede ogen hoe pandjes waarvoor ik me destijds persoonlijk en met vrienden inegzet heb om ze te behouden, veropatst worden door een organisatie die zich Woningcorporatie durt te neomen voor een kwart miljoen en meer voor iets wat vroeger een klein winkeltje met een entresol was. (3)
~
Ik stel hier dan voor om zo’n nieuwe nota te schrijven door het bijeenbrengen van de visies voor een andere aanpak nu en in de toekomst en geef die als werktitel: “NEEM NOTA VAN DE AMSTERDAMSE BINNENSTAD EN HAAR BEWONERS – een visie voor ontspecialisering en aangename menging van functies, culturen en sociale groepen.”

(1) Het alcoholverbod in de krant en op papier (neem ik aan, ergens in de archieven), maar niet op straat aangegeven, dus een dode letter, tekenend voor hoe het huidige Amsterdamse stadsbestuur aan ‘handhaving’ van de door haar zelf gestelde regels (niet) voldoet.
link naar oorspronkelijk artikel

Een directe link naar de alcohols-verbod-kaart in PDF formaat staat nu nog op de gemeenteweb-site
AMSnote4485.02

De bizarre werkelijkheid van dit gemeentelijk denken is dat formeel gesproken (zo heeft mij de wijkagente uitgelegd) bij mijn woning de kant die uitziet op de Stopera en de kant die uitziet op de Blauwe Brug verbodsgebied zijn, maar pal om het hoekje van hetzelfde huis geldt dat verbod niet meer, sterker nog tegenover mij is sinds een jaar of twee een slijterij gekomen (ja die die geen klok kan kijken) en die is net niet in het alcoholverbod gebied… Zomers staan er wel groepjes buiten hun hoog-alcoholische versnaperingen te nuttigen en zolang zij niet aantoonbaar voor de politie (heterdaad) schreeuwen, dan mogen ze dat doen. “Kijk”, zei mij de goed geïnstrueerde agente van het handhavingsteam Rembrandtplein waar ik op auditie mocht om te spreken over de uitwassen pal over de brug, “al staat daar iemand op straat een fles wodka op te drinken, dan mag dat.” Dat het in de praktijk vooral rokers van hashish zijn en sinds kort een nieuwe groepje van ‘crack-rokers’ die in het niet-alcoholverbodsgebeid’ hun aankopen consumeren (ondermeer van de coffeeshop die vooral iets anders verkoopt een paar meters verder) is iets dat al helemaal niet meer onder enig in de echte wereld gerealiseerde handhaving blijkt te vallen. Let wel ik ontzeg niemand niet het genot van welk middel dan ook (voor eigen gebruik) maar de gebruiker moet toch zelf in voldoende eigen beslotenheid datgene tot zich nemen dat zij of hij verkiest. “Ga naar huis” roep ik ze soms toe als door de consumptie het stemgeluid in volume toeneemt, die straat-drinkers, rokers en snuivers.

(2) Ik had hier een verwijzing naar bibliotheken in Nederland willen plaatsen die deze nota uit 1968 in bezit hebben, maar de uitgever (De Gemeente, met name het Gemeenteblad van 1968, Heeft een omslagtitel gemaakt (die lang en volledig is) en een tiotepagina die kort (en onduidelijks is) ergo niet echt goed terugvindbaar ion de gekoppelde bibliotheekcatalogus van de wereld OCL (worldcat.org)… maar ik heb wel kunnen uitvinden dat het Stadsarchief in haar bibliotheek een examplaar heeft, maarrrr des bibliothecaris gruwel, die catalogus geeft geen optie om een link naar een blijven vast cataloguskaartje in digitale vorm te geven.. dus gewoon langs gaan bij de balie aldaar… Ik zal mijn exemplaar nog wel eens scannen en on-line zetten…
Omslagtitel = “voorontwerp van de tweede nota over de amsterdamse binnenstad”
Titelvoorblad = “de amsterdamse binnenstad, gemeenteblad 1968 bijlage c”
Dan volgt weer op een apart vel de omslagtitel, een gruwel voor een rechtgeaarde bibliothecaris, zo raken dingen zoek. NB de publicatie telt 151 pagina, heeft een ingebonden uitvoueblad met de (wasco) kaart. Formaat A4 (29,7 x 21 cm).

(3) Geen ramen aan de achterkant, is een ondiep pandje….AMSnote6018.07Resultaat: ”

SOLD Condominium, Buy | Netherlands, North Holland, Amsterdam, Amsterdam Centrum 300,000 EUR Approx. 353,789 USD Price 1 Bedrooms 1 Bathrooms 452.08 sqft Square Footage E&V ID W-028M4E” Nee niet het hele pand,enkel dat onderstukje met een klein entresol…. en absoluut 0% privacy… de huidige bewoner heeft dan ook altijd de luxaflex neergehaald…  Oot hebben wij dit hele blike en er tegenover behoed voor sloop en laten verklaren tot sociale huurwoningen, dat was eind zeventig. Het pandje ging van het Gemeentelijk grondbedrijf (die het dacht te verkopen voor sloop) naar het Gemeentelijk Woningbedrijf, dat werd door de Thatcher aan de Amstel politiek opgeheven en kwam in handen van een Ymere… die eerst de bewoners die een vast huurcontract hadden weten weg te werken (door tijdelijke verhuur aan overlast gevende lieden) om vervolgens het pand per laag te verkopen.
AMSnote6018.05

Om de idiotie van deze windhandel met dit voorbeeld geheel en al duidelijk te maken geef ik hier ook de plattegrond van het tot ‘investeringsobject’ gemaakte onderstukje, die ooit via Ymere on-line is gezet….

AMSnote6018.03


iHitNews24_AmsterdamStadSchaalverschil_NoorfZuidlijn
[iHitNews nummer 24 dd 19/1/2018]
Zware vervoers-infrastructuur, van super groei-luchthaven Schiphol tot de Nieuwe Noord/Zuidlijn en alle andere voorzieningen om van daar naar hier te komen, staat niet in verhouding tot de maat en schaal van de Amsterdamse binnenstad. Overgrote bereikbaarheid holt de ‘sociale infrastructuur’ uit. Niet enkel zijn de straten, pleinen en grachten van deze stad wat betreft beschikbare ruimte daar niet op berekend, ook wordt hierdoor het al in gang gezette proces van versjieking (gentrification) en huur- en verhuur-woeker (economic cleansing) versterkt. De grootse futuristische ondergrondse ruimtes met al hun glas, staal, ceramiek, boutiques en elektrische trappen zullen het bovengrondse aantasten.
~
De bouwkundige fijnmazigheid in het uitstralingsgebied rondom ieder nieuw metrostation in de binnenstad mag door monumentenzorg en bestemmings-plannen redelijk beschermd lijken, met de nog deels bestaande ‘sociale fijnmazigheid’ is het omgekeerde het geval. Daar zal de al in gang gezette sociale en culturele kaalslag (door de aanhoudende onroerend goed hausse) nog verder toenemen.
~
De snelle verbinding tussen ‘buitenwijken’ en ‘binnenstad’ versterkt ook de gangbare functiescheiding tussen wonen, werken, verkeer en recreatie. De vol-continu uitgaansindustrie-gebieden als Wallen, Rembrandt- en Leidseplein, zullen nog meer omzet opleveren en uitwaaieren, de overgebleven woonfuncties in het nauw brengend en verdrukkend. Duurde het niet decennia voordat er een ‘hashish-cofeeshop’ in de Bijlmer kwam? Als ware het een omgekeerde kolonisatie, gaan de vervoers- en daaraan gekoppelde investerings-stromen van ‘periferie’ naar ‘centrum’.
~
Jazeker er zijn al 30.000 aanmeldingen voor de open dag van de nu na decennia bouwoverlast bijna gereed gekomen Noord/Zuidlijn. De meesten van u zullen zich laten verblinden door al het glinsterend glas, ceramiek, roestvrij staal en de lange roltrappen naar het onderste: “is dat niet toonbeeld van vooruitgang?”
Ik blijf mij herinneren dat er andere mogelijkheden waren in het verleden, van een fijnmazig openbaar vervoer, van om te vormen buitenwijken tot eigen sociaal-culturele centra, mogelijkheden die in de afgelopen decennia doelbewust genegeerd zijn.
~
De uitvoering van de Noord/Zuidlijn oogt zeker ‘nieuwerwets’, maar de idee die er aan ten grondslag ligt is ouderwets, achterhaald, product van de idee van schaalvergroting en functiescheiding van meer dan een halve eeuw geleden, toen Joop den Uijl als wethouder economie van Amsterdam een grootse visie had van Amsterdam als een metropool met groene satellietsteden en havenbekkens met petrochemische industrie langs de randen, een stad van wereldformaat van fors meer dan 1 miljoen inwoners. (2)
~
Het ‘werelddorp’ Amsterdam wil persé ‘wereldstad’, ‘metropool’ worden (ik zie dat laatste woord zelfs terugkomen op het briefpapier van de stedelijke ombudsman. Zo worden panden en pandjes in straten en straatjes tot investeringsobjecten, zo gaan buurtwinkels ten onder, zo verdwijnt de gemengde sociale samenstelling van de bevolking in de binnenstad, zo worden buurtcafés tot hipster-bars, en al die andere veranderingen die alles dienen behalve de oorspronkelijke bewoners die, verbannen naar de rand van de stad of verder, hun stad samen met de massa-toerist mogen komen bezoeken en bewonderen enkel nog als FARCE & FACADE.
~
Het oude adagium geldt nog steeds: hoe bereikbaarder een plaats, hoe minder er over blijft dat de moeite van het bereiken waard is. Hier en daar wordt overal en nergens.

Tjebbe van Tijen 19/1/2017 (oorspronkelijk gepost op Facebook)

(1)
AMSnote6207.06
ref: http://www.at5.nl/artikelen/177547/ruim-30000-mensen-schrijven-zich-in-voor-open-dag-noordzuidlijn

(2) ‘een stad van wereldformaat van fors meer dan 1 miljoen inwoners’
pub_Mens-en-stad-Amsterdam-van_14
“Wil de bevolking in al haar levensuitingen straks in harmonie met de omgeving kunnen leven en werken, dan zal de stadsontwikkeling planmatig moeten geschieden. Ter wille van een vrijer en schoner leven met meer ruimte, licht en groen voor de duizenden, die thans nog in half vervallen huizen en in eindeloze grauwer straten gedoemd zijn hun leven te slijten.
Naast uitvoering van de wederopbouwplannen voor de geschonden delen van de binnenstad dienen thans saneringsplannen voor gehele woonwijken gereed gemaakt om, naar mate de woningnood verminder, in steeds sneller tempo tot uitvoering te worden gebracht. Gehele stadsdelen, daterend uit de tijd toen uitsluitend een zo groot mogelijke winst het doel was bij de woningbouw, zullen dan verdwijnen om plaats te maken van woningen en openbare gebouwen, die voldoen aan de hoge eisen, die wij thans aan onze woningen en de ruimten, waarin gemeenschapsdiensten worden verricht, stellen. “Mens en Stad, Amsterdam vandaag en morgen”, Partij van de Arbeid, N.V. De Arbweiderspers, 1953, p.9.

In dit rapport wordt ook al gesproken over de wenselijkheid van een metro-stelsel, zowel als autowegen en parkeergelegeheid in en door het centrum. Let wel in Parijs sprak men al  meer dan een halve eeuw geleden over ‘rioliser le transport public’ (riolisering van het openbaar vervoer). Door een groot deel van het openbaar vervoer ondergrond te stoppen komt of blijft er bovengronds ruimte vrij voor de automobiel.

In haar proef schrift “Joop den Uyl 1919-1987 : dromer en doordouwer”
haalt Anet Bleich deze passage over Den Uijl als gemeenteraadslid en later alom machtige wethouder van Economische Zaken en Publieke Werken aan (titel Manhattan aan de Amstel):
“Grootschaligheid. Planmatige uitbreiding van de stad. Zoveel mogelijk werkgelegenheid creëren, met de nadruk op de haven en de daarmee verbonden bedrijvigheid. Ruim baan voor het autoverkeer. Alles in het teken van een moderne, groeiende, dynamische stad. In een paar slagwoorden samengevat zijn dat de grondgedachten die het hoofdstedelijk beleid bepaalden in de tijd dat Joop denUyl er een rol in ging spelen.” p.175
(…)
“Nog boeiender en instructiever zijn de samenvattingen van twee brainstormsessies van Den Uyl met een aantal belangrijke ambtenaren (onder wiemejuffrouw J.E.Mulder, ingenieur P.E.Venekamp en A. van Walraven (PubliekeWerken)) over het onderwerp economische ontwikkeling en stadsontwikkeling. (…) De eerste brainstormsessie vond plaats in het conferentieoord Woudschoten op 2 en 3 oktober 1964. Den Uyl begon zijn inleidingmet kritiek op het Algemene Uitbreidingsplan van 1935, dat ervan was uitgegaan dat Amsterdamniet zou uitgroeien tot een stad met meer dan één miljoen inwoners. Hij vond dat een voor de jaren dertigmet hun economische depressie begrijpelijk standpunt, maar tegenwoordig lag dat anders. Het ging nu niet meer om ‘bigger cities or more cities’, maar om ‘bigger cities and more cities’. ‘In economische zin’, vervolgde de wethouder, ‘geldt hetzelfde als voor de bevolking. De kans om het nationale hoofdcentrum te blijven is groter in een proces van economische groei (…). Kunnen er op het grondgebied van Amsterdam meer mensen wonen en werken? ’Te denken viel aan de verbreding van Amsterdam-Noord richting Purmerend, aan de zuidkant richting Uithoorn, en de westkant Haarlemmermeer. (Over de uitbreiding van Amsterdam met de Bijlmer was op dat moment al een fors gevecht gaande met het ministerie van Binnenlandse Zaken.).” p.177 en verder
https://pure.uva.nl/ws/files/4285820/53630_thesis.pdf

iHitNews20_Eurlings_CV2018
nuttig bij sollicitatie…
~
check…. sinds vandaag (pas) is Eurlings van de Member lijst van het IOC gewist… de web-site van het IOC geeft geen verklaring en er is onder de sectie ‘news’ ook geen mededeling over het vertrek van Eurlings… de web-site geeft – zo te zien – enkel “good news”…
https://www.olympic.org/ioc-members-list

iHitNews22_BlowingInTheWind_Coffeeshop
vanuit mijn raam…Coffeeshop Greenhouse open 500 dagen per jaar (als die dagen er zouden zijn, dus ook op Nieuwjaarsdag, inhalig als ze zijn) heeft bij ‘code oranje’ gewoon het terras uitgezet… en ondanks het aflasten van een honderd of wat vluchten zijn de rolkoffer drugstoeristen er al… zo net ingewaaid van Schiphol…. met hun ijsmutsen met ingebreide letters “Amsterdam” om zich de haren niet van de kop te laten waaien… toch heb ik niemand op het terras zien blowen vanmorgen…. (dat doen ze wel als het regent of sneeuwt)… met name Italianen doen dat graag in groepsverband en dan maar selfies maken voor het thuisfront, hoe ‘cool’ ze wel niet zijn met hun ‘fumo’…
Ondertussen incasseert de souteneur, de Gemeente Amsterdam, ook een centje voor de winterterrasvergunning… wanneer komt er een einde aan deze krankzinnige situatie… gewoon een super-commerciële hashishtempel op Schiphol tot het moment dat niet enkel Uruguay en Californië het blowen gelegaliseerd heben, maar de hele EU…. jazeker men hoort nooit iets van Nederlandse politieke partijen die in de EU pleiten voor algemene tolerantie en/of legalisering van softdrugs… zelfs niet van het o zo hippe D66 (een partij die sinds een jaar of wat de recreatieve druggebruiker als potentiële kiezer ontdekt heeft). Het is de oude Hollandse handelsgeest van ‘droogwaren’ (drugs) die dit alles zo maakt… maar waarom dan die gebruikers in weer & wind laten gebruiken… geef gewoon vergunningen voor comfortabele gebruikersplekken en zadel er niet de omwonenden van coffeeshops mee op!
~
[iHitNews nummer 22′ met eigen onbewerkte foto genomen om 11:58]