Feeds:
Posts
Comments

Sylvana-Simons_Diva-of-Demon_2018.jpg

Filmbespreking van de documentaire “Sylvana, demon of diva” van Ingeborg Janssen, vertoond op het IFDA festival en op de Nederlandse televisie, november 2018.

De kwalificatie ‘documentaire film’ is te veel eer voor dit filmisch portret waarbij de filmmaakster (Ingeborg Janssen) niet één enkele inhoudelijk kritische vraag aan haar object van studie weet te stellen en de hoofdpersoon enkel uit ‘coquetterie’ de hele tijd in de spiegel kijkt, echter nooit ‘overdrachtelijk’.

Ik heb vrijwel niets over haar jeugd geleerd, niets over hoe zij haar gang naar de positie van ‘publiek persoon’ ervoer en al helemaal niet hoe zij beginnend met een ‘faux pas’ de politiek in ging door haar vrijage met de politieke afsplitsers van DENK en haar onvermogen om de ontkenning van de DENKers van de genocide op Armeniërs af te wijzen, iets dat in mijn ogen onverenigbaar is met haar – terechte – campagne om de diepe doorwerking van het zwarte slavernij verleden tot een actief politiek instrument te maken. (*)

Sylvana’s politieke denkbeelden komen in heel die documentaire nauwelijks aan de orde (alhoewel ze aan het begin van de documentaire verzucht dat het al te vaak over haar uiterlijk en niet over haar ideeën gaat). In de documentaire gaat voornamelijk om haar slachtofferrol ontstaan door reacties in de sociale-media op haar media-optredens. Zeker die reacties waren en zijn uitdrukking van een verwerpelijk racisme. (**) De vraag is hoe zij het persoonlijke van die aanvallen zal weten om te zetten naar veralgemeniseerde ant-racistische strategie. De politiek ingaan was haar stap, eerst aansluiten bij een bestaande partij (DENK), later het oprichten van een eigen partij (Bij1).

Wat de partij ‘Bij1’ nu inhoudt kan ik echter in deze documentaire enkel indirect waarnemen, doordat zij in alle scenes steeds nummer 1 is. Wie die andere mensen om haar heen zijn? We komen het niet of enkel bij toeval te weten. Ik zie nergens even een bijschrift “dit is de feministe Anja Meulenbelt” of deze psycholoog (die meerder malen in beeld is) heet zo en zo… laat staan dat het overige voetvolk van Bij1 enig profiel krijgt, zij worden enkel getoond in hun kritiekloze bewondering voor ‘de diva’. Zelfs lijstduwster Gloria Wekker (bekend van haar anti-racisme en genderstudies) komt enkel in het voorbijgaan in beeld. Zou zij niets te melden hebben gehad over de persoon Sylvana Simons?

Garderobe, haardracht en gezichtsopmaak, ja dat is meer dan voldoende in beeld in deze “documentaire” over een “DIVA” (en zij doet dat met verve). Sylvana lijkt me niet, zoals de titel van de documentaire zegt, een”DEMON” (gevallen engel of duivel) maar eerder een DAIMON (daemon, een “goedwillend wezen dat ergens tussen goden en stervelingen in staat, op afstand van ons gewone burgers geplaats door haar gemedialiseerd bestaan).

Of zij echt een boodschap ‘van boven’ heeft? Ik weet het na het zien van deze documentaire nog steeds niet, haar filmisch spiegelbeeld is door condens op de lens beslagen. Media-roem is vluchtig als de damp van kokend water.


Over de film (enkel trailer): https://www.2doc.nl/documentaires/series/2doc/2018/november/sylvana-demon-or-diva.html

Op de web-site van Joop:BNN/Vara staat een direct raadpleegbare volledige versie van de documentaire: https://joop.bnnvara.nl/videos/sylvana-demon-of-diva

(*) Zie mijn tekst van 18 mei 2016: “Sylvana Simons – de weg naar macht maakt blind…”
https://wp.me/pw0cu-21I

SylvanaSimonsOpWegNaarMacht

(**) De Volkskrant maakte in 2016 een korte compilatie van reacties op sociale media op Sylvana Simons en haar anti-racisische acties in de vorm van een YouTube filmpje: “Deze bagger krijgt Sylvana Simons over zich heen – de Volkskrant”
https://www.youtube.com/watch?v=jbG5MvDrGWg


Een plaat die ik nog voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2017 maakte over Sylvana Simons als EPILOOG, voor hen die eraan twijfelen of mijn kritiek enkel negatief is… kritisch volgen dus wat mij betreft omdat wellicht als het mediale egocentrische van haar wat minder wordt er ook iets verfrissends van haar uitgaat.
iHitNews14_SylvanaSimonis_Osdorp

oorspronkelijk gepubliceerd i op 16 november 2013 op mijn Flickr web-pages. Deze prent had daar 11.407 views. De route is anders in 2018, maar de hier uiteengezette betekenissen zijn nog onveranderd. Sinterklaas/Zwarte Piet Amsterdam 2013. Geen racisme maar klasse-uitbuiting: KOOPSLAVENOPTOCHT & WERKSLAVENKADOOTJES

Koopslaventocht-Sinterklaas-intocht-Amsterdam_2013

Mijn commentaar op Zwarte Piet = Racisme Discussie:

Ik zie niet in waarom nu plotseling er meer RACISME in Nederland is/zou zijn dan voorheen. Je ziet hetzelfde in Frankrijk, waar ditmaal de regering de mond vol heeft over een golf van racisme die het land overspoelt.

“Race & Class” Rasse en Klasse heette het neo-marxistisch tijdschrift uit de zeventiger jaren waarin gepoogd werd de toenmalige situatie te analyseren. En de titel van dat blad zegt al wat een betere insteek in dit debat is: hoe verhoudt zich rasse tot klasse. (1)

Het jaarlijks spektakel dat de grootwinkelbedrijvers met in hun gevolg de middenstandwinkeliers en de opkomende klasse van e-winkeliers op straat brengen is bedoelt om de kooplust aan te wakkeren en natuurlijk is de klasse van kooplustigen (en dat is het merendeel van de bevolking) er niet van gediend om dit ceremonieel – dat de aanvang van het grote inslaan markeert – verstoord te zien door enkelingen die niet zozeer de kooplust, maar enkel de wijze waarop die gestalte geven wordt, willen bestrijden. In het huidige ‘anti-racisme debat’ is de essentiële factor van ‘klasse’ en ‘klassenmaatschappij’ steeds minder te vinden. Hierdoor wordt vaak meer aan het verleden gerefereerd dan aan het heden getoetst.

Waar zijn de demonstranten tegen de cadeautjesdwang, de overconsumptie gebleven? Die waren er ook in het verleden. Zal nog maar eens zoeken naar hun pamfletten, want naar mijn mening raakten zij de zaak van Zwarte Piet beter en in de kern. “De zak van Sinterklaas… o tsjonge, tsjonge wat een baas, daar stopt hij, daar stopt hij blij van zin, de hele, de hele de wereld in…” Heden ten dage gaat het letterlijk zo.

Eeuwen terug al hebben Protestantse regenten geprobeerd om een plaatselijke Sinterklaasverbod uit te vaardigen (de goedheiligman was immers tot lid van de Katholieke Kerk gebombardeerd). Maar het gewone volk dat zich het genot van ‘suikergoed en marsepein’ ontzegd zag, revolteerde! Wat was toen de rol van Zwarte Piet? Eerder die van een voor-christelijke duivelsknecht dan van een een Moor of Neger uit koloniale dagen (die woorden werden toendertijd onverbloemd gebruikt).

Alle culturen kennen de rituelen van ‘vraatzucht’, heden ten dage vermeerderd met de ‘koopzucht’, het afnemen van de onstuitbare stroom aan goederen die van de lopende band fabrieken in verre landen met zie ginds komt de stoomboot uit China weer aan, aangevoerd worden.

Rasse en Klasse, denk ik dan weer.

Wie heeft het over het lot van de uitgebuitenen in de Aziatische zweetfabrieken die onze Sinterklaascadeutjes produceren? Kijk maar naar het labeltje in al die kleding-op-een-koopje: Bijenkorf, C&A, Diesel, Esprit, H&M, HEMA, V&D, ZARA. (2)

Waarom maakt de Goede Sint geen omweg over de Amsterdamse haventerreinen langs de loods vol met cacaobonen van het Hedge Fund Amajaro, die 15% van de wereld-cacaoproductie in handen heeft en dat uit speculatieve overwegingen overal in de wereld opslaat in grote loods, zoals ook in de Amsterdamse havens. Waarom niet een wagenspel toegevoegd aan de stoet waar het verdrijven, de landroof, van de kleine cacaoboeren van hun akkers in Afrika en elders verbeeld wordt? Dat zou helpen om het chocoladeletter-volk te doordringen van de betekenis van hun eigen bij Dirk of de A&H gekochte initialen en de bittere nasmaak die die zouden moeten hebben. (3)

Wie heeft het over de expeditiemedewerkers hier ten landen die overuren maken? Wie geeft er extra suikergoed aan de vuilnismannen die al die dozen en al dat verpakplastic mogen opruimen op 6 december? Hoe ervaart het op de schopstoel zittend winkelpersoneel die inkoopwoede?

Ik denk nog steeds… rasse en klasse…

Die hele Zwarte Piet discussie is om te doen vergeten, dat het niet zo zeer gaat om ‘racisme’, als het aanwijzen van mensen met een andere huidskleur, maar over de combinatie van uitbuiting en huidskleur. Uitbuiting van mensen met een andere huidskleur als die van de uitbuiters (hoe bespottelijk en miniem ook dat verschil mag wezen; denk aan de trend in vele delen van de wereld om een lichter gekleurde huwelijkspartner als aantrekkelijk te zien).

Wie is de slaaf van tegenwoordig? Kunnen we haar, hem herkennen aan de huidskleur? Mij lijkt van niet.

Wel denk ik dat die hele route waarlangs Sinterklaas dit weekeinde zal paraderen, omzoomd is door slaven’…

… slaven van de grootwinkelbedrijvers, slaven van de kleinwinkeliers, slaven van de ewinkeliers…

Vrijwillige slaven? Gemanipuleerde slaven? Verslaafde slaven?

Wie zal daar tegen protesteren?

===
(1) ‘Race & Class’ Journal, had a change of editor in 1974, with Ambalavaner Sivanandan, taking over the longer existing British academic journal ‘Race’ and changing its publishing policy. Sivanandan was a Marxist, but not of the communist party type… he had his own way of using Marxism as a tool for his idea of emancipation. Though, now and at the time I was often wary of the form of their kind of marxism, as it often failed – historically – to see the shortcomings of state socialsm as practised in may countries at that time, the fundamental position on ‘class and race’ they had, I did and do agree with:

“For the black man, however, the consciousness of class is instinctive to his consciousness of colour. Even as he begins to throw away the shackles of his particular slavery, he sees that there are others besides him who are enslaved too. He sees that racism is only one dimension of oppression in a whole system of exploitation and racial discrimination, the particular tool of a whole exploitative creed. He sees also that the culture of competition, individualism and elitism that fostered his intellect and gave it a habitation and a name is an accessory to the exploitation of the masses as a whole, and not merely of the blacks. He understands with Gramsci and George Jackson that ‘all men are intellectuals’ or with Angela Davis that no one is. (If the term means anything it is only as a description of the work one does: the intellect is no more superior to the body than the soul to the intellect.) He realises with Fanon that ‘the Negro problem does not resolve into the problem of Negroes living among white men, but rather of Negroes exploited, enslaved, despised by a colonialist, capitalist society that is only accidentally white’. He acknowledges at last that inside every black man there is a working-class man waiting to get out.”
[Sivanandan, Ambalavaner. 2008. Catching history on the wing race, culture and globalisation. London: Pluto Press. ; p.17; original article published in the year 1974; ]
——

The same idea expressed in poetry, republished in one of the standard works of Franz Fanon, ‘Black skin, white mask’:

“I want to be of your race alone
workers peasants of all lands . . .
. . . white worker in Detroit black peon in Alabama
uncountable nation in capitalist slavery”

Hereby these lines in their full context:

“Africa I have kept your memory Africa
you are inside me
Like the splinter in the wound
like a guardian fetish in the center of the village
make me the stone in your sling
make my mouth the lips of your wound
make my knees the broken pillars of your abasement
AND YET
I want to be of your race alone
workers peasants of all lands . . .
. . . white worker in Detroit black peon in Alabama
uncountable nation in capitalist slavery
destiny ranges us shoulder to shoulder
104 BLACK SKIN, WHITE MASKS
repudiating the ancient maledictions of blood taboos
we roll away the ruins of our solitudes
If the fl ood is a frontier
we will strip the gully of its endless
covering fl ow
If the Sierra is a frontier
we will smash the jaws of the volcanoes
upholding the Cordilleras
and the plain will be the parade ground of the dawn
where we regroup our forces sundered
by the deceits of our masters
As the contradiction among the features
creates the harmony of the face
we proclaim the oneness of the suffering
and the revolt
of all the peoples on all the face of the earth
and we mix the mortar of the age of brotherhood
out of the dust of idols.

( cited by Fanon from Jacques Roumain, “Bois-d’Ebène,” Prelude, in Anthologie de la nouvelle poésienègre et malgache, p. 113)”
[Fanon, Frantz. 1967. Black skin, white masks; p.103]

(2) “Bangladesh and the Ethics of Sweatshops”; July 14, 2013 by Rashad Seedeen
www.inourworld.org/bangladesh-and-the-ethics-of-sweatshop…

(3) “Chocolate Nations: Living and Dying for Cocoa in West Africa
The price of a lunchtime Twix can have a devastating effect on farmers in west Africa.” By Jeremy Harding
www.theguardian.com/books/2011/jan/29/chocolate-nations-c…

World-War-one_Do-not-glorify-imperial-butchery_Femen

Counting World War death caused by direct and indirect human violence will never ever give us exact numbers, still we can know the magnitude of teh histroical event, whereby even what was the beginnening and what was teh end date remain something that is not fixed… I show here just grand total numbers and there main differences low/high numbers. My source is a very well documented Wikipedia page (English version) “World War 1 casualties.” (left hand QRcode has the direct link).

(It started with a message I wrote for my Facebook  timeline reacting to the picture below just appearing on the internet; the picture expressed my disgust for all the imperial state pomp shown in mass media… so I wrote the following…)

AMSnote6624.08

For documentation of this  FEMEN and other actions by them click on image to go to their web-site

Centenary of mass butchery in the name of empire nations…
“the hand writing is on the body”…

away with the glorification of the battlefield, the courage of soldiers and how we are indebted to their futile sacrifice for whatever honoured pride nations… who speaks about those who refused to be called to arms, those who refused to climb out of the trenches right into the spitting canons and had to be forced at gunpoint by “their” officers, about the mutineers on all fronts, at times across the lines of the fronts…

World War I was – statistically speaking in fatalities – a predominant male war enterprise and I find it liberating to read these handwritings on soft female bodies at this occasion to break through the pantsers of official historical commemorations.

{message to the potential Facebook censors of the photograph… censoring this picture can be considered a warcrime; it is also a picture that has been widely spread though main mass media today, so censoring would be a futile act as well}

More photo documentation in the Daily Mirror that has this contextual info: “Bare-breasted feminist activists were arrested after staging a protest against world leaders at a World War 1 remembrance ceremony. The Ukrainian radical activist group ‘FEMEN’ were demonstrating outside the Arc de Triomphe in Paris, France where world leaders were commemorating the 100th anniversary of WW1.
Their stunt on Saturday morning began with the topless radical feminists jumping out of a car at the Place de l’Etoile before climbing the barriers of the platform. Beneath the arc is the Tomb of the Unknown Soldier, which plays host to an annual commemoration event marking the anniversary of the 1918 armistice signed by Germany and the Entente Powers. This is where 70 world leaders are expected to attend the ceremony marking the centenary of the war’s armistice on Sunday. “

https://www.mirror.co.uk/news/world-news/topless-feminist-campaigners-protest-against-13569342

====
added note

the slogan taken from Orwell’s 1984 in poster format…

AMSnote6624.09

It is about the ‘doublethink’ of ‘newspeak’ … at the time of publishing his book “1984” in 1949 Orwell had very much the Soviet Union in mind as a totalitarian empire… which practiced such brainwashing as is implicit with ‘double truth’… now in a next century we can notice that the art of ;doublethink’ is still with us…

What to think of this head-line in the Washington Post of 11/11/2018 :

“Macron denounces nationalism as a ‘betrayal of patriotism’ in rebuke to Trump at WWI remembrance”

… so ‘nationalism’ is the dirty word here and ‘patriotism’ the good one. Let’s check some standard definitions:

– “Patriotism or national pride is the ideology of love and devotion to a homeland, and a sense of alliance with other citizens who share the same values.”

– “Nationalism is a political, social, and economic system characterized by the promotion of the interests of a particular nation, especially with the aim of gaining and maintaining sovereignty (self-governance) over the homeland.”

Both definitions come from the English language Wikipedia pages for these words/notions. So where lays the supposed opposed meaning of “homeland” and “a particular nation” … is ‘a particular nation’ not also a ‘homeland’?

Indeed Macron uses doublethink and doublespeak, opposing the notion of patriotism and nationalism as they are only on the opposite sides of the same coin. As what any patriot or nationalist will say to those who come with criticism: “Love It or Leave It.”

Lubbach_Uranium01

(VPRO televisie show 5/11/2018)

Het komt wel vaker voor dat Lubach zijn hand overspeelt door manmoedige pogingen om een complex probleem simpel te maken… de statistische argumenten over dodentallen bij verschillende energiesoorten zijn er al vanaf het begin van de energiediscussie waabij kernenergie een mogeljke rol toebedacht werd/wordt… meer dan een have eeuw al. Zijn cijfers over fossiele brandstoffen zijn wat betreft dodentallen zelfs veel te laag… ik zie nergens meegerekend de vele, vele mijnongevallen en de stoflongen van de mijnwerjers en hun gezinnen… (een typisch staaltje van klassegebonden angst en verontwaardiging)… In principe was, is en blijftde idee van nucleaire energie een belangrijke factor. Het argument is echter onder welke geopolitieke, ecologische en economische omstandigheden. Lubach toonde een recent plaatje van bruinkool wining – surface mining – hij had net zo goed plaatjes kunnen laten zien van de gevolgen van uraniummijnbouw (yellow cake)..ook vaak oppervlakte mijnbouw … ja ver van ons bed: zie kaartje. Nu leek het in zijn conference alsof kernenergie nergens op gebaseerd is, grondstofloos zeg maar, alsof niet enorme gebieden afgegraven diene re worden om er een pietsje bruikbaar uranium uit te peuren.

Ook de samenhang tussen kernenergie, kernafval en nucleaire wapens bleef buiten beschouwing, laat staan dat de geo-politieke aspecten van grondstofwinning, uranium en waar de voorraden daarvan (nog) te vinden zijn, aan de orde kwam.
Kortom wat “te hoog gegrepen” voor een conferencier in luttele minuten.
Zijn argumenten waren gewoonweg van de heersende orde, namenlijk die waarbij het huidige verspillend levenspatroon, de wijze van productie, consumptie en alle daarmee samenhangende logistiek en energiebehoefte, uitgangspunt is.
Nergens één ‘woordje’, één ‘grapje’ over “als we es met z’n allen een tandje lager gaan” met een “minder reizen, nieuwe huiselijkheid, betere levenskwaliteit’… dat is toch wel het grootste TABOE uit dat taboepakhuis dat we bij Lubach te zien kregen.

Toch jammer zo’n kleinburgerbrein bij een man met zoveel gein als Arjen Lubach.

~
Lubach bagetaliseert in zijn conference onder meer de gevolgen van de Fukushima kernramp. Pal na de tsunami en kernramp in Japan hield ik gedurende drie jaar een aparte Facebook pagina bij waarin ik actuele en historische gebeurtenissen en kennis communiceerde. Niet enkel van anti-kernenergie activisten, maar ook van pro-kernenergie organisaties zoals ‘The American Nuclear Society’ en Australische pro-kerenergie activisten zoals  Barry Brooks. Deze Facebook pagina (periode 2011-2013) volgt het debat in al zijn aspecten, met nogal wat (hier) minder bekende Japanse informatiebronnen…

https://www.facebook.com/Namazu-eco-history-for-another-Japan-鯰-211800668835838/

AMSnote7015.01

[originally posted on my Facebook time line 6. October 2018]

Banksy_auto-destructive-art_Gustav-Metzger

BANKSY RIGHTFUL PLAGIARISM
in 2018 of the idea of
Auto-Destructive Art
by Gustav Metzger (1959/1961)
Banksy artwork self-destructs after selling at auction for £1m 1,883 – Guardian News Published on Oct 6, 2018: Girl With Balloon, a well-known Banksy artwork, is the final item in an auction at Sotheby’s in London. Shortly after selling for £1.04m, the canvas passes through a shredder installed in the bottom of the frame…
~
Good overview on Gustav Metzger at this website/page: https://monoskop.org/Gustav_Metzger

BANKSY RIGHTFUL PLAGIARISM
[added contextual comment]
I did participate as a young man in the 1966 DIAS (Destruction In Art) symposium in London… so it struck me immediately that this was also a hommage to Gustav Metzger (as well as market-conspiracy (including Sotheby’s) with a double meaning re-valuation of a neatly (half threaded) work; mind you there have been many who started of with shifted around cut-ups of their work… the Czech poet/writer/artist Jiří Kolář being a famous one = http://www.tresbohemes.com/2017/08/the-striking-collages-of-jiri-kolar/) it also fits in the situ ‘détournement’ tradition a product from post WWII surrealist Lettrist actions & theory predating the Gustav Metzger first Auto-Destruction Manifesto of 1958)…
My visual lecture from the year 2000 traces back this idea of temporarity and the act itself as the artistic moment: http://imaginarymuseum.org/PTA/index.html (sroll number III tackles the ‘reification’ of the artistic gesture…)
 

What is misunderstood in most comments is that the art work is realised only at the moment of its self-destruction. Auto-destructive art is momentary art, whereby the act is the work and not the reification.

Postscript
On 17. October this video with the full story was published on YouTube
“Shredding Banksy’s the Girl and Balloon – The Director’s Cut”
https://youtu.be/9MezgOU9vRg?t=6

 

#MeNo_02

Meanings of the word dummy/dummies:

dummy (as in “mute”) n. : a person who does not talk

dummy (as in “dumbbell”) n. : an ignorant or foolish person

dummy (as in “figure”) n. : a figure representing the human form

dummy (as in “blank”) n. : a cartridge containing an explosive charge but no bullet

dummy (as in “produce”) v. : make a dummy of; “dummy up the books that are to be published”

dummy (as in “dummy”) adj. : having the appearance of being real but lacking capacity to function; “a dummy corporation”

Ellie-Lust_Panoptes_Panoptos

Een al te lang en uitgekauwd interview met Ellie Lust in HET PAROOL van 22 september 2018 van de hand van Gijs Groenteman… Ellie ‘alziend’ (panoptes) en door de media-aandacht voor haar vertrek bij de politie ‘door allen gezien’ (panoptos). Agente met Argusogen in het oog van de Televisiecamera’s. Zien en gezien worden  past zeker bij de taak va een politieagent, maar als ‘het gezien worden’ met een veelvoud van duizend mediaal vermenigvuldigd wordt, veranderd de kwantiteit de kwaliteit. Politie dient te staan voor ‘onpartijdigheid’ zowel van afzonderlijke ambtenaren als van het apparaat als geheel. Een al te grote constante media-bekendheid van een afzonderlijke politieambtenaar plaatst die ambtenaar – hoe voortreffelijk die zich ook mag gedragen – in een positie waarbij ‘publieke taak’ en ‘publieke bekendheid’ met elkaar in conflict kunnen komen.

Ellie Lust wenst dit laatste niet in te zien en nu wordt haar conflict met de leiding van de politie niet binnenskamers, maar in de media uitgevochten, televisiester tegen politiemannen met sterren op hun uniform.

AMSnote6577.09

“Ik voel me me niet integer behandeld” is de krantenkop in Het Parool van 22/9/2018.

‘INTEGER” dat is ook het kopje boven een verklarende paragraaf in de ‘Beroepscode politie’  waarop politieambtenaren ingezworen worden. Ik citeer hier die paragraaf:

“Integer
Ik ben onafhankelijk in mijn optreden.
Ik handel niet uit eigenbelang,
maar voor de veiligheid van de
burger, mijn collega en mijzelf.
Ik ben mij bewust dat ik als politieambtenaar
24/7 een voorbeeldfunctie vervul.
Ik zorg ervoor dat mijn gedrag – tijdens
de dienst, daarbuiten, maar bijvoorbeeld ook
op sociale media – het imago van
de politie niet schaadt.
Als iets is voorgevallen waarbij ik twijfel over
mijn uitlatingen of handelen, neem
ik hiervoor verantwoordelijkheid en
spreek ik mij hierover uit.”

Het moge duidelijk zijn dat Ellie Lust met haar dubbelrol van politieagent en reality-tv-agent (inclusief een eigen bedrijf ter ondersteuning van haar televisie carrière), grensoverschrijdend was als politieagente in de zin van de politiewet en de daarbij behoren beroepscode. Zij opereerde zowel ‘in het echt’ als niet helemaal echt (politieagente spelend in reality-televisie programma’s). Daar waar zij zelf wellicht niet twijfelde over haar vermogen om beide rollen gescheiden te houden, deelden anderen die zekerheid niet. Het hierboven geciteerde principe van INTEGER zijn keert zich uiteindelijk tegen haar, want ook dat staat in de Beroepscode Politie, dat bij twijfel over het correct (kunnen) functioneren van een politiefunctionaris, deze twijfel ook door collega’s – in welke échelons dan ook – geuit dient te (kunnen)  worden. Dat is wat meermalen gebeurd is en uiteindelijk tot het ende van haar werk bij de politie zelf geleid heeft.

Die kop bij Het Parool interview misstaat dus. Ik ga de inhoud van dit interview hier niet herhalen enkel dit: na vele herhalingen van wat wel al eens eerder gezegd is in de stroom van publicaties over de dubbelrol van Ellie Lust, komt deze kernvraag en is haar antwoord erop haar eigen veroordeling

Vraag Het Parool: “Alleen vindt u het onredelijk dat u moet kiezen.”

Antwoord Ellie Lust: “Ik vind dat het gecombineerd had kunnen worden. Omdat ik Ellie van de politie ben. Op televisie.”

Laten we wel wezen een politie agent dient via de staat de gemeenschap te dienen en dat is een enkelvoudige taak, zonder bijbaantjes welke dan ook… Dat geldt voor de top (daar mag ook wel eens de bezem door), dat geldt voor de basis en eveneens voor uitzonderlijke politieagenten, zelfs voor Ellie Lust.

Ooit was er het oude instituut op dorpsniveau van de ‘onbezoldigde koddebeier’ (kodde is een oud woord voor knuppel en beieren is rondzwaaien). Het behoort tot de uitgestorven beroepen…. wellicht kan Lust dat nieuw leven inblazen inplaats van de knuppel met een microfoon en dan ‘het veld’ in veldwachtertje spelen voor de camera… zoals wij allen gezien hebben op de tv heeft zij zich daar al in geoefend.

Vraag me af of er ook omgekeerde beroepskeuzes gemaakt worden, zoals van tv-persoonlijk naar politieagent… Jeroen Pauw als wijkagent voor de grachtengordel, Eva Jinek als wijkagente op de wallen… Ja daarvoor moeten wel offers gebracht worden, geen bijbaantjes!

De Griekse mythe van de waakzame reus Argus wiens hele lichaam met ogen bedekt was (panoptes) verhaalt hoe Hera, de vrouw van Zeus, Argus als bewaker aanstelt om haar echtgenoot te beletten de door hem begeerde godin Io te bezitten. De waakzame reus wordt echter in slaap gesust door Mercurius als handlanger van Zeus, de god van handel, reizigers en winst. Door diens even aangename als slaapverwekkende muziek op fluit en lier, alsook het slaan van papaverbollen (opium) over de kop van van de reus, valt Argus in slaap en faalt in zijn taak als bewakers. Het panoptos (door allen gezien worden) van de media, de extra verdiensten, de vele reizen naar uitzonderlijke gebieden, strelen het ego en doen de aandacht voor de taak van het bewaken verslappen…

Ellie van panoptes tot panoptos.

Link naar het lange interview in Het Parool, de special: https://www.parool.nl/amsterdam/ellie-lust-over-vertrek-ik-voel-me-niet-integer-behandeld~a4604903/

Naschrift
De affaire Ellie Lust is niet nieuw, denk aan politievoorlichter Klaas Wilting, al weer 18 jaar geleden, ik citeer de Wiki over hem:

“In 1980 werd Wilting voorlichter bij de Amsterdamse politie en kreeg landelijke bekendheid met zaken als de ontvoering van Alfred Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer in 1983. Wilting was regelmatig op de televisie te zien. Ook deed hij veel mee in amusementsprogramma’s met bekende Nederlanders. De Amsterdamse politie verbood hem uiteindelijk nog op te treden in programma’s die niets met zijn ambt als woordvoerder van de politie te maken hadden. Daarop nam hij in 2000 ontslag bij de politie. Sindsdien is hij actief als mediatrainer.”

Ook staat in deze Wiki vermeldt  – het kan verkeren – dat Wiltink na zijn werk als politievoorlichter werkzaam was voor de frauduleuze DSB bank van Dirk Scheringa die hem als ex-poltievoorlichter en Gerrit Zalm als ex-minister voor financiën had ingehuurd om zijn oplichtingspraktijken in de media wit te wassen… Wilting wordt overigens door de Telegraaf in de kwestie Lust aangehaald, hij spreekt schande van het aan Lust aangezegde ontslag… Hadden ze in zijn tijd nog niet die beroepscode bij de politie? Zo ja, heeft er er ooit wel wat van begrepen?

Domheid is troef in deze kwestie… hier een screenshot van een aardige plaat op het net van die goeie tijd ouwe tijd van volksverlakkerij met een ex-politiewoordvoerder… Wiltink & de bankboeven. Het zou goed zijn als de regulier pers deze aardige foto van zich over het domme volk dat zich alles aanpraten laat vermakende oplichters opnieuw eens plaatsen om wat historische diepgang te geven aan de affaire Ellie Roest.
AMSnote6577.08

jospierboek1937-1
Deze prent van Jo Spie over “afstand en medegevoel” dateert uit 1937… gisteren konden we op het NOS journaal er weer een voorbeeld van zien anno 2018 met de bolderwagen uit Oss die onder een trein kwam… niet zozeer het feit dat zo’n zwaar ongeval niet journaalwaardig zou zijn, wel omdat het medium televisie hier het gemedialiseerde “leed van Oss” deed onstaan en er daarna er nog eens verslaggeving bracht dat voornamelijk bestond uit het ‘televisie-medegevoel’ dat de NOS zelf opgeroepen had.

Maar liefst 8 minuten van een totale tijd van 25 minuten en 41 seconden wijdde de NOS aan de dood van vier kinderen bij een botsing van een elektrische bolderwagen voor vervoer van kinderen met een trein op een bewaakte spoorwegovergang. De bestuurster van de wagen en een kind overleefden de botsing, zwaar gewond.

De teloorgang van proportionaliteit in het televisie nieuws valt natuurlijk te verklaren door het spiegeleffect van ‘sociale media’… die ene man en zijn radiotoestel uit de prent van 1937 was het eindstation van het nieuws, buiten dan een buren- of cafépraatje later… de huidige media veroorzaken berichten-wervelstormen op sociale media door het massaal delen van reacties op dagelijkse gebeurtenissen… bij het NOS-journaal proberen ze al langer dat wervelstorm-effect als element in het redactioneel beleid in te brengen – met je tijd meegaan heet dat – met een krap bemeten half uurtje nieuws leidt dat tot van die zuigende reportages over leed en medegevoel… de impromptu monumenten met bloemen, kaarsjes en knuffels, de burger vader of moeder, de professionele leedverwerkers, ja zelfs de koningin…

Was het overigens toeval dat de journaliste die naar Oss gestuurd was voorheen het koninklijk nieuws deed – Kysia Hekster – was en dat ook koningin Maxima- op werkbezoek in Friesland –  haar medegevoel betuigde?
~
zie ook mijn (tweetalig) artikel uit 2009 op dit blog “Media history 1937-2009: Afstand en medegevoel/Distance and compassion”

~
PS Waren er niet genoeg andere rampen om over te berichten vraag je dan af… wat stond er op het lijstje? zeker is dat daar ook een veerbootramp in Tanzania bij stond (87 doden) en wat al niet meer… ik pleit al lang voor een dagelijkse lijstje (kan mooi in de NOS app) dat wat de NOS niet als nieuws verkozen heeft vandaag… natuurlijk het bestaan van zo’n lijstje heeft ook inwerking op besluitvorming, maar ik denk, dat het beginsel van ‘proportionaliteit bij berichtgeving’, daar zeker bij gebaat zal zijn.

GeertDales
Twitterbericht Harry de Winter van 8 september 2017 over Geert Dales (die als wethouder van Amsterdam de gemeenteraad bezwoer dat de Noord/Zuidlijn van de metro “niet duurder dan 1,3 miljard” zou worden, waarna het uiteindelijk het driedubbele van dat bedrag werd), een algemeen bekend feit dat De Winter geïnspireerd heeft tot de volgende twitter uit het jaar 2017:

‘Hey daar heb je metro oplichter @geertdales weer,’

refererend aan het wethouderschap van Dales, waarin hij verantwoordelijk was voor de aanleg van de Noord/Zuidlijn. Dales diende daarop een klacht in wegens ‘smaad’ die nu in 2018 waardig bevonden wordt om voor het gerecht behandeld te worden.

Voor goed begrip de Noord-Zuidlijn van de metro heeft een lengte van 9,7 kilometer en heeft per strekkende meter 320.000,- euro gekost, dit om het gejuich “ja dan heb je ook wat” enigszins te dempen.

Geert Dales een bestuurlijke brokkenpiloot is nu al meer dan een jaar bezig is met zijn politieke rentrée – lijsttrekker van de ouderenpartij 50+ – waarbij het witwassen van zijn gehavend blazoen  zijn bijzondere aandacht heeft. Zo zie je bij een zoekactie op Google op zijn naam de mededelingen dat meerdere resultaten op grond van de Europese privacy wetgeving verwijderd zijn. Links ook die soms verwijzen naar nadere details, maar de dan aangesproken databases geven bij mij een ‘time-out’… een beetje Kafka dus.(**)

Nu is Geert Dales niet enkel de man van de grootste begrotingsoverschrijding ooit van de Gemeente Amsterdam (destijds als VVD wethouder)… hij was ook verantwoordelijk voor het debacle met super dure containerterminal met emblematische rode hijskranen in het Westelijk Havengebied waarin een grote zak overheidsgeld verdween en die uiteindelijk voor een habbekrats verpatst zijn. Zo ook kwam hij in opspraak bij zijn zijn bestuursrol van een hogeschool in Noord Holland (buiten zijn eigen schuld zo zegt hij keer op keer) en was hij even (2204-2007) – niet succesvol burgemeester van Leeuwarden. Thans is hij partijvoorzitter van 50 plus (een partij die bekend staat om moeite om in het openbaar te rekenen)…

Welnu de tweet van Harry de Winter is behoorlijk incompleet… moet ik mij daarvoor bij de rechter gaan beklagen? Taaltechnisch kun je wel van Dales zeggen met zijn hijskranen in het Westelijk Havengebied dat hij een ‘oplichter’ was…

Bovenstaande prent maakte ik in het jaar 2012… kan me niet herinneren waar ik die gepost hebt, wel zie ik dat de prent verdwenen is als ik via Google zoek… zou Dales daar de hand in hebben gehad? (**) NU ik plaats de prent (keurige plaat zonder smaad) nogmaals… hier!

Dit is wel een moment om maar weer eens eerdere kritische artikelen aan te halen over Geert Dales, die hij niet heeft kunnen laten verwijderen, zoals het stuk van de econoom Arnold Heertjes uit het jaar 2009: “Geert Dales: de grondlegger van de valse voorlichting”… staat nog steeds op de RTL website.

Bestuurskundige Armo Korsten noemt Geert Dales meerdere malen in een academisch geschriftje uit het jaar 2016: “Ontsporen van bestuurders

Wie bewijs wil zien dat bestuurders fouten niet makkelijk toegeven, kan bij voorbeeld terecht bij Geert Dales, en zijn optreden tegenover journalisten van dagbladen en televisieprogramma’s. Dales was een gevierde ‘stevige’ wethouder van Amsterdam in de periode 1998-2004, burgemeester van Leeuwarden in de periode 2004-juli 2007 en bestuursvoorzitter van hogeschool InHolland in de periode juli 2007-oktober 2010. Begin 2005 zat hij een VVD-commissie voor die een nieuw beginselprogramma opstelt, een nieuw zogeheten Liberaal Manifest, dat de titel draagt ‘Om de vrijheid’. Hierin wordt gepleit voor een krachtdadige staat. Dales werd in De Volkskrant op 16 dec. 2009 getypeerd als ‘een regent met lak aan alles’. Deze kwalificatie sloeg op zijn rol als verantwoordelijk wethouder voor de Noord/Zuidlijn in Amsterdam en zijn rol bij InHolland. Over de Noord/Zuidlijn verklaarde hij in Buitenhof: ‘ik heb geen fouten gemaakt’ (verder Soetenhorst, 2011). Op 11 oktober 2010 legde Dales bij hogeschool InHolland zijn functie neer. De officiële reden was een verschil van inzicht met de raad van toezicht en de rest van het college van bestuur over de bestuursstijl die nodig is bij deze onderwijsinstelling. [p.15]

Dan volgt nog een tweede opmerking over Geert Dales en dan met name over het verschil tussen het beeld dat anderen van hem hebben en zijn zelfbeeld:

Geert Dales moest in 2010 opstappen wegens verschil van inzicht over de bestuursstijl na een affaire rond examens. De medezeggenschapsraad had enkele dagen eerder het vertrouwen opgezegd. Dales’ medebestuurders waren ontevreden over het optreden van hun voorzitter in de diploma-affaire. Ingewijde medebestuurders stelden dat Dales zich te veel toelegde op het zuiveren van zijn eigen naam en te weinig betrokkenheid toonde met de hogeschool en de studenten. Ook zouden ze schoon genoeg hebben van wat zij ‘het gemanipuleer’ en ‘de baantjesjagersmentaliteit’ van Dales noemden. Wellicht had Dales zelf een ander beeld van zichzelf maar dat hielp niet; hij moest toch plaatsmaken. [p.65]

Zie ook Het Parool: 19/9/2018: “Harry de Winter voor de rechter na tweet aan Geert Dales” https://www.parool.nl/amsterdam/harry-de-winter-voor-de-rechter-na-tweet-aan-geert-dales~a4604735/

(*) Ruim 15 jaar geleden verzekerde hij als wethouder dat de nieuwe metro niet duurder zou worden dan gepland en trok hij de Amsterdamse gemeenteraad over de streep met de woorden: “Wij gaan niet overschrijden.” Nu betreurt hij dat.

Op een besloten bijeenkomst vorige week vrijdag in de ambtswoning van de burgemeester, verraste de als zeer zelfverzekerd geldende Dales de aanwezige (oud-)bestuurders met deze boetedoening. In het beslissende raadsdebat van 2002 wekte hij naar eigen zeggen verkeerde verwachtingen, door de raad tot twee keer toe te verzekeren dat de begroting toereikend was. Dat rekent hij zichzelf aan.

In 2002 bedroeg de begroting voor de nieuwe metrolijn 1,4 miljard euro. Inmiddels is deze meer dan het dubbele: 3,1 miljard. Naarmate de tegenvallers zich opstapelden kwam de omstreden uitspraak model te staan voor Amsterdamse zelfoverschatting en loze beloften. Dales werd daar de verpersoonlijking van.
https://www.parool.nl/amsterdam/dales-heeft-spijt-van-beloftes-nz-lijn~a4566291/

(**) Oud-VVD’er Geert Dales krabbelt op na de val: ‘Ik heb niet meer de drang erbij te willen horen’, De Volkskrant 8 juni 2018

Zelf is Dales amper actief op sociale media. Via Google Alerts, ingesteld op de naam Geert Dales, kan hij volgen wat er over hem wordt beweerd. Wat komt er zoal op een dag binnen? Dales is een klootzak. Maakt hij zich niet druk over. Dales is een lul. Ze doen maar. Iets anders is als iemand hem strafrechtelijke feiten verwijt. Dales is een fraudeur. Daar gaat hij achteraan. ‘Smaad en laster vergiftigen de maatschappij. Dat moet de kop worden ingedrukt.’

Mediaondernemer Harry de Winter noemde Dales een half jaar geleden in een tweet en daarna meerdere keren op Facebook ‘de metro-oplichter’. Sindsdien is Dales naar hem op zoek. ‘Ik heb vijf keer gemaild, gebeld, maar meneer geeft niet thuis. Een biertje drinken had het kunnen oplossen.’

Dales heeft aangifte van laster gedaan. Het Openbaar Ministerie laat weten dat ‘het dossier momenteel wordt beoordeeld’.
https://www.volkskrant.nl/mensen/oud-vvd-er-geert-dales-krabbelt-op-na-de-val-ik-heb-niet-meer-de-drang-erbij-te-willen-horen-~bc388f7a/

Amsterdam_Swim_demassificatie_2018
Die snoekbaars vandaag in de Nieuwe Herengracht gevangen (zie AT5 bericht *) en naar ik hoop weer uitgezet – zie ik als symbool voor de noodzakelijke kentering bij het organiseren van manifestatie in deze stad. Weer de zoveelste ‘massa-manifestatie’ in de stad, waar over het grote aantal deelnemers in de pers gepocht wordt, met groot gejammer dat het dit jaar door vervuild grachtenwater niet kon doorgaan. Is dat wat voor mensen ongeschikt geacht wordt dan wel geschikt voor vissen en andere waterdieren? De gevangen snoekbaars was daarmee de enige deelnemer van Amsterdam City Swim die net uit het water gevist op de foto mocht.

Zwemmen in de gracht? Prima op je eentje of met een klein clubje. Muziek op een bootje (mits niet versterkt) als het niet te vaak is en goed klinkt… kan een aanwinst zijn voor de stad. Hardlopen door de stad? Waarom toch ‘en masse’? Wat is het toch dat al die organisatoren (gesteund door de gemeente) ertoe brengt om het aantal deelnemers steeds tot een maximum op te drijven?

Waarom die concetraties van mensen, teveel mensen… Arena, Ziggodome, overspoelde pretpleinen en -wallen: Rembrandt-, Leidse-… uitgaan en plezier maken in een grote groep, aangevoerd per vliegtuig-, bus-, trein- en metrolading? Toeristen in kluitjes lopend achter de vlag van een gids… Fietsen als toeristische groepsactiviteit, in plaats van als individueel vervoer- en zwerfmiddel bij uitstek.. Wat is die behoeft aan ‘massa’, tot ‘massamens’ gemaakt te worden?

De individueel opererende snoek zoekt scholen aasvis…. zo zijn al die massamanifestaties vooral het tot aasvis maken van mensen, zodat zij zich niet als enkeling, maar in grote scholen bewegen… DAN SLAAT DE SNOEK TOE .. HAP…HAP… de massamens is niet meer dan prooi, verslaafde consument van het heden… die zichzelf het individuele genot ontzegt en zich laat slachtofferen door gehaaide ondernemers.

Het Hollands spreekwoord is “een bliekje werpen om een snoek te vangen” (met iets onbeduidends iets belangrijks proberen te krijgen). Een ‘bliekje’, is een aasvisje, een spiering, dat zijn de tot massa gemaakte mensen, die gevangen worden tussen de scherpe tanden en krachtige kaken van de snoek.

Buig liever de massificatie van Amsterdam om naar demassificatie van Amsterdam.

(*) Tom vangt snoek van ruim een meter in Nieuwe Herengracht
https://www.at5.nl/artikelen/186190/tom-vangt-snoek-van-ruim-een-meter-in-nieuwe-herengracht

Rutte en DE STIJVE VAN DE STAAT
krantenkop:
“Rutte over Lilie en Howick” Soms moet je hard zijn” (*)
Hoe was het ook weer die Universele Verklaring van de Rechten van de Mens?
Article 13.
(1) Everyone has the right to freedom of movement and residence within the borders of each state.
(2) Everyone has the right to leave any country, including his own, and to return to his country.
 
Article 14.
(1) Everyone has the right to seek and to enjoy in other countries asylum from persecution.
(2) This right may not be invoked in the case of prosecutions genuinely arising from non-political crimes or from acts contrary to the purposes and principles of the United Nations.
 
Article 15.
(1) Everyone has the right to a nationality.
(2) No one shall be arbitrarily deprived of his nationality nor denied the right to change his nationality.

 

In de praktijk zijn dit dode letters… gestikt onder dikke lagen nationale wetgeving… zo ook in het geval van twee Armeense kinderen van een Armeense moeder die tevergeefs artikel 14 in de praktijk probeerde te brengen “to seek and enjoy” asylum staat er, maar wie en wat bepaald wat “persecution” is…. ja dat staat niet met zoveel woorden in die Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Onze nationale leeuw heeft dan ook bloed aan de nagels en spreekt recht met een bloedrode tong… die Nederlandse Leeuw heeft ook een een permanente erectie – viervoetige roofdieren (met uitzondering van hyena’s) hebben een penisbot (os penis)  – altijd klaar voor copulatie. Bij de mens is dat niet zo, die moet eerst opgewekt worden, opgewonden raken voordat copulatie met penetratie mogelijk is. Het is in het licht van deze kennis dat we de uitspraak van minister president Rutte dienen te begrijpen:

“Soms moet je hard zijn.”

Wat wekt nu die leeuwenlust bij ambtenaren voor vluchtelingen-, juridische- en politie-zaken? Het zijn de ‘Niet-Universele Onverklaarbare Onrechten van de Staat‘, heel die warboel van wetten en regelingen omgeven door juridische haarkloverijen – waar velen een goede broodwinning aan hebben – die WAT KROM IS TOCH RECHT MAAKT…. die macht van de onmacht wekt ambtelijke wellust, het genoegen van regelgeving die doel in zichzelf is geworden.

Eigenlijk is het in het onderhavige geval net andersom, de stijve staat is altijd paraat en enkel als het protest ertegen de eigen positie van staatslieden dreigt aan te tasten, verslapt de pik van de nationale leeuw…. “SOMS” … zoals Rutte zegt.

Huichelhollander_zelfbeeld_tegels

Laten we dit niet vergeten, want dat wat met dit ‘last-minute’ asiel’ na tien jaar naar buiten treedt is geen menselijk mededogen, maar menselijke politieke berekening. De ‘cas celèbre’ van deze twee Armeense tieners was mediatiek genoeg om in brede kring verontwaardiging op te wekken. Wie de sociale media over dit onderwerp naloopt en naar de protesten op Twitter en Facebook kijkt ziet dat het sociaal-politieke profiel van de sociaal-media protesteerders heel breed is, ik denk dat er velen bij zijn die voor de regering Rutte met het anti-asiel stempel van de VVD gestemd hebben, maar waar het ‘sentiment van het moment’ hen van gedachte heeft doen veranderen… Of dat enkel voor dit ene geval van sociaal bizarre besluitvorming is, of ook structureel, staat te bezien.


(*) NOS 8/9/2018: “Armeense tieners Lili en Howick zijn terecht en mogen blijven”

 

ALS HET NIET ANDERS GAAT – POLITIEK CELIBAAT?
pechtold_politiek-celibaar_2018

… althans dat lijken de Privé-Story-tellers in de zin te hebben met hun aandacht voor een buitenechtelijke liefde tussen een volwassen man van 52 en een volwassen vrouw van 35… oud nieuws al weer van rondom de jaarwisseling 2017/2018 dat slim opnieuw in de actualiteit gebracht wordt.

Natuurlijk (en ik bedoel dat hier letterlijk) is het zo dat al die opgeheven vingertjes van de mannelijke leden van de Staten Generaal ook onder de gordelriem zich weten te verheffen…

Het is maar goed dat de kamerleden niet (meer) stiekum hoeven te doen over hun liefdesleven, zoals priesters bij de Katholieke Kerk… wat wordt nu door de sensatiepers en de burgerlijke pers – die als vanouds mee gaat kwijlen – voorgesteld?
Kuisheidsgordels waarbij de sleutels in handen zijn van het partijbestuur en de wettige partners?
Ik heb nooit niks op gehad met Pechtold, maar ik heb liever dat hij en alle andere statenleden zich verheffen en het genoegen van een actief liefdesleven mogen smaken… het bestuur kan er alleen maar beter van worden. Laat de reactionaire kleinburgerlijke kwijlpers toch in hun speeksel stikken.

Referenties, triggers:
– “EXCLUSIEF IN STORY: VALT PECHTOLDS MINNARES OP MACHTIGE MANNEN?” (Story 6/1/2018)

– ‘PECHTOLD IN LOVE: Anne is 20 jaar jonger en heeft VIJF kinderen” (Privé dec. 2017)

Referenties, verlate meekwijlers en fatsoensrakkers, 3 voorbeelden:
–  “D66 worstelt met beschuldigingen ex-vriendin PechtoldHet vertrek van het Meppelse D66-duoraadslid Anne Lok brengt D66-leider Pechtold in verlegenheid. Partijvoorzitter Letty Demmers hoopt in een gesprek met Pechtold opheldering te krijgen over Loks publiekelijk geuite beschuldigingen aan zijn adres. Demmers benadrukt daarbij dat zij niet twijfelt aan Pechtolds integriteit. Raoul du Pré en Remco AndersenAnne Lok: ‘Dat Pechtold hiermee kan leven, dat is aan hem’ in Late Night met Twan Huys, 5/9/2018

Politieke hormonen: het persoonlijke leven is wel degelijk politiek”, Carla Joosten in Elsevier Weekblad 6/9/2018


Let ook op de diepburgerlijke afkeer van verschil in leeftijd, leeftijds-discriminatie dus, alsof liefdesverhoudingen er zijn voor de procreatie en het standaard gezinsleven in de zin van enge kerkgenootschappen en hun moraal, die iet anders dan dubbel blijkt te zijn in de praktijk.
NB Het wapenschild van de Tweede Kamer dat ik in de prent gebruik staat op de Nederlandse Wikipedia pagina, inclusief de gordelriem en opgeheven leeuwenpenis.

biedt een nieuw museumconcept ‘een multi-mening-museum‘…

Rijksmuseum_Gert-Wilders
Het RIJKSMUSEUM Wilders [*] wordt gevestigd in bunkercomplex aan het Noorderstrand te Scheveningen. Daar komt een complete collectie Wilders-paraphernalia en -memorabilia van affiches tot spotprenten, van pamfletten, tot screenshots van sociale media… een computer systeem met gedigitaliseerde video’s en internet discussies. Dikke mappen met bergen krantenknipsels, een kleine handbibliotheek niet meer dan een plankje met het verzameld werk van Geert Wilders in boekvorm en een compactstelling waarin plaats is voor de tientallen strekkende meters publicaties waarin Geert Wilders genoemd wordt. Dit alles ongeacht het ingenomen standpunt van de publicisten, ongeacht de geaardheid en gezindheid van de cartoonisten, schrijvers, discussianten, fans, opposanten, ongeacht de politieke voorkeur of afkeer die uit een bepaald documentair object spreekt.
Rijksmuseum_Geert-Wilders_boekn_01 copy
Het RIJKSMUSEUM WILDERS is volledig (1) en diepgravend en technisch vooruitstrevend ook in haar wijze van presentatie. Bezoekers aan de bomvrije ondergrondse zalen kunnen van te voren duidelijk maken via een enquete die zij via een app op hun mobiele telefoon dienen in te vullen, welk soort uitingen zij wel of niet wensen te zien of anderszins mee geconfronteerd willen worden. Vervolgens worden de bezoekers één voor één door een reeks van zalen geleid, waarbij aan de hand van het met de app gekozen ‘meningsuiting-profiel’ de musueale presentatie aangepast wordt door middel van verlichting en videoschermen die uit- of aangaan. Bijzonder complexe opstellingen hebben gordijnen die automatisch – naar gelang van een gekozen profiel – open en dicht gaan. Ook de bijschriften zijn dynamsich. De bezoeker kan van te voren kiezen voor een objectiverend of juist een geëngageerd soort bijschrift bij de tentoongestelde voorwerpen. Daarbij bepaalt het van te voren aangemaakte bezoekersprofiel wat de precieze inhoud van dat bijschrift is. Naast deze totale individualisering van het museumbezoek bestaat er de mogelijkheid van groepsbezoek, maar niet voordat – middels de app – gecontroleerd is of heel de groep hetzelfde normen en waarden-patroon heeft.
Rijksmuseum_Geert-Wilders_collectie_01
Rijksmuseum_Geert-Wilders_sculptuur_01 copy

Dit nieuwe RIJKSMUSEUM is een ‘pilot-project’ voor een mogelijke aanpassing van alle ‘rijksmusea’ in de toekomst op deze wijze. Dit museumconcept lijkt een antwoord te kunnen geven op de probleemstellingen en vraagstellingen van onze tijd. Het concept kan kort aangeduid worden als EEN MULTI-MENING-MUSEUM, een instelling waarbij de “eigen mening” van de bezoeker als uitgangspunt genomen wordt, daar waar in het verleden overmatige aandacht bestond voor (verbindende) gemeenschappelijkheid. Het museum als een instelling die de representatie volgens ‘heersende publieke opinie en geldende normen voor ‘politieke correctheid’ voorbijstreeft’.

Een dergelijk museaal beleid van de overheid kan ook een bijdrage leveren aan dat wat nu al geruime tijd maatschappelijk gestalte heeft gekregen, mede mogelijk gemaakt door het veralgemeniseerd gebruik (ubiquitous usage) van digitale media:

DE MULTI-MENING-SAMENLEVING

een samenleving waar ‘vrijheid van meningsuiting’ niet meer iets publieks, maar iets persoonlijks is, als een dancing met een dansvloer waar een ieder uitgerust met koptelefoon op de eigen favoriete muziek danst. Communicatie was, is en blijft iets waarbij de uitgedragen boodschap eenduidig mag zijn, maar de ontvangst dat niet is.


Naschrift


AMSnote6520.06

In het jaar 2004 maakt ik al eens aan ontwerp voor een tentoonstelling met censuurgordijntjes en opiniebuttons voor bezoekers, ooit gedacht in het Bijbels Museum te Amsterdam… titel “De Tolerantia and the art of provocation ” (over satire, smaad, racisme, majesteitsschennis, godslastering en obsceniteit) een project als reactie op de moord op Theo van Gogh… een project ook dat in al zijn conceptuele eenvoud onmogelijk is te realiseren binnen de toenmalige en nog minder binnen de huidige museumstructuren… Toen wel veel onderzoek gedaan en het bleek mij dat de idee van ‘meervoudige waarheid’, alsook het tonnen door de tijd heen van wat niet getooond mocht worden, in de praktijk niet onder te brengen is in een bestande tentoonstellingspraktijk… diep triest dat wel… zie de dcoumentatie over het project op mijn site, sectie Art Action Academia: http://imaginarymuseum.org/imp_archive/AAA/index.html#49


[*] Dat wat in de tijd zelve breed uitgemeten en massaal verspreid werd, daar blijft met het huidige archief-, bibliotheek- en museum-acquisitiebeleid weinig meer van over dan ‘vergetelheid’. Wat bewaard blijft van de roerselen van een samenleving wordt niet zo zeer bepaald door kwantiteit, maar door bepaalde opvattingen over ‘kwaliteit’ en dan met name volgens de normen van die maatschappelijke klasse die het beheer van geheugeninstellingen bestieren des te meer zo als het nationale instellingen betreft. Het bijzondere heeft meestal voorrang boven het algemene. Overbekend voorbeeld in het bibliotheekwezen zijn de schaarse exemplaren van ‘destijds massaal verspreide ‘pauper-bijbels’ die overgebleven zijn. Mijn bovenstaand betoog lijkt enkel gekscherend te zijn, maar het is meer dan een pastiche. Door onze eigen samenleving in de tijd zelve te documenteren, scheppen wij ons middelen om die samenleving zowel in het heden te kunnen analyseren, als ook een documentair corpus achterlaten voor volgende generaties om vanuit dat ‘toekomstige heden’ te kunnen terugkijken en daardoor vooruit te kunnen kijken. Met name de onderlinge samenhang, begrip van de context van al die mogelijke documenten is daarbij van groot belang. Documentatie van nieuwe media-vormen, zoals sociale media op het internet is daarbij een apart onderwerp. Hoe de vluchtigheid en de dynamiek van botsende meningen inzichtelijk te documenteren, zonder daarbij te vervallen in staats-spionage, is een open vraag, die hierbij nogmaals gesteld wordt. Het denkbeeldige project RIJKSMUSEUM Wilders, is bij de beantwoording van die vraag een hulpmiddel. Ik constateer wat betreft de huidige stand van publiek beschikbare museale documentatie van/over Geert Wilders het volgende:

Het Rijksmuseum Amsterdam heeft slechts drie objecten met betrekking tot Geert Wilders in haar collectie (een portret foto, een campagne foto en een foto van de PVV fractie)

De Atlas van Stolk, gevestigd in Rotterdam (Met bijna 250.000 afbeeldingen over de Nederlandse geschiedenis behoort de collectie van de Atlas Van Stolk tot de belangrijkste nationale beeldcollecties. Het woord Atlas verwijst niet naar een boek met landkaarten, maar is een negentiende-eeuwse term voor collectie. Grondlegger ervan is Abraham van Stolk. Hij was een Rotterdamse houthandelaar met een passie voor vaderlandse geschiedenis) heeft slechts 14 afbeeldingen met betrekking tot Geert Wilders.

De digitale verzamel website geheugenvannederland.nl (799388 beelden uit 132 collecties) geeft bij de zoeksleutel”Geert Wilders” slechts 3 objecten, waarvan 1 niet ter zake is, de andere twee zijn affiches.

Zoek ik – daarentegen – op trefwoord in worldcat.org (catalogus van catalogi zeg maar wereldwijd) dan krijg ik bij het trefwoord “Geert Wilders” 953 hits, videos, ebooks, audiobooks en artikelen (meestal uit wetenschappelijke tijdschriften) inbegrepen. Dus als het met name gaat om geschrven teksten, dan is er (wereldwijd) behoorlijk wat te vinden. Dat staat in schriol contrast tot de magere resulaten bij een zoektocht naar beeldmateriaal m.b.t. Wilders.

De Koninklijke Bibliotheek, die voor haar leden een zoekmachine heeft die via het internet doorzoekbaar is van teksten beschikbaar in digitaal formaat , geeft op de zoeksleutel “Geert Wilders” voorkomend in de full text van zo’n digitale publicatie, 750 hits (deze link is enkel beschikbaar voor hen die een inlog naar de KB hebben)….

German-immigrant_video_Beware-racist-propagadaBEWARE RACIST PROPAGANDA VIDEO
“German Immigrant tells the truth” (*)
A Facebook friend of mine posted this video on his time line, without neither a disapproving commentary, nor a statement about the fake character of this ‘video pamphlet’ of a man speaking German with English subtitles and stating how he as a migrant, as an African, has nothing to do with Western society laws. He tells full of enthusiasm about criminal behaviur of immigrants and the police that can do nothing against him/them as they have good lawyers… a long rant that clearly is enacted, by whom, we do not know.

This video is posted at many sites, the one that may be its origin is called “Universal Declaration of Human Rights Watch” it uses a United Nations logo in its banner and its name also hints that it poses to be similar to an organization like Human Rights Watch… The About tab says “Mission: Lecture about Universal Declaration of Human Rights and the crimes against it” and it poses as a: “Non-profit organization.”

This name does not trigger many hits with a Google ‘verbatim’ (word for word, letter for letter) search. It is one of the objects on what I would classify as a malicious intend Facebook page.

AMSnote6512.02

screen capture on 31/8/2018 with an example of the kind of comments generated by such propaganda videos: Oldest Comments 2 of 480 View previous comments Robin Tedlock Germans know what to do with people like this, they’ve done it before, hopefully they do it again”

The video has had 181K hits, that is 181.000 hits and many comment and share it.

I did a small study of Facebook pages where this video pops up and often it is on pages of extreme nationalist, white supremacist, more or less openly antisemitic and the like.

Like a Macedonian ultra nationalist Facebook page where on the time line you see another racist propaganda item on the conspiracy of a secret free mason and Jewish lobby to make Europe into a mixed race continent, whereby the writings of Richard Coudenhove-Kalergi (1894-1972) are misquoted and his utopian vision of a non-war Europe of the twenties of last century are twisted into this: “THE COUDENHOVE-KALERGI PLAN – JEWISH GENOCIDE OF THE WHITE PEOPLES OF EUROPE”…

AMSnote6511.01

screen shot from https://www.facebook.com/sanja.cvetkovska with the racist misinterpretation of Kalergi’s Pan-European ideas…

My ‘Facebook friend’ said he found some truth in this enacted video performance, where I say that the intend is sowing hatred and the video is a tool of racists. Even when the video would have been a genuine reportage – and not, as it obvious, a scripted acting – still it’s media usage makes it into a discriminatory piece of work whereby a singular specific event or opinion is stamped onto a group of people that can be distinguished by color, nationality, religion or social status.

We see here a modern example that fits in a long historical line of libel down to the Middle Ages in Europe with their sagas of children blood drinking Jews… mind you on some of the Facebook and web pages of groups that spread this video we can find video-animations and pictures with text that speak about Muslims as baby murders for their sacrificial rites….

So this is but a mild form of that practice, still by the trick of a German speaking black man and the extremism of his (acted) views, that may make us even laugh at times, we encounter a slick and dangerous format of racist propaganda which needs to be denounced.

I propose to put banners over or under such videos’ like I do here and which I did a few years before over ISIS propaganda movies… I do not propose BANNING but BANNERING as the idea of FREE SPEECH does include expression of DISAPPROVAL of uttering of whatever kind or subject by whomever….

Beware_ISI-propaganda_banner


(*) This is a link to the hate sowing video (as I still did function on 31/8/2018) You may consider to mark this video as a form of “hate speech” (Facebook has an option for that) but bannering is more effective than asking the big firms to use their big stick, as that stick may hit you as well on another occasion: https://www.facebook.com/pg/UDHRW/videos/

If you would prefer to add a disapproving comment to any of the many favourable or supportive comments of this hate video… you may add this banner…
Beware-racist-propaganda_banner.png

LesVacances-deMonsieur-Hulot_2018

Le ministre sans ministère de la Transition Ecologique et Solidaire Monsieur Hulot can go on holidays without any problem as he did not even had a real equipped ministry with the necessary powers to overrule the ministry of economy, of agriculture, of housing, name it, powers needed to make any progress with the task given to him by Macron to ‘transition from a wasteful economy into a more ecological society based on solidarity’… his role was nothing more than that of a minister without a ministry, captain on an ocean ship in the form of a canoe.  He was given no capacity to curtail the big business conglomerates in society that push us further and further into an environmental and social disaster.

Nicolas Hulot (1955-), who had started of as a press photographer, became a popular television presenter with an open eye for the need of ecological politics, had been given a post with a well sounding name

MINISTRY FOR ECOLOGICAL TRANSITION AND SOLIDARITY

by the French president Macron just as a ‘figurehead’ to give a green shine to his cabinet.

It is not just in France that a real super power ministry with such an impressive name should be constructed, a ministry that can overpower the other ministries that are all totally in the grip of national and transnational companies and their affiliates.

Now his leaving is not much more then the comic act of another monsieur Hulot, creation of the French filmmaker Jacques Tati who by his own clumsiness during his holidays manages to destroy his fragile canoe on a calm sea without any waves ….

There is a lot to be said about the career of Nicolas Hulot, who has paired for several decades the ability to communicate the disastrous impact of humans on the earth and the need of  ecological politics, with making his political engagement a source of personal income. One of his projects is Ushusaïa that started as a global travel television program on the privatised TV channel TF1, a program that included – in the margins – questions of bio-diversity and the impact of man on nature. It soon became also a ‘brand name’ that is carried by many products including a magazine, a dedicated tv channel and a shower gel. Several mediatised adventures, action like events with a ecological ting, have been organised by Nicolas Hulot, like a spectacular attempt of crossing the ocean with a zeppelin-like structure with pedal power. Each time he is the man who helps find sponsors, raises money. His own firms and foundations are a tool for all this and it made him a modest millionaire (7,2 million Euro according to Nouvel Obs). He helped charter ecological policy statements for main-stream political parties and has been a welcome advisor and eco-ambassador for the Elysée from Chirac to Hollande…

His own schizophrenic position as a media-entrepeneur and criticaster of environmental unfriendly big business has been criticised on several occasions. EDF the French energy firm that is deeply involved in nuclear energy has been one of the supporters of  his “eco-campaigns’, also l’Oreal and the multinational Véolia, a firm with a wide scope of activities among others the exploitation of water resources, making profit on this primary human need. Till now it has hardly hurt his reputation as “our eco-man”.

Curious enough I discovered a line in his biography that his grandfather, an architect, lived in the same house as the French filmmaker Jacques Tati and the figure of Monsieur Hulot – a  series of popular French holiday movies – has been modelled after the grandfather of the now defunct minister of Ecological Transition and Solidarity. The scene with the canoe that breaks in two is the most emblematic from this movie launched in 1953. A scene I saw and laughed about when I was 9 years old, in the Minerva cinema in the village of Heemstede, the Netherlands. I had already made this picture before I learned this, as I associated the summer holiday dismissal act of Nicolas Hulot – because of his name – with the canoe scene in the Tati movie.

LES VACANCES DE MONSIEUR ECOLO HULOT

In the picture Nicolas Hulot has just put his index finger in his mouth and holds it up in the air to sense from where the wind blows, to plan his next step with whom he will associate to continue his double quest for a better environment and his personal well being.
~
https://www.closermag.fr/politique/nicolas-hulot-annonce-qu-il-quitte-le-gouvernement-sur-france-inter-et-il-n-avai-864800

https://www.theguardian.com/world/2018/aug/28/french-environment-minister-quits-live-on-radio-with-anti-macron-broadside

https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/franse-milieuminister-stapt-op-tijdens-radio-uitzending-br-~b2bba88a/

Postscript:

Nicolas Hulot presented in 2009 a copy-cat act of marrying political career with environmentalist action by producing a movie intended for mass-consumption of Alan Gore’s 2006 “An inconvenient truth” with the titel “Le syndrome du Titanic”… it’s content and style is somewhat different though: a continuous fading in and out and super-imposed use of film footage of encroachment of human urbanisation on nature and the environmental effects there of, starting of and ending with a pretentious sequence of cosmic creation and the role of man in the universe… (the cinematic esthetics are copied from Godfrey Regio’s movie series ‘Qatsi’ with his montage system of impressive footage of the animal world and the impact of man on the environment, movies dating back to the early eighties and nineties of last century). Nicolas Hulot’s movie is not like Reggio’s products driven by the minimal and continuous music of composer Philip Glass, but by a mishmash of music and sound elements and a super pretentious voice over with semi-poetic-philosophical language quoting – of all persons – President Kennedy as if he was an ecological visionary)…

I will write later on an analysis of such cinematic propaganda for the good cause and the double meaning such movies  have in political practice.

voor & achter de hand tussenwerpsels als instrument bij zelfgenoegzaam redeneren…Nogal_Wiebes
‘wiebes’ is de persoonlijke variant van ‘wiedes’ en het Genootschap Onze Taal weet daar onder meer dit over te zeggen:

“Wiedes is voor het eerst in 1897 op schrift aangetroffen, maar vormvarianten als wiebes [mijn benadrukking tj.], widas, wiedensch, widus en wieties zijn ouder. Volgens het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT) is het mogelijk ontleend aan het Duits-Bargoense woord witsch, wittisch (‘eenvoudig, dom’). Het WNT zegt verder dat de betekenis ‘dom’ in de loop van de tijd veranderd kan zijn in ‘voor de hand liggend’. Het WNT oppert daarnaast dat het Duitse tussenwerpsel witsch (dat een snelle beweging aanduidde, zoals we nu ‘woep!’, ‘hup!’ of ‘floep!’ gebruiken) van invloed is geweest. Dit tussenwerpsel zou dan zelfstandiger gebruikt zijn, en zo de betekenis ‘iets wat meteen te snappen is’, ‘iets wat vanzelfsprekend is’ hebben gekregen.”

Bij ‘wiebes’ gaat het dus naar alle waarschijnlijkheid om ‘voor’ de hand liggende ‘domheid’, met andere woorden iets dat zo evident is dat toch een ieder het zou moeten ‘snappen’… sommigen denken dat er bij Wiebes ook steeds iets ‘achter’ de hand gehouden wordt… dat hij het achterste van zijn tong niet laat zien… maar wellicht is het zo dat het bij Wiebes achter op zijn tong volstrekt leeg is… dat hij enkel heel bedreven al gesticulerend weet te suggereren dat er meer is dan dat hij zegt, terwijl er daar een enkel een ideologische holte is… dat is dan dezelfde leegte die hij steeds met zijn beide handen pleegt te omvatten, die van de ‘holle frase’.

Wie het gemist heeft afgelopen zondag bij de VPRO, de ‘nogal wiebes’ methode waarmee uitgelegd wordt dat – nogal wiedes – “vooruitgang ons verder brengt”,  kan dat met enig geduld en doorzettingsvermogen verder bestuderen via deze link: https://www.vpro.nl/programmas/zomergasten/kijk/afleveringen/2018/eric-wiebes.html

Rutte_zwevend-Blok-aan-het-been

Rutte: ‘Blok kan prima doorfunctioneren’
Premier Mark Rutte ziet geen reden voor minister Stef Blok (Buitenlandse Zaken) om te vertrekken vanwege diens omstreden uitspraken over migratie. DOOR: ANP 17 AUGUSTUS 2018, 15:51

Het Blok aan Rutte’s been zit vast met een ketting, maar de schakels zijn niet enkel gesmeed door zijn partij, maar ook door zijn coalitiepartners. Stef Blok hangt dan wel geen zwaard van Damocles boven het hoofd (opgehangen aan een paardenhaar) maar hij is gedegradeerd tot een ‘zwevende minister’, afhankelijk van het gedogen van zijn partij en haar coalitiepartners. Voor premier Rutte is dat “prima” hij heeft nu volledige controle over (het zoveelste) partijlid in een politieke functie, die hij desgewenst kan laten vallen ‘als een blok’ om zijn eigen positie – mocht dat nodig zijn – veilig te stellen.


De voorgeschiedenis van dit embleem “HET HART OP DE TONG IN KLIKSPAANLAND: Stef Blok & ‘t gemediatiseerde protest achteraf” is ook te vinden op dit blog….

BONTE WAS is NIET GEBAAT bij WIT- ROZE- of ROOD-WASSERS

Geen-wit-wassen-maar-bonte-was_Gay-Pride_Tel0Aviv_Amsterdam
Er wordt wat afgewassen met betrekking tot de Gay Parade Amsterdam… terecht wordt er naar mijn mening gesproken over ‘pinkwashing’ van de Gay Pride Amsterdam (*) met al haar kapitale boten van bedrijven, instellingen en politieke partijen die zo hun progressief imago, voor wat voor hen een luttele cent is, weten op te schonen.

De politieke partij DENK die zelf aan ‘turks roodwassen’ doet beschuldigd nu burgemeester Femke Halsema con sui (de rozewassers) ervan Israel en met name Tel Aviv als voorbeeld te stellen van steden waar men goed zou weten om te gaan met emancipatie van homo’s en lhbti-rechten, terwijl het met de rechten van minderheden en verdrukte meerderheden in die streek slecht gesteld is (niet alleen DENK denkt dan aan de recente wetswijziging in Israel waarbij de staat zelf tot een Hebreeuws/Joodse eenheid uitgeroepen wordt, met als gevolg dat zij die een andere indentiteit hebben tweederangs burgers worden).

Het DENK raadslid Numan Yilmaz noemt dat ‘pinkwashing’ (nogmaals, misbruiken van lhbti-acties voor eigen politiek voordeel of imago)… DENK vergat daarbij de benarde positie van homos’ in Turkije in herinnering te brengen, laat staan de verturking van de Turkse staat, die maar niet weet te komen tot een vreedzaam samenleven met de Koerdische minderheid, een verwant conflict in historisch perspectief als we ook de Armeense genocide daar bij betrekken.

Daartegen kwam dan van de weeromstuit het CIDI – de pro-Israel lobby alsook ant-semitisme actievoerder in Nederland – in het geweer met “Niet burgemeester, maar Denk doet aan pinkwashing”… maar ook het CIDI moet daarbij flink wassen om de vuile was van de Israelische staat schoon aan de lijn te krijgen…

Er is het oude spreekwoord ‘de pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet’, waarop we hier dan een moderne variant kunnen maken ‘het laken verwijt het kussensloop dat deze wit is’. Ondertussen krijgt de ‘bonte was’ hierdoor een grauw sluier die – ook – niet helemaal fris ruikt. Voor een mooie regenboogvlag heb je een ander wasmiddel nodig.

Referentie artikel in Het Parool : ‘Niet burgemeester, maar Denk doet aan pinkwashing’

Referentie artikel in De Volkskrant: ‘Omstreden wet maakt van Israël Joodse staat; Arabieren voelen zich weggezet als tweederangsburgers’

(*) Hier nog een commentaar uit de marketting branche op ‘pinkwashing”: “Het voelt soms alsof bedrijven alleen met de regenboogvlag zwaaien voor ‘gratis’ aandacht en hun employer brand.” lees hele artikel in ‘marketing facts’: ‘Pride en pinkwashing in marketingland’

BEGRIJP IK HET GOED
HEEFT SYLVANA SIMONS
NU EEN ANTI-KAPITALISTISCHE POLITIEKE AGENDA?
Sylvana-Simons_eenhoorn_Bij1_anti-kapitalisme
At5 berichhte enkele dagen terug over haar activiteit als gemeenteraadlid, zeg maar de 1Hoorn van Bij1 – zij kwam immers met de hakken over de sloot met 1 raadszetel in de gemeenteraad – waarbij gemeld werd dat zij curieuze ‘schriftelijke vragen heeft gesteld’ aan het stadsbestuur over het in beslagnemen van opblaaseenhoorns tijdens de Grachtenparade van Gay Pride. Dat bericht bevreemde mij. Zijn er geen belangrijker zaken aan de orde? Is dat nu een zaak die haar sociaal gevoel treft?

Want – het is al lang nogal stil rondom al die mini-fracties in de gemeenteraad die tijdens de verkiezingen zo’n grote mond wisten op te zetten. Vandaag moest ik er weer aan denken… en besloot een kleine studie te maken van het ‘opblaaseenhoorn incident’. Slechts een paar foto’s doken op – de meesten via Twitter – en daarop is te zien hoe, bij de sluis aan het Kadijksplein en bij de Weesperstraat brug over de Nieuwe herengracht, een groep demonstranten staat met opblaaseenhoorns, handgeschreven demonstratieborden, alsook een affiche, dat, als ik het beeld wat uitvergroot, deze tekst zichtbaar maakt:

“NO PRIDE IN CAPITALISM (beeld van een vuist) NO CAPITALISM IN PRIDE”
Dat alles op een regenboogkleur achtergrond. Ook is er een karton te zien met handgeschreven de tekst: “NO PRIDE IN PINKWASHING” (*)

Dat verbaasde me, Sylvana Simons heeft de afgelopen jaren ‘en publique’ van allerlei standpunten ingenomen en weer verlaten, maar een uitgesproken ‘anti-kapitalisme’ daarop heb ik haar nooit kunnen betrappen. Volgens AT5 ging het om demonstranten die hun ongenoegen uiten over de ‘vercommercialisering’ van de Pride. Commercie is nu niet iets waar Sylvana Simons zich van afkeert… betaalde tafeldame van De Wereld Draait Door, samenwerking voor de radio met Chiel Beelen, columniste voor Playboy, inspreken van reclameboodschappen, noem maar op…. Is dit dan een kentering?

Een eenhoorn kan als eenling rare sprongen maken, niet gebonden aan enig partijprogramma of politiek beginsel, buiten dan de nummer 1 zijn van Bij1.

Sylvana Simons komt vlak na haar aantreden als gemeenteraadslid op de web-site van ‘loyby/lokaal’ aan het woord waarin ze zichzelf beschrijft: “‘Ik vergelijk het met een brugklasser die voor het eerst naar de middelbare school gaat en eigenlijk alles moet uitvinden…” ook wordt daar de kern van het verkiezingsprogramma van Bij1 weergegeven:

“Het verkiezingsprogramma is daarom leidend. In ons geval zijn de thema’s duidelijk: Gelijke mensenrechten voor iedereen, ook voor ongedocumenteerden, het wegnemen van kansenongelijkheid op de woningmarkt, de arbeidsmarkt en in het onderwijs. Ook ligt onze focus op dekolonisatie van de openbare ruimte en het onderwijs. Ons eigen DNA.”

Sylvana Simons stelt maar liefst 8 vragen over deze kwestie onder de noemer “inperking demonstratierecht LHBTQI+ community bij de Grachten Parade tijdens Amsterdam Pride.”
Het zijn vragen als  van een scholiere die echt haar best doet, met als gevolg enige overbodige overlappingen. Ik geef hieronder deze vragen (via een link) compleet weer en het valt mij op dat Sylvana Simons een bijzaak tot hoofdzaak maakt.
Haar gaat het om het inperken van ‘demonstratievrijheid’, maar zij laat na expliciet te stellen dat het de demonstranten ging om de ‘vercommercialisering’ van de Gay Pride aan de kaak te stellen, waarbij ook de direct door Sylvana Simons aangesproken burgemeester Femke Halsema meevoer. Ook Femke Halsema maakte deel uit van de de door de ‘corporate world, kapitalisten, overgenomen emancipatie demonstratie, de grachtenparade met boten van bedrijven, instellingen en politieke partijen, die daarvoor geballoteerd worden en een flink bedrag dienen te betalen.

“Onze focus” ligt op “dekolonisatie van de openbare ruimte” staat in het verkiezingsprogramma van BIJ1. Is de vorm en functie van de Gay Pride Amsterdam in de afgelopen jaren dan niet een vorm van ‘kolonisering’ van de openbare ruimte‘?

Bijna tussen de regels kan je met enige moeite die meer fundamentele kritiek terugvinden in vraag 6 die zoals alle andere vragen beging met “Vindt de burgemeester niet”:

.. welke criteria hanteert de burgemeester (…) om te beslissen of een protest wel of niet binnen de Pride doelstelling past?”

In de vragenstijl van raadslid Sylvana Simons stel ik – Tjebbe van Tijen – dan tot slot een vraag aan Sylvana Simons:

Is de lijstaanvoerster van Bij1 het met mij eens dat het oorspronkelijk emancipatoire karakter van de Amsterdamse Gay Pride aangetast is door het te maken tot een publiek vermaak en marketing product voor grote bedrijven en maatschappelijke instellingen, alsmede politieke partijen? Kan het als zodanig gezien worden als een aantasting van “het eigen DNA”?
Zo ja, hoe is dat zo gekomen? Zo nee, waarom niet? 

~
Eerst een video die het incident documenteert uit de Twitter feed van de eenhoorn-inbeslagname door de “roze in blauw” politie tijdens de Gay Pride… De hele Twitter-feed staat hier: https://twitter.com/LynnFokkens/status/1025701964431196161

De tekst van de schriftelijke vragen van Simone Simons (klik onderstaand document om de volledige versie- 2 pagina’s –  in PDF formaat te openen).

AMSnote6463.01


(*) Defintie op Wikipedia van de term ‘Pinkwashing” (ook te zien op een handgeschreven bord op het foto-element van de demo in mijn prent): “Pinkwashing is a compound word modelled on term whitewash. In the context of LGBT rights, it is used to describe a variety of marketing and political strategies aimed at promoting products, countries, people or entities through an appeal to gay-friendliness, in order to be perceived as progressive, modern and tolerant. The phrase was originally coined in 1992 by Breast Cancer Action to identify companies that claimed to support people with breast cancer while actually profiting from their illness.”

This content is password protected. To view it please enter your password below:

This content is password protected. To view it please enter your password below:

AMSTERDAM ROOFTOP SWIMMING POOL COMMONS ACTION
Soho-House_De-buurt-kan-het-dak-op_201808


A reportage of the rooftop swimming pool action can be found at the web-site of the neighbourhood council (Wijkcentrum d’Oude Stadt)…..
AMSnote6462.03


The web-site HIGHSNOBIETY (the name is serious) has this item on the Bungehuis on the Amsterdam Spuistraat now appropriated by a British based fast grow company ‘Soho House’, after the University of Amsterdam (one of the big property speculators in town with its many buildings acquired in times when real estate prices were of another order) chucked out in 2015 protesting students that had occupied the building and sold it to this supra-jetset-company…

Protest about the extreme gentrification effects of this project by local inhabitants have been negated by the city municipality, direct actions and juridical actions did lead to nothing… so read how such a contested place is sold to its clientele:

“Opening canal-side in Amsterdam’s iconic Bungehuis building on Spuistraat on Monday, July 30, the latest outpost from Soho House is one of it’s nicest members clubs yet. Characteristic of previous clubs, a rooftop pool overlooking Amsterdam comes complete with parasol-covered sun loungers to be fought over on warm weekends. Meanwhile, the house features 79 hotel bedrooms, screening rooms, a state-of-the-art gym, spa, and Cecconi’s restaurant, as well as club spaces decked out with antique and custom-made furniture. Unique to the cycling-obsessed city, the new house will also offer bicycle repairs from a small workshop next to a dedicated storage space for 75 bikes. Like its recent opening in West London’s iconic former Television Centre, the building housing the club is iconic to the city. Built in the 1930s as a trading office, and since serving as the humanities building for the University of Amsterdam, its six stories are covered in limestone and granite, with no shortage of art-deco flourishes. Soho House is accepting membership applications for its new club now. Feast your eyes on the first shots of the stylish new spot in the gallery above.”

All this to make you understand the action for taking a dip in the rooftop pool by the locals – an initiative of the ‘Rolkoffergroep‘ (rolling case/trolley group, named after the irritating sound of tourists with suitcases on small wheel banging over the inner town streets)  –  on August the 8th..

The text on the poster says “the neighbourhood/buurt can go to the rooftop/het dak op” which is a Dutch expression equaling ‘you can fuck off’… this is in fact what the inner city council (Gemeente Amsterdam Stadsdeel Centrum) did say by it support for this decadent jetset abode, while at the same time failing to quell the ever growing tourist  influx that consumes the city. It is the same inner city council that fails to safeguard the office space of the local inhabitant council, the Wijkcentrum d’oude Stadt (neighbourhood centre the old city). That centre for support of the inner town city well being was formerly owned by a social housing estate corporation, sold to the highest bidder in the Amsterdam housing bubble. This organisation, het Wijkcentrum d’Oude Stadt, is an organisation that exists since 1949 and has been at the core of civil action in the inner town for many decades. Mind you all this is happening in a city that – since the last elections – claims to have a Green Left signature government…

Especially the issue of a swimming pool in the old inner town has its own sad history, as there has been a public one at the Heiligeweg (not far from the new exclusive one at the Soho House), that existed for 91 years (1896-1987). Inner town inhabitants did form a committee in the eighties of last century to keep the swimming pool from closing because of budget cuts by the then social-democrat city government. They even did manage themselves this public swimming pole for several years. Seeing an exclusive club swimming pool getting a municipal permit 30 years later did remind many of us the loss of social common facilities in a town with a local government that often claims to be social progressive, which is a deep lie.

AMSnote6444.03

Campaign poster from 1983 for keeping the municipal swimming pool open: “B&W (local government) wants to close down the Heiligeweg pool because of needed budget cuts. Swimming is important for kids en grown ups. Now the only swimming pool in the inner town is about to disappear…”


some other thoughts…

Feast your eyes on the first shots of the stylish new spot” was the comment of the HighSNOBiety web-site commentator on the interior of Soho House Amsterdam, which amounts up to nothing more than a ‘non-style’, a smug bric-à-brac of recycled furniture sold under the common-donominator of ‘vintage’ or ‘retro’, a concept that may perfectly fit the ‘retarded’ minds of those who want to spend one and a half thousand euros a year for the ‘mediocre exclusiveness’ of the Soho House enterprise.AMSnote6444.05

AMSnote6444.04

Already in 2016 there was this comment on the so called ‘exclusivity of Soho House in The Guardian (click the ‘The Guardian” for direct link; link underline is not well visible): “York said: “The whole point of private members’ clubs is that exclusivity, that they are where the magic people will all gather. Soho House is a very efficient operation, but there is one at every turn now, and they have diluted their brand to, I think, their detriment.
“I have been going to Soho House since it opened, and going there now it feels like it has lost something. There’s nothing special about it any more; they’ve lost that sheen, and that’s why it’s not where the magic people, the famous people, go any more.”
Soho House has attempted to maintain its appeal to artists and creatives, offering discounts for those under 27, and the only condition of joining is that people have a “creative soul”. Five years ago, it culled hundreds of members from it branch in New York, whom it deemed “too corporate”.

 

In 2015 I published this lightly formulated protest against the unbearable sound pollution produced by the Gay pride Canal Pride (with sound systems on board of the boats that send shock waves through all the canals and neighbouring neighbourhoods where the parade passes… and worst the pre- and after-parties with street stages with many hours of sound terror. Did it have any effect? NO there is only brute force and brute commercialism in the minds of the Gay Pride organisers. They aim at tolerance and mutual respect in words but the sound terror that is part of Gay Pride has the opposite effect. Why is it that there must always be bug amplifiers and huge loud speakers, competing for who has the loudest?
Here at least in an image a show that it could all be different and nicer…
AMSnote6446.06
After years of Proud & Loud Gay pride Cana Parades that invade the city of Amsterdam with unbearable levels of noise pollution, finally it has dawned on a few more creative inclined fighters for the good cause of emancipation of everyone that it is time to unplug and show that gay emancipation should be considerate also to the inhabitants of the inner town that hosts them. It is not only about the ears of the public, but also their own hearing now and in the future that needs to be recognised. Too long the organisers of Gay pride Amsterdam have remained deaf to complaints about the negative side effects of what in itself is a just cause.

Pain level sound produced not only during the Canal Parade but also on the city streets with outdoor stages during three nights, are experienced as nothing but noise to those who live in the inner town. Many inhabitants are fleeing their homes – some for several days – because of an event that could be liked, but has turned into a hard core commercial enterprise with a competition who has the loudest sound system on board, who dares to turn the amplifiers up beyond any regulation. For those living around the Gay Pride is nothing less and more than three days of ‘sound pollution’.

Many living around the festival will hear from a distance only a mechanical droning base sound without any melody, with some high pitched over-modulated exalted sounds of people shouting in a microphone, this from seven in the evening until midnight during three days. If it was only one afternoon of the Canal Parade moving through the ‘grachten’ it would have been bearable. Each year the outdoor stages produce most of the time the same repertoire of disco and the like, with no renewal whatsoever. The only difference being that the amplification of that repertoire gets louder by the year.

Let’s get over with all this cheap and easily produced invasive self-centred party noise. Let’s become finally creative.

From 2016 on Gay pride Amsterdam will be UNPLUGGED and so many new inspiring opportunities lay ahead: ukelele orchestra on boats, plucking guitars, falsetto voices echoing underneath the bridges, violins, bassoons, flutes, the sound of horns from afar, the dying thunder of timpani, the high tone of a triangle bouncing over the surface of the water and choirs, many choirs of all sorts, performing in many styles…

The emancipation of all those that are treated as unequal will be married to the emancipation of the ear… than the inhabitants do not need to flee or burry their heads under the blanket, wear ear-plugs…

GAY PRIDE UNPLUGGED 2016 will become the herald of a genuine attempt of communicating joy and playfulness to the pleasure of all.

In 2013, 5 years ago, I made this map and statement to visualise and made understood the extreme sound nuisance produced by the street stages that are part of the Gay Pride manifestation. There is hardly any effect of all the protests (especially by the inhabitants of the inner town of Amsterdam against the street stages with blasing sound systems during three days in a town with a refined structure of working and housing. The Amsterdam city authority are deaf for these protest and favour the Gay Pride use of public space which has developed into a party-industry. There is NO respect for the inhabitants of Amsterdam. The only difference is that we do have this year – 2018 – 21 hours of sound blasting from street stages as compared to 27 hours in 2013. Here we see 5 main street clusters with sound producing stages. In 2018 we count 10 place (in three clusters). [see my article and map on Gay Pride 2018]


CANAL PARADE? OK!
but before and after another 27 hours of too loud sound? NO!

AMSnote6446.05
Gay pride 2013 offers pleasure and fun for many who all say they LOVE Amsterdam as a tolerant city BUT do they love its inhabitants?

Why is it that we who live close to none less than 5 different outdoor stages near the Amstel river have to flee our houses, because during 3 days there is 27 hours of blasting sound with sub-sonic bass sounds that make our windows vibrate. NO consideration for those who live here, those who have helped to make it a tolerant town, which is now exploited commercially up to the limit making our living habitat into an industrial party zone.

Neither the city of Amsterdam nor the Gay pride organisers seem to be aware of the fact that the quality of Amsterdam is that the inner town has a great mix of functions, one being housing for a very mixed population, from the very rich, to middle classes and even low income housing that has escaped the gentrification process.

JUST THE CANAL PARADE and parties during 1 DAY OK! but 3 days of super loud outdoor events is TOO MUCH

Some of us ask themselves if the industrial booming sounds is the only thing Gay Culture has to offer to our city… The boat parade over the years has developed from a pleasure parade for the eyes into a horror flotilla for the ears.

CAN WE HAVE GAY PRIDE UNPLUGGED NEXT YEAR?

Can we be embraced in a more positive way next year by the local, national and international gay community?

YOUR LOUDNESS MAKES MANY DEAF TO YOUR MESSAGE which is about EQUALITY

We are made into UNEQUAL AND UNWILLING PARTICIPANTS by this form of Gay Pride… many living near the open air stages have fled their homes by now… and think about those who can NOT move from their houses because they have no money to go somewhere else, are ill or bound to their house in other ways.

I am about to leave to return only after midnight…. and have to leave again on Sunday from midday to late in teh evening because there is that third day of open air loud music and shouting once more.

Tjebbe van Tijen Saturday August 3. 2013 living very close to the Blauwe Brug over the Amstel river.

PS you should know that the maximum noise levels set by the authorities for the Gay pride (and similar festivals) are constantly broken by the DJs who do not give “a fuck” about anybody else than their fans. Also the specific structure of the city with its canals and the Amstel river and the location of the 5 stages from Amstelveld, Rembrandtplein, Paardenstraat and near the Munt, makes that through reflection and interference the sound produced by the huge loudspeakers travels over the water much further than in other circumstances, it even gets louder at times when two waves of sound combine.

LAST STANDING OVATION FOR DANIELE GATTI
— by an audience reflecting on how to judge themselves —

Daniele_Gatti_standing-ovation_201807
“Today and moving forward, I plan to focus much more on my behaviors and actions with all women. This includes women both young and old, to be sure no woman ever feels uncomfortable ever again, especially women that I work with in my profession in classical music. I am truly sorry.”

Gatti cited in the Washington Post of August 2. 2018 in an article that starts thus:

The Royal Concertgebouw Orchestra in Amsterdam, considered by some to be the leading orchestra in the world, announced Thursday that it is terminating its relationship with its chief conductor, Daniele Gatti.

“On 26 July, The Washington Post published an article in which Gatti was accused of inappropriate behavior,” the orchestra said in a statement. “These accusations and Gatti’s reactions with this respect have caused a lot of commotion among both musicians and staff, as well as stakeholders both at home and abroad.

“Besides this,” it continued, “since the publication of the article in The Washington Post, a number of female colleagues of the Royal Concertgebouw Orchestra reported experiences with Gatti, which are inappropriate considering his position as chief conductor. This has irreparably damaged the relationship of trust between the orchestra and its chief conductor.”

~
Music may express desire & pleasure ‘on stage’, expressing it ‘off stage’ is regarded as a crime.

UNPLUG far too loud GAY PRIDE
– emancipation should be about mutal respect
– about sharing space
– about caring for others
GayPride_sound_terror_2018
The GAY PRIDE canal parade only takes 5 hours with an over the top loud blasting sounds from all the boats participating… it is still bearable in the sense that it is moving through the town and then for each region it is only 2 to 3 hours of the nasty blasting high tones and deep roaring bases that pollute the streets and houses: still DOABLE.

For years many people from this town have asked the question what this sound blasting street parties that pester entire neighborhoods have to do with ‘homo-emancipation’. Why it is that the local population should be pestered by high volume sound as an expression of ‘love’, and ‘friendship’. This critique is ONLY about the events of Gay Pride in PUBLIC SPACE… when one reads the whole program, there are many valuable and positive meetings, performances, exhibitions and concerts. Concerts that are not out on the streets are of course NO PART of this critique. There are a few events outside this map at Mercatorplein (good idea to go there), none in the Blijlmer, none in Noord… sonly one seems to be an acceptable level of duration (maybe also of sound content) the event planned at the Nieuwmarkt on August the second.

High sound volumes can be produced by anyone these days. Big sound systems can be rented or bought for low prices. FAR TOO LOUD music in the public space is a structural problem in this city, not only during the Gay Parade, there are many contested outdoor festivals that pester whole neighborhoods, ruin public parks and chase away animals. The organizers of Gay Pride seem to be totally blind to these civil protests against commercial outdoor mass events.

WHY HAS THERE NEVER BEEN A THOUGHT, LET ALONE AN ATTEMPT, TO HAVE AN UNPLUGGED GAY PRIDE? Does that idea not fit with the idea of GAY EMANCIPATION? Is the total commercialized party industry of our days the norm?

What comes before and after the (doable) Canal Parade for those who live in one of the ‘clusters’ of open air stages as mapped here is UNBEARABLE.

We inhabitants of this town have many years of experience with the Gay Pride FAR TOO LOUD event… and those who are not deaf and sensible try to flee their houses… If it was only one day that would have been doable. NO it is two to three days now. Many people do not have the financial means to leave their house and town for several days. Check out the permissible permits given by this town council who supports this sound-terror (that is what it is) and chases the people they should care for, the inhabitants, out of their houses.

There is 21 hours of street-stage activity planned, but NOWHERE it is possible to see what is in the making. The organizers, both from the Gay Enterprise and the Municipality are aware that they stretch things to the limit. This explains their vicious strategy of deception when it comes to give a full insight of the impact on town of the coming up outdoors events. That impact is hidden, not shown.

NO OVERVIEW MAPPING by the organizers, NO OVERVIEW MAP by the Municipality. When you check the many web-sites of Gay Pride promotors you are confronted with amateur made agendas full with superlative descriptions, but with no clear indication of what is ‘indoors’ and what is ‘outdoors’ often very unclear about when a specific event is starting or ending.
So the only overview I could find is a municipal page with links to 15 ‘bewonersbrieven’ (letters to the inhabitants)…
https://www.amsterdamgaypride.nl
Each letter is in PDF format (so they need to be opened one by one). The links to the ‘bewonersbrieven’ do indicate only partly the street of area name, some only carry the name of a bar that has a permit for a street stage, without mentioning a street name, like: ‘Bewonersbrief straatfeest Cafe Reality’, Bewonersbrief straatfeest Vivelavie’.

The content of the ‘bewonersbrieven’ all mention the fact that the event will create ‘some disturbance/nuisance’ followed by a contact number 14020 (which is the general nuisance complain number of the city). There is NO statement about the admissible sound-level set by the municipality and how sound levels will be controlled, if there is any mechanism to stop a situation when too much noise is produced.

Of course us inhabitants of the inner town know, that once the party is going there is NO STOPPING… You can call, wait for a long, long time before getting someone on the telephone. There is always insufficient response capacity, not enough controllers on the ground that have the equipment to do sound measuring, let alone anybody willing or formally entitled to unplug a sound system that breaches all rules.

Nobody ever has thought about the municipality buying sound-control systems that can be steered by the municipality itself instantly and constantly keeping the sound levels at the level promised. There have been many meetings and commissions and procedures, but these are all just for producing documents that prove that ‘on paper’ everything is done correctly.

This is a the typical Amsterdam bureaucracy specialty. The paper work they produce is impressive, but means nothing. Let me quote the titles of two of such documents form the list on the municipal web site:
– ‘Beleidskader 2011’ (policy paper 20110)
– ‘Handreiking voor een brandveilig evenement’ (reach-out paper for a fire safe event)
Then I see a link to a PDF with drawings at the bottom of that list… https://bekendmakingen.amsterdam.nl/publish/pages/96787/6_tekeningen_feesten_en_overig_2018.pdf
And when I browse through this document I come across a few more stages than in the list of letters to the inhabitants: -Geelvincksteeg, -Rembrandtplein, -Elandsstraat/Hazenstraat. Are these street events scrapped? No idea! This almost hidden document just shows detailed drawings for stages and loudspeakers.

The dates and times mentioned in the municipal permits and shown in this map DO NOT INCLUDE the building up and taking down of all the stage equipment, outside bars and the like. Also several permits for sound from street stages end at midnight, but the street parties may continue – according to the permits – for one hour more…

What is also not included is the tremendous noise produced by the municipal vacuum cleaners and broom wagons that will be for hours in the streets and areas affected.

What is not included is the noise and nuisance of masses of party goers who will have not only filled themselves to the limit with alcohol but also with all kinds of other recreational drugs. They will shout, they will piss, they will leave their tins, bottles and so on, on the doorsteps of houses and in wide circles around the core space of the 10 street events.

ALL THIS IN THE NAME OF GAY EMANCIPATION… which thus becomes a lie because it does not produce “love and friendship”. It is just like any other mass consumption party event… that brutally takes over public space and negates the fact that all this is happening inside a city, putting the burden on a few neighborhoods that are already affected by mass tourism and all the misfortunes of being part of the leisure industry that slowly takes over this town.

EMANCIPATION SHOULD BE ABOUT MUTAL RESPECT, ABOUT SHARING SPACE, ABOUT CARING FOR OTHERS, not a self centred international community partying with total disrespect of local inhabitants.

Gay=Pride_unplugged_2012_Amsterdam

poster I made in the year 2012… nothing has been learned by the Gay Pride Incorporated enterprises and the community that supports their business.

DE WALLEN ZIJN TRENDY
– of de teloorgang van gerechtigheid uit sprookjes –
Wallen-zijn-trendy_Halsema_Willem-Alexander_ombudsman
Nadat de Ombudsman met zijn berichtgeving over de onhoudbare toestand voor de gewone Amsterdamse buurtbewoner op De Wallen eerst het lokale nieuws wist te bereiken, vervolgens de landelijke pers en zelfs de NOS er een item aan wijdde, kunnen andere gezagsdragers niet achterblijven… zo spoedde Femke Halsema zich met heel haar gevolg van assistenten, politieagenten en vooral veel camera’s zich naar de Rosse Buurt om acte de présence te geven. Het zal niet lang meer duren of Femke en Willem Alexander wandelen hand in hand over De Wallen… dat moet de burger moed geven is de gedachte hierachter en ook is het een onmisbaar onderdeel van de waardebepaling van een gezagdrager of -draagster op de media-markt (en laten we wel wezen dat is het uiteindelijke hoogste doel van alles als je in bestuur of politiek actief bent).
De door velen zeer gewaardeerde ‘eigen observaties’ van de ombudsman, Arre Zuurmond gingen aanvankelijk gepaard zonder beelden van hem als persoon, laat staan geposeerde beelden op de plaats des onheils.
Dat was even effectief als sympathiek. Zijn gang naar het nieuws, met de bijbehorende fixatie op zijn persoon, mag dan wel tot doel hebben om de goede zaak van het bestrijden van overlast te dienen, de consequentie is dat hij zijn taak als incognito observant daarmee verloren heeft. Dat is jammer en het is de vraag of hij een legertje ‘mollen’ als plaatsvervangende observanten achter de hand heeft om zijn goede werken voor te zetten.
Anders is het voor hoogwaardigheidsbekleders die niet langer – zoals in vele sprookjes uit vele culturen te vinden is – vermomd als ‘gewone vrouw of man’ zelf de ware toestand van het volk in ogenschouw nemen om vervolgens gerechtigheid te laten zegevieren. Het bezoekje van Femke Halsema aan De Wallen ervaar ik als misplaatst. Dat had anders gekund, kunnen de grimeur en kleermaker uit de Stopera niet een voortreffelijke vermomming voor haar fabriceren? Wat was het nut van die kleine stoet met floodlights en camera’s op De Wallen? Had zij niet beter zich publiekelijk kunnen uitspreken over de waarde die zij hecht aan de reportages van de gemeentelijke ombudsman?
Het wachten is op de koning die op Koningsdag De Wallen gaat bezoeken en persoonlijk al het gajes in de gracht zal smijten… gaan we dat meemaken?
~
Willem-Alexander zijn moeder deed het wel. Laat ik dit in herinnering roepen, het jaar is 1965 (Willem Alexander is nog niet geboren): “Het had allemaal een groot geheim moeten blijven. In 1965 nam majoor Bosshardt van het Leger des Heils prinses Beatrix mee door de Wallen, de rosse buurt van Amsterdam. In vermomming, want de jonge prinses mocht niet herkend worden. Uiteindelijk werd ze, ondanks haar pruik, hoofddoek en dikke bril, herkend tijdens het uitdelen van De Strijdkreet, het tijdschrift van het Leger des Heils.”

Op de web-site van het Legers des Heils op een pagina gewijd aan Majoor Bosshardt is een foto met bijschrift te vinden van dit sprookjesachtig bezoek aan de wallen van Beatrix.

AMSnote6440.01

“Er waren weinig mensen zó benaderbaar als majoor Bosshardt. Ze had veel bekende vrienden die bewondering hadden voor de tomeloze inzet voor de naaste in nood. Ze raakte zelfs bevriend met prinses en later koningin Beatrix. Ze nam de prinses eens undercover mee de Wallen op om de verschrikkelijke realiteit van prostitutie en armoede te laten zien. Later kwamen ze elkaar geregeld tegen bij officiële gelegenheden, zoals het openen van diverse nieuwe locaties van het Leger. Na het overlijden van de majoor opende prinses Beatrix het Leger des Heilsmuseum op de Wallen en de vernieuwde opvanglocatie voor dak- en thuislozen, vlak naast het huis waar Bosshardt altijd heeft gewoond. Ook met koningin Juliana had de majoor goed contact. Zo is ze eens met haar kenmerkende mandje via de achterdeur het paleis ingegaan om de koningin te bezoeken.” (bijschrift op web-site Leger des Heils)

 

Evelien-Gans_1951-2018
EVELIEN GANS overleden op donderdag 19 juli, “een depressie” schrijft het NRC zonder verdere uitleg, de rest is aan ons om te gissen… (*)
Ken haar uit de midden zeventiger jaren, ze was een kraakster actief in de Amsterdamse Oosterparkbuurt en radicale acties waren haar niet vreemd. Herinner me – al te vaag – debatten in krakerskringen met haar over de mate van ‘compromisloos handelen’…
Dat alles kwam tot bedaren met de jaren, wel bleef dat krakers breekijzer in overdrachtelijke zin in haar wetenschappelijk werk terugkomen, nu als publiciste en onderzoekster. Herinner mij hoe zij in het debat rondom de moord op Theo van Gogh en het het antisemitisme element daarin een stellingname had die mij beviel (**)…
Nog maar kortgeleden kocht ik het eerste deel van haar dubbel biografie van Jaap en Ischa Meijer… Moet bekennen dat ik het forse boek nog niet geheel uitgelezen heb, maar wat ik las heb ik zorgvuldig gelezen en mij beviel de fijnheid van de documentatie die ten grondslag ligt aan haar historisch betoog… nee niet een boek om ‘in een ruk uit te lezen’, in tegendeel proevend lezen en voortdurend doorbladerend naar het notenapparaat. Jaap Meijer is mij al heel lang dierbaar en haar onderzoek geeft meer dan een ‘enkelvoudige waarheid’ over wat hem overkwam en hoe hij handelde… zo hoort geschiedenis te zijn.
Nu moeten we het doen met wat zij aan geschriften heeft nagelaten. Haar gedrukte meningen kunnen we nalezen, maar er komen geen verrassingen meer bij, geproduceerd met haar werktuigen: breekijzer en pen.
~
(*) Het NIOD publiceerde een in memoriam van Frank van Vree, waar te lezen staat dat Eveline zelf een einde aan haar leven gemaakt heeft: “Het bericht, dat zij haar leven heeft beëindigd, komt dan ook hard aan. Ze was nog zo veel van plan, we hadden haar nog zo nodig, ook al was ze sinds anderhalf jaar officieel pensionada.”
https://www.niod.nl/nl/nieuws/een-geengageerde-wetenschapper-in-memoriam-evelien-gans

(**) Een citaat uit het hoofdtsuk ‘Theo van Gogh als fenomeen’ in het haar boek ‘Gojse nijd & joods narcisme – Over de verhouding tussen joden en niet-joden in Nederland’ (1994):
“Theo van Gogh en de redactie van Propria Cures antisemieten? Dat is uiterst aanvechtbaar: hun agressie richt zich immers niet tegen joden in het algemeen, noch roepen zij op tot een al dan niet georganiseerde jodenhaat. Maar onmiskenbaar is dat zij op het randje balanceren – daarvan getuigen ook de steeds wisselende uitspraken van de rechterlijke macht. Als trendy schenders van het taboe flirten ze met het antisemitisme – met name in hun gebruikmaking van stereotypen – en het doelbewust kwetsen lijkt tot levenshouding versteend.
Het blijft intrigerend waarom Theo van Gogh zo populair is en zijn ster nog steeds rijzende, terwijl in zijn schrifturen iedere week dezelfde vijanden en vrienden figureren, dezelfde metaforen en scheldwoorden worden gebruikt, op dezelfde hitsige toon gezongen: Van Gogh is als een statisch personage in zijn eigen film. Het is echter duidelijk – het werd al eerder gesteld – dat hij in een behoefte voorziet. En zoals het een rebel without a cause betaamt, wordt hij geïmiteerd: in zowel Propria Cures en Nait Soez’n als in het obscure Groningse blaadje Reactie (waarin de hoofdredacteur Bart Croughs joodse schrijvers er ondermeer van betichtte naarstig op zoek te gaan naar ‘hun eigen holocaust’) is de invloed van Van Gogh herkenbaar.”
De hele tekst is publieklijk beschikbaar op dbnl
https://www.dbnl.org/tekst/gans007gojs01_01/gans007gojs01_01_0005.php
~
NB haar portretfoto die ik uitknipte is gemaakt door Ernst Coppejans voor een speciaal nummer van Vrij Nederland (digitaal) [ https://www.vn.nl/evelien-gans-in-memoriam/ ]; de boekenkast is een foto van de website van het NIOD waarbij haar naam voorkomt.

Sjef-Blok-in-Klikspaanland

“Suriname is een ‘failed state’ en dat komt ‘door etnische opdeling’, volgens minister van Buitenlandse Zaken Stef Blok. Dat blijkt uit filmbeelden die ZEMBLA in handen heeft. Blok deed de uitspraak vorige week dinsdag in Den Haag tijdens een bijeenkomst met Nederlanders die werkzaam zijn bij internationale organisaties. De bron, waarvan ZEMBLA de opnames toegespeeld kreeg, zegt dat vele toehoorders ‘geschokt’ waren over wat Blok die middag zei. De bron wenst anoniem te blijven.”
~Is er iemand op die bijeenkomst opgestaan om de minister te interrumperen? Heeft er iemand luidkeels geprotesteerd?
Voor zover wij weten NIET.
Neen klikken naar de media is de trend, de bron “wenst anoniem te blijven”…
Stef Blok had duidelijk zijn hart op zijn tong en de klikspaan met een mobieltje had het hart niet ertegen in te gaan.
In mijn visie ZIJN DE MOBIELTJES KLIKSPAANDERS de echte HuichelHollanders en poneert Stef Blok een mening die hij de zijne mag noemen en waar ik en met mij velen het niet mee eens zijn, daarvoor is debat ter plekke nodig en niet laffe klikspaanderij achteraf via de media.
~
Klikspaan, boterspaan,
Je mag niet door mijn straatje gaan.
‘t Hondje zal je bijten,
‘t Katje zal je krabbelen.
Dat komt van al je babbelen.

AMSnote6413.08

Het verleden is er niet om vergeten te worden… op 18 oktober 2012 plaatste ik deze prent en het bijbehorend commentaar en analyse op mijn Flickr site met hit-the-news-tableaus (1754 hits). Halsema is een woordkunstenares, dat is wel zeker en geschikt voor het politieke bedrijf door eerst iets te beweren…

“En het is me menens. Ik ga niet de wachtkamer in van het politieke bestuur om na een paar jaar weer tevoorschijn te komen en een Senaatszetel te beklimmen of een burgemeestersketting om te hangen. Nee, het afscheid van de politiek is definitief.
Een de reden is simpel. Ik heb er genoeg van.”
[Femke Halsema ‘Pluche politieke Memoires’; AMBo/Anthos, 2017

…en later het tegenovergestelde te doen.

Hieronder mijn commentaar uit het jaar 2012 op haar methode van politiek bedrijven.. vrijwel alle links in het stukje werken nog.


POSTER KAMP HOLLAND TARIN KOWT AFGHANISTAN IN HET JAAR 2007 MET FEMKE HALSEMA ALS PLAYMATE… gesignaleerd in het militaire kampement ten tijde van een werkbezoek van Femke aan de troepen. Ik heb even in beeld samengevat hoe de ‘pacifistische’ achterban van GroenLinks, waaronder ex-PSPers, al vanaf het jaar 2001 toen GroenLinks de Amerikaanse inval in Afghanistan steunde in het parlement, dit beleid nooit hebben willen aanvaarden. De veelpraterij van Femke dramde deze niet-pacifistsiche stellingname er wel door. Later keerde GroenLinks zich tegen deelname aan ‘vechtmissies’ in Afghanistan, waarop dan weer de naïviteit van Jolande Sap volgde met haar verdediging van de Kunduz ‘politionele actie’ van Nederland. Regeringsdeelname en de voorwaarde daarvoor dat een regeringspartij sinds WWII altijd geacht wordt de NATO en het daarbijbehorende Atlantische Bondgenootschap te omarmen, zijn de enige uitleg van dit GroenLinks beleid. Nederland kent geen zelfstandige positie in buitenlandbeleid. “Regeren? Ja Graag!” dat was de strategie van partijbestuur en partijleiders, losgeweekt van hun achterban. De afstraffing op 12 september is mede het gevolg van het verkwanselen van de pacifistische principes die tot de grondbeginselen van GroenLinks (zouden moeten) behoren

Bronnen:

Interview in NOVA met Femke Halsema over de Uruzgan crisis op 17 februari 2010:

17 februari 2010 Femke Halsema’s woordenstroom voorbeeld: www.youtube.com/watch?v=JrlpK2T37nc

De Femke PinUp uit het jaar 2007 staat onder meer op dit soldateske webblog:

www.boekje-pienter.nl/html/archief-2007-09.htm

De cartoon van Jolande Sap met gevechstgeweer en poltieoproerschild saat op een kritisch blog over de Kunduz-Missie: Hillens’ hypocrisie en GroenLinkse naïviteit over ‘civiele missie’ Kunduz (09/10/11):
kunduzmonitor.blogspot.nl/2011_10_01_archive.html

De foto van Femke Halsema op missie in Uruzgan komt uit Vrije Nederland 12 september 2008:

www.vn.nl/Archief/Politiek/Artikel-Politiek/Hoog-bezoek-i…

De demonstratiefoto komt uit het Reformatorisch Dagblad van 27 januari 2011, met deze kop: ” Nu de Tweede Kamer zich donderdagnacht achter het kabinet heeft geplaatst, kan de politietrainingsmissie naar het Afghaanse Kunduz over enkele maanden van start. GL-leider Sap, die ondanks zwaar verzet in eigen kring met de missie instemde, wacht volgende week een zwaar partijcongres.” De demonstratie tegen deelname is van de SP, foto-onderschrift “Aanhangers van de SP protesteren tegen de oorlog in Afghanistan, donderdagavond op het Plein in Den Haag.” Daarmee is aangegeven dat GroenLinks hiermee ook de “overlopers” naar de SP een zetje heeft gegeven.

www.refdag.nl/nieuws/politiek/kamer_stemt_in_met_missie_n…

Notabene: De demonstranten gebruiken niet de enkele rode kleur van de SP, maar bewust de combinatie ‘groen’ en ‘rood’ van GroenLinks. Interessant hoe de symboolwerking van kleur bij politieke partijen doorwerkt van demonstratie tot kiesgedrag.

December 2012 kwam Jolande Sap alsnog met een erkenning van de vergissing om aan een politionele actie mee te doen – die natuurlijk eigenlijk militair is, terwijl groenLinks een pacifistisch poot uit het verleden heeft (de PSP): “Jolande Sap: Kunduz hebben we fout ingeschat” in Trouwe 22/12/2012
www.trouw.nl/tr/nl/4500/Politiek/article/detail/3367681/2…

==========
Een eerder uitgebreider betoog over de vervreemding van partij en achterban staat op de Limping Messenger:

Voor JOLANDE SAP: niet ieder kruisje is een mandaat – ofwel afstraffing voor aangegaan monsterverbond door GroenLinks (September 14, 2012)

limpingmessenger.wordpress.com/2012/09/14/voor-jolande-sa…

 

AMSnote6404.06

First published on my Flickr site on April 17. 2014. it had 4.536 views.

DJINN: ART MADE BY SMOKELESS FIRE (1)

giant metal plate sculptures in Qatar desert designed by the American artist Richard Serra, commissioned by the Qatar Museum Authority, were unveiled by Sheikha Al-Mayassa, April the 9th 2014. (2) It brings the genius that fulfils wishes from the Aladdin tale into mind.

Once the magic lamp has been rubbed the being “made of smokeless fire”, the djinn (jinn, الجني al-jinnī) appears in the form of natural gas from the subsoil of the Qatar desert and sea, dissipating milliards of cash. Cash generated by the export of this ‘smokeless fire’ in a liquid form, by huge steel plated tankers, to an energy hungry world.

It seems like a fairy tale, though it lacks any moral, as countless poor Aladdins flocking from the poor nations in the wide region around the small state of Qatar, do in no way benefit from this wonder. Even worse they run the risk of not receiving their promised humble wages or die, because of the endemic lack of safety measures during the construction of this new fairy land, circumstances which the art loving Sheikha Al-Mayassa, who seems to have no limits when it comes to buying or commissioning art, refuses to face and act upon.

—-
(1) “The jinn (also djinn or genies, Arabic: الجن‎ al-jinn, singular الجني al-jinnī) are supernatural creatures in Islamic and Arabic folklore. They are mentioned frequently in the Qur’an (the 72nd sura is titled Sūrat al-Jinn) and other Islamic texts and inhabit an unseen world in dimensions beyond the visible universe of humans. The Qur’an mentions that the jinn are made of a smokeless and “scorching fire”,but are also physical in nature, being able to interfere physically with people and objects and likewise be acted upon.
(…)
The word genie in English is derived from Latin genius, meant a sort of tutelary or guardian spirit thought to be assigned to each person at their birth. English borrowed the French descendant of this word, génie; its earliest written attestation in English, in 1655, is a plural spelled “genyes.” The French translators of The Book of One Thousand and One Nights used génie as a translation of jinnī because it was similar to the Arabic word in sound and in meaning. This use was also adopted in English and has since become dominant.”
en.wikipedia.org/wiki/Djinn

“Aladdin (Arabic: علاء الدين‎, ʻAlāʼ ad-Dīn, IPA: [ʕalaːʔ adˈdiːn]) is a Middle Eastern folk tale. It is one of the tales in The Book of One Thousand and One Nights (“The Arabian Nights”), and one of the best known, although it was actually added to the collection in the 18th century by Frenchman Antoine Galland.
(…)
Aladdin is an impoverished young ne’er-do-well in a Chinese town. He is recruited by a sorcerer from the Maghreb, who passes himself off as the brother of Aladdin’s late father Mustapha the tailor, convincing Aladdin and his mother of his goodwill by apparently making arrangements to set up the lad as a wealthy merchant. The sorcerer’s real motive is to persuade young Aladdin to retrieve a wonderful oil lamp from a booby-trapped magic cave. After the sorcerer attempts to double-cross him, Aladdin finds himself trapped in the cave. Fortunately, Aladdin retains a magic ring lent to him by the sorcerer as protection. When he rubs his hands in despair, he inadvertently rubs the ring, and a jinn, or “genie”, appears, who takes him home to his mother. Aladdin is still carrying the lamp, and when his mother tries to clean it, a second, far more powerful genie appears, who is bound to do the bidding of the person holding the lamp.
With the aid of the genie of the lamp, Aladdin becomes rich and powerful and marries Princess Badroulbadour, the Emperor’s daughter (after magically foiling her marriage to the vizier’s son). The genie builds Aladdin a wonderful palace – a far more magnificent one than that of the Emperor himself.”
en.wikipedia.org/wiki/Aladdin

(2) “The unveiling of ‘East-West/West-East’ by American artist Richard Serra in Qatar’s Brouq Nature Reserve. Under the patronage of H. E. Sheikha Al Mayassa Bint Hamad Al Thani QMA Chairperson, Qatar Museums Authority is proud to announce the unveiling of a major landscape commission,East-West/West-East, by American artist Richard Serra for the Brouq Nature Reserve, near Zekreet in western Qatar, approximately 60 kilometres from the capital Doha,GPS: N25o 31.019’E050o51.948’”
www.qma.com.qa/en/slide-show/903-the-unveiling-of-east-we…

Op 17 april 2014 bij het bekend worden van de keuze voor Beatrix Ruf  als nieuwe directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam publiceerde ik dit betoog waarin ik hen die haar riepen/kozen onder de loep nam: de Raad van Toezicht (RvT). De instelling van die raad was het resultaat van een halfslachtige privatisering, in 2006  ingezet, van dat wat eerst – zoals de naam zegt – een museum van de stad, de Gemeente Amsterdam – een Stedelijk Museum was.

Ruf treedt in 2014 aan, treedt in 2017 af en zou – zoals sommige krantenberichten aangestuurd door  voorstanders van ‘economic power in the arts’  suggereren – weer teruggeroepen dienen te worden. Het onderzoek naar het functioneren van Beatrix Ruf als directeur is gedaan door een advocaat en een rechter, beiden ‘in ruste’. Dat valt ook af te lezen uit de conclusies van het rapport waarbij formeel niet bewezen geacht wordt dat Ruf zich schuldig heeft gemaakt aan “belangenverstrengeling” (dat zou een rechtszaak wegens smaad tot gevolg kunnen hebben)., ook haar “integriteit” wordt niet in twijfel getrokken.

Nu zijn er maar liefst 25 verschillende definities van het woord ‘integriteit’, van zeer algemeen ‘onschendbaar en eerlijk’  to meer specifiek als gaat om uitoefening van een publieke functie:

“handhaven van algemene of professionele sociale en ethische normen en waarden, ook bij druk van buitenaf om hiervan af te wijken.”

Ik denk dat de meeste mensen het stempel ‘integer’ – door de juridische onderzoekcommissie op Ruf afgedrukt – zelf begrijpen als “een persoonlijke- of karaktereigenschap van iemand:, waarbij ik de definitie van de Nederlandse ENSIE volg:

“Diegene is onkreukbaar of in ongeschonden toestand, of houdt vast aan zijn of haar normen en waarden, ook als deze van buitenaf onder druk staan.”

Wat zijn dan wel de (persoonlijke) “normen en waarden” waaraan Beatrix Ruf vasthoudt? Dat moeten waarden zijn die zij al voordat zij solliciteerde naar de positie van museumdirecteur van het Stedelijk had. Bij haar aantreden wisten alle kranten te melden dat Beatrix Ruf ingeschaald was als nummer 7 van de top 100 machtigsten in de kunstwereld (The Power 100 van Art Review). Een ieder kan begrijpen dat om die positie te kunnen veroveren iemand dient te beschikken over sociale en politieke vaardigheden waarbij een zuiver een strak gedefinieerd waardestelsel  iets is wat eerder in de weg staat van een gezochte maatschappelijke carrière, dan dat het daar aan bijdraagt. Normen worden daarbij eerder bepaald door markt-waarden, dan door hoogstaande ethische principes. Wat dat laatste betreft heb ik nog niet kunnen ontdekken in het – gelekte – rapport van de juristen wat dan de ethische principes zijn die Beatrix Ruf aan zichzelf pleegt op te leggen. Ik denk dat het teveel gevraagd is om te verwachten dat de halfslachtige constructie van bedrijf & overheid tegelijkertijd, het een beetje en niet helemaal geprivatiseerde Stedelijk Museum Amsterdam, een organisatie was, is en kan zijn die geleid wordt door hoogstaande ethische en sociale principes, een organisatie die weerstand kan bieden aan het machtsspel van de grote kunsthandel en -wandel.

Nog in januari 2018 kwam de ‘Press Office’ van het Stedelijk met een een juichend mededeling van “een nieuw lid van de Raad voor Toezicht”, Jos van Rooien. Dezelfde Jos van Rooijen die gisteren, 12 juni 2018 al weer aftrad. Laat ik zijn onder applaus betreden van het podium hier in herinnering roepen, waarbij de bewoording van het Stedelijk duidelijk maken wat de kwaliteiten zijn die bij dit museumbedrijf gewaardeerd worden, waarmee tevens gezegd is wat de normen en waarden zijn die in deze kringen en binnen deze bedrijfsmatige constructie opgeld doen:

Het Stedelijk Museum Amsterdam heeft een nieuw lid van de Raad van Toezicht benoemd: Jos van Rooijen, ervaren toezichthouder van zowel semipublieke als beursgenoteerde organisaties. (…) De Raad heeft gekozen voor Van Rooijen vanwege zijn stevige financiële achtergrond en zijn ruime ervaring in zowel de publieke als de private sector. Madeleine de Cock Buning, voorzitter a.i. van de Raad van Toezicht: ‘Jos van Rooijen is een grote aanwinst voor de Raad van Toezicht van het Stedelijk Museum. Met zijn ruime toezichthoudende ervaring, zijn analytische vermogen en zijn verbondenheid met het museum is Jos als geen ander in staat de Raad te versterken op weg naar de toekomst.’

Na twaalf jaar horen we nu op basis van een aan de pers gelekt rapport van twee oud-juristen en de reacties daarop van het stadsbestuur, dat niet Beatrix Ruf, maar hen die haar riepen de boosdoeners zijn. Dat lijkt in het verlengde te liggen van dat wat ik al bij Ruf haar aantreden in 2014 beweerde. Het probleem is echter dieper liggend, niet op te lossen met het aftreden van bovenstaand lid van de Raad van Toezicht en nog wat meer leden van die ‘blindenraad’… Het is de bedrijfsblindheid van een als een beursgenoteerd bedrijf te ‘runnen’ museum voor moderne kunst waardoor de museale praktijk is wat zij is.

De Thatcheriaanse privatisering van het Stedelijk Museum Amsterdam (ook al was die maar ten dele) dient ontmanteld te worden. Laat het Stedelijk een instelling zijn die van ons allen – die de stad uitmaken – is. Maak het weer een gemeentelijke instelling. Ik pleit hier niet voor een terugkeer naar oude definities van ‘gemeentelijk’, maar naar een proces waar dat wat ‘gemeentelijk’ (van de gemeente, de gemeenschap) is, gedragen  door een stedelijke gemeenschap, door openbaar maatschappelijk debat over verloop van tijd, vorm krijgt:

HET STEDELIJK ALS EEN STEDELIJKE GEMEENSCHAP VOOR DE KUNST

13725508173_82be9b0b49_o

Stedelijk Museum Amsterdam: Beatrix RUF komt als geroepen, maar wie riep haar en wat is haar ROEPING? Ingeburgerde kandidaten hebben niet de voorkeur van de commissie… bestaande uit leden van de Raad van Toezicht van het Stedelijk Museum, die een nieuwe directeur voor het museum van de stad voor moderne kunst heeft mogen uitkiezen. (1) Tijd om die commissie eens onder de loep te nemen, wie zitten daar nu in en waarom. Zijn zij zelf ooit gekozen? Nu het antwoord is NEE, dat gaat naar goed Hollands gebruik bij coöptatie, zelfbenoeming vanuit de eigen gelederen. (zie noten 2-7)

Hoe dat toegaat staat in een persbericht van het Stedelijk Museum zelf (31/10/2012) waar trots de interne werving van een nieuw lid voor de Raad van Toezicht, de miljardair Cees de Bruin, die geïntroduceerd wordt als “ondernemer, investeerder en verzamelaar”, van het museum verwoord wordt. (zie ook noot 4): “Alexander Ribbink, voorzitter van de Raad van Toezicht: “We zijn zeer gelukkig dat Cees de Bruin bereid is om als professional en toezichthouder de Raad van Toezicht van het Stedelijk Museum te komen versterken. Met zijn expertise, kennis en grote liefde voor moderne kunst beweegt hij zich in het internationale veld en hij voelt zich al lange tijd betrokken bij het Stedelijk Museum.“ www.stedelijk.nl/upload/persberichten/Persbericht%20Cees%…

Twee jaar daarvoor was een andere op geld en kunst verliefde zakenman toegetreden tot de zichzelf aanvullende Raad van Toezicht, de succesvolle beurshandelaar Rob Defares, met deze persberichtstrofe als ouverture (zie ook noot 5):

“Rob Defares (1961) is door de Raad van Toezicht in deze functie benoemd vanwege zijn affiniteit met moderne en hedendaagse kunst, bekendheid met de nationale en internationale kunstwereld, zijn brede managementervaring, zijn onafhankelijke oordeel en zijn open oog voor maatschappelijke ontwikkelingen.” www.smcs.nl/persberichten/rob-defares-nieuw-lid-raad-van-…;

In dat zelfde persbericht (van december 2009) kunnen we lezen hoe Defares (CEO van het bedrijf financiële markten en asset-management bedrijf IMC), wel eerst een grote zak met geld bij het museum gedeponeerd had, om deze – kennelijk fel begeerde – statusfunctie te bemachtigen. Hoeveel geld er in die zak zat weet niemand te vertellen, hier en daar wordt gesuggereerd dat het om meer dan een miljoen of meerdere miljoenen Euros gaat (toch vreemd voor een instelling waarin ondanks het feit dat het nu een soort bedrijf in de vorm van een stichting is, toch jaarlijks heel veel belasting geld gestoken wordt, een semi-publieke instelling dus en zou de belastingdienst er niet van weten? Onzin!) ‘Geheel belangeloos’ was die – belastingtechnisch zeker aftrekbare – geldzak, zo probeert de Press Office van het Stedelijk ons nog uit te leggen:

“Maart jongstleden maakte het museum bekend dat IMC Hoofdfounder van het Stedelijk is geworden.Hoofdfounders geven een zeer substantiële eenmalige bijdrage, om niet, dus zonder afgesproken tegenprestaties.” www.smcs.nl/persberichten/rob-defares-nieuw-lid-raad-van-…

—–

Nu wordt voor de tweede keer binnen een paar jaar door deze Raad van Toezicht, die meer doet dan enkel toezien, een directeurs-talent van elders aangetrokken en ingevlogen. De badkuip van het museum loopt over door deze drang naar internationale allure en het artistieke zwaargewicht dat daar voor nodig is.

Waarom niet terug naar af, een benoeming van een Nederlandse museumbestierder, die wat lokaal was & is, beter kent en haar of zijn talenten kan aanwenden om ook dat internationaal te maken?

—-

Bij het afscheid van de vorige ingevlogen directeur, Ann Goldstein, schreef ik verleden jaar: “Het was de drang naar ‘internationalisering’, de wat zielige grootheidswaanzin van “Amsterdam Wereldstad”, waardoor gekozen werd voor iemand ‘van buiten’. Hierdoor vielen de eigen krachten van stad en land buiten het blikveld en kreeg de ‘internationale stijl’ – die er uiteindelijk overal hetzelfde uitziet – de overhand.

Niet dat we eigenheimse kunst behoeven, maar als de moderne kunst zich enkel in een museum weet te manifesteren als het eerst ‘internationaal’ op de kunstmarkt ‘doorgebroken’, als alles ‘well established’ is voordat het getoond wordt, wanneer een kunstzinnig directeur het niet aandurft een geheel eigen keuze te maken, wars van bestaande opvattingen, dan wordt ook een bezoek aan zo’n museum niet meer dan “een koude douche in het stedelijk badhuis.” (8)

De keuze voor iemand van buiten af, zonder een eigen lokaal circuit, is ook een machtsfactor die de relatie van het museum- en stadsbestuur en de van buiten ingevlogen ‘bewindvoerder’ bepaalt. Noteerde dat al bij het kortstondige bewind van Ann Goldstein:

“zou het kunnen zijn dat bestuurders en subsidiegevers willens en wetens curatoren en directeuren van buiten halen, als mensen die geen eigen ‘circuit’ hebben in de plaats van aanstelling, als gewillige uitvoerders in plaats van eigenzinnige beleidsmakers.” (ibid. 8)

De bij coöptatie samengestelde Raad van Toezicht van de Stichting die het Stedelijk Museum sinds het jaar 2006 is, bestaat enkel uit Nederlanders. (2) Van de elf directeuren sinds het begin van het museum in het jaar 1895, zijn er twee niet Nederlanders, met inbegrip van de nieuw aangestelde Beatrix Ruf. Tot het jaar 2003 kan men spreken van langere periodes van directeurschap, met Cornelis Baard (1906-1936), Willem Sandberg (1945-1963) en Eddy de Wilde (1963-1985) als directeuren met een bewind langer dan een decennium. Deze benoemingen waren allen door het stadsbestuur.

Sinds de nieuwe organisatievorm los van de Gemeente Amsterdam en de opgedrongen bedrijfsmatige aanpak van musea in het jaar 2006, zijn er in acht jaar tijd drie aanstellingen van nieuwe museumdirecteuren geweest.

Cultuur – in ons tijdsgewricht – is volgens de privatiseerders het meest gebaat bij een bedrijfsmatige aanpak en zo wordt de culturele sector stukje bij beetje door het bedrijfsleven opgeslokt, via talloze slimme constructies, die zo gebruikelijk zijn als het om het maximaliseren van de winst gaat. (9) Dat wijst niet enkel op een verandering van gezagsverhoudingen, minder autonomie voor de museumdirecteur en achter de schermen marchanderende toezichthouders aangestuurd door hun achterban, maar ook op het ontbreken van voldoende jaren om niet enkel een eigen koers uit te zetten, maar die ook – over verloop van tijd – daadwerkelijk gestalte te kunnen geven.

Ook moet opgemerkt worden dat de verhouding tussen museumdirecteuren en staf, met name conservatoren, van een vaak collectief ontstaan beleid met veel inbreng en verscheidenheid van de kant van individuele conservatoren met kansen om zichzelf duidelijk te profileren, weer teruggebracht is tot een model waarbij de artistiek directeur geacht wordt sterk aan te sturen en de conservatoren minder of geen ruimte voor eigenzinnige invulling van hun taak krijgen. Uit ‘de stal’ van museum directeur Eddy de Wilde (1963-1985), werd de vroegere conservator Wim Beeren tot directeur (1985-1993). Wie kent er tegenwoordig nog de namen van individuele conservatoren van Het Stedelijk, zoals wel het geval was in de toch als meest succesvolle en creatieve periode van het museum geldt, die van 1945 tot het jaar 1993?

Wat moeten wij met aanbevelingen als dat deze dame – Beatrix Ruf – internationaal behoort tot de “Power Top 100” in de wereld van de kunst? In de wereld van de kunsthandel , dat is mijns inziens juister geformuleerd. Je kunt dit laatste ook lezen in het eerder aangehaalde persbericht over de benoeming van Beatrix Ruf in de woorden van de voorzitter van de Raad van Toezicht, Ribbink:

“Zij beschikt over het unieke vermogen om kunstenaars, verzamelaars, ‘de markt’ en de publieke sector met elkaar te verbinden, en weet heel goed te werken in en met de stad. (voor bron zie noot 1)

Kunstenaars > Verzamelaars > Markt > Stad dat is een bepaald soort visie op de rol van een museum voor moderne kunst. Of het niet genoemde ‘publiek, bezoeker of beschouwer’ nu onder het begrip ‘markt’ of ‘stad’ valt, is uit deze tekst niet goed op te maken. Ook al zou het publiek in het woord ‘stad’ inbegrepen zijn, dan nog is de hiërarchie in de volgorde ‘kunstenaar -> verzamelaar -> markt’, tekenend voor wat er leeft in zo’n zelfbenoemde ‘Raad van Toezicht’. Wellicht doet ex-politca Guusje ter Horst (PvdA) er goed aan om nog eens haar positie in zo’n lichaam vanuit haar eigen praktijk van verkozen raadslid en parlementariër, te evalueren, aangezien haar positie in deze ‘toezichtsraad’ niet via enige democratische procedure tot stand kwam, terwijl er wel gesuggereerd wordt dat zij iets aan ‘maatschappelijk gedragen’ inbreng met zich meebrengt. Weer in de woorden van Alexander Ribbink, persbericht Stedelijk Museum 5 januari 2011:

“De brede maatschappelijke blik en publieke ervaring die Guusje ter Horst meebrengt is voor een museum als het onze van grote waarde. Als bestuurder in Amsterdam en op landelijk niveau heeft zij zich altijd ingezet voor cultuur.” www.smcs.nl/nieuwsberichten/nieuwe-leden-raad-van-toezicht

Wat is of wordt – buiten haar eigen succesvolle carrière – dan de ‘roeping’ van RUF de geroepene? De tijd zal het leren. Even snel als zij nu ingevlogen wordt, kan zij er – met de hierboven beschreven bestuurlijke bedrijfs-constellatie – er weer uitvliegen.

Dat in- en uitvliegen van ‘curators’ (zo worden die internationaal genoemd), wordt in de ‘business art world’ zelf als iets positief gezien. Dat gezichtspunt is goed te vinden op het digitale platform “E-Flux”, met zijn jaarlijkse competities voor internationaal operende jet-set curatoren. In het eigen art-business taaalgebruik wordt dat dan benoemd als “New Dynamics in Museums: Curator, Artwork, Public, Governance” en het citaat dat ik hier als voetnoot 10 toevoeg, geeft wonderwel weer hoe dat milieu van succesvolle museum-managers verstrikt raakt in haar eigen woordenschat en struikelt over wat ik niet anders kan benoemen als zijnde een ‘cirkel-redenering’

“the world is now presentable through the forces that shape it.” (10)

tj. 9/4/2014

—-

Inspiratiebron: 9/4/2014 NRC/Handelsblad: “De Duitse Beatrix Ruf wordt de nieuwe directeur van het Stedelijk Museum in Amsterdam. Dat heeft het museum bekendgemaakt. Met deze benoeming kiest het Stedelijk voor een inhoudelijk zwaargewicht. Daarmee zet het museum de lijn voort die met Rufs voorganger Ann Goldstein werd ingezet: veel ruimte voor experiment en jonge kunstenaars die internationaal opereren. De Amerikaanse Goldstein was de afgelopen vier jaar artistiek directeur van het Stedelijk en stapte in november op. Goldstein kreeg kritiek omdat ze geen Nederlands sprak en onvoldoende communiceerde.” (…) “Het Amerikaanse tijdschrift Art Review plaatste haar vorig jaar op nr. 7 in de ‘Power Top 100‘. De raad van toezicht van het Stedelijk roemt “haar oog voor jong talent, haar uitgebreide netwerk en het radicale en zelfverzekerde programma dat zij neerzette in de Kunsthalle”. www.nrc.nl/nieuws/2014/04/08/duitse-curator-beatrix-ruf-n…
en een fors formaat fot van Beatrix Ruf op het vlieveld van München
032c.com/wp-content/uploads/2011/09/Foto-Kopie-2.jpg

——–

Noten (1) 8/4/2014: persbericht Stedelijk Museum Amsterdam: “Een selectiecommissie van de Raad van Toezicht stelde een profiel samen na raadpleging van de staf van het museum en won ook advies in bij experts in Nederland en buitenland. Acht kandidaten werden uitgenodigd voor een gesprek. John Leighton, voormalig directeur van het Van Gogh Museum, was als extern adviseur in de laatste fase betrokken bij de procedure.” www.stedelijk.nl/nieuwsberichten/beatrix-ruf-nieuwe-direc…

(2) Alexander Ribbink (voorzitter: UNILEVER, MARS Inc (van de chocolade-toffee-bar), Tom Tom) (3), Cees de Bruin (een miljardair: Infodin (wereldwijd operende investeringsmaatschappij) met o.m. belangen in het baggerbedrijf IHC Merwede) (4), Rob Defares (CEO van IMC een beurshandelaar die in crisistijd miljoenen wist binnen te slepen) (5), Guusje ter Horst (PvdA politica en bestuurder was wethouder in Amsterdam, Minister voor Binnenlandse Zaken en burgermeester van Nijmegen), Prins Constantijn van Oranje (nam de plaats in van de voormalige bankdirecteur van het ABN/AMRO-schandaal Rijkman Groenink die zichzelf een mooie miljonen vertrek-bonus bezorgde, Groenink was ook de man achter de inbeslagname van de kunstcollectie van Dirk Scheringa; De Prins zijn kwaliteiten zijn onmeetbaar omdat Prinsen in Nederland enkel naar de mond gepraat worden en kritiek op hen op alle mogelijke wijzen weggemoffeld wordt; bekend als voorzitter van World Photo competitie; gaf ooit deze beschrijving van zijn kwaliteiten (6), Willem de Rooij (de enige kunstenaar in de raad, maar dan wel één die ‘business like’ opereert, met vooral conceptuele werken waarbij hij eerder als ‘conservator/curator’ dan als beeldend kunstenaar optreedt: “I’m not a dirty hands-type person”; een kunstenaar ook die zijn subsidie-aanvragen hoog-frequent gehonoreerd ziet en zelf ook met regelmaat zitting neemt in commissies die collega kunstenaars en curatoren op “kwaliteit” beoordelen) (7), Madeleine de Cock Buning (Voorzitter van het Commissariaat voor de Media, professor Auteurs- en Mediarecht, Stichting Machiavelli, Vereniging voor Intellectueel Eigendom; iemand die ‘bezit en ‘bezitsvorming’ weet te stellen boven de zich niet aan wetten houdende ‘vrije creativiteit’.)

(3) 20/1/2011: “ALEXANDER RIBBINK CASHT MET VERKOOP Q-GO Hightech-baasje Alexander Ribbink weet als geen ander hoe hij geld zijn portemonnee in moet navigeren. Met de verkoop van de in Nederland ontwikkelde zoekmachine Q-go aan het Amerikaanse internetbedrijf Rightnow is zo’n $34 miljoen (€28 miljoen) gemoeid. Het Nederlandse Prime Ventures had als investeerder een groot aandeel in Q-go, en laat Quote 500-coryfee Ribbink daar nu net partner zijn.” www.quotenet.nl/Nieuws/Alexander-Ribbink-casht-met-verkoo…

(4) 7/1/2013: “”MILJARDAIR CEES DE BRUIN (INDOFIN) VERWERFT MEERDERHEID IHC MERWEDE www.quotenet.nl/Nieuws/Miljardair-Cees-de-Bruin-Indofin-v…

(5) 4/2/2011: “ROB DEFARES EN WIET POT VERDELEN €13 MILJOEN” “Een dag voor de wettelijk gestelde deadline, 1 februari dit jaar, heeft beurshandelshuis IMC, eigendom van Quote 500-leden Rob Defares en Wiet Pot, zijn cijfers gedeponeerd over 2009. Net als in 2008 kunnen de twee zo’n €13 miljoen dividend verdelen.” www.quotenet.nl/Nieuws/Rob-Defares-en-Wiet-Pot-verdelen-1…

(6) 17/3/2009: “Photography and the imagination of Prince Constantijn: from patronage to paternalism” limpingmessenger.wordpress.com/2009/05/17/244/

(7) 13/12/2010: Citaat afkomstig van “A chat with… Willem De Rooij” www.exberliner.com/culture/art/a-chat-with-willem/

– Ook De Rooij wordt – zoals altijd – juichend binnengehaald door de Raad van Toezicht. Ik citeer nu uit De Volkskrant van 5/1/2011, die natuurlijk niets anders aanhaalt dan het opgewekte persbericht van het Stedelijk Museum zelf, zoals gebruikelijk, kranten als doorgeefluik van public-relation-berichten: “De Rooij (1969) participeerde in verscheidene thematentoonstellingen van het Stedelijk. Hij is volgens het museum ‘één van de meest toonaangevende kunstenaars in Nederland, die in zijn werk het spanningsveld onderzoekt tussen maatschappelijk en politiek bewuste kunst enerzijds en autonome verbeeldingskracht anderzijds’.”
www.volkskrant.nl/vk/nl/3360/musea-en-galerieen/article/d…

“Maatschappelijk en politiek bewuste Kunst” die zich wel steeds netjes binnen het subsidiekader van de staat weet te passen. Nog even de Jaarverslagen van Het Mondriaan Fonds er op nageslagen en dan scoort Willem de Rooij zeer behoorlijk: 2009: 2x met projecten in Wenen Londen; 2010 2x met projecten in Berlijn en Senegal; 2011 1x voor een project in München; 2012 3x (Amsterdam, Dakar, Londen); 2013 2x voor iets in München en weer in Ghana). Dat is subsidie-statistsich gesproken een bovenmatig hoge score voor een Nederlands beeldend kunstenaar, en dan gaat het hier enkel om de vele duizenden Euro’s dia via het staats Mondriaan-Fonds naar de De Rooij als latere ‘toezichthouder’ van het Stedelijk Museum stromen (ook nog toen hij al lid van deze raad geworden was in het jaar 2011).
www.mondriaanfonds.nl/Leestafel/Jaarverslagen/ www.mondriaanfonds.nl/Leestafel/Jaarverslagen/Jaarverslag…

(8) -29/8/2013: “Ann Goldstein: Stedelijk Badhuis Koude Douche / Municipal Bathhouse Cold Shower” www.flickr.com/photos/7141213@N04/9615666546/

(9) 8/1//2013: “Toezichthouders musea komen steeds vaker uit bedrijfsleven” www.volkskrant.nl/vk/nl/3360/musea-en-galerieen/article/d…

(10) E-Flux website met een fraai staaltje van post-moderne redeneerkunst, waarbij ‘gever’ en ‘weergever’ in een spiegelgevecht verwikkeld zijn om wie van de twee er het eerst was, eindigend in een nooit eindigende verwijzing naar elkaar: een ‘cirkel-redenering’: 2013 Annual Conference “New Dynamics in Museums: Curator, Artwork, Public, Governance” 12–14 August 2013 “Rather than on the question of what museums represent, the focus of this year’s conference “New Dynamics in Museums: Curator, Artwork, Public, Governance” will be on who the agents of representation are. Having become too extensive to be represented in the museum context in its entirety, the world is now only presentable through the forces that shape it. And the same goes for the art world, which can be less grasped encyclopedically than ever before. Art was the first to express a critical attitude to the dominant forces shaping reality, most directly with institutional critique. After being dealt with by art, museum work embraced self-reflection. The museum seems to represent the world most accurately by reflecting the dynamics of its own work, which in turn reflects the dynamics of our socioeconomic reality in general.”
www.e-flux.com/announcements/2013-annual-conference-at-ma…

(*) De reden waarom dit betoog oorspronkelijk gepubliceerd op Flickr door miij (eveneens op dit blog geplaatst is: BEATRIX RUF, bij haar aantreden in 2014 maakte it dit tableau met descriptio, destijds geplaatst op Flickr, maar aangezien al weer twee jaar terug de Flickr beheerder al mijn 700 zoveel tableaus geclassificeerd heeft als ‘adult content’ (volstrekt belachelijke beslissing omdat er geen spatje porno in mijn tableaus zit en allen degelijke studies zijn… herhaalde protesten tegen deze beslissing leiden enkel tot digitale geautomatiseerde antwoorden van Yahoo/Flickr… Aangezien ik noch tijd, noch geduld, noch het geld heb voor een juridisch anti-censuur proces (de ‘adult content verklaring kwam op het moment dat ik duizend en meer ‘hits’ per dag had en mijn score naar de 3 miljoen op weg was)… nu daarom volsta ik met herpublicatie op mijn blog The Limping Messenger… sommige links in dit stuk gaan wel naar het Flickr materiaal, u moet maar zien hoe u er toegang toe kunt krijgen). Oospronkelijke versie April 17, 2014 op Flickr met 8.116 views.

http://imaginarymuseum.org/iscape/index.html

“THERE IS NOTHING LIKE AN ISRAELI PARTY” a line noted by journalists swarming around the Israeli singer Netta Barzilai who just had won the Eurovision Song Contest 2018 in Lissabon. She won the competition with an act & song that referrred to the #MeToo movement as could be heard in the lyrics that repeated several times the line “I am not your toy, you stupid boy”…

Palestinian_songfestival_2018

click image for larger version

Israel is now the country that will host next year’s Eurovision spectacle (as Israel is a member of the European Broadcasting Union)… and the town hosting that event will be what the state of Israel wants to see as “it’s capital”: Jerusalem.

Only one day after it was shown what sentiments lay behind that future host city of this innocent mass entertainment show. The day that the Americans opened their new embassy in Jerusalem and Palestinians were demonstrating against this act and claim, especially along the border with the Gaza strip.

Another kind of movement – #UsToo – manifested itself in a asymmetrical war like demonstration, whereby during the ‘wave attacks’, under cover of smoke fumes produced by burning car tires, attacks with catapults and stone slings against Israeli border troops, things did get so much out of hand that the Israeli army started to shoot with more than tear gas canisters…

The real numbers are not yet known, but it seems that there are over 40 dead on the demonstrators side and over one thousand wounded… Nobody wants to say that the demonstration was all peaceful, though most being present were not committing live endangering acts of violence … what we know for sure is that on the Israeli side there were no deadly casualties…

Will we see the day that there will be only events like ‘song contests’ that play out differences and competition between nations? Will it be the Broadcasting Union of the Levant & Mesopotamia that swarms the world with a new television show, the LEVANT/MESOPOTAMIA-VISION Contest, with female singers from a more liberal Iran, the new configured Syria displaying newly found brother- and sisterhood, Kurdish singers without war songs, an Iraqi bard duet with a Shia singer and a Sunni oud player… a sensational Israeli/Palestian post-punkband?

We will be all be watching it from our portable devices… there will be big screens in the open air to celebrate this great event… but first let’s do the ground work to make this happen in the future: take a stance beyond today’s hardliners and partisans of whatever unilateral ‘righteous causes’… we need to write the lyrics for a new top hit: #Us Too…. for all those good willing people that are fed up with harassment and assault in the name of national states, political power groups and religious organisations … a song that will “give people a sense of the magnitude of the problem” [ref Wikipedia #MeToo]
~
NB curiously the Israeli version of the #MeToo movement hashtag is #UsToo in Hebrew :גםאנחנו#

Image & text sources used:
– “After Eurovision win, Jerusalem gears up to strut stuff on world stage” header of article in the Times of Israel of May 13th. 2018 on opening of American embassy in Jerusalem and winning of Israel of Eurovision Song Contest and Jerusalem as Eurovision event host in 2019.
The Times of Israel
– screenshot of Eurovision performance by Netta Barzilia of the song Toy
YouTube
– two pictures of the confrontation on March 14 at the Gaza-strip border with Israel, near Zeitoun, by the photographer Mohammed Amed of an Israeli drone that drops tear gas canisters on Palestinian protesters and Palestinians running for cover from the gas.
Washington Post
– Celebration of national ‘Jerusalem Day’ 13 May 2018 on Western Wall Plaza in Jerusalem, a photograph I altered a bit by adding the silhouette of the ‘Dome of the Rock’; Western Wall Plaza was created in 1967 after the Six-Day War by bulldozing what was then the Moroccan quarter, an extension of the Muslim quarter.
Ray Tribune

MARIA CALLAS VIRTUEEL 2018 & REËL 1959
“Een hologram van Maria Callas brengt op maandag 26 november de grootste klassiekers van de diva ten gehore in Carré, onder begeleiding van een groot orkest.”

Maria-Calles_1959_Heemstede_Bovema-StudioZo lees ik net in Het Parool (16 april 2018) en mijn herinnering dwaalt af na het jaar 1959 in de Overboslaan in Heemstede, waar ik de hand van de diva wist aan te raken als jongen van 15 jaar, die vlak om de hoek in deze villawijk woonde… het was in een periode dat ik mijn belangstelling voor bebop en andere moderne jazz koppelde aan bewondering voor grote zangeressen zoals Katheleen Ferrier (1912-1953) en Maria Callas (1923-1977) … ik had uitgeknipte fotootjes van beide dames in mijn schoolagenda… weet het dat zijn twee nogal verschillende diva’s, de één een contralto de ander een sopraan, Ferrier had een breder repertoire van volksliederen en klassieke opera tot modern klassiek met name Benjamin Britten… beiden hadden een tragisch einde, maar van verschillende aard. Ferrier overleed aan kanker en van Callas is er geen eenduidige interpretatie van de oorzaak van haar dood (hartaanval, overdadig gebruik slaapmiddel of andere medicijn). Tragische is ook het verval van de stem van Callas, die eerst een vet geluid en lichaam had en die na haar radicale vermagering de lichamelijke capaciteit verloor die van een dramatische sopraan verwacht wordt.
~
Was het toevallig dat ik zes jaar later – als kunststudent in Milaan – op een staanplaats op het schellinkje van het Scala in Milaan stond en mee mocht maken hoe daar hele passages door de fans meegezongen werden… dat was tijdens Verdi’s Aïda…. ik heb het nog eens opgezocht wat er op het internet beklijft van …..

CALLAS IN HEEMSTEDE,

hierbij een samenvatting in een oud nieuws tableau.

PS Lees tot mijn genoegen dat het Bovema pandje een ontwerp van architect Dick Plat met glas in lood van het echtpaar Bogtman, nu tot een bouwkundig monument verklaard is.

PPS Voor mijzelf een artikel over het basis-syteem van stembereik van operazangers nog eens samengevat in een diagram… (enkel het bereik in toonhoogte, het Fachsyteem gaat veel verder in detail, maar dat laat ik hier weg)…. het ging me om het verschil in toonbereik tussen Ferrier (contralto) en Callas (sopraan).

Fach-system-opera_diagram

Rob-Scholte-Museum_voor-de-rede-van-Den-Helder20180417

KUNSTENAAR ROB SCHOLTE ONDER DWANG UIT ZIJN MUSEUM GEZET “luctor et emergo” zo weten de geuzen in de kunst….
… tevens kunstroof door de strandjutter van Den Helder burgemeester Koen Schuiling…..

Zie: https://www.volkskrant.nl/binnenland/kunstenaar-rob-scholte-onder-dwang-uit-zijn-museum-gezet~a4593835/

Zie ook: ROB SCHOLTEN’S SLAG OM DEN HELDER, April 16, 2018

Rob Scholten’s SLAG OM DEN HELDER is tot nog toe niet meer dan gebulder van pers-cannonades… wil Scholtens museum heelhuids uit de strijd komen, zoals bij de zeeslag bij Den Helder beter bekend als de ‘Slag bij (het Fort) Kijkduin’ van 1673 – dan behoeft hij meer munitie….
Teken de petitie via: http://robscholtemuseum.nl/teken-open-brief/
VAN DEN HELDER BEGINT DE MUSEALE VICTORIE

PS het schilderij links laat de Slag bij Kijkduin/Den Helder zien, rechts is een Turniaanse remake van de brandende kwestie van het Den Helders gemeentehuis... waar onbetrouwbare wethouders en zwakmoedige gemeenteraadsleden hun laffe beleid bepalen… de lokale kongsi’s en rotary-clubs regeren dit stadje in de kop van Noord Holland… het kanon is een bruikleen van het Rijksmuseum Amsterdam…

tijd voor een frisse windvlaag daar… die permanente tegenwind beloofde Scholten in juni 2017 in een interview en artikel over zijn museum in de Volkskrant, geschreven door John Schoorl:

Den Helder is de meest gezagsgetrouwe stad van het land, nergens anders dan in deze marinestad is het geloof in koning en autoriteit groter dan hier. Daar moet iets tegenover staan, zegt hij: opstandige kunst van een vertegenwoordiger van de tegencultuur. Daarom past hij hier, als Rob Scholte, hij is de andere kant die ze nodig hebben om alles in balans te houden.

I republish this news-tableau originally launched on 4 September, 2013 on my Flickr page. It had 11,965 views since then.  It takes part in a debate in the aftermath of  a retaliation attack of USA and allies on Syrian governmental targets, as a punishment for the use of chemical weapons on the city of Ghouta on 21 August, 2013, allegedly by Syrian government forces. An attack that caused over seven hundred deaths. This was not the first and not the last attack with chemical weapons. A useful overview of all 80 or so cases – since October 2012 – can be found on a dedicated Wikipedia page “Use of chemical weapons in the Syrian Civil War” whereby it becomes clear that some cases are disputed and often the perpetrator of an attack using chemical weapons can not with full certainty be pointed at. Indeed the ‘news’ or ‘fakes news’ battles around these chemical attacks are poisonous themselves. When we take the highest estimation of casualties of the Syrian Civil Ear, since its start in the year 2011 then – according to the United Nations and the Arab League envoy to Syria, the total number of death is 400.000
The total number of deaths by the use of chemical warfare in Syria using the data of the list on Wikipedia cited above, plus the latest (alleged) attack on Douma is 2002 (again I take the highest estimates). Bombardments and (other) usage of high explosives may have caused – directly and indirectly – the highest death toll, whereby it is irrelevant for a victim if she/he was targeted or an unwanted side effect of an attack, a “collateral victim”. As my argument below is about the hysteric hypocrisy in the media and by ‘Western governments’, here the three chemical weapon attacks that did produce the highest numbers of deadly victims:
1) Ghouta (area) 21/8/2013: 800 + (numbers differ enormously: lowest 281, highest 1729)
2) Khan Shaykhun 4/4/2017: 100
3) Douma 7/4/2018: 70

AMSnote6278.08

There Are No Humanitarian Weapons – biggest lie of these days “THE GRADING OF KILLING METHODS IN SYRIA” as if Chemical Weapons are worse than Conventional Weapons as if there is a humanitarian red-line that must not be crossed in warfare.

Pondering for days how to expose THE BIGGEST LIE OF THESE DAYS “THE GRADING OF KILLING METHODS IN SYRIA” as if death by the dagger, sword, machete, pistol, riffle, mortar, land mine, machine gun, cannon, missile, aerial bombing, napalm, arson, dynamite, nitro glycerine, and hundreds of other explosives, electronic shocks and nuclear explosion, are any better. Dead is dead, also for those who remember the killed ones personally, those who stay behind.

IS THERE ANYTHING MORE INHUMAN ABOUT CHEMICAL KILLINGS THAN ABOUT HIGH VELOCITY PIECES OF METAL AND EXPLOSIVES DIRECTED AT HUMANS AND HUMAN HABITAT, ANIMALS AND NATURE?

HOW BRAINWASHED IS EVERYBODY that many start to doubt if they should support a military intervention of the Americans and their Allies in Syria. How brainwashed they must be when using the big number of violent death (just over 100.000) in Syria from the UN Human Right Research WITHOUT TAKING IN ACCOUNT WHO HAS BEEN KILLING WHO, how many of these killings were the result of all kind of inner strives and crimes by all sort of freedom fighters equally repulsive as committed by the governmental troops of Bashir Al-Assad. How naive to think that after the launching of missiles on Assad regime targets, civil war and terrorism will end in Syria.

The most massive use of chemical warfare in the narrow sense was last century in a war between Iran and Iraq that lasted 8 years and took over one million victims, of which tens of thousands died because of the use of chemical warfare methods, mainly against soldiers, but also in some cases against civilians, mainly in Iran, but also in Iraq itself, whereby also Iran attempted to use chemical warfare agents. The Iran Iraq War of the eighties last century did not trigger any call of ‘intervention’ and hardly any protest in the world. In the years 1987/88 there has been – well documented – tactical support by USA military and CIA personal for Iraq gas attacks on Iranian troops. There was no red-line then under that geo-political circumstances.

Because napalm, agent orange and depleted uranium weapons, and several kinds of so called nerve gasses for crowd control do fall outside of the international acclaimed definition of ‘chemical warfare’, the Western democracies think they can proudly pose as humanitarian warriors. Less forget the massive use of these human killing substances and devices in the Korean War, the Vietnam War, the Algerian War, Madagascar, the Gulf War, the Iraq War… by all those humanitarian generals of the USA and its allies.

Let alone that we recall all the devilish plans that have been prepared, but not executed, or only partly, of devastating large agricultural zones, of breaking irrigation dams, of bombing hydro-electrical dams, drowning thousands, triggering famines, ill health and massive death of illnesses like TB and Cholera, from Korea to Indochina.

Miles of historical, juridical, medical and military books and reports can be dragged in to support this kind of argumentation, to rip away the blindfold of public opinion as it is daily put in position and fastened by the major media.

THE ONLY HUMANITARIAN POSITION TO TAKE IS REFUTE ALL WARMONGERS, EVEN THE SMALL ONE WITHIN YOURSELF BECAUSE YOU DID NOT WORK HARD ENOUGH TO DISTINGUISH BETWEEN HALF TRUTH AND FULL LIES.

This tableau picture and essay has been published first at my Flickr news-tableau page on the 18th of november 2012. It had over the years 96,875 views. I republish it today on this blog to be used as a reference in the never ending discussion on social-media on who and what is right and wrong in this part of the Middle East. Tjebbe van Tijen 10/4/2018

AMSnote6270.01
HOW TO REPRESENT THE ISRAEL/GAZA CONFRONTATION or if you want GAZA/ISRAEL confrontation of mid november 2012.

This has been on my mind the last days, seeing the usual Pavlov reactions to the conflict of people taking sides for what clearly are the underdogs, without much thought though of the consequences. There have been several demonstrations already that had as their main slogan STOP ATTACK ON GAZA (1) without even mentioning the attacks the other way around, however primitive the missile technology employed by the Izz ad-Din al-Qassam Brigades the official military arm of Hamas and other para-military groups.

I am neither pro-Israel nor pro Hamas and see with dismay how each time the warriors from both camps take over. As for Hamas they not only endangers others, but also themselves or their dear-ones and neighbours, because Israeli counter-attacks always come. Forgotten in the turmoil of war is, that the exchange of rockets, missiles and bombs does not only sow fear, kill people and damage buildings and infrastructure, it also is an attack on the many good willing initiatives between citizens of Israel and Palestinians in the West Bank and Gaza.

Their activities are not catching the headlines of the world press. Less deadly, less sensational activities that aim at diminish suffering and easing tension: support of joint economic projects and zones; promotion of free border crossing and travel; helping reconciliation; sharing of suffering by parents from both camps who lost their children in the conflict; joint environmental actions especially about water resources; arabic/hebrew language learning in schools; promoting fair trade products from Palestine in Israel; medical assistance; mixed summer camps for kids from Israel, Palestine and other arabic countries; joint academic research and education opportunities; mixed orchestras and theatre companies; training for conflict resolution; face to face dialogues initiatives; to sum up just a part of this positive spectre. (2) All these good willingness from West Bank/Gaza and Israel added by international partners, attempts to resolve the stalemate, are brutally brushed aside, once more.

WHO IS TO BLAME? WHO STARTED IT?

Was it the summary execution by a missile fired by the Israel Defense Forces on a Hamas leader, Ahmed Jabari, last wednesday November the 14th? A missile hitting him in his car while driving along Omar Mukhtar Street in Gaza City, in the middle of a crowded neighbourhood, killing also his bodyguard. The 8th remote control assassination by the Israeli Air Force since January 2010 in the Gaza strip. (3)

Was it the barrage of 26 rockets from Gaza on the 29th of October into the South of Israel, which – by sheer chance – did hit no Israeli people or property? A rocket launch that – according to the BBC message of that day – was in response to an incident whereby a Gaza man at the border had been shot by Israeli troops, because he was – allegedly – attempting to fire a mortar at Israeli troops? A series of incidents that was summarised by this BBC news item with the header: “Violence ends Israel-Gaza truce.”

BBC correspondent Jon Donisson (based in the West Bank) noted on October the 29th. how precarious it is….

“to pinpoint when a specific escalation in violence started – both sides will always remember what they see as a previous act of aggression by the other which enables them to justify their attacks as retaliation” (3)

There are many other sources that tell the story of how it began in differing ways, from the ‘Palestinian Centre for Human Rights’ to the ‘Electronic Intifadah’ website, and the British group ‘Media Lense’ specialised in scrutinising what they call the “biased” war reporting of the BBC. (4) The Palestinian Centre for Human Rights sums up a whole range of events starting on Saturday November 10th with Israeli army firing an artillery shell at a group of children playing football on a hill 1500 meters away from the border near the east part of Gaza City, killing two of them and a whole serious of subsequent incidents one involving the killing of two “Palestinian resistance” members by Israeli warplanes.

Apart from what has been the real chain of events (5), with each item added or left out, resulting in a change of classification – assault or retaliation – there is the extra input of political scheming on the Israeli political front in the preparation for legislative elections in January 2013. This – cynically – always stimulates the ‘hawks’ in power or the ones aiming at that, to give or call for ‘a good pre-election military show’ in the occupied territories.

—- interlude —-
It was less than a century ago we could still speak of ‘The Levant’ and see a future beyond the vague historical memories of the Mamluk Sultanate and the more recent Ottoman and British empires. The Levant having regional mixed ethnic and religious demarcations that still carried the potential for a new future with very different borders and states as we know them now. There were many plans of reconstructing ‘imagined nations’ from a past that never existed in the way as imagined by all those ideologists, the historical parade of religious and political leaders with their: Zionism, Greater Syria, Greater Arabia, and similar bordering visions of unity and hegemony like Pan-Arabism and Pan-Turkism, or the even greater idea of Pan-Islamism, the ‘Ummah’ as a unification of all countries in the world, deemed to be or become Islamic States.

The positive potential of the actual population of the East Mediterranean countries with its diverse ethnic and religious mix, has hardly been used as a source of inspiration. Each party seeking, finding and proving by means of archeology their favourite slice of historical time to lay a unilateral claim on the land. Political and religious particularism fired by the disasters of two World Wars have created the violent carving up, expulsion and mass migration that ended in fortification and imprisonment of divided populations, we know now.
———–

So the question in the once more flaring up conflict is:

DEFENSE OF WHAT?

Beyond the flood of ‘psychological warfare’ and ‘internet disinformation’ campaigns, that overwhelm us once again, each trying hard to force a singular ‘truth’ on us, there still is the space for multiple visions, a space that needs to be defended.

There is not only war in Israel and Gaza, there is a related ‘cyber war’, invading our social-networks in countries far away from the actual conflict zone. The Israeli army is real-time on Twitter, Facebook and Youtube. Partisan web initiatives for the Palestinian cause are counter attacking. ‘Ready Made’ arguments are produced by all sides, that multiply and circulating with just a click of a mouse. It is as if we need to make a choice: for of against israel; for or against Palestine. No other options. No ‘middle ground’. A ‘mass mediated dichotomy’ with many reminiscences of ‘Cold War rhetoric’.

We all know that the state of Israel is many times more powerful – in military sense – than any of its subjected regions and neighbours. This does not imply that we should neglect the relative small violent and criminal acts of its adversaries. Hiding or explaining away a smaller crime because of a related bigger one does not help to overcome what remains to be wrongdoing.

The fact that the confrontations between Palestinians in Gaza and Israelis in Israel tends to be mostly through the air by both advanced and primitive forms of artillery, says it all. Direct communications are failing. Israel certainly is responsible for a great deal of the actual stalemate, but not solely so. Israel persistently – for decades – using hard core military tactics only, failing totally in diplomacy, in social and economic measures to ease the situation of the Gaza-strip inhabitants. Murder having become a state endowed practice with remote control assassination as the highest Israel Defense Force attainment. The opposite side presents us – one can not be surprised – with a mirror image of such practice and mindset.

We are once again flooded with images of the shock and awe of modern weaponry, of fear and death, also similar photographic documentation of the terror spread by the uncontrolled launching of home-made rockets.

Weapons of peace are less spectacular. They are also more radical, in the sense that what is demanded is ‘compromise’, series of small temporary practical solutions that ease the life of the Palestinians, no more great and detailed ‘Peace Plans’ but small steps that need to prove themselves in practice, before the next one is taken. The actual self-righthousness, the shining historically polished positions – diamond hard – on both sides will only lead to further killing and destruction. Many say there is no space for such compromise, that the violence perpetrated now is the only thing that is left to the Palestinians.

I think that is just lazy thinking and it will leave people who have of another opinion trapped within a spiralling violence fired by sequences of misdeeds and retaliation that have become so frequent and continuous that any finger pointing to who started first will be countered by the other party with a reference to an earlier incident or act.

Taking sides in the actual conflict for either the Israeli Army or the Hamas military brigades and associated para-military groups, is equal to abandoning people on both the Israeli and the Palestinian side, who are long fed up by these warriors, who have another agenda, without the force of weapons. They need support. They need space to breath, They need some safeguards – especially within Gaza – to be able to speak out without being threatened or even liquidated by the reigning regime over there. (6)

The creation of a new union of nations forming a 21st century Levant / بلاد الشام Bilād ash-Shām may sound as a totally utopian idea, but anybody can see that the group of nation states that have been created in this part of the world are totally unstable and not able to offer their citizens the minimal level of peace each human should be able to enjoy.

An association of nation states into a Union of the Levant – in some way comparable to the European Union – is not a new idea and it may take a long time to come into existence. Still it will give a positive perspective for the whole region.

There are of course pre-formations of this idea in the Arab League which includes the Palestinians with a special status, with the ‘Arab Peace Initiative’ of 2002 which would normalise the position of Israel if it will withdraw from all occupied territories and make arrangements for the return of Palestinian refugees. This plan has only be sniffed at by some Israeli politicians and for the rest been refuted as a plan that has been made about israel without Israel. Still it has some formal status, not in the least with the Obama administration.

There are major shifts taking place in several of the Arab states that are members of the Arab League, other regional and supra-regional associations of countries could be formed. Circum Mediterranean countries have a potential to associate from Spain to Lebanon, Israel and Palestine. Turkey could over time become a member of both the European Union and such a new Union of Levant countries. These are the macro weapons that need to be forced by diplomacy.

Small arms are needed also for construct a peaceful situation. Opening of borders. Relaxing of social economic interaction between areas that are now sealed off. Freeing ways for all forms of assistance and cultural exchange. De-militarisation and reconciliation initiatives, employment opportunities for all those active in weapon production and military activities, and so on… It all may sound too idealistic and silly… still these are the kind of weapons needed for the self-defence of people against the all overruling violent forces of fear and hate.

—-
NB several years ago the then owner of Flickr (Yahoo) classified all my 700 and so news-tabelaus as ‘adukt material’. Completely wrongly as I do no porn, not even erotics, my tabelaus are well studied picture colages and my texts are all in a well controlled non-onscene language… I have protested this indirect censor measure, but only macjibes did answer me… I do not have the time and money to hire a lw firm to deal with the unjust classification of my materials… so bear with e with some of the links, you may need to click and say that you are aware of the (imposed and wrong) status of my visuals:

1) See my news-tableau on Flickr dated November 16 2012, which is a reaction on a call of the Dutch Palestina Komitee fro a demonstration: “Stop Attack On & From Gaza” stop supporting either war mongers side in the conflict”
www.flickr.com/photos/7141213@N04/8189812045/in/set-72157…

Also another reaction on singular views of the conflict, starting with a cartoon by Simon Farr published in The Guardian in 2008 and used again for a call to demonstrate on November 17, in Amsterdam: “Gaza: Israeli Overkill does not legitimise Palestinian Terror Rockets”
www.flickr.com/photos/7141213@N04/8190530957/in/set-72157…

2) List of fifty or so ‘Arab-Israeli peace projects’ that will be hampered by the “defending” warriors on Wikipedia
en.wikipedia.org/wiki/Arab-Israeli_peace_projects

3) 29 October 2012 Last updated at 19:34 GMT “Violence ends Israel-Gaza truce – Militants in Gaza have fired 26 rockets into Israel, officials say, amid a flare-up in fighting which shattered a brief ceasefire between the two sides.”
www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-20120505

4) Here short indications and links to non-main stream news sources that challenge the BBC reporting, though I must say that we can not expect a world news organisation to continuously report on each incident. Even when a local correspondent would send in such reports we can be sure that often things more fashionable or deemed more important will come first. In fact is the dilemma of our whole news systems that they only report when something grows out of hand grossly and than time restrictions and the haste of ‘the news’ as such make that the events that did lead up to a crisis deemed big enough to be represented, are simply left out. Social internet media, that is the good part of it, tend to fill up now-a-days the gap. Blaming of mainstream media is understandable and also helpful to keep up the quality of news broadcasts, but the problems are more structural in the whole idea of having ‘world news in half an hour or so’.

– Palestinian Centre for Human Rights: “New Israeli Escalation against the Gaza Strip, 7 Palestinians, Including 3 Children, Killed and 52 Others, Including 6 Women and 12 Children, Wounded; Sunday, 11 November 2012 – 00:00
www.pchrgaza.org/portal/en/index.php?option=com_content&a…

– Electronic Intifada: “As Israel assaults Gaza, BBC reporting assaults the truth” by Amena Saleem; London 16 November. “On the morning of 15 November, the day after Israel carried out the extrajudicial killing of Hamas military leader Ahmed al-Jabari and unleashed a wave of terror against Gaza’s civilian population, the BBC put an article onto its website headlined: “Gaza rocket arsenal problem for Israel.” / The article goes into minute detail about what the BBC’s diplomatic and defense correspondent Jonathan Marcus describes as “the Palestinian rocket arsenal.” / Nowhere in the article, or elsewhere on the BBC, does Marcus investigate Israel’s weapons stockpile, which is funded to the tune of $3 billion a year by the United States. / There are no reams of paragraphs devoted to describing the different types of bombs, mortar shells, drones, fighter jets, gunboats, tanks, guns, nuclear warheads or white phosphorus shells that are in Israel’s arsenal. Yet, with the exception of nuclear missiles, all of these have been used at some point against the people of Gaza with devastating consequences.”
electronicintifada.net/content/israel-assaults-gaza-bbc-r…

– Media Lens: “Gaza Blitz – Turmoil And Tragicomedy At The BBC” by David Cromwell and David Edwards; November 16, 2012. “The Israeli attacks have routinely been reported as ‘retaliation’ for Palestinian ‘militant rocket attacks’ on southern Israel. In a study of news performance in 2001, the Glasgow Media Group noted that Israelis ‘were six times as likely to be presented as “retaliating” or in some way responding than were the Palestinians.’ A BBC correspondent in Gaza said ‘there are now fears now (sic) of a major escalation of violence’. But the Israeli execution of Ahmed al-Jabari was a major escalation of violence. BBC News reported three Israeli deaths by rockets fired from Gaza with the briefest mention of the earlier deaths of ‘eleven Palestinians – mainly militants but also children’. As ever, there was no explanation of how a Gaza civilian is distinguished from a ‘militant’.”
www.medialens.org/index.php?option=com_content&view=a…

5) A “List of Israeli assassinations” from the 1950s onward can be found on Wikipedia
en.wikipedia.org/wiki/List_of_Israeli_assassinations

There are of course a whole series of lists that involve killing by all sides, from Palestinian rocket attacks to suicide attacks, the index page of these lists can be found at:
en.wikipedia.org/wiki/Category:Israeli–Palestinian_conf…

6) The non-biased Israeli peace organisation B’Tsalem keeps for many years a refined classification of casualties that helps to understand this point.. For the period 19/1/2009 to 30/9/2012 for the Gaza strip and the West Bank. For the Gaza strip it lists: “Palestinians killed by Palestinians = 45”; “Palestinians executed by the Hamas Government = 14.” The number of Palestinians killed by Israeli security forces over this period for Gaza = 271, of which 158 are detailed as “Palestinians who took part in the hostilities and were killed by Israeli security forces.”
old.btselem.org/statistics/english/casualties.asp?sD=19&a…

ByeBye_Lubach_Facebook

LET’S FACE IT LUBACH OVERSPEELT ZIJN HAND met de actie BYE BYE FACEBOOK immers ‘het medium’ is – anders dan McLuhan ooit riep – niet THE MESSAGE. Het medium (Facebook in dit geval) is de boodschapper. Je kunt die afschieten, maar dan schiet je het het doel van tegen manipulatie en spionage zijn ver voorbij.

{ TOEVOEGING Zo begrijp ik uit verschillende artikelen in de pers dat Lubach op 11/4/2018 een gat van 140.000 (volgers) in eigen voet schoot… ik ontleen dat getal aan een artikel van Volkskrant journalist Menno van Dongen, die daarin de hoofdredacteur televisie van de VPRO citeert: “Zelf heeft Van Engelen woensdag zijn pagina opgeheven. ‘Ik denk niet dat ik Facebook ga missen, het boeide me steeds minder. Wat ik veel moeilijker zou vinden is stoppen met Twitter.'” Bron: https://s.vk.nl/s-a4592072/ …waarbij ik mij afvraag wie dan de Facebook vrienden van deze media-manager waren. Of wist hij zelf niets eigens in te brengen en kreeg hij daarmee & daardoor ook niets “boeiends” terug? “The medium is NOT the message” zeg ik al vele jaren, omdat het betoog van Marshall MacLuhan “Understanding Media: The Extensions of Man” (1964) vaak onvoldoende begrepen wordt. Het moge zo zijn dat het karakter van een medium (krant, radio, televisie) bijzondere kenmerken heeft, maar die kenmerken zijn veranderlijk door de tijd, zeker ook met de komst van ieder nieuw massa-medium en dat karakter op zich mag dan wel de boodschap die doorgegeven wordt kleuren, het is niet zo dat er slechts één boodschap is die van het medium zelf. MacLuhan zijn stelling was vooral een por in de academische onderzoekbuiken… ‘leer het belang van de vorm van het medium dat je onderzoekt tot onderdeel van je studie te maken’. Zo gaat het op Facebook dikwijls, maar niet altijd over: – poezenfoto’s;  – kijk eens ik ben op reis en wel hier; en delen van grappige zaken die je niet zelf gemaakt hebt… het ligt aan de gebruiker en haar/zijn kringen wat er aan ‘message’ geboden en uitgewisseld wordt. }

Alles wat Lubach afgelopen zondag opsomde als zijnde kenmerkend voor Facebook, zijn algemene kenmerken van heel de communicatie op/over het internet: het protocol waarop het allemaal draait TCP/IP (Transmission Control Protocol + Internet Protocol) is gebaseerd op het nummeren, codificeren en bijhouden van alle berichten die er verstuurd, ontvangen, gezien, becommentarieerd, beoordeeld en wat al niet meer worden. Alle computers en onderdelen daarvan hebben daartoe eigen/aparte unieke adressen: MAC-adres voor apparatuur & onderdelen (Migration Authorisation Code) en een IP-adres voor contactpunten met het internet (ja dat is traceerbaar tot je provider en als het moet tot op je kamer en welke computer). Dit verkeer wordt verzorgt door een oneindig aantal computers die werken op basis van gesynchroniseerde codes en protocollen. Niets van al dat dataverkeer kan verborgen blijven voor hen die toegang hebben, krijgen of zichzelf verschaffen tot dit stelsel van oneindig vertakte gekoppelde apparaten.

Wat Facebook deed en wat met Facebook gedaan werd door anderen, afgezien hoe dat nu precies inelkaar steekt, is op geen enkele wijze exclusief voor dit bedrijf. Dat te denken is dom & naief, dat suggereren via een publiek medium en een actie is journalistiek gesproken malafide.

 

Door het geheel van de geschiedenis is ieder communicatie-medium dat de mens bedacht, gemaakt en verder ontwikkeld heeft, ook voorwerp geweest van ander gebruik dan dat wat de bedoeling ervan was of leek. Dit van het onderscheppen van boodschappen en boodschappers tot het geheim maken van boodschappen middels allerlei ingenieuze vindingen en codificaties, die op hun beurt weer voorwerp van de-codificatie, ontrafeling, werden.

Sociale registratie en spionage is in weze de grondslag van onze samenleving, van levenslang invullen van formulieren, opiniepeilingen, kaartenbakken, registers, databases. Een nooit aflatend proces van registratie ter vervolmaking van controle.

Facebook is slechts één van de vele moderne vormen hiervan. Wat te denken van het telefoonverkeer in een landschap bezaaid met tappunten. Wat te denken van de bonuskaart bij Albert Heijn, de OV-chipkaart, de giropas, het contactloos betalen, de radio-frequentie-transponders in onze voertuigen, zelfs in de verpakking van yoghurt bekers die signalen afgeven die weer door al die duizenden radio-poortjes opgevangen en verwerkt worden, poortjes die we dagelijks doorkruizen? Wat te denken van bewakingscamera’s alom, CTV en andere loerende digitale ogen, die ons volgen van hoek tot hoek, van ingang tot uitgang… de digitale bus- en tram conducteurs in camera-vorm die ons constant filmen en automatisch herkennen en vergelijken met een wangedrag tabel, terwijl wij ons verplaatsen? De camera’s op ons werk, de toetsaanslagtellers verborgen in de sofware die onze productiviteit meten op de werkplek.

Een volledige opsomming van registratie met als doel controle en beïnvloeding zou een marathon-uitzending van Lubach nodig maken die op zijn minst een hele week dient te duren en niet enkel een half uurtje op de zondag, met enkel één casus, die van Facebook.

Als je echt niet bespioneerd wilt worden, dan moet je op de eerste plaats heel dat internet en al wat ermee verbonden is NIET gebruiken, dan moet je ook niet pinnen, niet in het openbaar vervoer gaan, ja wat al niet niet niet.

Kijk als Lubach daatoe had opgeroepen dan was hij even dwaas als geloofwaardig geweest. Enkel een slecht inelkaar geknutselde Facebook-opzegactie is een lachterje.. voordat je het weet comuniceren we me Peesboek of wat er maar voor Facebook in de plaats gaat komen.

Communicatie-media zijn niet enkel manipulerend en onderdrukkend, wij kunnen voor een flink deel zelf bepalen hoe en wanneer en waarom wij ze gebruiken. Verstuurden vroeger mensen maar geen brieven omdat er censors met stoomapparaten en brievenopeners in het traject tussen hier en daar zaten? Telefoneren wij maar niet omdat we afgeluisterd kunnen worden?

En… wat betreft manipulatie, waren onze kranten niet altijd al vergeven van advertenties, onze straten met licht- en wat voor andere reclames dan ook… is die industrie van ‘verborgen verleiders’ (waarover eind vijftiger jaren al schande gesproken werd door Vance Packard in zijn boek “Verborgen verleiders”[*]) niet al meer dan een halve eeuw met ons, zijn wij niet vrouws, mans en kinds genoeg om daar mee te leren omgaan? Kunnen wij een medium niet naar onze hand leren zetten, gebruiken op een andere manier als bedacht is door de industrie die ze verzon?

Hoe effectief zijn trouwens die beïnvloedingscampagnes, hoe doorzichtig die holle leuzes en valse beloftes van advertenties, met bekerinsgdrang, met partijpolitieke werving, overheidsvoorlichters, commercieel getinte activiteiten van welk soort dan ook? Hoe vatbaar zijn we daarvoor?

Ik zeg BYE BYE LUBACH ga weg van het internet, verdwijn uit de ether… neem een sabatical… en kom weer terug fris en met beter inzicht en een ander tv-formaat -wel zonder dat publiek dat ingeblikt applaus levert & zonder dat decor – in een geheel nieuwe vorm… want er is talent bij die man, zij het niet genoeg voor wekelijkse afleveringen… dat leidt tot afgeraffelde ideetjes en acties zoals die van BYE BYE FACEBOOK

TOT ZIENS… TOT ZIENS… herboren LUBACH

 


[*] I heb hier een paar citaten gekozen uit een academisch artikel in ‘The Journal of advertising’, maart 2913 van Michelle R. Nelson, waarin ze in het 50ste jubileum jaar van het boek van Vance Packard, “Verborgen verleiders” (Hidden persuaders) analyseert hoe zijn spraakmakend boek destijds niet enkel bewonderd werd om de kritiek op nieuwe reclame methoden, maar ook door wetenschappers bekritiseerd werd. Ook hoe elementen van zijn kritiek, zoals die van de subliminal perception (verborgen verleiders) die zouden inspelen op het onderbewuste, destijds niet echt begrepen en toegepast werden, maar nu met onze nieuwe media technieken en inzichten in de werking van de menselijke geest en zijn handelen, alsnog relevant zijn. Het is een echte academische tekst bezaaid met verwijzingen naar andere onderzoekers, maar door met de ogen te knipperen kom je er wel door heen en komt er – hoop ik – toch wat van het gezegde over.

Van-Packard_Hidden-persuaders_1953-1958

Fotobijschrift: “Vance Packard (sitting) at book signing for The Hidden Persuaders, State College, PA, April 19, 1958.” De eerste Amerikaanse editie dateert van 1957. In 1958 kwam de Nederlandse vertaling uit. De aanprijzing van de uitgever bij de eerste editie verraadt een echte copywriter met gevoel voor drama: “A PENETRATING LIGHT INTO THE MURKY WORLD OF THE MOTIVATIONAL RESEARCHERS. IT TELLS HOW THESES SHOCK TROOPS OF THE ADVERTISING WORLD ARE SUBTLY CHARTING YOUR INNER THOUGHTS, FEARS AND DREAMS SO THAT THEY CAN INFLUENCE YOUR DAILY LIVING. WRITTEN WITH HUMOR AND IN NONTECHNICAL STYLE, THE HIDDEN PERSUADERS WEIGHS THE SUCCESSES AND FAILURES OF THEIR PERSUASION WHERE THEY ARE AIMING TO TAKE YOU AND HOW!” Let op de overeenkomst met de sensationele berichtgeving over de Facebook-praktijken anno 2018.

THE HIDDEN PERSUADERS Then and Now Michelle R. Nelson
ABSTRACT: It has been 50 years since Vance Packard wrote about psychoanalytical techniques employed by the advertising industry in The Hidden Persuaders. This book, published in the post–World War II consumer boom, exposed a mass audience to motivational research at a time when advertisers used new techniques and a new medium. Yet The Hidden Persuaders was highly criticized and became a scapegoat for purportedly promoting subliminal techniques (onbewust ontvangen advertentie-beelden door deze razendsnel – met enkele frames – te vertonen binnen een gangbare filmvertoning tj.] . Nonetheless, the book helped shape public opinion, advertising regulation, and advertising research and practice. This paper provides a historical approach to Packard’s contribution and ideas in the context of recent theoretical insights into psychological processing and new persuasion practices.
“Packard observed this trend when “corporate leaders had shifted ‘from being maker-minded to market-minded’” (Horowitz 1994, p. 106) and wrote about it. He was not the only one. The Hidden Persuaders has been lumped with other popular culture works (e.g., fiction: The Hucksters, The Lonely Crowd, The Organization Man) and academic critiques (e.g., The Affluent Society) of advertising and consumer culture writ- ten during this era. The moral tone and ambivalence toward consumer culture reflected in these books resonated with the public. This was the first sustained assault on advertising since the 1930s. In particular, people were fascinated and fearful of the power of advertising as they found themselves targets of new advertising techniques in a wider variety of media. Television rapidly introduced moving-picture emotional advertising and used commercial forms developed in radio, such as the sponsorship of entire programs. Whereas only 9% of American households owned a television in 1950, almost 80% of house- holds owned a television by the time The Hidden Persuaders was published (Sterling and Haight 1978). Packard’s readers could see and hear the persuaders in their own living rooms.” [Ibid.; p. 114.]

“Rather than focusing on techniques for the creation of embedded messages in advertisements, the book mostly concentrated on research, especially the work of motivational researchers such as Ernest Dichter, president of the Institute for Motivational Research, and Louis Cheskin of the Color Research Institute of America. These men brought psycho- analytical techniques to the study of underlying consumer motives. Dichter in particular was considered the “Father of Motivational Research” (Stern 2004) and one of the founding fathers of advertising research (Bartos 1977). Although Dich- ter eventually published his own books (e.g., 1960, 1964), it was Packard who successfully brought these ideas to a mass audience. Through conversations with these men and other advertising professionals and exemplar case studies, Packard exposed the use of depth interview techniques. The goal was to get consumers “musing absentmindedly about all the ‘pleasures, joys, enthusiasms, agonies, nightmares, deceptions, apprehensions the product recalls to them’” (Smith quote, in Packard 1957, p. 31). With such insight, the creatives could produce more effective advertising.” [Ibid.; p. 115.]

“A market power view suggests that advertising emerged as a way for producers to avoid price competition by “differ- entiating” products—to make consumers less price-sensitive and more brand loyal (Norris 1984). Certainly, branding has taken on a whole new meaning since Packard’s time. In addition to communicating functional attributes such as quality, brands convey an emotion, an experience, and a lifestyle (Klein 2000). Today, observations of market power are observed with reference to Starbucks, a leading global brand: “Nobody buys a 40-cent cup of coffee for $4 unless they’re buying a brand” (Levine 2004, p. E3).” [Ibid.; p. 119.]

“The final chapter, “The Question of Morality,” discusses im- plications of persuasion practices for society beyond selling consumer products and suggests a reexamination of advertising ethics. On the societal level, Packard asked, “What does it mean for the national morality to have so many powerfully influential people taking a manipulative attitude toward our society?” (1957, p. 219). In particular, Packard, like his contemporaries (e.g., Haiman 1960), was concerned when hidden persuaders were used in politics. Specifically, Packard warned that a threat to democracy could occur when public officers appealed to the irrational, emphasized image and personality, and treated public issues like items in a supermarket (Horowitz 1994). Similar contemporary critiques about the marketing of politics and the branding of issues have been made in re- cent years (Goodman and Rushkoff 2003; Newman 1999). In addition, neuroscience has entered into politics with the use of MRI technology to peer into partisan brains (Tierney 2004). Indeed, the question posed by Packard appears even more relevant today, as Washington Post columnist Robert L. Samuelson asked of the state of modern democracy, “Did the result reflect what voters wanted—or the cleverest marketing campaign?” (2004, p. A17).” [Ibid.; p. 121.]

De volledige publicatie vond ik op Researchgate: https://www.researchgate.net/publication/261641698_The_Hidden_Persuaders_Then_and_Now